Skazany powoływał się na nowe technologie. SN odmówił wznowienia sprawy z 2002 r.

Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2026 r., V KO 117/26, Sąd Najwyższy na

podstawie art. 545 § 3 k.p.k. odmówił przyjęcia wniosku skazanego T. R. o

wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Sądu Apelacyjnego w Łodzi z

dnia 26 listopada 2002 r., sygn. akt II AKa 215/02. W uzasadnieniu orzeczenia

V KZ 37/26

2

wskazano, że wniosek jest oczywiście bezzasadny w rozumieniu art. 545 § 3 k.p.k.,

ponieważ:

- wbrew twierdzeniom wnioskodawcy, sprawa była rozpoznawana przez sąd

odwoławczy,

- postanowieniem z dnia 5 stycznia 2004 r., II KK 141/03, Sąd Najwyższy oddalił jako

oczywiście bezzasadną kasację obrońcy skazanego,

- poza rozważaną sprawą, skazany już dwukrotnie wnosił o wznowienie

postępowania: w pierwszym wypadku (II KO 113/09) odmówiono przyjęcia wniosku

ze względu na braki formalne, w drugim zaś (V KO 43/25), odmówiono przyjęcia

wniosku o wznowienie postępowania wobec jego oczywistej bezzasadności,

- argumenty podnoszone w aktualnie rozpoznawanej sprawie zbieżne są z tymi ze

sprawy V KO 43/23,

- podnosząc kwestie nowych faktów i dowodów, skazany wskazuje przede wszystkim

na chęć złożenia wyjaśnień, chociaż składał je w postępowaniu przygotowawczym i

pierwszoinstancyjnym,

- w ocenie Sądu Najwyższego, za nowe fakty czy dowody nie można uznać „ani

wiedzy skazanego na temat czynów zabronionych popełnionych przy udziale nowych

technologii w latach 80 i później, czynności mających mieć miejsce przed

aresztowaniem skazanego, jak również niesprecyzowanych, bez wykazania ich

związku z postępowaniem, błędów prokuratora,

- podstawy wniosku o wznowienie nie może stanowić także możliwość powołania

świadków, skoro skazany nie wskazał jakich świadków i na jakie okoliczności

chciałby powołać.

Orzeczenie to zaskarżone zostało zażaleniem skazanego, w którym odwołał

się do argumentacji zawartej we wniosku o wznowienie postępowania, wskazując w

szczególności na rozwój nowych technologii takich jak: rezonans magnetyczny

badania snów, środki zapachowe, czy środki na inteligencję, „które umożliwiają nowy

postęp ludzkości”. Uwagi te poczynione zostały w kontekście twierdzenia, że

rozpoznanie zostało sfałszowane, a zgromadzone poszlaki nie świadczą o

sprawstwie skazanego, bowiem „sprawa została naciągnięta”. Ponadto skazany

wspomina o swoich pobytach w zakładzie karnym w latach 80-tych oraz świadkach i

biegłych, nie wskazując jednak ani tez dowodowych, ani ewentualnego znaczenia

tych dowodów w perspektywie wniosku o wznowienie postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

V KZ 37/26

3

Zgodnie z art. 545 § 3 k.p.k., sąd odmawia przyjęcia wniosku o wznowienie

postępowania, jeżeli z jego treści, w szczególności odwołującego się do okoliczności,

które były rozpoznawane w postępowaniu o wznowienie, wynika jego oczywista

bezzasadność. Kierując się przywołanym przepisem, Sąd Najwyższym trafnie

odmówił przyjęcia wniosku skazanego o wznowienie postępowania, ponieważ jest

on oczywiście bezzasadny. Wniosek o wznowienie postępowania jest

nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, który może być oparty jedynie o przesłanki

wymienione w rozdziale 56 Kodeksu postępowania karnego. Pismo procesowe

skazanego nie spełnia jednak takich wymagań w sposób oczywisty. Nie przywołano

bowiem w nim nowych faktów lub dowodów w rozumieniu art. 540 § 1 pkt 2 k.p.k.,

nie wykazano też by w związku z postępowaniem dopuszczono się przestępstwa,

które mogło mieć wpływ na treść orzeczenia – w tym ostatnim wypadku konieczne

jest wskazanie na prawomocny wyrok skazujący, bądź przyczynę uniemożliwiającą

wydanie takiego orzeczenia – art. 541 § 1 k.p.k.

Zażalenie skazanego w istocie stanowi powtórzenie wniosku o wznowienie

postępowania i nie zawiera żadnych argumentów godzących w postawy faktyczne i

prawne zaskarżonego postanowienia. W tym stanie rzeczy należało utrzymać

zaskarżone orzeczenie w mocy, ponieważ wniesiony środek odwoławczy w

najmniejszym stopniu nie wykazuje jego wadliwości.

[J.J.]

[a.ł]

Jerzy Grubba

Tomasz Artymiuk

Waldemar Płóciennik