Kasacja obrońcy skazanej na grzywnę tylko z zarzutem procesowym niedopuszczalna

Zarządzeniem z dnia 30 września 2025 r., sygn. akt III WKK 26/25, up.

sędzia Sądu Okręgowego w Rzeszowie na podstawie art. 530 § 2 k.p.k. w zw. z art.

523 § 1 k.p.k. odmówił przyjęcia kasacji obrońcy skazanej K. K., wskazując w

uzasadnieniu na jej niedopuszczalność wynikającą z braku jej oparcia o

przewidziane prawem podstawy kasacyjne.

Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł obrońca skazanej, podnosząc

naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na jego treść, a to art.

530 § 2 k.p.k. w zw. z art. 523 § 1 k.p.k. poprzez bezzasadne przyjęcie, że kasacja

III KZ 44/25

2

nie została oparta o podstawy kasacyjne przewidziane w art. 523 § 1 k.p.k. Wniósł

o uchylenie zaskarżonego zarządzenia.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zażalenie nie podlegało uwzględnieniu, a zaskarżone zarządzenie winno

zostać utrzymane w mocy, choć z innych powodów niż wskazane w jego

uzasadnieniu.

W przedmiotowej sprawie, czego nie wskazał wydający zaskarżone

zarządzenie sędzia Sądu Okręgowego w Rzeszowie, wniesiona kasacja była

niedopuszczalna z powodu przesłanki, o której mowa w art. 523 § 2 k.p.k. K.K.

została bowiem skazana prawomocnie na karę nieizolacyjną (grzywnę). Kasację

wniósł zaś obrońca skazanej na jej korzyść, przy czym w treści tego środka zawarł

wyłącznie zarzut naruszenia prawa procesowego tj. art. 438 pkt 2 k.p.k. w zw. z art.

7 k.p.k. Tym samym nie wystąpił żaden z wyjątków, o których mowa w art. 523 § 4

k.p.k.

Zatem o ile rację ma skarżący, że Sąd Okręgowy niezasadnie uznał, iż

kasacja nie została oparta o podstawy kasacyjne przewidziane w art. 523 § 1 k.p.k.,

o tyle jego rozstrzygnięcie o odmowie przyjęcia kasacji z powodu jej

niedopuszczalności jest w układzie procesowym tej sprawy prawidłowe.

Z uwagi na powyższe, Sąd Najwyższy orzekł jak w postanowieniu.

[WB]

[a.ł]