- Sygnatura akt
- V KK 29/26
- Sąd
- Sąd Najwyższy
- Wydział
- Izba Karna Wydział V
- Rodzaj
- Wyrok
- Data orzeczenia
- 25 marca 2026 r.
- Rozstrzygnięcie
- Orzeczenie uchylone
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap
Ograniczenie wolności za picie alkoholu w zakazanym miejscu. SN uchylił wyrok nakazowy
Przejdź do orzeczenia, 2 min czytania
Spór
Prokurator Generalny zaskarżył na korzyść ukaranych wyrok nakazowy, w którym wymierzono im karę ograniczenia wolności za wykroczenie z art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.
Ustalenia sądu
Sąd uznał P. S. i M. T. za winnych spożywania alkoholu w miejscu objętym zakazem z art. 14 ust. 2a tej ustawy. Wyrok pierwszoinstancyjny nie został zaskarżony i uprawomocnił się 1 lutego 2025 r.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy uchylił wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w Iławie z 9 grudnia 2024 r., sygn. akt II W 563/24, przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu sądowi, a koszty postępowania kasacyjnego obciążył Skarb Państwa.
Dlaczego
Wymierzenie kary ograniczenia wolności za czyn z art. 43¹ ust. 1 stanowiło rażące naruszenie prawa materialnego, ponieważ przepis ten przewiduje wyłącznie karę grzywny.
Dla firm
Za wykroczenie można wymierzyć tylko karę przewidzianą w przepisie, a art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi przewiduje karę grzywny.
Więcej o sprawie
Prokurator Generalny wniósł kasację na korzyść dwojga ukaranych, wskazując, że za ten czyn przepis przewiduje wyłącznie karę grzywny, a sąd wymierzył ograniczenie wolności.
wymierzenie im za to kary ograniczenia wolności stanowiło rażące uchybienie przepisu statuującego zakaz spożywania napojów alkoholowych wbrew przepisom
- Rozstrzygnięcie
- Orzeczenie uchylone
- Sąd
- Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział V
- Sygnatura
- V KK 29/26
Treść orzeczenia
V KK 29/26
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 25 marca 2026 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Dariusz Świecki (przewodniczący)
SSN Michał Laskowski (sprawozdawca)
SSN Barbara Skoczkowska
w sprawie P. S. i M. T.
ukaranych za popełnienie czynu z art. 43ą ust. 1 ustawy o wychowaniu w
trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi
po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron
w dniu 25 marca 2026 r.
kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego
od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Iławie
z dnia 9 grudnia 2024 r., sygn. akt II W 563/24,
uchyla zaskarżony wyrok nakazowy i przekazuje sprawę do
ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Iławie, a
kosztami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.
[J.J.]
Michał Laskowski Dariusz Świecki Barbara Skoczkowska
Uzasadnienie
V KK 29/26
2
Sąd Rejonowy w Iławie, wyrokiem nakazowym z 9 grudnia 2024 r., uznał P. S.
i M. T. za winnych popełnienia wykroczenia z art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w
trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi i za to wymierzył im karę jednego
miesiąca ograniczenia wolności polegającej na wykonaniu nieodpłatnej,
kontrolowanej pracy na cele społeczne. Wyrok pierwszoinstancyjny nie został
zaskarżony i uprawomocnił się ostatecznie 1 lutego 2025 r.
Kasację od wyroku Sądu odwoławczego na korzyść ukaranych wniósł
Prokurator Generalny. Zarzucił w niej rażące i mające istotny wpływ na treść
orzeczenia naruszenie prawa materialnego tj. art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w
trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi polegające na wymierzeniu obwinionym
kary ograniczenia wolności, w sytuacji gdy taka sankcja nie była przewidziana przez
ten przepis i postulował uchylenie wyroku nakazowego Sądu Rejonowego i
przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu
pierwszoinstancyjnym.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje.
Kasacja okazała się oczywiście zasadna w rozumieniu art. 535 § 5 k.p.k.
Zgodnie z art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu
alkoholizmowi ,,Kto spożywa napoje alkoholowe wbrew zakazom określonym w art.
14 ust. 1 i 2a-6 albo nabywa lub spożywa napoje alkoholowe w miejscach nielegalnej
sprzedaży, albo spożywa napoje alkoholowe przyniesione przez siebie lub inną
osobę w miejscach wyznaczonych do ich sprzedaży lub podawania, podlega karze
grzywny.”. Skoro więc P. S. i M. T. zostali uznani za winnych popełnienia czynu
zabronionego polegającego na spożywaniu alkoholu w miejscu objętym zakazem z
art. 14 ust. 2a ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi,
to wymierzenie im za to kary ograniczenia wolności stanowiło rażące uchybienie
przepisu statuującego zakaz spożywania napojów alkoholowych wbrew przepisom
(art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi).
W toku ponownego rozpoznania należy uwzględnić treść wskazanych
wyżej przepisów.
[J.J.]
V KK 29/26
3
[a.ł]
Michał Laskowski Dariusz Świecki Barbara Skoczkowska
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.