Kasacja w sprawie kradzieży sejfu niemal jak apelacja. SN oddalił ją jako bezzasadną

Sąd Rejonowy w Zambrowie wyrokiem z dnia 24 stycznia 2025 r., sygn. akt

II K 244/24, uznał oskarżonego D.S. za winnego tego, że:

„w dniu 18 września 2023 r. przy ul. [...] w Z., woj. […], działając wspólnie i w

porozumieniu z R.T. oraz z inną nieustaloną osobą, co do której materiały

IV KK 524/25

2

wyłączono do odrębnego postępowania, dokonali kradzieży z włamaniem

sejfu znajdującego się w budynku firmy A. w ten sposób, że po uprzednim

wejściu w posiadanie kluczy do ww. budynku dostali się do jego wnętrza,

gdzie dokonali demontażu znajdującego się na ścianie sejfu, a następnie

dokonali jego zaboru w celu przywłaszczenia wraz ze znajdującymi się w nim

pieniędzmi w łącznej wysokości 466.603 zł, z tego 8.000 euro, tj. 37.280 zł,

21.000 funtów brytyjskich, tj. 113.400 zł, stanowiły własność B.B., zaś 27.650

dolarów amerykańskich, tj. 120.554 zł, 176.962 zł, 3.950 euro, tj. 18.407 zł,

stanowiły własność B.K.”,

tj. przestępstwa z art. 279 § 1 k.k., za które wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia

wolności. Tym samym wyrokiem Sąd orzekł również w przedmiocie

odpowiedzialności karnej oskarżonego R.T., który był oskarżony o popełnienie tego

samego czynu.

Po rozpoznaniu apelacji obrońców oskarżonych D.S. i R.T., Sąd Okręgowy w

Łomży wyrokiem z dnia 25 czerwca 2025 r., sygn. akt II Ka 110/25, zaskarżony

wyrok utrzymał w mocy.

Kasację od wyroku Sądu odwoławczego wniósł obrońca skazanego D.S.,

zaskarżając go w całości, zarzucając:

„rażącą obrazę przepisów postępowania, mającą istotny wpływ na treść

orzeczenia, tj. poprzez dokonanie dowolnej i sprzecznej z zasadami logiki,

wiedzy oraz doświadczenia życiowego oceny materiału dowodowego, a w

szczególności:

1. notatki urzędowej z dnia 8 stycznia 2024 r. (k. 306) oraz zeznań

świadka K.P. (k. 724v-725) - poprzez ich bezkrytyczne uznanie za w pełni

wiarygodne, podczas gdy z treści tych dowodów nie wynika, które nagrania

monitoringu były analizowane, ani na którym z nich i w jakim momencie

miałby być widoczny fragment tablicy rejestracyjnej białego M., przy czym

należy podkreślić, iż wcześniejsze szczegółowe analizy tych samych nagrań,

przeprowadzone jeszcze przed uzyskaniem od świadka M.S. zdjęcia pojazdu

z numerem rejestracyjnym (k. 288), nie pozwoliły na odczytanie żadnego

IV KK 524/25

3

fragmentu tablic, co podważa możliwość weryfikacji twierdzeń świadka K.P. i

powinno prowadzić do odmowy uznania ich za wiarygodne,

2. nagrania z kamery monitoringu (k. 101) oraz notatki z odtworzenia

utrwalonego zapisu z dnia 23 września 2023 r. (k. 109-110v) - poprzez

pominięcie w ocenie tego dowodu faktu, iż w treści notatki wyraźnie

wskazano, że tablic rejestracyjnych pojazdu nie da się odczytać, a jej

wiarygodność nie była kwestionowana ani przez Sąd, ani przez strony, przy

czym omawiana notatka dotyczyła tego samego nagrania, z którego kadr

został dołączony do notatki urzędowej z 8 stycznia 2024 r. (k. 306) jako

dowód rzekomego odczytania numeru rejestracyjnego pojazdu marki M.

koloru białego,

3. nagrań i protokołów odtworzenia utrwalonych zapisów z kamer w

pobliżu miejsca zdarzenia - poprzez pominięcie ich rzeczywistej treści

pomimo uznania ich za wiarygodne, podczas gdy:

1. zapis z monitoringu na myjni obok stacji (k. 20) ukazuje jedynie połowę

pojazdu koloru białego, bez możliwości odczytu tablic ani identyfikacji marki,

2. zapis z monitoringu przy ul. […] w Z. (k. 97-98) ukazuje wyłącznie biały

pojazd bez tablic i bez widocznych osób,

3. zapis z monitoringu w W. (k. 221-222) ukazuje biały pojazd bez cech

szczególnych, w tym bez czarnego dachu wskazywanego jako

charakterystyczny element samochodu wynajętego przez skazanego, bez

możliwości odczytania tablic czy identyfikacji kierującego (k. 316) - poprzez

przypisanie im znaczenia dowodzącego winy skazanego, podczas gdy

wskazują one jedynie na obecność białego M. w ruchu drogowym w obrębie

stacji MOP C., ponad 30 km od miejsca zdarzenia, przy czym przedmiotowy

pojazd nie został ujawniony na żadnej kamerze znajdującej się bliżej miejsca

zdarzenia, a nadto żadna z kamer nie utrwaliła wizerunku skazanego, a

zatem dowody te nie potwierdzają, iż przedmiotowy pojazd jechał do Z. i był

prowadzony przez D.S.,

1. materiałów zgromadzonych w trybie art. 20c ustawy o Policji (k. 400-

404) - poprzez błędne uznanie, że pozwalają one na stwierdzenie winy

skazanego, podczas gdy ich analiza nie daje podstaw do takiego wniosku,

IV KK 524/25

4

2. opinii z badań genetycznych (k. 291-302, k. 607-609) oraz opinii

traseologicznej (k. 246-248) - poprzez bezpodstawne przyjęcie, że

potwierdzają one sprawstwo skazanego, podczas gdy ani na miejscu

zdarzenia, ani na zabezpieczonych narzędziach nie ujawniono jego

materiału genetycznego, a obecność licznych cech genetycznych innych

osób nie stanowi dowodu na posługiwanie się narzędziami przez skazanego,

3. protokołów przeszukań: mieszkania przy ul. [...] w B. (k. 444-449), osoby

skazanego (k. 457-461), mieszkania przy ul. [...] (k. 475-476) - poprzez

pominięcie faktu, że w toku przeszukań nie ujawniono żadnych przedmiotów

więżących skazanego z popełnieniem zarzucanego czynu, podczas gdy

dowód ten wzmacnia przekonanie o braku winy po stronie skazanego, a

tymczasem został wskazany jako jeden z dowodów jego winy, co świadczy o

całkowitym braku logiki we wnioskowaniu Sądu, zarówno I, jak i II instancji,

4. umowy o kredyt gotówkowy nr [...] wraz z dokumentacją (k. 513, 530-

534) - poprzez nieprawidłowe uznanie, iż skoro umowa kredytowa została

zawarta w czerwcu 2024 r. na kwotę 72.331,28 zł, a nie na kwotę 466.603,00

zł, to oznacza, iż zabezpieczone od skazanego środki pieniężne nie

pochodziły z kredytu bankowego, podczas gdy tego rodzaju twierdzenie

Sądu II instancji jest całkowicie pozbawione logiki, gdyż zabezpieczenie

majątkowe zostało dokonane właśnie w czerwcu 2024 r., a zatem w tym

samym czasie, w którym skazany otrzymał 466.603,00 zł, w tym kwota

zabezpieczenia 72.331,28 zł pochodziła z zaciągniętego kredytu”.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wniósł o „uchylenie w całości

zaskarżonego wyroku oraz poprzedzającego go wyroku Sądu Rejonowego w

Zambrowie z dnia 24 stycznia 2025 r., sygn. akt II K 244/24, i uniewinnienie D.S. w

całości od zarzucanego mu czynu, ewentualnie uchylenie w całości zaskarżonego

wyroku oraz, ewentualnie, poprzedzającego go wyroku Sądu Rejonowego w

Zambrowie z dnia 24 stycznia 2025 r., sygn. akt II K 244/24 i przekazanie sprawy

do ponownego rozpoznania, odpowiednio, Sądowi I lub II instancji”.

W odpowiedzi na kasację prokurator Prokuratury Okręgowej w Łomży

wniosła o oddalenie kasacji jako oczywiście bezzasadnej.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

IV KK 524/25

5

Kasacja podlegała oddaleniu na posiedzeniu ze względu na jej oczywistą

bezzasadność (art. 535 § 3 k.p.k.).

Zarzuty skarżącego sformułowane są w całości nieprawidłowo, co musi

budzić zdziwienie w kontekście faktu, że kasacja sporządzona jest przez

profesjonalnego obrońcę. Obrońca stwierdził bowiem, że doszło do „rażącej obrazy

przepisów postępowania, mającej istotny wpływ na treść orzeczenia, tj. poprzez

dokonanie dowolnej i sprzecznej z zasadami logiki, wiedzy oraz doświadczenia

życiowego oceny materiału dowodowego”, nie wskazując przy tym jakiegokolwiek

przepisu, który jego zdaniem miał naruszyć Sąd odwoławczy. Jest to znamienne,

skoro treść wszystkich zarzutów kasacyjnych to prawie w całości dosłowne

powtórzenie treści zarzutów apelacyjnych tego obrońcy. Uzasadnienie kasacji różni

się od uzasadnienia apelacji w zasadzie jedynie przytoczonymi in extenso cytatami

orzeczeń sądowych, a pozostała część to albo treść wprost przeniesiona z

uzasadnienia apelacji, albo zmieniona jedynie stylistycznie. Na stronach 6-11

kasacji (a zatem we fragmencie stanowiącym w zasadzie większość uzasadnienia)

można znaleźć całe akapity ze stron 5-12 apelacji. To, czym różni się treść

wskazanych fragmentów obu dokumentów, to nieliczne wtrącenia i modyfikacje

kolejności zdań, co prawdopodobnie miało ukryć (choć nieudolnie) fakt, że mowa o

pismach zawierających taką samą treść.

W zasadzie ten sposób prowadzenia wywodu dyskwalifikuje kasację jako

taką, nie tylko dlatego, że stanowi wyraźny dowód na zakwestionowanie po raz

kolejny argumentacji Sądu I instancji, nie zaś na wykazywanie naruszenia prawa

przez Sąd odwoławczy (co oczywiście wymagałoby całkowicie odmiennego

uzasadnienia, biorąc pod uwagę treść m.in. art. 523 § 1 k.p.k.). Przede wszystkim

sposób postępowania obrońcy skazanego jest niedopuszczalny i świadczy nie tylko

o braku należytej staranności w wykonywaniu obowiązków obrończych, ale również

wskazuje na poważne lekceważenia skazanego – jako swojego klienta – oraz Sądu

Najwyższego – jako adresata kasacji (zob. postanowienia SN: z dnia 24

października 2024 r., sygn. akt IV KK 231/24; z dnia 24 października 2024 r., sygn.

akt V KK 275/24). Na marginesie należy zatem jedynie wskazać, że Sąd

odwoławczy odniósł się do zarzutów apelacyjnych skarżącego na s. 18-20 wyroku z

uzasadnieniem, a także na s. 9-11, stwierdzając – co także warte odnotowania – że

IV KK 524/25

6

„apelacja obrońcy oskarżonego D.S. w swoich zarzutach jest praktycznie tożsama z

apelacją obrońcy oskarżonego R.T.”.

Nie może zatem dziwić, że argumenty kasacyjne są w całości

niedopuszczalne. Skoro bowiem w całości są tożsame z zarzutami apelacyjnymi,

które opierały się na tezie o naruszeniu przez Sąd I instancji art. 7 k.p.k. oraz błędu

w ustaleniach faktycznych, to obecne ich powtórzenie stanowi nic innego jak próbę

modyfikacji stanu faktycznego ustalonego w sprawie. Jest to, jak wspomniano,

oczywiście niedopuszczalne w świetle art. 523 § 1 k.p.k. Poza tym wypada

przypomnieć, że postępowanie kasacyjne nie ma charakteru postępowania

„trzecioinstancyjnego” (zob. np. postanowienie SN z dnia 5 września 2024 r., sygn.

akt II KZ 32/24).

Tym samym kasacja nie wykazała jakichkolwiek naruszeń prawa na etapie

postępowania odwoławczego, co prowadziło do uznania jej za oczywiście

bezzasadną.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 636 § 1 k.p.k.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak na wstępie.

[WB]

[r.g.]