Środa Wydanie nr 32

Sygnatura akt
XVII AmE 299/24
Sąd
Sąd Okręgowy w Warszawie
Wydział
XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumenta
Rodzaj
Wyrok
Data orzeczenia
23 lutego 2026 r.
Rozstrzygnięcie
Zasądzono
Opublikowano w portalu
19 sierpnia 2026 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Konkurencja i konsumenci
Nieruchomości i budowy
Sąd Okręgowy w Warszawie
© autorzy OpenStreetMap

Konkurencja i konsumenci

Przeciążenia sieci wykluczyły przyłączenie farmy fotowoltaicznej 40 MW w G.

Przejdź do orzeczenia, 20 min czytania

Spór

Spółka z G. spierała się z Prezesem Urzędu Regulacji Energetyki, czy operator sieci dystrybucyjnej, S.A. w P., ma publicznoprawny obowiązek przyłączenia jej elektrowni fotowoltaicznej o mocy 40 MW.

Ustalenia sądu

Ekspertyza wykazała, że przyłączenie elektrowni spowodowałoby przeciążenia w sieci, a planu rozwoju sieci nie przewidywał inwestycji umożliwiających takie przyłączenie. Powód twierdził, że inne podmioty otrzymały warunki przyłączenia w tym rejonie, ale sąd uznał, że dokumenty nie wskazują na dyskryminację.

Rozstrzygnięcie

Sąd oddalił odwołanie i zasądził od powoda na rzecz Prezesa URE 720 zł kosztów zastępstwa procesowego wraz z odsetkami.

Dlaczego

Sąd uznał, że brak warunków technicznych przyłączenia wynika z nieskwestionowanej przez powoda ekspertyzy, a brak warunków ekonomicznych z braku inwestycji w planach rozwoju sieci i planie zaopatrzenia gminy. Zarzuty proceduralne nie stanowiły samodzielnej podstawy uchylenia decyzji.

Dla firm

Obowiązek zawarcia umowy o przyłączenie istnieje tylko wtedy, gdy łącznie są spełnione warunki techniczne i ekonomiczne, a ekspertyza wpływu przyłączenia na sieć może przesądzić o ich braku.

Więcej o sprawie

Wniosek o określenie warunków przyłączenia złożono 1 lipca 2021 r., a operator odmówił w marcu 2022 r. z powodu braku warunków technicznych i ekonomicznych. Sąd podzielił to stanowisko.

Powód zarzucał, że w tym samym rejonie inne podmioty dostały warunki przyłączenia po złożeniu jego wniosku, ale sąd uznał, że przedstawione dokumenty tego nie pokazują.

Analiza przedmiotowej Ekspertyzy wskazuje, że jest ona w swej treści jednoznaczna i nie pozostawia wątpliwości co do niemożności technicznej przyłączenia EF G. ze względu na sprawność i bezpieczeństwo w pracy sieci.

Z uzasadnienia, Sąd Okręgowy w Warszawie
Rozstrzygnięcie
Zasądzono
Sąd
Sąd Okręgowy w Warszawie, XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumenta
Sygnatura
XVII AmE 299/24

Treść orzeczenia około 20 minut czytania

Sygn. akt

XVII AmE 299/24

WYROK

W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ

Dnia 23 lutego 2026 r.

Sąd Okręgowy w Warszawie XVII Wydział Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów

w składzie:

Przewodniczący: Sędzia SO Dariusz Dąbrowski

Protokolant: starszy sekretarz sądowy Jadwiga Skrzyńska

po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2026 roku w Warszawie

na rozprawie

sprawy z odwołania

(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G.

przeciwko

Prezesowi Urzędu Regulacji Energetyki

przy udziale zainteresowanego

(...) Spółki Akcyjnej w P.

o ustalenie obowiązku zawarcia umowy o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej

na skutek odwołania powoda od decyzji Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki

z dnia 16 listopada 2023 roku nr (...)

1. oddala odwołanie,

2. zasądza od powoda (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w G. na rzecz pozwanego Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki kwotę 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych) z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie w spełnieniu świadczenia pieniężnego, od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku do dnia zapłaty tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

SSO Dariusz Dąbrowski

XVII AmE 299/24

Uzasadnienie

Prezes Urzędu Regulacji Energetyki decyzją z dnia 16 listopada 2023 r. nr (...)na podstawie art. 8 ust. 1 zw. z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 10 kwietnia 1997 r. – Prawo energetyczne (Dz. U. z 2022 r., poz. 1385 z późn. zm.) oraz w zw. z art. 104 k.p.a. po rozpatrzeniu wniosku (...) Spółka z o.o. z siedzibą w G. w sprawie rozstrzygnięcia przez Prezesa Urzędu Regulacji Energetyki, sporu dotyczącego odmowy przyłączenia do sieci dystrybucyjnej, należącej do (...) S.A. z siedzibą w P., elektrowni fotowoltaicznej (...) o mocy przyłączeniowej 40,00 MW, planowanej do budowy na działce nr (...)obręb G., gmina S. województwo (...) postanowił stwierdzić, że na (...) S.A. nie ciąży publicznoprawny obowiązek przyłączenia do sieci elektroenergetycznej instalacji odnawialnego źródła energii - elektrowni fotowoltaicznej (...) Ł. o mocy przyłączeniowej 40,00 MW.

Odwołanie od tej Decyzji wniósł przedsiębiorca (...) Spółka z o.o. w G., zaskarżając ją w całości.

Skarżonej decyzji przedsiębiorca zarzucił naruszenie:

1. przepisów prawa materialnego, tj.:

1.1. art. 7 ust. 1 ustawy prawo energetyczne (dalej „Pe”) poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i uznanie odmowy wydania warunków przyłączenia do sieci z powodu braku warunków technicznych dla przyłączenia (...) do sieci zgodnie z wnioskiem Spółki jako zasadne, co skutkowało wydaniem zaskarżonej decyzji, w szczególności w sytuacji gdy rozpatrzenie wniosku Spółki nastąpiło z pominięciem zasady równoprawnego traktowania podmiotów oraz zasady pierwszeństwa, zaś Spółka przedstawiła w toku postępowania administracyjnego informacje o tym, iż (...) wydała pozytywne warunki przyłączenia na rzecz innych podmiotów dotyczące przyłączenia do sieci źródła wytwórczego zlokalizowanego również w obrębie (...), gm. S., przy czym wnioski o wydanie warunków przyłączenia dla tych podmiotów zostały wniesione po złożeniu wniosku przez Spółkę;

1.2. art. 7 ust. 8d

(

2) Pe poprzez jego niezastosowanie skutkujące brakiem zobowiązania (...) do wskazania terminu, w którym możliwe byłoby planowane przyłączenie elektrowni fotowoltaicznej (...), a także terminu i warunków wykonania niezbędnej rozbudowy sieci, co skutkowało jednostronnym prowadzeniem postępowania z uwzględnieniem interesu wyłącznie (...) i odebraniem prawa i możliwości w toku postępowania dochodzenia swoich racji przez Powoda;

1.3. art. 7 ust. 8e Pe poprzez jego błędną wykładnię i zastosowanie skutkujące uznaniem odmowy przedłożenia Spółce przez (...) do wglądu pełnej treści Ekspertyzy wpływu przyłączenia elektrowni fotowoltaicznej G. o mocy 40,0 MW do sieci dystrybucyjnej 110 kV (...) Sp. z o.o. na pracę Krajowego Systemu Elektroenergetycznego (dalej zwanej „Ekspertyzą"), w sytuacji, gdy z art. 7 ust. 8e PE wynika obowiązek sporządzenia ekspertyzy wpływu urządzeń, instalacji lub sieci przyłączanych bezpośrednio do sieci elektroenergetycznej o napięciu znamionowym wyższym niż 1 kV, zaś z obowiązku tego należy wywodzić, że podmiot wnioskujący o wydanie warunków przyłączenia powinien mieć możliwość zapoznania się z taką ekspertyzą, zwłaszcza w sytuacji, gdy stanowi ona bezpośrednią podstawę odmowy wydania warunków przyłączenia do sieci,

2. przepisów postępowania, tj.

2.1. art. 8 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie w toku sprawy i rozstrzygnięcie na niekorzyść Strony szukającej przed organem ochrony swoich racji, co stoi w sprzeczności z zasadą pogłębienia zaufania obywateli do państwa wynikającą z tego przepisu;

2.2. art. 7, 77 i 80 k.p.a. poprzez rozstrzygnięcie sprawy bez dokładnego i pełnego zbadania zebranego w sprawie materiału dowodowego i oparcie rozstrzygnięcia wyłącznie na dowodach oraz argumentacji przedstawionej w toku sprawy przez (...) z całkowitym pominięciem stanowiska Powoda, a także zaniechaniu przez Prezesa URE wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy polegających między innymi na braku ustalenia, czy istniała możliwość przyłączenia elektrowni (...) do sieci w innym punkcie niż wskazany przez (...);

2.3. naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie, polegające na nieuwzględnieniu przez Prezesa URE w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazanych dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił mocy dowodowej.

Mając na uwadze powyższe zarzuty przedsiębiorca wniósł o zmianę zaskarżonej decyzji w całości poprzez stwierdzenie, że na (...) S.A. ciąży publicznoprawny obowiązek przyłączenia do sieci elektroenergetycznej instalacji odnawialnego źródła energii – elektrowni fotowoltaicznej (...) o mocy przyłączeniowej 40,00 MW oraz o zasądzenie od Prezesa URE na rzecz Spółki kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W odpowiedzi na odwołanie pozwany Prezes Urzędu Regulacji Energetyki wniósł o oddalenie odwołania.

Sąd Okręgowy, Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów ustalił następujący stan faktyczny:

Powód zaplanował inwestycję w postaci elektrowni fotowoltaicznej G. o mocy przyłączeniowej 40.00 MW, na dz. nr (...)obręb G., gmina S., województwo (...). Powód posiada tytuł prawny do korzystania z przedmiotowej nieruchomości.

bezsporne

Wnioskiem z 1 lipca 2021 r., Powód wniósł do (...) sp. z o.o. o określenie warunków przyłączenia danej instalacji fotowoltaicznej do sieci elektroenergetycznej.

(dowód: wniosek o określenie warunków przyłączenia z załącznikami k. 28- 82 akt adm.)

Pismem z 2 grudnia 2021 r. (...) sp. z o.o. poinformowała Powoda o przedłużeniu terminu na rozpatrzenie przedmiotowego wniosku.

(dowód: pismo (...) sp. z o.o. z 2 grudnia 2021 r. k. 84 akt adm.)

Na potrzeby rozstrzygnięcia wniosku Powoda sporządzona została ekspertyza wpływu przyłączenia elektrowni fotowoltaicznej G.o mocy 40,00 MW do sieci dystrybucyjnej110 kV na system elektroenergetyczny.

W piśmie z 11 marca 2022 r. (...) sp. z o.o. odmówiła wydania powodowi warunków przyłączenia elektrowni fotowoltaicznej G. z powodu braku warunków technicznych i ekonomicznych.

(dowód: pismo (...) sp. z o.o. z 11 marca 2022 r. k. 86-89 akt adm.)

Wnioskiem z 14 kwietnia 2022 r. Powód wniósł o rozstrzygnięcie przez Prezesa URE sporu dotyczącego odmowy przez (...) sp. z o.o. zawarcia z Powodem umowy o przyłączenie do sieci.

(dowód: wniosek o rozstrzygnięcie sporu k. 1- 16 akt adm.)

Pismem z dnia 12 maja 2022 r. Prezes URE zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie jak również wezwał strony do złożenia wyjaśnień oraz uwierzytelnionych dokumentów mogących mieć wpływ na jej rozstrzygnięcie.

(dowód: zawiadomienie o wszczęciu postępowania k. 92- 94 akt adm.)

Strony w toku postepowania złożyły pisma ze swoim stanowiskiem w sprawie.

(dowód: pisma stron: k. 95-97, 98- 176, 179- 206, 207- 224, 226, 227- 243, 249- 254, 255- 258, 260- 269)

Pismem z dnia 21 września 2023 r. Prezes URE zawiadomił strony o zakończeniu postępowania dowodowego, o możliwości zapoznania się z zebranym w sprawie materiałem i możliwości złożenia dodatkowych uwag lub wyjaśnień.

(dowód: zawiadomienie o zakończeniu postępowania dowodowego k. 270 akt adm.)

W dniu 16 listopada 2023 r. Prezes UKE wydał Decyzję w niniejszej sprawie.

(dowód: Decyzja k. 271- 286 akt adm.)

Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o ww. dowody z dokumentów, których wiarygodność i moc dowodowa nie budziły zastrzeżeń oraz w oparciu o niekwestionowane twierdzenia stron.

Sąd Okręgowy – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów zważył, co następuje:

Odwołanie jest niezasadne, a zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Zdaniem Sądu po stronie (...) sp. z o.o. nie istniał obowiązek, o jakim mowa w art. 7 p.e., przyłączenia elektrowni fotowoltaicznej G. o mocy 40,00 MW.

Podstawę rozstrzygnięcia w sprawie stanowi art. 7 ust. 1 Pe, który jest źródłem publicznoprawnego obowiązku przedsiębiorstwa energetycznego zajmującego się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych lub energii przyłączenia do sieci ubiegającego się o to podmiotu.

W myśl powołanego przepisu przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw gazowych lub energii jest obowiązane do zawarcia umowy o przyłączenie do sieci z podmiotami ubiegającymi się o przyłączenie do sieci, na zasadzie równoprawnego traktowania i przyłączania, w pierwszej kolejności, instalacji odnawialnego źródła energii, jeżeli istnieją techniczne i ekonomiczne warunki przyłączenia do sieci i dostarczania paliw gazowych lub energii, a żądający zawarcia umowy spełnia warunki przyłączenia do sieci i odbioru. Jednocześnie jak stanowi art. 7 ust. 3 Pe obowiązek, o którym mowa w ust. 1 zdanie pierwsze, nie dotyczy przypadku, gdy ubiegający się o zawarcie umowy o przyłączenie do sieci nie ma tytułu prawnego do korzystania z nieruchomości, obiektu lub lokalu, do których paliwa gazowe lub energii mają być dostarczane.

Wobec powyższego obowiązek zawarcia umowy nie ma charakteru bezwzględnego. Istnieje on o tyle, o ile łącznie spełnione są następujące przesłanki:

- ubiegający się o zawarcie umowy o przyłączenie do sieci ma tytuł prawny do korzystania z obiektu, do którego paliwa gazowe lub energia mają być dostarczane;

- istnieją techniczne warunki przyłączenia do sieci i dostarczania paliw gazowych lub energii;

- istnieją ekonomiczne warunki przyłączenia do sieci i dostarczania paliw gazowych lub energii;

- żądający zawarcia umowy spełnia warunki przyłączenia do sieci i odbioru.

W kwestii istnienia warunków technicznych przyłączenia do sieci, to jak słusznie zauważył Prezes URE, nie istnieje prawne wyjaśnienie tego pojęcia, jednak istnienie warunków technicznych należy rozważać nie tylko w kontekście możliwości realizacji samego przyłączenia, ale także możliwości zapewnienia – po przyłączeniu danego źródła – sprawnego i bezpiecznego funkcjonowania całej infrastruktury elektroenergetycznej.

Należy mieć bowiem na względzie, że z przepisu art. 7a ust. 1 Pe wynika, że przyłączane do sieci urządzenia, instalacje i sieci podmiotów ubiegających się o przyłączenie muszą spełniać wymagania techniczne i eksploatacyjne zapewniające m.in.:

- bezpieczeństwo funkcjonowania systemu elektroenergetycznego;

- zabezpieczenie systemu elektroenergetycznego przed uszkodzeniami spowodowanymi niewłaściwą pracą przyłączonych urządzeń, instalacji i sieci;

- zabezpieczenie przyłączonych urządzeń, instalacji i sieci przed uszkodzeniami w przypadku awarii lub wprowadzenia ograniczeń w poborze lub dostarczaniu energii;

- dotrzymanie w miejscu przyłączenia urządzeń, instalacji i sieci parametrów jakościowych energii.

Przy czym stosownie do treści art. 9c ust. 3 pkt 1 Pe to operator systemu dystrybucyjnego, stosując obiektywne i przejrzyste zasady zapewniające równe traktowanie użytkowników systemu oraz uwzględniając wymogi ochrony środowiska jest odpowiedzialny za prowadzenie ruchu sieciowego w sieci dystrybucyjnej w sposób efektywny, z zachowaniem wymaganej niezawodności dostarczania energii elektrycznej i jakości jej dostarczania. Nadto zgodnie z treścią art. 4 ust. 1 Pe przedsiębiorstwo energetyczne zajmujące się przesyłaniem lub dystrybucją paliw lub energii jest zobowiązane utrzymywać zdolność urządzeń, instalacji i sieci do realizacji zaopatrzenia w te paliwa lub energię w sposób ciągły i niezawodny, przy zachowaniu obowiązujących wymagań jakościowych.

Powyższe normy prawne przekładają się więc nie tylko na obowiązek przedsiębiorstw energetycznych dotyczący zapewnienia ciągłości i niezawodności dostaw energii elektrycznej oraz zachowania obowiązujących wymagań jakościowych, ale wskazują na potrzebę zachowania bezpieczeństwa funkcjonowania systemu. Tym samym dla sprawdzenia istnienia warunków technicznych przyłączenia należy w szczególności zbadać wpływ przyłączenia danego obiektu na pracę infrastruktury elektroenergetycznej.

Dlatego w niniejszej sprawie (...) sp. z o.o. po uznaniu wniosku o określenie warunków przyłączenia dla EF G. za kompletny, przystąpił do analizy możliwości przyłączenia przedmiotowego źródła do sieci. Celem zweryfikowania technicznych możliwości przyłączenia, na zlecenie Przedsiębiorstwa, została wykonana Ekspertyza, w której przyjęto założenie, iż EF przyłączona będzie do KSE w projektowanym polu liniowym 110 kV w projektowanej rozdzielni sieciowej 110 kV wpiętej w linię 110 kV relacji (...). Na podstawie obliczeń przeprowadzonych w celu przygotowania Ekspertyzy ustalono, że przyłączenie projektowanego obiektu o mocy 40,0 MW powoduje powstanie przeciążeń w sieci lub ich pogłębienie, których ewentualna likwidacja wymusza przeprowadzenie inwestycji krytycznych w sieci elektroenergetycznej WN w zakresie większym niż wynikające z Planu rozwoju na lata 2020-2025 opracowanego przez OSD. Na podstawie obliczeń i analiz przeprowadzonych w Ekspertyzie u Ekspertyza wykazała, że przyłączenie elektrowni fotowoltaicznej G. o mocy 40,0 MW spowoduje niedopuszczalny wzrost stopnia przeciążenia sieci elektroenergetycznej Zidentyfikowane zagrożenia dotyczą 16 elementów sieci, w tym 6 nie będących własnością OSD. Dodatkowo siedem elementów sieci OSD wykazuje przeciążenie powodujące konieczność zastosowania rozwiązań technicznych o parametrach znacząco przekraczających standardowe parametry stosowane w sieciach dystrybucyjnych (wskazane w ekspertyzie przepływy w sieci 110 kV w wielu przypadkach wynoszą ponad 1000 A). Ewentualna likwidacja przeciążeń skutkowałaby koniecznością przystosowania części z nich tj. linii 110 kV, do przepływów nierejestrowanych i niedopuszczalnych w sieci dystrybucyjnej. Zakres tych krytycznych inwestycji wykracza poza potrzeby wynikające z realizacji zadań OSD określonych koncesją w zakresie dystrybucji energii elektrycznej zatwierdzoną przez Prezesa URE. Całość przeprowadzonych w Ekspertyzie analiz wykazała także, że przyłączenie EF G. do sieci elektroenergetycznej może uniemożliwić przyłączenie mocy wytwórczych planowanych morskich farm wiatrowych.

Ekspertyza jednoznacznie wykazała, że nie są spełnione parametry techniczne z tytułu planowanego przyłączenia (...), zarówno w stanie istniejącym, jak i planowanym, po zrealizowaniu inwestycji ujętych w obowiązujących planach rozwoju OSD. (k. 208 akt adm.).

Analiza przedmiotowej Ekspertyzy wskazuje, że jest ona w swej treści jednoznaczna i nie pozostawia wątpliwości co do niemożności technicznej przyłączenia EF G. ze względu na sprawność i bezpieczeństwo w pracy sieci. Na jej podstawie Przedsiębiorstwo uznało, że przyłączenie EF G. stanowi zagrożenie dla bezpiecznego funkcjonowania sieci dystrybucyjnej na rozpatrywanym obszarze. Co więcej Powód nie kwestionował wyników tej Ekspertyzy przez co należy stwierdzić, że bezsprzecznie zachodzi przesłanka braku technicznych warunków przyłączenia do sieci, o której mowa w art. 7 ust. 1 Pe.

Słusznie wskazuje również pozwany, że w Planie rozwoju (...) S.A. na lata 2020 - 2025 nie zostały przewidziane inwestycje prowadzące do rozbudowy lub modernizacji sieci, umożliwiające przyłączenie do niej ww. elektrowni fotowoltaicznej. Wymagane inwestycje w zakresie określonych obciążalności linii energetycznych, wykonane byłyby w znaczącym stopniu jedynie dla potrzeb powoda, celem umożliwienia mu prowadzenia działalności gospodarczej i nie byłyby konieczne dla realizacji usługi dystrybucji energii elektrycznej do odbiorców. Przeprowadzenie takiej inwestycji wiązałoby się z przerzuceniem jej kosztów na odbiorców w opłatach za usługi dystrybucyjne. Powyższe świadczy o braku realnej możliwości otrzymywania środków finansowych poprzez taryfę na poczet realizacji inwestycji w sieć dystrybucyjną przedsiębiorstwa, które mogłyby umożliwić przyłączenie do niej elektrowni fotowoltaicznej (...). Sąd podziela w pełni stanowisko wyrażone w uzasadnieniu wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 11 marca 2016 r. sygn. akt VI Ca 191/15, który wskazał, że: „Ocena, czy istnieją techniczne i ekonomiczne warunki przyłączenia do sieci jest dokonywana przez przedsiębiorstwo energetyczne po złożeniu przez podmiot przyłączany wniosku wraz z wymaganymi dokumentami, w tym z ekspertyzą wpływu przyłączanych urządzeń na system elektroenergetyczny. Przy ocenie niniejszej przesłanki należy uwzględnić wszystkie możliwe i dostępne metody finansowania, w tym przede wszystkim w taryfach. Z brakiem zaś warunków technicznych mamy do czynienia wtedy, kiedy „...stan sieci w danym miejscu i czasie uniemożliwia dostarczanie paliw gazowych, energii elektrycznej bądź ciepła konkretnemu odbiorcy w sposób nie zagrażający bezpieczeństwu energetycznemu, bezpieczeństwu osób i mienia, środowisku naturalnemu względnie interesom innych odbiorców.". Podkreślić również należy, że powód nie wykazał, aby potrzeby odbiorców uzasadniały przyłączenie farmy wiatrowej powoda do sieci.

Jak wyżej wskazano w Planie rozwoju Przedsiębiorstwa nie zostały przewidziane inwestycje prowadzące do rozbudowy lub modernizacji sieci, umożliwiające przyłączenie kolejnych jednostek wytwórczych na obszarze, gdzie planowane jest przyłączenie EF G.. Świadczy to zatem o niemożności pokrycia, ze środków finansowych uzyskanych poprzez taryfę, wydatków na realizację inwestycji w sieć dystrybucyjną Przedsiębiorstwa, które mogłyby pozwolić na przyłączenie EF do jego sieci. Nie zostało także zakwestionowane, iż budowa EF G. nie została ujęta w projekcie założeń do planu zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe dla gminy S.. Przedmiotowe zamierzenie inwestycyjne nie zostało również ujęte w planie zaopatrzenia w ciepło, energię elektryczną i paliwa gazowe dla ww. gminy, co skutkowałoby potrzebą zagwarantowania w przyszłości środków na realizację tego celu. Tym samym nie ziściła się przesłanka ekonomiczna przyłączenia z art. 7 ust. 1 Pe, gdyż brak jest środków, czy też zabezpieczenia środków na poczet planowanej przez Powoda inwestycji zarówno na podstawie założeń Przedsiębiorstwa jak i gminy.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał za niezasadny zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 Pe. Dodatkowo Sąd za nietrafne uznaje stanowisko powoda, który wskazał, że rozpoznanie wniosku Spółki nastąpiło z pominięciem zasady równego traktowania podmiotów i zasady pierwszeństwa. Po pierwsze Ekspertyza wykazał brak warunków technicznych przyłączenia do sieci, ale także ekonomicznych, co zostało wyżej wskazane. Powód nie przedstawił żadnego dowodu na to, że zainteresowany tak długo rozpatrywał wniosek powoda (włącznie z przygotowywaną Ekspertyzą), że w tym czasie inni przedsiębiorcy „zajęli” jego miejsce. Słusznie nadto wskazuje pozwany, że załączona do odwołania informacja dotycząca podmiotów ubiegających się o przyłączenie źródeł do sieci o napięciu znamionowym wyższym niż 1 kV nie pozwala na poczynienie ustaleń o dyskryminacji Spółki. Dokument ten zawiera wyłącznie informację co do rodzaju podmiotu, jego siedziby lub miejsca zamieszkania, lokalizacji przyłączenia, mocy przyłączenia, rodzaju instalacji oraz daty wydania warunków przyłączenia oraz zawarcia samej umowy. Dane te nie pozwalają na przyjęcie, że wskazywane przez powoda podmioty, które uzyskały warunki przyłączenia były traktowane w sposób uprzywilejowany względem powoda. Z dokumentów tych nie wynika bowiem, aby podmioty te znajdowały się w takiej samej sytuacji jak powód. Reasumując fakt, iż procedowanie wniosku Powoda o wydanie warunków przyłączenia się przedłużyło, podczas gdy w międzyczasie inne podmioty otrzymywały warunki techniczne przyłączenia dla swoich obiektów nie zmienia oceny, iż w danym stanie faktycznym nie zaszły warunki dla przyłączenia EF Powoda.

W tym miejscu należy odnieść do zastrzeżeń powoda, wskazującego, że Ekspertyza została wykonana tylko dla jednego punktu przyłącza, podczas gdy w innych punktach wyniki ekspertyzy mogły być inne. Punkt styku został wybrany przez zainteresowanego, jako jeden z najbliższych położenia EF. I dla tego punktu styku wykonana została Ekspertyza, która zdaniem Sądu jest prawidłowa, a powód w sposób prawidłowy nie podważył jej prawidłowości. Jeżeli powód uważa, że w innym punkcie połączenie przyniosłoby pozytywny wynik, to powinien na tą okoliczność przedłożyć dowód. Albo sam zamówić Ekspertyzę innego punktu połączenia sieci, albo złożyć wniosek o przeprowadzenie takiego dowodu (z opinii biegłego) zgodnie z wymogami k.p.c. Sąd nie znajduje żadnej podstawy dla uchylenia Decyzji tylko dlatego, że Ekspertyza była przeprowadzona tylko dla jednego punktu połączenia sieci, a nie dla większej ilości. Żaden przepis nie stanowi, że Prezes URE jest obowiązany znaleźć punkt połączenia sieci taki aby spełniał warunki niezbędne dla wydania decyzji pozytywnej. Organ rozstrzyga jedynie spór pomiędzy powodem a zainteresowanym, a nie wyszukuje rozwiązań pozostających poza sporem powstałym miedzy dwoma przedsiębiorstwami energetycznymi.

Co do drugiego z zarzutów dotyczących naruszenia przez Organ art. art. 7 ust. 8d

2 Pe, to Sąd podziela w pełni stanowisko pozwanego, który wskazał, że brak realizacji obowiązku z art. 7 ust. 8d

2 Pe stanowi kwestię, która powinna być przedmiotem oceny w ewentualnym postępowaniu o wymierzenie kary pieniężnej, a nie w postępowaniu o rozstrzygnięcie sporu o przyłączenie do sieci elektroenergetycznej. Zgodnie z aktualną treścią art. 56 ust. 1 pkt 15a brak realizacji obowiązku, o którym mowa w art. 7 ust. 8d

2 Pe stanowi zachowanie zagrożone sankcją administracyjną w postaci kary pieniężnej. Brak jest jednocześnie podstaw, dla których nawet brak wykonania obowiązku przez zainteresowanego, mógłby prowadzić do uchylenia Decyzji w przedmiotowej sprawie. Nadto należy wskazać, że zainteresowany w piśmie z dnia 11 marca 2022 r. (k. 129v akt admin.) odniósł się do możliwości realizacji obowiązku wskazanego w art. 7 ust. 8d

2 Pe.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał powyższy zarzut za nieprawidłowy.

Podobnie należy odnieść się do zarzutu naruszenia art. art. 7 ust. 8e Pe. Sąd podtrzymuje stanowisko, wyrażone wielokrotnie w składzie sądzącym przedmiotową sprawę, że pozwany ma prawo dokonać na podstawie art. 74 § 1 k.p.a. wyłączenia wglądu do Ekspertyzy jak również do sporządzenia z niej notatek, kopii i odpisów w związku z ważnym interesem państwowy jak również z uwagi na ochronę tajemnicy przedsiębiorstwa, wynikającą z art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 1993 r. o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Z uzasadnienia postanowienia z dnia 14 listopada 2022 r. (k. 244 akt admin.) jasno wynika, co stało za wyłączeniem prawa wglądu do tego dokumentu. Organ wskazał, że do opracowania Ekspertyzy zostały wykorzystane informacje istotne dla funkcjonowania systemu elektroenergetycznego, których niepożądane wykorzystanie mogłoby wpłynąć negatywnie na jego działanie oraz zagrozić bezpieczeństwu energetycznego kraju. Za ważny interes państwa należy uznać ochronę bezpieczeństwa państwa poprzez nieujawnianie informacji, będących w posiadaniu operatorów systemu dystrybucyjnego elektroenergetycznego z racji wykonywanej działalności i funkcji powierzonych przez państwo w zakresie obronności kraju, które wykorzystywane są także w zakresie sporządzania ekspertyz.

Nadto w niniejszej sprawie organ uznał, iż informacje zawarte w Ekspertyzie, a dotyczące stanu infrastruktury zainteresowanego, analizy pracy sieci elektroenergetycznej, występujących lub przewidywanych przeciążeń stanowią wartość ekonomiczną, tym bardziej, iż doktryna dokonując wykładni powyższej przesłanki przychyla się ku liberalnej wykładni pojęcia wartości gospodarczej, która zakłada, iż chodzi o minimalną aktualną lub potencjalną wartość gospodarczą informacji. Sąd w pełni zdanie Organu podziela.

Mając na uwadze fakt, że pozwany prawidłowo zastosował w niniejszej sprawie art. 74§1 k.p.a. zarzut sformułowany w odwołaniu należy uznać za nieprawidłowy.

W końcu odnosząc się do zarzutów powoda dotyczących naruszenia przez Prezesa UKE przepisów postępowania administracyjnego, Sąd uznał je za całkowicie bezzasadne, ponieważ nawet gdyby przyjąć, że w postępowaniu administracyjnym doszło do uchybień proceduralnych to nie mogą one być przedmiotem postępowania sądowego mającego na celu merytoryczne rozstrzygniecie sprawy, przy uwzględnieniu zasad rozkładu ciężaru dowodu i obowiązku stron w postępowaniu dowodowym.

Sąd rozpoznając sprawę z odwołania od decyzji Prezesa Urzędu nie może ograniczać się do funkcji sprawdzającej prawidłowość postępowania administracyjnego, które poprzedza postępowanie sądowe. Ewentualne naruszenie przepisów postępowania administracyjnego nie jest przedmiotem postępowania sądowego i nie stanowi samoistnej podstawy uchylenia decyzji w tym postępowaniu. Celem postępowania jest merytoryczne rozstrzygniecie sprawy, której przedmiotem jest spór powstający pomiędzy stronami dopiero po wydaniu zaskarżonej decyzji, a nie przeprowadzenie kontroli postępowania administracyjnego. Wniesienie do Sądu odwołania od decyzji administracyjnej wszczyna dopiero cywilne, pierwszoinstancyjne postępowanie sądowe, w którym Sąd dokonuje własnych ustaleń, rozważając całokształt materiału dowodowego, na co wielokrotnie wskazywał tak Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, jak też Sąd Apelacyjny oraz Sąd Najwyższy w swoich orzeczeniach (np.: wyrok Sądu Najwyższy z 29 maja 1991 roku, sygn. akt III CRN 120/91, wyroku z 19 stycznia 2001 roku sygn. akt I CKN 1036/98, wyrok SOKiK z 18 lutego 2004 roku o sygn. akt XVII AmT 2/03).

Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest sądem cywilnym i prowadzi sprawę cywilną, wszczętą w wyniku wniesienia odwołania od decyzji Prezesa Urzędu według reguł kontradyktoryjnego postępowania cywilnego, a nie sądem legalności decyzji administracyjnej, jak to czynią sądy administracyjne w postępowaniu sądowo-administracyjnym. Tylko takie odczytanie relacji pomiędzy postępowaniem administracyjnym i postępowaniem sądowym może uzasadniać dokonany przez racjonalnego ustawodawcę wybór między drogą postępowania cywilnego i drogą postępowania sądowo-administracyjnego dla wyjaśnienia istoty sprawy. Rolą Sądu jest ustalenie w oparciu o argumenty i dowody powołane przez strony, czy doszło do naruszenia przepisów ustawy, w jakim zakresie doszło do takiego naruszenia oraz czy środki zastosowane przez Prezesa Urzędu są zgodne z przepisami ustawy oraz wymogami zasady proporcjonalności.

Dodać jedynie należy, że Sąd w pełni podziela stanowisko pozwanego, który wskazał, że Organ zebrał kompletny materiał dowodowy, a w sprawie została wykorzystana ekspertyza zgodnie z wymogami art. 7 ust. 8e PE, pozwalająca na jednoznaczne określenie, że brak jest technicznych warunków przyłączenia ww. elektrowni do sieci elektroenergetycznej. Zatem ocena zasadności wniosku o przyłączenie do sieci została dokonana przez organ na podstawie oceny całokształtu materiału dowodowego zgodnie z art. 80 k.p.a. Prezes URE podjął wszelkie czynności potrzebne do wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Fakt rozstrzygnięcia sprawy na niekorzyść powoda nie świadczy o naruszeniu zasady zaufania do państwa.

W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie Prezes URE zbadał istnienie technicznych i ekonomicznych warunków przyłączenia i doszedł do słusznego wniosku, że one nie istnieją, a na zainteresowanym nie cięży obowiązek zawarcia umowy o świadczenie usług przesyłowych. Tym samym podniesione przez powoda zarzuty dotyczące naruszenia przepisów ustawy – Prawo energetyczne poprzez uznanie przez pozwanego, że na zainteresowanym nie ciąży obowiązek zawarcia umowy z powodem należy uznać za całkowicie nieprawidłowe.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy w Warszawie – Sąd Ochrony Konkurencji i Konsumentów na podstawie art. 479

53 § 1 k.p.c. orzekł jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono stosownie do wyniku sporu w oparciu o art. 98 k.p.c., w zw. z § 14 ust. 3 pkt. 2 w zw. z § 2 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, zasądzając od powoda na rzecz pozwanego kwotę 720 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego.

SSO Dariusz Dąbrowski

Hasła tematyczne: Dostarczanie paliw i energii, Energetyczne prawo

177 dni od wyroku do publikacji

  1. Wyrok 23 lutego 2026 r.
  2. Po 52 dniach trafia do portalu połowa orzeczeń
  3. Portal: 19 sierpnia 2026 r.

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.