- Sygnatura akt
- III KK 557/25
- Sąd
- Sąd Najwyższy
- Wydział
- Izba Karna Wydział III
- Rodzaj
- Postanowienie
- Data orzeczenia
- 10 grudnia 2025 r.
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap
Sędzia SN powołany na wniosek nowej KRS wyłączony z rozpoznania kasacji
Przejdź do orzeczenia, 4 min czytania
Spór
Obrońca skazanych N.J. i R.A. wniósł o wyłączenie sędziego SN R.W. od rozpoznania kasacji w sprawie z art. 191 § 1 k.k.
Ustalenia sądu
Sędzia został powołany na stanowisko w Izbie Dyscyplinarnej postanowieniem Prezydenta RP z 20 września 2018 r. na podstawie rekomendacji KRS ukształtowanej ustawą z 8 grudnia 2017 r., a z dniem 14 lipca 2022 r. przeniesiony do Izby Karnej. Obrońca twierdził, że jego udział prowadziłby do bezwzględnej przyczyny odwoławczej.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy wyłączył sędziego SN R.W. od udziału w sprawie III KK 557/25 na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k.
Dlaczego
Sąd uznał, że wady procedury powołania sędziego, omówione w uchwałach SN, oraz standardy wynikające z art. 6 ust. 1 EKPC i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP wymagały wyłączenia go z tej sprawy.
Dla firm
Sąd Najwyższy uznał, że sędzia powołany w wadliwej procedurze nie może rozpoznawać sprawy, ponieważ zachodzi ryzyko naruszenia prawa strony do bezstronnego sądu ustanowionego ustawą.
Więcej o sprawie
Sędzia został powołany do Izby Dyscyplinarnej w 2018 r., a od 14 lipca 2022 r. był w Izbie Karnej. Sąd uznał, że wadliwość procedury jego powołania uzasadnia wyłączenie go od udziału w sprawie.
Do referatu sędziego SN R.W. wpłynęła sprawa o nr III KK 557/25.
- Sąd
- Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział III
- Sygnatura
- III KK 557/25
Treść orzeczenia
III KK 557/25
POSTANOWIENIE
Dnia 10 grudnia 2025 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Michał Laskowski
w sprawie N.J. i R.A.
skazanych za popełnienie czynu z art. 191 § 1 k.k. i in.
po rozpoznaniu w Izbie Karnej w dniu 10 grudnia 2025 r.,
na posiedzeniu bez udziału stron,
wniosku obrońcy
o wyłączenie sędziego od udziału w sprawie kasacyjnej
oznaczonej sygn. akt III KK 557/25
p o s t a n o w i ł:
na podstawie art. 41 § 1 k.p.k. w zw. z art. 42 § 1 i 4 k.p.k.
wyłączyć sędziego SN R.W. od udziału w sprawie.
Uzasadnienie
Do referatu sędziego SN R.W. wpłynęła sprawa o nr III KK 557/25. Na
obecnym etapie postępowania obrońca wskazał, że pozostawienie sprawy w
referacie pana R.W. będzie wiązało się z wystąpieniem bezwzględnej przyczyny
odwoławczej, o której mowa w art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k., albowiem ten sędzia
nominowany do urzędu na wniosek Krajowej Rady Sądownictwa ukształtowanej w
trybie określonym w ustawie z 8 grudnia 2017 r. nie spełnia wymaganej
instytucjonalnej bezstronności i jego udział w rozpoznaniu kasacji prowadzi do
III KK 557/25
2
naruszenia standardu niezawisłości rozumieniu art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art.
47 Karty Praw Podstawowych, art. 6 EKPCz oraz art. 19 ust. 1 TUE.
Wniosek okazał się zasadny.
Jest bezsporne, że pan R.W. zanim decyzją pierwszej Prezes Sądu
Najwyższego został z dniem 14 lipca 2022 r. przeniesiony na skutek złożenia
oświadczenia w trybie art. 10 ust. 2 i ust. 3 ustawy z dnia 9 czerwca 2022 r. o
zmianie ustawy o Sądzie Najwyższym do Izby Karnej, był powołany na stanowisko
sędziego Sądu Najwyższego Izby Dyscyplinarnej na podstawie postanowienia
Prezydenta RP z 20 września 2018 r. w wyniku rekomendacji wydanej przez
Krajową Radę Sądownictwa ustanowioną w składzie określonym ustawą z 8
grudnia 2017 r. Wadliwość tej procedury omówiona została w uchwale składu
połączonych Izb: Cywilnej, Karnej oraz Pracy i Ubezpieczeń Społecznych Sądu
Najwyższego z 23 stycznia 2020 r., BSA I-4110-1/20 i w uchwale składu siedmiu
sędziów Sądu Najwyższego z 2 czerwca 2022 r., I KZP 2/22, wynika też z
normatywnej treści art. 41 § 1 k.p.k., art. 45 ust. 1 Konstytucji RP, art. 6 ust. EKPC i
art. 47 Karty Praw Podstawowych. Rolą powołanych przepisów jest
zagwarantowanie stronie prawa do bezstronnego, niezależnego i niezawisłego
sądu, a takim może być wyłącznie sąd ustanowiony ustawą. W omawianej sprawie
złożenie przedmiotowego wniosku o wyłączenie wskazuje w sposób oczywisty, że
strona dostrzegła wady w procedurze powołania na stanowisko sędziego SN R.W.,
które będą prowadzić do naruszenia standardu z art. 6 ust. 1 EKPC, gdyby zasiadał
w składzie rozstrzygającym sprawę. Badanie zasadności wniosku należało
poprzedzić dywagacją, że każdy polski sąd jest związany dokonaną przez ETPC
wykładnią standardu z art. 6 ust. 1 EKPC (zob. post. SN: z 16 września 2021 r., I
KZ 29/21; z 22 marca 2022 r., I KZP 13/21; z 15 września 2022 r., I KO 75/21), a to
skutkuje przyjęciem, że rozstrzyganie w sprawie przez osobę powołaną do Sądu
Najwyższego na stanowisko sędziego w wadliwej procedurze, wiąże się z istotnym
i bardzo prawdopodobnym naruszeniem prawa strony do rozpoznania sprawy przez
bezstronny i niezależny sąd ustanowiony ustawą w rozumieniu art. 6 ust. 1 EKPC,
ale także standardu konstytucyjnego (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP). Takie
stanowisko miało miejsce w wyrokach EKPC przeciwko Polsce: z 22 lipca 2021 r.,
nr 43447/19 w sprawie Reczkowicz, z 8 listopada 2021 r., nr 49868/19 i nr
III KK 557/25
3
57511/19 w sprawie Dolińskiej-Ficek oraz Ozimka oraz z 3 lutego 2022 r., nr
1469/20 w sprawie Advance Pharma sp. z o.o. a punkt widzenia Sądu
Najwyższego wyrażony w postanowieniu z 16 września 2022 r., III KK 339/22
głoszący, że wejście w życie przepisów art. 29 § 4 – 25 ustawy o Sądzie
Najwyższym nie może prowadzić do obniżenia standardu dopuszczalności badania
bezstronności (…) sędziowskiej oraz określenia skutków ich braku, wypracowanego
w orzecznictwie TSUE i ETPCz” – ostatecznie dopełniło zasadności twierdzenia, że
realizacja standardów wynikających z przepisów art. 41 § 1 k.p.k., art. 45 ust. 1
Konstytucji RP, art. 6 ust. EKPC i art. 47 Karty Praw Podstawowych wymagało
wyłączenia od rozpoznania sprawy III KK 557/25 pana R.W.
Z tych powodów, kierując się zagwarantowaniem stronie prawa do
bezstronnego i niezależnego sądu zapewnionego ustawą (art. 6 ust. 1 EKPC), a
także biorąc pod uwagę konieczność wyeliminowania niepożądanych skutków
prawnych w postaci żądania wznowienia postępowania na podstawie art. 540 § 3
k.p.k. oraz w celu ochrony Skarbu Państwa przed odpowiedzialnością
odszkodowawczą, orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.
Dlatego orzeczono jak wyżej.
[WB]
[a.ł]
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.