Skazany spóźnił się z wnioskiem o uzasadnienie wyroku, SN utrzymał odmowę sądu

Wyrokiem z dnia 31 marca 2026 r., sygn. akt VII Ka 124/26, Sąd Okręgowy

w Częstochowie zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Lublińcu z dnia 29

października 2025 r., sygn. akt II K 243/25, w ten sposób, że obniżył skazanemu

wymierzoną karę pozbawienia wolności do 3 miesięcy. Jak wynika z protokołu

rozprawy odwoławczej, skazany nie złożył stosownego wniosku i nie został na nią

doprowadzony, przy czym pouczono go wcześniej o uprawnieniu z art. 451 k.p.k. (k

IV KZ 26/26

2

– 292). W rozprawie uczestniczył natomiast obrońca skazanego. Po wydaniu

wyroku, Sąd pouczył obecne strony o terminie do złożenia wniosku o sporządzenie

i doręczenie uzasadnienia wyroku (k – 303 – 304). Zarządzono także doręczenie

skazanemu odpisu wyroku „informacyjnie”. W dniu 13 kwietnia 2026 r. (koperta k –

319) skazany złożył w administracji Zakładu Karnego w W. datowany na 10

kwietnia 2026 r. wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wydanego

przez Sąd odwoławczy wyroku. Zaskarżonym zarządzeniem odmówiono

skazanemu sporządzenia i doręczenia uzasadnienia wskazując, że wniosek o

dokonanie tej czynność został złożony z przekroczeniem terminu zawitego.

Stosownie do art. 457 § 2 k.p.k. w zw. z art. 422 § 1 k.p.k. wniosek o sporządzenie

pisemnego uzasadnienia wyroku składa się w terminie zawitym 7 dni od daty

ogłoszenia wyroku.

Opisane zarządzenie zaskarżone zostało zażaleniem skazanego, w którym

podniósł on, że:

- wniosek sporządził w dniu 10 kwietnia 2026 r. i nie może odpowiadać za to, że

pismo zostało nadane przez Służbę Więzienną dopiero 13 kwietnia 2026 r.;

- odpis wyroku doręczono mu w dniu 3 kwietnia 2026 r. bez pouczenia o terminie

do złożenia wniosku, a sam nie wiedział o obowiązujących terminach;

- obrońca nie udzielił mu stosownej informacji.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

W świetle przywołanych wyżej przepisów nie ulega wątpliwości, że termin

zawity do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku sądu

odwoławczego to 7 dni od ogłoszenia orzeczenia. Nie zachodzi przy tym wypadek

przewidziany w art. 422 § 2a k.p.k., tj. sytuacja, w której dla oskarżanego

pozbawionego wolności, który nie ma obrońcy – i pomimo złożenia wniosku o

doprowadzenie go na termin rozprawy, na którym ogłoszono wyrok – nie był

obecny podczas ogłoszenia wyroku, omawiany termin biegnie od daty doręczenia

mu wyroku (oznacza to, że Sąd nie miał obowiązku doręczenia skazanemu wyroku

z urzędu). Skazany nie składał przecież wniosku o doprowadzenie go na rozprawę i

IV KZ 26/26

3

miał obrońcę. Wniosek skazanego został zatem złożony z naruszeniem zawitego

terminu, co uzasadniło wydanie zaskarżonego zarządzenia. Zauważyć też trzeba,

że na odwrocie koperty z k – 319 znajduje się prezentata Zakładu Karnego w W.

informująca, że pismo zostało złożone przez skazanego dopiero 13 kwietnia 2026 r.

Powoływanie się przez skazanego na ewentualne zaniedbanie ze strony obrońcy

może stanowić ewentualną podstawę do wniosku o przywrócenie terminu do

złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, choć

zauważyć trzeba, że wniosek o przywrócenie terminu winien zostać złożony w

terminie zawitym 7 dni od ustania przeszkody uniemożliwiającej dotrzymanie

terminu.

Kierując się powyższym, orzeczono jak na wstępie.

[WB]

[r.g.]