Ojciec skazanego złożył wniosek o wznowienie w sprawie przejęcia kary. SN zostawił go bez rozpoznania

Wnioskiem z dnia 8 grudnia 2025 roku ojciec skazanego Ł. W., S. W.,

zwrócił się do Sądu Najwyższego o wznowienie postępowania

w przedmiocie stwierdzenia prawnej dopuszczalności przejęcia do wykonania w

Polsce kary pozbawienia wolności, orzeczonej przez Sąd Rejonowy w Ö.,

prawomocnie zakończonego postanowieniem Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z 3

grudnia 2025 r., sygn. II AKz 1089/25.

Sąd Najwyższy zważył co następuje.

Wniosek należało pozostawić bez rozpoznania, jako wniesiony przez osobę

nieuprawnioną.

V KO 1/26

2

W myśl art. 542 § 1 k.p.k. wznowienie postępowania może nastąpić na

wniosek strony lub z urzędu – co precyzuje konkretna podstawa wznowieniowa.

Wniosek może złożyć jedynie ten podmiot, który w prawomocnie zakończonym

postępowaniu był stroną (por. T. Grzegorczyk, Kodeks postępowania karnego oraz

ustawa o świadku koronnym. Komentarz, Warszawa 2008, s. 1147). Jednocześnie

w art. 542 § 2 k.p.k. zawarto wyjątek, zgodnie z którym wniosek o wznowienie na

korzyść może złożyć także osoba najbliższa – ale wyłącznie w razie śmierci

skazanego.

W realiach niniejszej sprawy wniosek został złożony przez ojca skazanego.

Treść skierowanego do sądu pisma wskazuje przy tym, że przesłanka z art. 542 § 2

k.p.k., aktualizująca możliwość wywiedzenia wniosku przez osobę najbliższą dla

skazanego, nie zaistniała. Sam wnioskodawca podaje bowiem, że pozostaje w

kontakcie telefonicznym z synem.

Jednocześnie w sprawie nie ujawniono okoliczności mogących wskazywać

na wystąpienie którejkolwiek z bezwzględnych przyczyn odwoławczych, mogących

po myśli art. 542 § 3 k.p.k. uzasadniać wznowienie postępowania z urzędu.

Mając powyższe na uwadze Sąd Najwyższy pozostawił wniosek ojca

skazanego bez rozpoznania, jako wniesiony przez osobę nieuprawnioną (art. 430 §

1 k.p.k. w zw. z art. 429 § 1 k.p.k. w zw. z art. 542 § 1 k.p.k.).

[J.J.]

[a.ł]

Adam Roch