Zażalenie klienta na zwrot pozwu przeciwko bankowi odrzucone, bo złożył je sam

Postanowieniem z 21 maja 2025 r. Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił

wniosek powoda o zawieszenie postępowania (pkt 1) oraz odrzucił skargę powoda

R.B. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia w postaci

zarządzenia z 9 kwietnia 2025 r. o zwrocie pozwu.

Przyczyną odrzucenia środka zaskarżenia była po pierwsze

nieprawomocność orzeczenia, a po drugie to, że skarga o stwierdzenie

niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie przysługuje na zarządzenie

o zwrocie pozwu, bowiem nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie.

III CZ 150/25

2

Od postanowienia Sądu Okręgowego powód osobiście złożył zażalenie,

zarzucając naruszenie: art. 328 § 2 w zw. z art. 361 k.p.c.; art. 5 k.p.c.; art.

504 § 1 k.p.c.; art. 359 k.p.c.; art. 102 i 117 u.k.s.c.; art. 39822 w zw. z art.

370 w zw. z art. 397 § 3 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3941 § 1 k.p.c. zażalenie do Sądu Najwyższego przysługuje

m.in. na postanowienie sądu drugiej lub pierwszej instancji odrzucające skargę

o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

Celem przymusu adwokacko-radcowskiego (art. 871 k.p.c.), który obejmuje

także wniesienie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego

orzeczenia, jest zapewnienie wniesionemu środkowi zaskarżenia odpowiedniego

poziomu merytorycznego. Sporządzenie zażalenia osobiście przez stronę

pozbawioną zdolności postulacyjnej jest dotknięte brakiem nieusuwalnym

i powoduje konieczność odrzucenia zażalenia a limine bez uprzedniego wzywania

do uzupełnienia tego braku.

Nieusuwalność wady środka zaskarżenia kierowanego do Sądu

Najwyższego, polegającej na jego wniesieniu przez stronę pozbawioną zdolności

postulacyjnej, która skutkuje koniecznością odrzucenia tego środka bez możliwości

jej sanowania, została potwierdzona w licznych orzeczeniach Sądu Najwyższego

(zob. np. postanowienia SN: z 28 maja 2025 r., III CZ 12/25; z 13 grudnia 2023 r.,

III CZ 266/23; z 13 lipca 2022 r., III CZ 229/22; z 27 czerwca 2023 r., III CZ 118/23;

z 14 czerwca 2022 r., III CZ 197/22; z 24 marca 2022 r., III CZ 120/22 oraz

z 18 czerwca 2021 r., V CZ 39/21).

W niniejszej sprawie zażalenie zostało sporządzone i podpisane osobiście

przez powoda – R.B.

Zażalenie sporządzone i podpisane przez stronę nie mającą zdolności

postulacyjnej przed Sądem Najwyższym jest dotknięte brakiem formalnym

nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem środka odwoławczego jako

niedopuszczalnego, bez wzywania do uzupełniania tego braku i bez możliwości

jego usunięcia przez pełnomocnika (zob. postanowienia SN: z 28 marca 2025 r.,

III CZ 26/25; z 29 października 2025 r., III CZ 71/24).

III CZ 150/25

3

Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 39821 w zw. z art.

3941 1 i 3 w zw. art. 397 § 3 k.p.c. odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.

Adam Doliwa

(P.H.)

[a.ł]