Niedziela Wydanie nr 36

Sygnatura akt
III KO 183/25
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna Wydział III
Rodzaj
Zarządzenie
Data orzeczenia
10 grudnia 2025 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy
Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap

Sąd Najwyższy

Zarzut nienależytej obsady w sprawie dozoru. SN nie przyjął wniosku o wznowienie

Przejdź do orzeczenia, 2 min czytania

Spór

Skazany A.L. domagał się zezwolenia na odbycie reszty roku pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego. Po utrzymaniu odmowy przez Sąd Apelacyjny w Szczecinie złożył wniosek o wznowienie postępowania, powołując się na nienależytą obsadę tego sądu.

Ustalenia sądu

Sąd ustalił, że postanowienie o odmowie zezwolenia nie kończy postępowania w sposób zamykający skazanemu drogę do ponownego wniosku, a na warunkach art. 43 LL k.k.w. może on ubiegać się o zezwolenie ponownie po upływie trzech miesięcy.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia wniosku skazanego A.L. o wznowienie postępowania jako niedopuszczalnego z mocy ustawy.

Dlaczego

Do kategorii orzeczeń podlegających wznowieniu nie należy postanowienie o odmowie udzielenia zezwolenia na wykonywanie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego.

Dla firm

Wznowienie postępowania wykonawczego jest dopuszczalne wyłącznie wobec orzeczeń kończących postępowanie, a postanowienie o odmowie zezwolenia na odbycie kary w dozorze elektronicznym do nich nie należy.

Więcej o sprawie

Odmowa zezwolenia na dozór elektroniczny nie zamyka skazanemu drogi do ponownego wniosku po trzech miesiącach. Dlatego SN uznał, że wznowienie w tym trybie nie jest dopuszczalne.

Do kategorii tej nie należy postanowienie o odmowie udzielenia zezwolenia na wykonywanie kary pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział III
Sygnatura
III KO 183/25

Treść orzeczenia

III KO 183/25

ZARZĄDZENIE

Dnia 10 grudnia 2025 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Eugeniusz Wildowicz

Na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. i art.

429 § 1 k.p.k., odmówić przyjęcia wniosku A.L. z dnia 10

października 2025 r. o wznowienie postępowania wykonawczego

zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Szczecinie

z dnia 8 października 2025 r., sygn. akt II AKzw 879/25,

utrzymującym w mocy postanowienie Sądu Okręgowego w

Szczecinie z dnia 5 września 2025 r., sygn. akt V Kow 1663/23 el,

w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na odbycie reszty

kary zasadniczej roku pozbawienia wolności poza zakładem

karnym w systemie dozoru elektronicznego, jako

niedopuszczalnego z mocy ustawy.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy w Szczecinie, postanowieniem z dnia 5 września 2025 r.,

sygn. akt V Kow 1663/25 el, odmówił skazanemu A.L. udzielenia zezwolenia na

odbycie reszty kary zasadniczej roku pozbawienia wolności, orzeczonej wyrokiem

Sądu Rejonowego Kraków-Pogórze z dnia 2 czerwca 2025 r., sygn. akt II K

416/25/P, poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego.

Sąd Apelacyjny w Szczecinie, po rozpoznaniu zażalenia wniesionego przez

skazanego, postanowieniem z dnia 8 października 2025 r., sygn. akt II AKzw

879/25, utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

III KO 183/25

2

W dniu 10 października 2025 r. A.L. wystąpił z wnioskiem o wznowienie

postępowania w przedmiocie zezwolenia na odbycie reszty kary zasadniczej roku

pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego z

uwagi na wystąpienie w postępowaniu wykonawczym bezwzględnej przyczyny

odwoławczej z art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. w związku z nienależytą obsadą Sądu

Apelacyjnego w Szczecinie.

Złożony przez skazanego wniosek o wznowienie postępowania jest

niedopuszczalny z mocy ustawy.

Wznowienie postępowania w postępowaniu wykonawczym jest

dopuszczalne tylko w bardzo ograniczonym zakresie – wyłącznie w stosunku do

orzeczeń kończących postępowanie sądowe. Do kategorii tej nie należy

postanowienie o odmowie udzielenia zezwolenia na wykonywanie kary

pozbawienia wolności poza zakładem karnym w systemie dozoru elektronicznego,

jako że nie zamyka ono skazanemu drogi do ponownego ubiegania się o takie

zezwolenie po upływie określonego czasu (3 miesięcy) od zapadnięcia

negatywnego rozstrzygnięcia w tym przedmiocie (por. art. 43 LL k.k.w.). Ponadto,

na warunkach określonych w art. 43 LLa k.k.w., w innym trybie możliwe jest

staranie się o uzyskanie zezwolenia na odbycie kary pozbawienia wolności w

systemie dozoru elektronicznego także przed komisją penitencjarną.

Ponieważ przedmiotowy wniosek został wniesiony od orzeczenia, które nie

może być wzruszone w drodze wznowienia postępowania, należało, na podstawie

art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 545 § 1 k.p.k. i art. 429 § 1 k.p.k., odmówić przyjęcia

wniosku skazanego o wznowienie postępowania jako niedopuszczalnego z mocy

ustawy.

[WB]

[a.ł]

III KO 183/25

3

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.