Lekarz ukarany karą pieniężną nie zapłaci jej do czasu rozpoznania kasacji

Do Sądu Najwyższego wpłynęła kasacja obrońcy obwinionego dr n. med. P.

Z. od prawomocnego orzeczenia Naczelnego Sądu Lekarskiego z dnia 8 marca

2024 r., sygn. akt [...], utrzymującego w mocy orzeczenie Okręgowego Sądu

II ZK 114/25

2

Lekarskiego [...] z dnia 16 października 2023 r., sygn. akt [...]. Orzeczeniem sądu

dyscyplinarnego pierwszej instancji uznano obwinionego za winnego popełnienia

czynu, stanowiącego naruszenie art. art. 59 Kodeksu Etyki Lekarskiej, art. 41 ust. 2

ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz art. 26

ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw

Pacjenta, za które wymierzono mu karę pieniężną w wysokości dwukrotnego

przeciętnego wynagrodzenia w sektorze przedsiębiorstw na rzecz Hospicjum […].

W kasacji obrońca podniósł zarzuty dotyczące rażącego naruszenia prawa

materialnego oraz procesowego, a nadto rażącej niewspółmierności orzeczonej

kary. Nadto, na podstawie art. 532 § 1 k.p.k. w zw. z art. 112 pkt 1 u.o.i.l., obrońca

złożył wniosek o wstrzymanie wykonania prawomocnego orzeczenia wobec

obwinionego do czasu zakończenia postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek o wstrzymanie wykonania orzeczenia jest zasadny.

Zgodnie z treścią art. 532 § 1 k.p.k., który ma zastosowanie w postępowaniu

dyscyplinarnym lekarzy na mocy art. 112 pkt 1 u.o.i.l., w razie wniesienia kasacji

Sąd Najwyższy może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego

orzeczenia, którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Przepis ten nie

zawiera katalogu przesłanek, od których ziszczenia się uzależnione jest

zastosowanie omawianej instytucji. Nie ma przy tym wątpliwości co do tego, że

powinno ono mieć miejsce w sytuacjach uzasadnionych szczególnymi

okolicznościami dającymi podstawę do tego, że wykonanie kary przed

rozpoznaniem skargi kasacyjnej spowodowałoby dla obwinionego nieodwracalne

następstwa. Pod pojęciem szczególnych okoliczności należy przy tym rozumieć

rangę i doniosłość zarzutów podniesionych w kasacji, których uwzględnienie jest

prawdopodobne.

Dokonując tak ograniczonej oceny podniesionych w kasacji zarzutów, które

wymagają drobiazgowego rozważenia, a przez to nie mają przed przystąpieniem do

II ZK 114/25

3

rozpoznawania sprawy, charakteru oczywistego, należało stwierdzić, że na

obecnym etapie zasadne jest wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia.

Powyższe nie determinuje kierunku merytorycznego rozpoznania kasacji, istotnie

zasadność podniesionych zarzutów zbadana zostanie na etapie właściwego

postępowania kasacyjnego.

W tym stanie rzeczy, Sąd Najwyższy postanowił jak w sentencji.

[M. T.]

[r.g.]