Sąd Najwyższy odrzucił wniosek ubezpieczyciela o zbadanie niezawisłości sędziego w sprawie o zapłatę

Pozwany Towarzystwo Ubezpieczeń spółka akcyjna w W., zastępowany

przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł o zbadanie spełnienia wymogów

niezawisłości i bezstronności sędziowskiej przez SSN Marcina Trzebiatowskiego

z uwagi na okoliczności towarzyszące jego powołaniu na sędziego.

W uzasadnieniu pozwany podniósł, że powołana w sposób niezgodny

z Konstytucją RP Krajowa Rada Sądownictwa, która jest podległa wpływowi

politycznemu, na podstawie uchwały, której Sędzia Marcin Trzebiatowski został

przedstawiony do pełnienia stanowiska Sędziego Sądu Najwyższego nie gwarantuje

przedstawionych fundamentalnych wymogów dla demokratycznego państwa prawa,

III CB 40/25

2

a co za tym idzie, istnieją podstawy do wyłączenia sędziego od orzekania

w niniejszej sprawie.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Podstawą wniosku był art. 29 § 5 ustawy o Sądzie Najwyższym (dalej: „uSN”)

w brzmieniu obowiązującym od 15 lipca 2022 r., zgodnie z którym dopuszczalne jest

badanie spełnienia przez sędziego Sądu Najwyższego wymogów niezawisłości

i bezstronności z uwzględnieniem okoliczności towarzyszących jego powołaniu

i jego postępowania po powołaniu, jeżeli w okolicznościach danej sprawy może to

doprowadzić do naruszenia standardu niezawisłości lub bezstronności, mającego

wpływ na wynik sprawy z uwzględnieniem okoliczności dotyczących uprawnionego

oraz charakteru sprawy. Natomiast na podstawie art. 29 § 9 i 10 wskazanej ustawy

wniosek o zbadanie wymogów niezawisłości i bezstronności powinien czynić zadość

wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego, a ponadto zawierać żądanie

stwierdzenia, że w danej sprawie zachodzą przesłanki określone w art. 29 § 5 oraz

przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie wraz z dowodami na ich

poparcie. Wniosek niespełniający tych wymagań podlega odrzuceniu bez wezwania

do usunięcia braków formalnych. Odrzuceniu podlega również wniosek złożony po

upływie terminu albo z innych przyczyn niedopuszczalny.

W ocenie Sądu Najwyższego wniosek pozwanego podlega odrzuceniu

z powodu braku spełnienia przesłanek określonych w art. 29 § 5 uSN. Pozwany

wskazał we wniosku, jakie okoliczności towarzyszące powołaniu sędziego Marcina

Trzebiatowskiego do pełnienia urzędu Sędziego Sądu Najwyższego postrzega jako

naruszające standard niezawisłości i bezstronności. Natomiast wniosek nie zawiera

wskazania okoliczności uzasadniających żądanie ani dowodów na ich poparcie

w zakresie dotyczącym sposobu postępowania sędziego po powołaniu, jak

i charakteru sprawy oraz wpływu na jej wynik (zob. art. 29 § 9 pkt 2 u.SN). Jest to

jedno z wymagań formalnych wniosku. Okoliczności towarzyszące powołaniu

sędziego Sądu Najwyższego nie mogą stanowić wyłącznej podstawy do podważenia

orzeczenia wydanego z udziałem tego sędziego lub kwestionowania jego

niezawisłości i bezstronności (zob. m.in. postanowienia SN: z 18 grudnia 2024 r.,

III CB 114/24 i z 15 stycznia 2025 r., III CB 125/24).

W motywach tej części wniosku powołał się jedynie na przebieg konkursu

awansowego, poprzedzającego powołanie Marcina Trzebiatowskiego do pełnienia

III CB 40/25

3

urzędu sędziego Sądu Najwyższego w Izbie Cywilnej. Pozwany nie wskazał

natomiast, jak w okolicznościach sprawy I CSK 813/25 ewentualne naruszenie

standardu niezawisłości lub bezstronności związane z późniejszym postępowaniem

sędziego mogłoby wpływać na jej wynik (przy uwzględnieniu okoliczności

dotyczących uprawnionego oraz charakteru sprawy). W tym zakresie pozwany

ograniczył się do kwestionowania samego trybu powołania, stwierdzając, że

w niniejszej sprawie został wylosowany do rozpoznania Sędzia Marcin

Trzebiatowski, który został powołany na stanowisko na wniosek Krajowej Rady

Sądownictwa wyłonionej po uprzednim skróceniu w sposób niezgodny z Konstytucją

Rzeczypospolitej Polskiej kadencji legalnie działającej Rady. Dnia 25 czerwca

2024 r. Krajowa Rada Sądownictwa wydała uchwałę nr 453/2024 w przedmiocie

przedstawienia wniosku o powołanie do pełnienia urzędu na stanowisko Sędziego

Sądu Najwyższego. Ponadto pozwany przytoczył przebieg kariery zawodowej

Marcina Trzebiatowskiego przed powołaniem.

Pozwany zatem nie sprostał wymogom formalnym wniosku i nie przytoczył

wszystkich trzech przesłanek zawartych w art. 29 § 5 uSN.

Z tych wszystkich względów Sąd Najwyższy uznał, że wniosek nie spełnia

wymagań formalnych określonych w art. 29 § 9 pkt 2 i na podstawie art. 29 § 10 u.SN

orzekł jak w sentencji.

[r.g.]