Sąd Najwyższy nie wstrzymał wykonania dożywocia dla skazanego za zabójstwo

Instytucja wstrzymania wykonania wyroku ma charakter wyjątkowy, dlatego

potrzeby zastosowania wstrzymania wykonania kary nie może uzasadniać sama

czynność procesowa - wniesienie wniosku o wznowienie postępowania. Potrzeba

ta aktualizuje się po pierwsze dopiero wówczas, gdy po wstępnym zapoznaniu się z

argumentami uzasadniającymi złożenie takiego wniosku, a jeszcze przed jego

rozpoznaniem na posiedzeniu w trybie art. 544 § 1 k.p.k., w perspektywie

rysowałoby się choćby i hipotetyczne prawdopodobieństwo, że prawomocny wyrok

skazujący zostanie obalony wskutek stwierdzenia tak poważnych błędów, że już na

IV KO 209/25

2

obecnym etapie można mówić by o tym, że w obrocie prawnym funkcjonuje

niesprawiedliwy wyrok i skazany został niewinny człowiek i po drugie wystąpiłyby

szczególne, wyjątkowe okoliczności pozwalające przyjąć, iż wykonanie orzeczenia

mogłoby spowodować nieodwracalne, niekorzystne dla skazanego skutki.

Analizując treść poszczególnych podniesionych w postulacie obrońcy argumentów,

w kontekście treści uzasadnienia wyroków Sądów pierwszej i drugiej instancji, nie

można obecnie - niezależnie od przyszłego rozstrzygnięcia w przedmiocie

zasadności kasacji - przyjąć, że zostaną one uwzględnione. Tego stanu rzeczy nie

zmienia fakt powołania we wniosku bezwzględnej przyczyny odwoławczej, którą w

niniejszej sprawie jest art. 439 § 1 pkt 2 k.p.k. Jeżeli nawet rozpoznanie sprawy

potwierdzi zasadność podniesionej sygnalizacji, to nie można tego poczytać za

argument do zastosowania instytucji wstrzymania wykonania prawomocnego

orzeczenia Sądu Apelacyjnego skazującego Z. Ł. na karę dożywotniego

pozbawienia wolności za popełnienie zbrodni zabójstwa, albowiem ewentualne

stwierdzenie wadliwości składu sędziowskiego Sądu Najwyższego orzekającego co

do kasacji nie ma najmniejszego wpływu na winę skazanego.

Stan zdrowia skazanego nie jest podstawą do zastosowania instytucji z art.

532 k.p.k. W sytuacji gdy ciężka choroba uniemożliwia mu wykonywanie kary

pozbawienia wolności rozwiązaniem jest skorzystanie z przepisów Oddziału 10

kodeksu wykonawczego (art. 150 i 151 k.k.w.).

Dlatego orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.

[J.J.]

[r.g.]