Skazany wniósł kasację 14 dni po wyroku. SN utrzymał odmowę jej przyjęcia

W dniu 23 czerwca 2025 r. skazany Z.W. wniósł osobiście pisma

zatytułowane „Skarga na wyrok Sądu odwoławczego”, stanowiące w istocie kasacje

od wyroku Sądu Okręgowego w Szczecinie dnia 9 czerwca 2025 roku, sygn. akt IV

Ka 1295/24

Zarządzeniem Przewodniczącego IV Wydziału Karnego Odwoławczego

Sądu Okręgowego w Szczecinie z dnia 25 lipca 2025 r. (sygn. akt IV Ka 1295/24),

na podstawie art. 530 § 2 k.p.k., odmówiono przyjęcia kasacji osobistych

skazanego.

Uzasadnieniem odmowy było uchybienie terminu zawitego do wniesienia

środka zaskarżenia. Wskazano, że skoro żadna ze stron nie złożyła wniosku o

sporządzenie uzasadnienia wyroku Sądu Okręgowego, 30-dniowy termin do

III KZ 32/25

2

wniesienia kasacji nie rozpoczął biegu. W takich okolicznościach, skazany mógł

wnieść kasację jedynie w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku (tj. 9 czerwca

2025 r.). Kasacje osobiste wniesione przez skazanego w dniu 23 czerwca 2025 r.

zostały złożone po upływie tego terminu.

W konsekwencji, wobec upływu terminów procesowych, wniesienie

nadzwyczajnego środka zaskarżenia jest możliwe jedynie przez podmioty

uprawnione na mocy art. 524 § 2 k.p.k. (Prokurator Generalny lub Rzecznik Praw

Obywatelskich).

Na to zarządzenie zażalenie wniósł skazany.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne.

Odmowa przyjęcia kasacji wynikała w niniejszej sprawę z przyczyn

formalnych – uchybienie terminowi na wniesienie kasacji przez adwokata lub radcę

prawnego jako obrońców skazanego. W zażaleniu skazany podnosi jedynie dość

ogólnikowo zarzuty do samego postępowania głównego, bez odniesienia się do

treści i argumentów zawartych w zarządzeniu. Pisma jego nie można traktować

także jako wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia kasacji.

Należało wobec braku argumentów przeciwko treści zarządzenia, orzec jak

w sentencji.

[WB]

[a.ł]