Znęcanie nad matką i siostrą. Kasacja obrońcy oddalona, bo kara była w zawieszeniu

Wyrokiem Sądu Rejonowego Szczecin — Prawobrzeże i Zachód w

Szczecinie z 29 maja 2024 roku, sygn. akt V K 222/23, K. J. został uznany winnym

zarzucanych mu czynów tj. popełnionego w S. przy ul. Z. znęcania się

psychicznego i fizycznego nad matką K. J. 1 w ten sposób, że wszczynał awantury

domowe, podczas których znieważał ją słowami obelżywymi, poniżał, izolował,

groził pozbawieniem życia tj. czynu z art. 207 § 1 k.k. oraz popełnionego w okresie

od 06 grudnia 2016 roku do 10 września 2021 roku w S. przy ul. Z. znęcania się

psychicznego i fizycznego nad siostrą K. J. 1 w ten sposób, że wszczynał awantury

domowe, podczas których znieważał ją słowami obelżywymi, poniżał, izolował,

groził pozbawieniem życia tj. czynu z art. 207 § 1 k.k. Na podstawie tego przepisu

Sąd nadmienionym wyrokiem skazał K. J. na karę roku pozbawienia wolności,

zawieszając jej wykonanie na okres próby lat 3 (trzech) i poddał oskarżonego w tym

czasie pod dozór kuratora z obowiązkiem pisemnego informowania kuratora o

przebiegu okresu próby. Sad orzekł również o obowiązku zapłaty zadośćuczynienia

na rzecz każdej z pokrzywdzonych w wysokości po 3.000 zł.

Po rozpoznaniu apelacji wniesionych przez obrońcę oskarżonego, prokuratora i

pełnomocników oskarżycielek posiłkowych, Sąd Okręgowy w Szczecinie wyrokiem

z 12 listopada 2024 roku, w sprawie IV Ka 1269/24, utrzymał w mocy zaskarżony

wyrok Sądu I Instancji.

Kasację od całego wyroku Sądu odwoławczego wniosła obrońca skazanego.

Zarzuciła w niej:

1. rażącą obrazę prawa materialnego, która mogła mieć istotny wpływ na treść

zaskarżonego wyroku poprzez przyjęcie, że oskarżony dopuścił się

zarzuconego mu czynu określonego w przepisie art. 157 k.k. i że działał w

ciągu przestępstw względem siostry K. J. mimo faktu, iż siostra oskarżonego

na stałe przebywa za granicą i jedynie incydentalnie przyjeżdżała do Polski;

III KK 447/25

3

2. rażącą obrazę prawa procesowego co miało istotny wpływ na rozpoznanie

sprawy, poprzez naruszenie przepisu art. 433 § 2 w zw. z art. 457 § 3 k.p.k.

polegającego na nierozważeniu zarzutu apelacji dotyczącego obrazy

przepisu art. 7 k.p.k.;

3. obrazę przepisów prawa materialnego w zakresie kwalifikacji prawnej czynu

przypisanego oskarżonemu - art. 438 § 1 k.p.k.;

4. zaistnienie bezwzględnej przyczyny odwoławczej a wynikającej z art. 41

k.p.k. wobec tego, że istnieje okoliczność, która może budzić uzasadnioną

obawę co do bezstronności sędziego orzekającego w sprawie.

W związku z tymi zarzutami obrońca wniosła o uchylenie zaskarżonego

wyroku Sądu II instancji utrzymującego w mocy wyrok Sądu I instancji i

uniewinnienie oskarżonego od zarzuconego mu czynu. Obrońca złożyła również

wniosek o przyznanie obrońcy z urzędu kosztów obrony udzielonej z urzędu przed

Sądem Najwyższym według norm przepisanych i jednocześnie oświadczyła, iż nie

otrzymała od oskarżonego ani też od członków jego rodziny żadnego

wynagrodzenia za postępowanie przed Sądem Najwyższym.

W odpowiedzi na kasację prokurator wniósł o jej oddalenie jako oczywiście

bezzasadnej.

Pełnomocnik oskarżycielek posiłkowych również wniósł o jej oddalenie jako

oczywiście bezzasadnej oraz o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego

według norm przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja jest oczywiście bezzasadna w zakresie zarzutu 4. W pozostałym

zakresie kasacja jest niedopuszczalna.

Odnosząc się do zarzutu 4., to został on sformułowany nieprecyzyjnie. Nie

został wskazany ani przepis dotyczący podstawy wyłączenia sędziego, która w

badanej sprawie nie została zastosowana, ani tożsamość sędziego, którego ten

zarzut dotyczy. W toku postępowania został złożony wniosek o wyłączenie

sędziego X.Y. zasiadającego w składzie sądu odwoławczego w niniejszej sprawie.

W związku z tym, zarzut odczytać należy jako dotyczący tego sędziego.

Rozpoznanie przez tego samego sędziego apelacji w sprawie oskarżonego

co do którego rozpoznał apelację w innej sprawie skierowanej przeciwko niemu nie

III KK 447/25

4

stanowi bezwzględnej podstawy do jego wyłączenia. Jeśli chodzi natomiast o

okoliczności uzasadniające wyłączenie sędziego, mieszczące się w ramach

instytucji iudex suspectus, to obrońca nie podała żadnej okoliczności

przemawiającej za przyjęciem braku bezstronności tego sędziego. Dlatego trafnie

jej wniosek o jego wyłączenie został oddalony i ten zarzut nie może zostać uznany

za trafny także w postępowaniu kasacyjnym.

Odnośnie niedopuszczalności pozostałych zarzutów kasacji, to zgodnie z art.

523 § 1, 2 i 4 k.p.k. rażące naruszenie prawa mogące mieć wpływ na treść

orzeczenia inne niż naruszenie prawa stanowiące bezwzględną podstawę

odwoławczą z art. 439 k.p.k. może stanowić zarzut kasacji wniesionej przez

obrońcę skazanego na jego korzyść tylko wówczas, gdy został on skazany na

bezwzględną karę pozbawienia wolności.

Dlatego dopuszczalne było wniesienie jedynie kasacji opartej na ostatnim

sformułowanym w kasacji zarzucie.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji.

[J.J.]

[a.ł]