Pięć miesięcy w zawieszeniu po terminie weszło do wyroku łącznego. SN go uchylił

Wyrokiem łącznym z 14 maja 2025 r., Sąd Rejonowy Gdańsk – Południe w

Gdańsku związał węzłem kary łącznej roku i jednego miesiąca pozbawienia wolności

sześć wyroków skazujących D.M., w skład których wchodził wyrok Sądu Rejonowego

V KK 452/25

2

Gdańsk – Południe w Gdańsku z 6 czerwca 2022 r., sygn. akt X K 348/22, którym za

popełnienie występku z art. 244 k.k. wymierzono mu m.in. karę 5 miesięcy

pozbawienia wolności, której wykonanie warunkowo zawieszono na okres próby 2

lat. Wyrok Sądu pierwszej instancyjnego nie został zaskarżony i uprawomocnił się

22 maja 2025 r.

Kasację od tego orzeczenia wniósł na korzyść skazanego Prokurator

Generalny zarzucając mu rażące i mające istotny wpływ na treść wyroku naruszenie

art. 85 § 1 k.k. polegające na objęciu wyrokiem łącznym warunkowo zawieszonej

kary 5 miesięcy pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem Sądu Rejonowego

Gdańsk – Południe w Gdańsku z 6 czerwca 2022 r. w sytuacji gdy kara ta nie

podlegała łączeniu z uwagi na upływ terminu z art. 75 § 4 k.k. i wniósł o uchylenie

zaskarżonego wyroku łącznego w zaskarżonej części i przekazanie sprawy do

ponownego rozpoznania Sądowi meriti.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Kasacja była oczywiście zasadna, w rozumieniu art. 535 § 5 k.p.k.

Wydanie wyroku łącznego blokuje taki stan prawny, w którym wśród

zbiegających się przestępstw znajdzie się przestępstwo, za które wymierzona kara

nie może już być wykonana i nigdy do wykonania nie może zostać wprowadzona.

Taka sytuacja miała miejsce w sprawie D.M., który najpierw został skazany wyrokiem

Sądu Rejonowego Gdańsk – Południe w Gdańsku z 6 czerwca 2022 r.

(uprawomocnionym 12 lipca 2022 r.) na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności

warunkowo zawieszonej na okres 2 lat, a następnie wyrokiem łącznym z 14 maja

2025 r., który pochłonął m.in. tę karę - na karę łączną roku i jednego miesiąca.

Zgodnie ze stanem prawnym obowiązującym do 1 października 2023 r. zarządzenie

wykonania zawieszonej kary nie mogło nastąpić później niż 6 miesięcy po

zakończeniu okresu próby (art. 75 § 4 k.k.). Biorąc więc pod uwagę stan prawny w

chwili popełnienia czynu z art. 244 k.k. (22 stycznia 2022 r.) jak i datę

pierwszoinstancyjnego orzeczenia skazującego (6 czerwca 2022 r.) oraz to, że

przedmiotowe orzeczenie z 6 czerwca 2022r . mogło zostać wykonane najpóźniej do

12 stycznia 2025 r., nie pozostawało nic innego jak uznać, że doszło do rażącego

naruszenia art. 85 § 1 k.k. polegającego na objęciu zaskarżonym wyrokiem łącznym

V KK 452/25

3

z 14 maja 2025 r. sprawy X K 348/22 i orzeczonej nim kary 5 miesięcy pozbawienia

wolności, która nie podlegała wykonaniu.

Jerzy Grubba Michał Laskowski Barbara Skoczkowska

[WB]

[r.g.]