Wtorek Wydanie nr 31

Sygnatura akt
V KK 29/26
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna Wydział V
Rodzaj
Wyrok
Data orzeczenia
25 marca 2026 r.
Rozstrzygnięcie
Orzeczenie uchylone
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy
Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap

Sąd Najwyższy

Ograniczenie wolności za picie alkoholu w zakazanym miejscu. SN uchylił wyrok nakazowy

Przejdź do orzeczenia, 2 min czytania

Spór

Prokurator Generalny zaskarżył na korzyść ukaranych wyrok nakazowy, w którym wymierzono im karę ograniczenia wolności za wykroczenie z art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi.

Ustalenia sądu

Sąd uznał P. S. i M. T. za winnych spożywania alkoholu w miejscu objętym zakazem z art. 14 ust. 2a tej ustawy. Wyrok pierwszoinstancyjny nie został zaskarżony i uprawomocnił się 1 lutego 2025 r.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy uchylił wyrok nakazowy Sądu Rejonowego w Iławie z 9 grudnia 2024 r., sygn. akt II W 563/24, przekazał sprawę do ponownego rozpoznania temu sądowi, a koszty postępowania kasacyjnego obciążył Skarb Państwa.

Dlaczego

Wymierzenie kary ograniczenia wolności za czyn z art. 43¹ ust. 1 stanowiło rażące naruszenie prawa materialnego, ponieważ przepis ten przewiduje wyłącznie karę grzywny.

Dla firm

Za wykroczenie można wymierzyć tylko karę przewidzianą w przepisie, a art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi przewiduje karę grzywny.

Więcej o sprawie

Prokurator Generalny wniósł kasację na korzyść dwojga ukaranych, wskazując, że za ten czyn przepis przewiduje wyłącznie karę grzywny, a sąd wymierzył ograniczenie wolności.

wymierzenie im za to kary ograniczenia wolności stanowiło rażące uchybienie przepisu statuującego zakaz spożywania napojów alkoholowych wbrew przepisom

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy
Rozstrzygnięcie
Orzeczenie uchylone
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział V
Sygnatura
V KK 29/26

Treść orzeczenia

V KK 29/26

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 25 marca 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Dariusz Świecki (przewodniczący)

SSN Michał Laskowski (sprawozdawca)

SSN Barbara Skoczkowska

w sprawie P. S. i M. T.

ukaranych za popełnienie czynu z art. 43ą ust. 1 ustawy o wychowaniu w

trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi

po rozpoznaniu w Izbie Karnej na posiedzeniu, bez udziału stron

w dniu 25 marca 2026 r.

kasacji, wniesionej przez Prokuratora Generalnego

od wyroku nakazowego Sądu Rejonowego w Iławie

z dnia 9 grudnia 2024 r., sygn. akt II W 563/24,

uchyla zaskarżony wyrok nakazowy i przekazuje sprawę do

ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu w Iławie, a

kosztami postępowania kasacyjnego obciąża Skarb Państwa.

[J.J.]

Michał Laskowski Dariusz Świecki Barbara Skoczkowska

Uzasadnienie

V KK 29/26

2

Sąd Rejonowy w Iławie, wyrokiem nakazowym z 9 grudnia 2024 r., uznał P. S.

i M. T. za winnych popełnienia wykroczenia z art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w

trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi i za to wymierzył im karę jednego

miesiąca ograniczenia wolności polegającej na wykonaniu nieodpłatnej,

kontrolowanej pracy na cele społeczne. Wyrok pierwszoinstancyjny nie został

zaskarżony i uprawomocnił się ostatecznie 1 lutego 2025 r.

Kasację od wyroku Sądu odwoławczego na korzyść ukaranych wniósł

Prokurator Generalny. Zarzucił w niej rażące i mające istotny wpływ na treść

orzeczenia naruszenie prawa materialnego tj. art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w

trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi polegające na wymierzeniu obwinionym

kary ograniczenia wolności, w sytuacji gdy taka sankcja nie była przewidziana przez

ten przepis i postulował uchylenie wyroku nakazowego Sądu Rejonowego i

przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania w postępowaniu

pierwszoinstancyjnym.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja okazała się oczywiście zasadna w rozumieniu art. 535 § 5 k.p.k.

Zgodnie z art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu

alkoholizmowi ,,Kto spożywa napoje alkoholowe wbrew zakazom określonym w art.

14 ust. 1 i 2a-6 albo nabywa lub spożywa napoje alkoholowe w miejscach nielegalnej

sprzedaży, albo spożywa napoje alkoholowe przyniesione przez siebie lub inną

osobę w miejscach wyznaczonych do ich sprzedaży lub podawania, podlega karze

grzywny.”. Skoro więc P. S. i M. T. zostali uznani za winnych popełnienia czynu

zabronionego polegającego na spożywaniu alkoholu w miejscu objętym zakazem z

art. 14 ust. 2a ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi,

to wymierzenie im za to kary ograniczenia wolności stanowiło rażące uchybienie

przepisu statuującego zakaz spożywania napojów alkoholowych wbrew przepisom

(art. 43¹ ust. 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi).

W toku ponownego rozpoznania należy uwzględnić treść wskazanych

wyżej przepisów.

[J.J.]

V KK 29/26

3

[a.ł]

Michał Laskowski Dariusz Świecki Barbara Skoczkowska

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.