Spółka żądała uchylenia i zmiany tego samego wyroku. SN oddalił jej zażalenie

Wyrokiem z 5 kwietnia 2024 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku oddalił

powództwo A.K. skierowane przeciwko R. sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej Spółka) o

zapłatę 369 000 zł z tytułu zwrotu ceny wadliwego sprzętu nabytego przez powoda

od pozwanej Spółki. Po rozpoznaniu apelacji powoda, Sąd Apelacyjny w

Białymstoku, wyrokiem z 31 marca 2025 r. zmienił powyższy wyrok w ten sposób,

że zasądził od pozwanej Spółki na rzecz powoda kwotę 369 000 zł i rozstrzygnął o

kosztach postępowania za obie instancje.

Postanowieniem z 25 lipca 2025 r. Sąd Apelacyjny w Białymstoku odrzucił

skargę kasacyjną pozwanej Spółki od powyższego wyroku ze względu na

nieusuwalny brak konstrukcyjny, polegający na wadliwym sformułowaniu wniosku

kasacyjnego. Pozwana zawnioskowała bowiem w skardze: o „uchylenie w całości

III CZ 224/25

2

zaskarżonego wyroku Sądu Apelacyjnego ... i zmianę zaskarżonego wyroku przez

oddalenie powództwa w całości ...”, co nie spełniało, w ocenie Sądu drugiej

instancji, wymogów z art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.

W zażaleniu na to postanowienia pozwana Spółka zarzuciła naruszenie art.

3984 § 1 pkt 3 k.p.c. w zw. z art. 3986 § 2 k.p.c. przez wadliwe odrzucenie skargi

kasacyjnej, która zawierała prawidłowo sformułowany wniosek kasacyjny.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna stanowi nadzwyczajny środek zaskarżenia przysługujący

od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji. Wysoki stopień

sformalizowania tej skargi jest uzasadniony tym, że jest ona instrumentem

umożliwiającym ingerencję w zasadę stabilności orzeczeń sądowych. Skarga musi

być prawidłowo zredagowana, aby nie wywoływać wątpliwości o charakterze

interpretacyjnym, gdyż zakres zaskarżenia oraz wnioski kasacyjne nie mogą być

pozostawione Sądowi Najwyższemu do samodzielnego określenia w drodze

zabiegów interpretacyjnych i analizy sformułowań, którymi posłużył się autor skargi.

Waga tych obowiązków i powiązane z nimi wymaganie precyzji w określaniu

zakresu zaskarżenia oraz formułowaniu wniosków kasacyjnych powodują, że

ewentualne wady skargi w tym zakresie nie mogą być, inaczej niż w przypadku

uchybień formalnych, naprawione w drodze postępowania sanacyjnego.

Skarga, która nie spełnia któregokolwiek z wymagań konstrukcyjnych określonych

w art. 3984 § 1 k.p.c. podlega odrzuceniu stosownie do art. 3986 § 2 k.p.c. W celu

umożliwienia stronom należytego wypełnienia obowiązków związanych

z prawidłowym sporządzeniem skargi kasacyjnej ustawodawca wprowadził

przymus adwokacko-radcowski (art. 871 § 1 k.p.c.).Sąd Najwyższy wielokrotnie

i wszechstronnie wyjaśnił kwestię zasad prawidłowego sporządzenia skargi

kasacyjnej, w tym także w zakresie spełnienia wymagań, o których mowa w art.

3984 § 1 k.p.c. (zob. postanowienia z 16 października 1997 r., II CKN 404/97,

OSNC 1998, Nr 4, poz. 59, z 10 stycznia 2007 r., I CZ 113/06, z 24 kwietnia

2013 r., III CSK 77/13 i z 3 czerwca 2016 r., IV CSK 796/15).

III CZ 224/25

3

Skarga kasacyjna strony pozwanej nie czyni zadość przedstawionym

regułom. Pozwana Spółka określiła zakres zaskarżenia wyroku Sądu drugiej

instancji w sposób realizujący wymaganie wskazane w art. 3984 § 1 pkt 1 k.p.c.,

wskazując, że zaskarża wyrok Sądu Apelacyjnego w całości. Co się natomiast

tyczy wniosków skargi kasacyjnej (art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c.), to żadne

z przytoczonych w skardze żądań nie pozwala na przyjęcie, że wspomniany środek

zaskarżenia został w tym zakresie skonstruowany poprawnie. Wnosząc

o orzeczenie przez Sąd Najwyższy co do istoty sprawy skarżący nie może

jednocześnie wnosić o uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu drugiej instancji oraz

o jego zmianę. Prawidłowo sformułowany wniosek powinien obejmować żądanie

uchylenia zaskarżonego wyroku Sądu drugiej instancji z określeniem zakresu

uchylenia oraz żądanie zmiany wyroku Sądu pierwszej instancji ze wskazaniem

zakresu tej zmiany, ewentualnie żądanie oddalenia apelacji wniesionej przez

przeciwnika procesowego, którego to wniosku skarga kasacyjna pozwanej nie

zawiera.

Sąd Najwyższy realizując, zgodnie z postulatem wnoszącego skargę

kasacyjną, kompetencje określone w art. 39816 k.p.c. uchyla zaskarżone

orzeczenie sądu drugiej instancji, a po uchyleniu wydaje zastępujące je nowe

merytoryczne rozstrzygnięcie, działając w istocie jako sąd drugiej instancji.

W tym stanie rzeczy orzeczono, jak w sentencji.

Agnieszka Piotrowska

(R.N.)

[a.ł]