Sprzedaż 28 aut z zyskiem to działalność gospodarcza w VAT. Sąd oddalił skargę

Zaskarżoną decyzją z 9 marca 2026 r., nr: [...], Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie w pkt 1: uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z 27 listopada 2025 r., nr: [...], od lutego do kwietnia 2022 r. i określił A. J. (dalej: strona, podatnik bądź skarżący) za:

• luty 2022 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł;

• marzec 2022 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy w wysokości [...] zł;

• kwiecień 2022 r. zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł;

w pkt 2 utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji w pozostałym zakresie, tj. określenia nadwyżek podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za styczeń, maj, wrzesień, listopad, grudzień

2022 r., styczeń, luty, marzec, maj i czerwiec 2023 r. oraz określenia zobowiązania podatkowego za czerwiec, lipiec, sierpień, październik 2022 r., kwiecień, lipiec, sierpień, wrzesień i październik 2023 roku.

Decyzją tą Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. określił za okres od stycznia 2022 r. do października 2023 r. odpowiednio zobowiązania podatkowe

i nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy.

Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie:

• art. 233 § 1 pkt 1 i pkt 2 lit. a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. 2025.111 zez zm. – "O.p."),

• art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 15 ust. 1 i 2, art. 19a ust. 1, art. 29a ust. 1, art. 86 ust. 1 i 2 pkt 1, ust. 10,10b pkt 1, ust. 11 i 19, art. 87 ust. 1, art. 99 ust. 1 i 12, art. 109 ust. 3, art. 113 ust. 1, 2. 9.11 i 13 pkt 1, art. 120 ust. 1 pkt 4, 5 i 6, ust. 4, 10, 15, 18, art. 146aa ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. 2021. 685 ze zm. – "ustawa o VAT"),

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że postanowieniem z 11 czerwca

2025 r., Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. (dalej: organ I instancji) wszczął wobec podatnika postępowanie podatkowe w sprawie rozliczenia podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2022 r. do października 2023 r.

Organ I instancji ustalił, że podatnik kupował używane samochody od firm

i instytucji publicznych, w celu dalszej ich odsprzedaży. Podatnik nie miał jednak zgłoszonej działalności gospodarczej w latach 2022-2023, nie dokonał zgłoszenia rejestracyjnego w podatku VAT, nie składał deklaracji podatkowych dla tego podatku oraz nie dokonał wpłat podatku.

Organ I instancji na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego stwierdził, że ilość, częstotliwość oraz ciągłość dokonywanych przez podatnika transakcji zakupu i sprzedaży wskazuje na prowadzenie przez podatnika handlu samochodami i nosi znamiona działalności gospodarczej.

Decyzją z 27 listopada 2025 r. organ I instancji określił podatnikowi w podatku od towarów i usług:

1. zobowiązanie podatkowe za:

• marzec 2022 r. w wysokości [...] zł,

• kwiecień 2022 r. w wysokości [...] zł,

• czerwiec 2022 r. w wysokości [...] zł,

• lipiec 2022 r. w wysokości [...] zł,

• sierpień 2022 r. w wysokości [...] zł,

• październik 2022 r. w wysokości [...] zł,

• kwiecień 2023 r. w wysokości [...] zł,

• lipiec 2023 r. w wysokości [...] zł,

• sierpień 2023 r. w wysokości [...] zł,

• wrzesień 2023 r. w wysokości [...] zł,

• październik 2023 r. w wysokości [...] zł,

2. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za:

• styczeń 2022 r. w wysokości [...] zł,

• luty 2022 r. w wysokości [...] zł,

• maj 2022 r. w wysokości [...] zł,

• wrzesień 2022 r. w wysokości [...] zł,

• listopad 2022 r. w wysokości [...] zł,

• grudzień 2022 r. w wysokości [...] zł,

• styczeń 2023 r. w wysokości [...] zł,

• luty 2023 r. w wysokości [...] zł,

• marzec 2023 r. w wysokości [...] zł,

•maj 2023 roku w wysokości [...] zł,

• czerwiec 2023 roku w wysokości [...] zł.

Od powyższej decyzji podatnik wniósł odwołanie, domagając się jej uchylenia.

Podatnik wskazał, że samochody nabywał na cele osobiste i nie stanowiły one towarów handlowych. Brak było zatem podstaw do przyjęcia, że prowadził on działalność gospodarczą, a sprzedaż samochodów musiał opodatkować podatkiem od towarów i usług.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy wskazał, że zasadniczy spór w sprawie dotyczy prawidłowości uznania podatnika za osobę wykonującą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, jako dokonującego sprzedaży samochodów używanych. W konsekwencji, czy można go uznać za podatnika podatku od towarów i usług

w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.

Organ powołał treść art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT wskazując, że powołane przepisy stanowią implementację art. 9 ust. 1 Dyrektywy Rady Nr 2006/112/WE

z dnia 28 listopada 2006 roku w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE. L 347/1 z dnia 11 grudnia 2006 roku). Wskazał, że z brzmienia art. 9 Dyrektywy Rady i art. 15 ustawy o VAT wynika wyraźnie, że warunkiem niezbędnym do uznania danego podmiotu za podatnika podatku VAT jest ustalenie, że działał on jak producent, handlowiec, usługodawca, w tym podmiot pozyskujący zasoby naturalne, rolnik, czy osoba wykonująca wolny zawód.

Organ odwoławczy wskazał, że na gruncie ustawy o VAT działalność gospodarcza została zatem szeroko zdefiniowana. W konsekwencji, każdy, kto dokonuje dostawy lub świadczy usługi i zachowuje się w sposób charakterystyczny dla producenta, handlowca lub usługodawcy, wkracza w zakres podmiotowo - przedmiotowy ustawy o VAT. O tym, czy podejmowane czynności spełniają cechy działalności gospodarczej, przesądzają obiektywne kryteria, takie jak prowadzenie takiej działalności w celach zarobkowych, w sposób ciągły i zorganizowany, a nie subiektywne odczucia strony. Rozstrzygające znaczenie mają bowiem okoliczności, w jakich działalność jest wykonywana.

Z dokonanych przez organ I instancji ustaleń wynikało, że w latach 2022-2023 podatnik sprzedał 28 samochodów. Samochody te, w przeważającej części były przez podatnika nabywane od firm i instytucji publicznych. Sprzedaży samochodów podatnik dokonywał osobiście.

Organ odwoławczy wskazał, że bezsporne jest, że podatnik posiada stosowną wiedzę i umiejętności w zakresie handlu używanymi samochodami, która wynikała - co sam podatnik podkreślał - z pasji i zainteresowań.

Model sprzedaży przez podatnika samochodów używanych charakteryzuje się ciągłością oraz zmierza do uzyskania celu zarobkowego, a zatem stanowi działalność gospodarczą w zakresie handlu pojazdami używanymi. Działania podatnika zmierzały do podniesienia atrakcyjności sprowadzonych samochodów w celu ich zbycia z perspektywą osiągnięcia zysku.

W ocenie organu odwoławczego, wskazywana przez podatnika okoliczność, że pojazdy były wykorzystywane na cele osobiste, nie zmieniła ich charakteru, nadal bowiem były towarami handlowymi. Zarówno ilość nabywanych samochodów, jak i częstotliwość ich sprzedaży nie wskazuje, biorąc pod uwagę doświadczenie życiowe, na zaspokajanie potrzeb własnych podatnika. Przeczy temu również to, że większość posiadanych przez podatnika samochodów nie była rejestrowana.

Zdaniem organu odwoławczego, doświadczenie życiowe dowodzi, że przeciętny obywatel, nabywając samochód do majątku prywatnego, dokonuje tego z zamiarem jego używania przez bliżej nieokreślony czas, nie zaś po to, aby po jego naprawie odsprzedać go z zyskiem. W tym, nie czyni tego wielokrotnie, w sposób powtarzalny. Powszechnie wiadome jest również, że co do zasady samochody wraz z upływem czasu tracą na swojej wartości. Oznacza to, że nabywając samochód, każdy przeciętny jego posiadacz ma świadomość tego, że nie uzyska ceny, za jaką nabył samochód, ani tym bardziej wyższej. Podatnik zaś ewidentnie sprzedawał sporne samochody po wyższej wartości, niż cena zakupu.

W ocenie organu odwoławczego, o profesjonalnym zakresie działalności podatnika m.in. świadczy zamieszczanie ogłoszeń na stronach internetowych zajmujących się handlem samochodami.

Sprzedaż pojazdów podatnik wykazał w zeznaniach podatkowych jako przychód, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d) ustawy o ustawy od podatku od osób fizycznych.

Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I, że w latach 2022-2023 działalność podatnika polegała na sprzedawaniu używanych samochodów. Nie mieściła się ona w zakresie zarządu majątkiem prywatnym i wypełniała cechy kwalifikujące ją jako działalność gospodarczą. Organ I instancji prawidłowo wykazał, że aktywność podatnika spełnia wszelkie przesłanki z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Była to działalność zarobkowa, tj. nastawiona na osiągnięcie zysku, handlowa nawet jeżeli podatnik nie osiągał go w związku z każdym zdarzeniem gospodarczym, polegającym na sprzedaży pojazdu, prowadzona we własnym imieniu, w sposób zorganizowany i ciągły. W okresie od 2022 - 2023 podatnik podejmował uporządkowany ciąg czynności, finałem których była sprzedaż pojazdów, a wcześniej w szczególności ich wyszukiwanie, zakup oraz poszukiwanie nabywców. Podatnik nie nabywał pojazdów do własnego użytku lecz dokonywał zakupu w celach handlowych, a ze sprzedaży pojazdów uczynił dla siebie źródło stałego zarobkowania.

W ocenie organu odwoławczego, biorąc pod uwagę ustalenia i treść art. 5, art. 19a ust.1, art.15, art. 29a ust.1, art. 99 ust.1, art.103 ust.1, art.106i ust.1, art.113 ust. 1, 9 i 13 pkt 1 lit. b), art.120 ust.4 ustawy o VAT, prowadzona przez podatnika działalność gospodarcza winna być opodatkowana podatkiem od towarów i usług (nie mogła korzystać ze zwolnienia).

Jak ustalił organ I instancji, podatnik sprzedał pojazdy, które winien opodatkować następująco:

1. Samochód Ford Transit, VIN [...] - który podatnik nabył 18 listopada 2021 r. od T. S.A., Oddział w K., za kwotę netto [...] zł i podatek VAT [...] zł, co dokumentuje faktura VAT nr [...]. Podatnik sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 9 stycznia 2022 r. z M. H. na kwotę [...]zł. Dostawę tę podatnik winien opodatkować podatkiem VAT w stawce 23%, kwota netto [...] zł, podatek VAT [...] zł i udokumentować fakturą VAT. Podatek VAT w kwocie [...]zł podatnik powinien wykazać w deklaracji VAT-7 za styczeń 2022 r.;

2.Samochód Volkswagen Transporter, VIN [...] - który podatnik nabył 26 października 2021 r. od K. w G., za kwotę [...]zł - sprzedaż zwolniona, co dokumentuje faktura [...] Podatnik sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 1 lutego 2022 r. z A. S. za kwotę [...]zł. Dostawę tę podatnik winien opodatkować podatkiem VAT w stawce 23%, kwota netto [...] zł, podatek VAT [...] zł i udokumentować fakturą VAT. Podatek VAT w kwocie [...]zł podatnik powinien wykazać w deklaracji VAT-7 za luty 2022 r.;

3. Samochód Skoda Octavia, VIN [...] - który podatnik nabył 15 czerwca 2021 r. od K. w G., za kwotę netto [...] zł - sprzedaż zwolniona, co dokumentuje faktura [...] Podatnik sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 8 lutego 2022 r. z M. N. za kwotę [...]zł. Dostawę tę podatnik winien opodatkować podatkiem VAT w stawce 23%, kwota netto [...] zł, podatek VAT [...] zł i udokumentować fakturą VAT. Podatek VAT w kwocie [...]zł podatnik powinien wykazać w deklaracji VAT-7 za luty 2022 r.;

4. Samochód ARO 243, VIN [...] - który podatnik nabył 6 listopada 2021 r. od M. S. ul. [...], [...], za wartość netto [...] zł. Podatnik sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 18 lutego 2022 r. z l. B. na kwotę [...]zł. Dostawę tę podatnik winien opodatkować podatkiem VAT w stawce 23%, kwota netto [...] zł, podatek VAT [...] zł i udokumentować fakturą VAT. Podatek VAT w kwocie

[...] zł podatnik powinien wykazać w deklaracji [...] za luty 2022 r.;

5. Samochód Volkswagen Transporter, VIN [...] - który podatnik nabył 26 października 2021 r. od K. w G. za wartość netto [...] zł - sprzedaż zwolniona, co dokumentuje faktura [...] Podatnik sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 4 marca 2022 r. z O. V. na kwotę [...]zł. Dostawę tę podatnik winien opodatkować podatkiem VAT w stawce 23%, kwota netto [...] zł, podatek VAT [...] zł i udokumentować fakturą VAT. Podatek VAT w kwocie [...]zł podatnik powinien wykazać w deklaracji VAT-7 za marzec 2022 r.;

6. Samochód Mercedes-Benz 609, VIN [...] - który podatnik nabył 18 listopada 2021 r. od T. S.A. Oddział w K., za kwotę netto [...] zł i podatek VAT [...] zł, co dokumentuje faktura nr [...]. Podatnik sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 28 kwietnia 2022 r. z M. E. l na kwotę [...]zł. Dostawę tę podatnik winien opodatkować podatkiem VAT w stawce 23%, kwota netto [...] zł, podatek VAT [...] zł i udokumentować fakturą VAT. Podatek VAT w kwocie [...]zł podatnik powinien wykazać w deklaracji VAT-7 za marzec 2022 r.;

7. Samochód Citroen Jumper, VIN [...] - który podatnik nabył 31 stycznia 2022 r. od D. D. na licytacji od [...] [...] przy Sądzie Rejonowym w B. za kwotę netto [...] zł i podatek VAT [...] zł, co dokumentuje faktura VAT nr [...]. Podatnik sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 28 kwietnia 2022 r. z Przedsiębiorstwem Usługowo-Handlowym R. F. za kwotę [...]zł. Dostawę tę podatnik winien opodatkować podatkiem VAT w stawce 23%, kwota netto [...] zł, podatek VAT [...] zł i udokumentować fakturą VAT. Podatek VAT w kwocie [...]zł podatnik powinien wykazać w deklaracji VAT-7 za kwiecień 2022 r.;

8. Samochód Citroen Jumper, VIN [...] - który podatnik nabył 31 stycznia 2022 r. od D. D. , na licytacji [...] przy Sądzie Rejonowym w B., za kwotę netto [...] zł i podatek VAT [...] zł, co dokumentuje faktura VAT [...]. Podatnik sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 28 kwietnia 2022 r. z Przedsiębiorstwem U. F. za kwotę [...]zł. Dostawę tę podatnik winien opodatkować podatkiem VAT w stawce 23%, kwota netto [...] zł, podatek VAT [...] zł i udokumentować fakturą VAT. Podatek VAT w kwocie [...]zł podatnik powinien wykazać w deklaracji VAT-7 za kwiecień 2022 r.;

9. Samochód Ford Transit, VIN [...] - który podatnik nabył 5 maja 2022 r. od P. S.A. B., za kwotę netto [...] zł i podatek VAT [...] zł, co dokumentuje faktura ([...]. Podatnik sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 14 czerwca 2022 r. z S. M. G. za kwotę [...]zł. Dostawę tę podatnik winien opodatkować podatkiem VAT w stawce 23%, kwota netto [...] zł, podatek VAT [...] zł i udokumentować fakturą VAT. Podatek VAT w kwocie [...]zł podatnik powinien wykazać w deklaracji VAT-7 za czerwiec 2022 r.;

10. Samochód Ford Transit, VIN [...] (na umowie kupna-sprzedaży błędnie wskazano [...]) - który podatnik nabył 11 kwietnia 2022 r. od "B. " sp. z o.o. B., za kwotę netto [...] zł i podatek VAT [...] zł, co dokumentuje faktura korygująca ([...]): [...]. Podatnik sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 21 czerwca 2022 r. z J. W. za kwotę [...]zł. Dostawę tę podatnik winien opodatkować podatkiem VAT w stawce 23% kwota, netto [...] zł, podatek VAT [...] zł i udokumentować fakturą VAT. Podatek VAT w kwocie [...]zł podatnik powinien wykazać w deklaracji VAT-7 za czerwiec 2022 r.;

11. Samochód Autosan H7, VIN [...] - który podatnik nabył 27 maja 2022 r. od Komendy Wojewódzkiej Policji w K., za kwotę netto [...] zł i podatek VAT [...] zł, co dokumentuje faktura [...] Podatnik sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 30 lipca 2022 r. z M. G. za kwotę [...]zł. Dostawę tę podatnik winien opodatkować podatkiem VAT w stawce 23%, kwota netto [...] zł, podatek VAT [...] zł i udokumentować fakturą VAT. Podatek VAT w kwocie [...]zł podatnik powinien wykazać w deklaracji VAT-7 za lipcu 2022 r.;

12. Samochód Brandie E33, VIN [...] - który podatnik nabył 6 lipca 2020 r. od Gminy B. za kwotę netto [...] zł i podatek VAT [...] zł, co dokumentuje faktura [...]/2020. Podatnik sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 1 sierpnia 2022 r. z firmą V. za kwotę [...]zł. Dostawę tę podatnik winien opodatkować podatkiem VAT w stawce 23%, kwota netto [...] zł, podatek VAT [...] zł i udokumentować fakturą VAT. Podatek VAT [...] zł powinien podatnik wykazać w deklaracji VAT-7 za sierpniu 2022 r.;

13. Samochód Land Rover Defender, VIN [...] - który podatnik nabył 5 maja 2022 r. od KWP S., za kwotę netto [...] zł - sprzedaż zwolniona na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, co dokumentuje faktura nr [...] Podatnik sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna-sprzedaży samochodu używanego zawartej 9 października 2022 r. z firmą L. , [...]

z siedzibą w [...] za kwotę [...]zł. Dostawa ta podlega procedurze VAT marża od kwoty [...]zł. Wynikające z tej transakcji kwoty: netto [...] zł i podatek VAT [...] zł podatnik powinien wykazać w deklaracji VAT-7 za październik 2022 r.;

14. Samochód Peugeot 307, VIIM [...] - który podatnik nabył 23 maja 2022 r. od K. S., za kwotę netto [...] zł - sprzedaż zwolniona na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, co dokumentuje faktura nr [...] Podatnik sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 12.02.2023r. z J. B. za kwotę [...]zł. Dostawa ta podlega procedurze VAT marża od kwoty [...]zł. Wynikające z tej transakcji kwoty: netto [...] zł i podatek VAT [...] zł podatnik powinien wykazać w deklaracji VAT-7 za luty 2023 r.;

15. Samochód ARO 246, VIN [...] - który podatnik nabył 1 sierpnia 2022 r. od Z. F. , D. [...], [...], za kwotę netto [...] zł - sprzedaż zwolniona. Podatnik sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 11 kwietnia 2023 r. z S. V. za kwotę [...]zł. Dostawa ta podlega procedurze VAT marża od kwoty [...]zł. Wynikające

z tej transakcji kwoty: netto [...] zł i podatek VAT [...] zł podatnik powinien wykazać w deklaracji VAT-7 za kwiecień 2023 r.;

16. Samochód ARO 246, VIN [...] - który podatnik nabył 16 grudnia 2022 r. od Powiatu S. , za kwotę netto [...] zł i podatek VAT [...] zł, co dokumentuje faktura [...] Podatnik sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 11 kwietnia 2023 r. z S. V. za kwotę [...]zł. Dostawę tę podatnik winien opodatkować podatkiem VAT w stawce 23%, kwota netto [...] zł, podatek VAT [...] zł i udokumentować fakturą VAT. Podatek VAT [...] zł podatnik powinien wykazać w deklaracji VAT-7 za kwiecień 2023 r.;

17. Motocykl Honda CBF1000A, VIN [...] - który podatnik nabył 5 września 2022 r. od K. w K., za kwotę netto [...] zł i podatek VAT [...] zł, co dokumentuje faktura [...] Podatnik sprzedał ten motocykl na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 25 kwietnia 2023 r. z M. M. za kwotę [...]zł. Dostawę tę podatnik winien opodatkować podatkiem VAT w stawce 23%, kwota netto [...] zł, podatek VAT [...] zł i udokumentować fakturą VAT. Podatek VAT [...] zł podatnik powinien wykazać w deklaracji VAT-7 za kwiecień 2023 r.;

18. Samochód Ford Transit, VIN [...] - który podatnik nabył 22 marca 2023 r. od Gminy W., za kwotę netto [...] zł - sprzedaż zwolniona, co dokumentuje faktura nr [...] Podatnik sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 7 maja 2023 r. z M. S. za kwotę [...]zł. Dostawa ta podlega procedurze VAT marża od kwoty [...]zł. Wynikające z tej transakcji kwoty: netto [...] zł i podatek VAT [...] zł podatnik powinien wykazać

w deklaracji VAT-7 za maj 2023 r.;

19. Motocykl Yamaha [...] - który podatnik nabył 30 sierpnia 2022 r. od Komendy Wojewódzkiej Policji w K., na kwotę [...]zł i podatek VAT [...] zł, co dokumentuje faktura [...] Podatnik sprzedał ten motocykl na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 16 maja 2023 r. z firmą M. sp. z o.o.za kwotę [...]zł. Dostawę tę podatnik winien opodatkować podatkiem VAT w stawce 23%, kwota netto [...] zł, podatek VAT [...] zł i udokumentować fakturą VAT. Podatek VAT [...] zł podatnik powinien wykazać w deklaracji VAT-7 za maj 2023 r.;

20. Przyczepa Orkan, nr [...] - którą podatnik nabył 9 grudnia 2022 r. od K. w P., za kwotę netto [...] zł - sprzedaż zwolniona, co dokumentuje faktura [...] Podatnik sprzedał przyczepę na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 23 maja 2023r. z K. S. za kwotę [...]zł. Dostawa ta podlega procedurze VAT marża od kwoty [...]zł. Wynikające z tej transakcji kwoty: netto [...] zł i podatek VAT [...] zł podatnik powinien wykazać w deklaracji VAT-7 za maj

2023 r.;

21. Samochód Peugeot 308, VIN [...] - który podatnik nabył 19 stycznia 2021 r. od P. sp. z o.o., Oddział w G. ul. [...], za kwotę netto [...] zł i podatek VAT [...] zł, co dokumentuje faktura nr [...]. Podatnik sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 16 czerwca 2023 r. z P. M. za kwotę [...]zł. Dostawę tę podatnik winien opodatkować podatkiem VAT w stawce 23%, kwota netto [...] zł, podatek VAT [...] zł i udokumentować fakturą VAT. Podatek VAT [...] zł podatnik powinien wykazać w deklaracji VAT-7 za czerwiec 2023 r.;

22. Samochód Multicar M26, VIN W[...] - który podatnik nabył 26 stycznia 2023 r. od M. w K. D. sp. z o.o. za kwotę netto [...] zł i podatek VAT [...] zł, co dokumentuje faktura nr [...] Podatnik sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna- sprzedaży zawartej 8 lipca 2023 r. z J. R. za kwotę [...]zł. Dostawę tę podatnik winien opodatkować podatkiem VAT w stawce 23%, kwota netto [...] zł, podatek VAT [...] zł i udokumentować fakturą VAT. Podatek VAT [...] zł podatnik powinien wykazać w deklaracji VAT-7 za lipiec 2023 r.;

23. Samochód Volkswagen Transporter, VIN [...] - który podatnik nabył 25 maja 2023 r. od K. w Ł., za kwotę netto [...] zł i podatek VAT [...] zł, co dokumentuje faktura [...] Podatnik sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 24 lipca 2023 r. z G. w R. za kwotę [...]zł. Dostawę tę podatnik winien opodatkować podatkiem VAT w stawce 23%, kwota netto [...] zł, podatek VAT [...] zł i udokumentować fakturą VAT. Podatek VAT [...] zł podatnik powinien wykazać w deklaracji VAT-7 za lipiec 2023 r.;

24. Samochód Volkswagen Transporter, VIN [...] - który podatnik nabył 22 maja 2023 r. od K. w Ł., za kwotę netto [...] zł i podatek VAT [...] zł, co dokumentuje faktura [...] Podatnik sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 31 sierpnia 2023 r. z L. S. za kwotę [...]zł. Dostawę tę podatnik winien opodatkować podatkiem VAT w stawce 23%, kwota netto [...] zł, podatek VAT [...] zł i udokumentować fakturą VAT. Podatek VAT [...] zł podatnik powinien wykazać w deklaracji VAT-7 za sierpniu 2023 r.;

25. Samochód Volkswagen Transporter, VIN [...] - który podatnik nabył 22 maja 2023 r. od K. w Ł., za kwotę netto [...] zł i podatek VAT [...] zł, co dokumentuje faktura nr [...] Podatnik sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 27 września 2023 r. z S. G. za kwotę [...]zł. Dostawę tę podatnik winien opodatkować podatkiem VAT w stawce 23%, kwota netto [...] zł, podatek VAT [...] zł i udokumentować fakturą VAT. Podatek VAT [...] zł podatnik powinien wykazać w deklaracji VAT-7 za wrzesień 2023 r.;

26. Samochód Fiat Ducato, VIN [...] - który podatnik nabył 21 października 2022 r. od K. S., za kwotę [...]zł - sprzedaż zwolniona na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, co udokumentuje faktura [...] Podatnik sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 30 września 2023 r. z M. C. za kwotę [...]zł. Dostawa ta podlega procedurze VAT marża od kwoty [...]zł. Wynikające z tej transakcji kwoty: netto [...] zł i podatek VAT [...] zł podatnik powinien wykazać w deklaracji VAT-7 za wrzesień 2023 r.;

27. Samochód Ford Transit, VIN [...] - który podatnik nabył 9 lutego 2022 r. od Gminy B. M., za kwotę [...]zł i podatek VAT [...] zł, co dokumentuje faktura [...] Podatnik sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 22 października 2023 roku z S. S. za kwotę [...]zł. Dostawę tę podatnik winien opodatkować podatkiem VAT w stawce 23%, kwota netto [...] zł, podatek VAT [...] zł i udokumentować fakturą VAT. Podatek VAT [...] zł podatnik powinien wykazać w deklaracji VAT-7 za październik 2023 r.;

28. Autobus Mercedes-Benz 312, VIN [...] - który podatnik nabył 26 czerwca 2023 r. od "[...]" sp. z o.o. w B. za kwotę [...]zł i podatek VAT [...] zł, co dokumentuje faktura [...] Podatnik sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 22 października 2023 r. z V. B. za kwotę [...]zł. Dostawę tę podatnik winien opodatkować podatkiem VAT w stawce 23%, kwota netto [...] zł, podatek VAT [...] zł i udokumentować fakturą VAT. Wynikający z tej transakcji podatek VAT [...] zł podatnik powinien wykazać w deklaracji VAT-7 za październik 2023 r.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie podtrzymał ustalenia organu I instancji z wyjątkiem tych, które dotyczą:

• samochodu ARO 243, VIN [...] [...] ten podatnik nabył 6 listopada 2021 r. na podstawie umowy kupna-sprzedaży od M. S. ul. [...], [...] P., za [...] zł. Podatnik sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 18 lutego 2022 r. z l. B. na kwotę [...]zł,

• samochodu Volkswagen Transporter, VIN [...] [...] ten podatnik nabył 26 października 2021 r. od K. w G., za kwotę [...]zł - sprzedaż zwolniona. Podatnik sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 1 lutego 2022 r. z A. S. na kwotę [...]zł,

• samochód Skoda Octavia, VIN [...] [...] ten podatnik nabył 15 czerwca 2021 r. od K. w G., za [...] zł - sprzedaż zwolniona. Podatnik sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 8 lutego 2022 r. z M. N. na kwotę [...]zł,

• samochód Volkswagen Transporter, VIN [...] [...] ten podatnik nabył 26 października 2021 r. od K. w G., za [...] zł – sprzedaż zwolniona. Podatnik sprzedał ten samochód na podstawie umowy kupna-sprzedaży zawartej 4 marca 2022 r. z O. V. na kwotę [...]zł.

Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji nie wykazał skutecznie, że sprzedaż tych samochodów podlegała opodatkowaniu stawką 23%. Na fakturach bowiem wykazano sprzedaż zwolnioną i nie wyjaśniono, czy samochody te korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust.1 pkt 2ustawy o VAT.

W odwołaniu, w odniesieniu do samochodu ARO 243, VIN [...] podatnik wskazał, że opodatkowanie tej sprzedaży "może nastąpić w procedurze VAT marża - tylko i wyłącznie".

Zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji nie wykazał wystarczająco, że podatnik powinien je opodatkować podstawową stawką VAT 23%. Nie wykluczył bowiem skutecznie, że podatnik nie mógł dokonać rozliczenia w procedurze VAT marża tych samochodów. Tym bardziej, że na fakturach zakupu tychże samochodów K. w G. wykazała sprzedaż zwolnioną oraz nie wyjaśniono statusu M. S. , tj. czy prowadził działalność gospodarczą, czy samochód kupił do majątku prywatnego, itp.

W sprawie wystąpiła więc sytuacja, w której zaistniałe wątpliwości powinny zostać rozstrzygnięte na korzyść podatnika.

Organ odwoławczy zatem stwierdził, że sprzedaż, tych samochodów podlega opodatkowaniu przy zastosowaniu procedury VAT marża.

Wobec tego, dostawa samochodu:

• ARO 243 podlega procedurze VAT marża od kwoty [...]zł. Wynikające z tej transakcji kwoty: netto [...] zł i podatek VAT [...] zł podatnik powinien wykazać w deklaracji [...] za luty 2022 r.;

• Volkswagen Transporter podlega procedurze VAT marża od kwoty [...]zł. Wynikające z tej transakcji kwoty: netto [...] zł i podatek VAT [...] zł podatnik powinien wykazać w deklaracji [...] za luty 2022 r.,

• Skoda Octavia podlega procedurze VAT marża od kwoty [...]zł. Wynikające z tej transakcji kwoty: netto [...] zł i podatek VAT [...] zł podatnik powinien wykazać

w deklaracji [...] za luty 2022 r.,

• Volkswagen Transporter podlega procedurze VAT marża od kwoty [...]zł. Wynikające z tej transakcji kwoty: netto [...] zł i podatek VAT [...] zł powinien wykazać w deklaracji [...] za marzec 2022 r.

W ocenie organu odwoławczego, biorąc pod uwagę ustalenia i treść art. 86 ust. 1 i ust. 11 ustawy o VAT podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od nabytych samochodów, tj.:

• samochód Ford Transit, VIN [...] - który podatnik kupił od Gminy B. M.,

• samochód Citroen Jumper, VIN [...] - który podatnik kupił od D. D. ,

• samochód Citroen Jumper, VIN [...] - który podatnik kupił od D.y D.

• samochód Citroen Berlingo, VIN [...] - który podatnik kupił od P. - który podatnik kupił od B. sp. z o.o.,

• samochód Ford Transit, VIN [...] - który podatnik kupił od P. S.A.,

• samochód Ford Transit, VIN [...] - który podatnik kupił od P. S.A.,

• autobus Autosan H7, VIN [...] - który podatnik kupił od K. w K.,

• motocykl Yamaha FJR1300A, VIN [...] - który podatnik kupił od K. w K.,

• motocykl Honda CBF1000A, VIN [...] - który podatnik kupił od K. w K.,

• samochód Audi A6, VIN W. - który podatnik kupił od K. z s. w R.,

• samochód Fiat Ducato, VIN [...] - który podatnik kupił od K. z s. w R.,

• samochód Aro 246, VIN [...] - który podatnik kupił od Powiatu S. ,

• samochód Multicar M26, VIN [...] który podatnik kupił [...] od M. w K. D. sp. z o. o.,

• samochód Volkswagen Transporter, VIN [...] - który podatnik kupił od K. w Ł.,

• samochód Volkswagen Transporter, VIN [...] który podatnik kupił od K. w Ł.,

• samochód Volkswagen Transporter, VIN [...] - który podatnik kupił od K. w Ł.,

• autobus Mercedes-Benz 312, VIN [...] - który podatnik kupił od B. sp. z o. o.,

• samochód Mercedes-Benz 609, VIN [...] - który podatnik kupił od T. SA,

• samochód Ford Transit, VIN [...] - który podatnik kupił od T. SA.

Organ I instancji stwierdził, że podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, od następujących samochodów, tj.: Land Rover Defender, VIN [...], Fiat Brawo, VIN [...], Peugeot 307, VIN [...], Fiat Ducato, VIN [...], Przyczepka Orkan, VIN [...].

Sprzedający na fakturach wskazali, że jest to sprzedaż zwolniona. Pojazdy zostały wycofane z użytkowania i eksploatacji.

Ponadto, organ I instancji zasadnie stwierdził, że podatnikowi nie przysługuje również prawo do odliczenia podatku naliczonego z transakcji kupna zawartej z:

• Z. F. dotyczącej samochodu Aro 246, VIN [...] Na umowie nie wskazano podatku VAT.

• Gminą W. dotyczącej samochód Ford Transit, VIN [...] Na umowie nie wskazano podatku VAT. Wskazano zaś, że jest to sprzedaż zwolniona.

Przy tym, organ odwoławczy zauważył również, że podatnikowi nie przysługuje również prawo do odliczenia podatku naliczonego z transakcji kupna zawartej z M. S. dotyczącej samochodu ARO 243, VIN [...] Na umowie nie wskazano podatku VAT.

Następnie, w związku z uznaniem, że sprzedaż w lutym i marcu 2022 r. samochodów: ARO 243 - VIN [...], Volkswagen Transporter - VIN [...], Skoda Octavia - VIN [...], podlega rozliczeniu w procedurze VAT marża, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie przedstawił prawidłowe rozliczenia podatnika w podatku od towarów i usług, uchylając

w części decyzję organu I instancji.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych w odwołaniu, organ odwoławczy uznał je za nieuzasadnione.

Na powyższą decyzję podatnik wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie:

a) przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji, to jest art. 191 O.p. w zw. z art. 187 § 1 O.p., poprzez naruszenie obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego i tym samym naruszenie zasady prawdy obiektywnej poprzez nie ustalenie z urzędu w jaki sposób organy podatkowe przed 2022 r. rozstrzygały kwestie zobowiązań podatkowych strony w przypadku nabywania i dalszej odsprzedaży samochodów, co za skutkowało tym, że materiał dowodowy nie został prawidłowo zgromadzony i oceniony, co mogło mieć istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji skutkującej stwierdzeniem, że strona prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu samochodami, a tym samym powinna zapłacić podatek VAT;

b) przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji, to jest art. 121 § 1 O.p., poprzez naruszenie zasady zaufania obywateli do organów publicznych i odejście od utrwalonej praktyki rozstrzygania spraw poprzez nieustalenie, a następnie pominięcie okoliczności, że organy podatkowe w poprzednich latach w stosunku do A. J. nie kwestionowały jego rozliczeń podatkowych w zakresie kupna i następnie odsprzedaży aut, co mogło mieć istotny wpływ na treść zaskarżonej decyzji skutkującej stwierdzeniem, że strona prowadzi działalność gospodarczą w zakresie handlu samochodami, a tym samym powinna zapłacić podatek VAT;

c) prawa materialnego, to jest art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy o VAT, poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że A. J. prowadzi działalność gospodarczą z zakresu handlu samochodami, podczas gdy działalność gospodarcza charakteryzuje się to zorganizowana, ciągła działalność zarobkowa prowadzona we własnym imieniu w celu osiągnięcia zysku, podczas gdy podatnik wskazywał, że pojazdy mechaniczne, których dotyczy postępowanie nie miały żadnego związku z działalnością gospodarczą, gdyż kupowane były do celów prywatnych, przy wykonywaniu zwykłych czynności życia codziennego, a niektóre z nich były wykorzystywane przez okres ponad 6 miesięcy, a nadto każdy samochód był rejestrowany, a także ubezpieczany, co więcej strona wskazywała, że motoryzacja stanowi jego hobby, a w swoich decyzjach o zakupie nie kierował się chęcią uzyskania wymiernych korzyści majątkowych o czym może świadczyć nabycie takich pojazdów jak radiowóz, karetka czy wóz straży pożarnej, a nawet wóz transmisyjny stacji telewizyjnej, co w konsekwencji powinno doprowadzić do stwierdzenia, że nie została spełniona przesłanka podmiotowa w postaci prowadzenia przez A. J. działalności gospodarczej, a tym samym nie powinien być zobowiązany do zapłaty podatku od towarów i usług;

d) prawa materialnego, to jest art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, poprzez jego błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że na gruncie niniejszego postępowania doszło do odpłatnej dostawy towaru co stanowi podstawę opodatkowania podatkiem VAT, podczas gdy kupno, a następnie sprzedaż samochodów nie miało żadnego związku z prowadzeniem przez stronę działalności gospodarczej, co w konsekwencji powinno doprowadzić do stwierdzenia, że nie została spełniona przesłanka przedmiotowa w postaci handlu samochodami przez stronę w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a tym samym strona nie powinna być zobowiązana do zapłaty podatku od towarów i usług.

W uzasadnieniu skargi skarżący rozwinął argumentację podniesionych zarzutów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skarga podatnika nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż kontrolowana decyzja organu jest zgodna z prawem.

Na wstępie wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2).

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm. dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c p.p.s.a.).

Co równie istotne, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (które to zastrzeżenie nie znajduje w badanej sprawie zastosowania).

Spór w sprawie sprowadza się do kwestii zasadniczej i dotyczy prawidłowości uznania podatnika, za osobę wykonującą działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, jako dokonującego sprzedaży samochodów używanych. Organ stanął na stanowisku, że skarżącego należy uznać za podatnika podatku od towarów i usług w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT. Z kolei, podatnik stoi na stanowisku, że pojazdy mechaniczne, których dotyczy postępowanie nie miały żadnego związku z działalnością gospodarczą, gdyż kupowane były do celów prywatnych, wykorzystywane przy wykonywaniu zwykłych czynności życia codziennego, a niektóre z nich były wykorzystywane przez okres ponad 6 miesięcy, nadto każdy samochód był rejestrowany, a także ubezpieczany, co więcej strona wskazywała, że motoryzacja stanowi jego hobby, a w swoich decyzjach o zakupie nie kierował się chęcią uzyskania wymiernych korzyści majątkowych o czym może świadczyć nabycie takich pojazdów jak radiowóz, karetka, wóz straży pożarnej, wóz transmisyjny stacji telewizyjnej. W związku z tym w skardze podniesiono zarzuty dotyczące prawidłowego zgromadzenia i oceny materiału dowodowego, bowiem wadliwość działania organu odwoławczego w tym zakresie, zdaniem skarżącego, doprowadziła do naruszenia przepisów natury materialnej.

A zatem, zasadniczym przedmiotem w sprawie jest zagadnienie, czy na podstawie zebranego, zupełnego, zdaniem Sądu, materiału dowodowego organy podatkowe zasadnie przyjęły, że transakcje zakupu i sprzedaży samochodów używanych spełniają warunki do uznania ich za realizowane przez podatnika, w ramach działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, który to przepis definiuje, pojęcie podatnika (ust. 1) i działalności gospodarczej (ust. 2), a więc pojęcia istotne z perspektywy oceny, czy określony podmiot działa w charakterze podatnika, podejmującego działania charakterystyczne dla producenta, handlowca lub usługodawcy, a tym samym, czy jego działania można uznać za dokonywane w ramach profesjonalnego obrotu gospodarczego.

Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Cytowany przepis stanowi implementację art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. o zbliżonej treści. W wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych C -180/10 i C- 181 /10 (EU:C:2011:589) ten stwierdził, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej, sama liczba i zakres transakcji sprzedaży dokonanych nie ma charakteru decydującego. Inaczej jest natomiast w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu danymi towarami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy 2006/112/WE.

Takie aktywne działania w przypadku handlu samochodami mogą polegać przykładowo na: wyszukiwaniu i nabywaniu różnorodnych pojazdów w atrakcyjnych cenach (w przypadku skarżącego także pojazdów nietypowych, jak karetka, straż pożarna czy wóz transmisyjny), rejestracji i ubezpieczaniu pojazdów, dokonywaniu niezbędnych napraw, celem podniesienia ich atrakcyjności, dokonywania działań marketingowych, celem znalezienia odpowiednich kupców.

Rozważyć należy także takie okoliczności jak: czas pomiędzy zakupem, a sprzedażą pojazdów, czy też uczynienie z tego podstawowego źródła dochodu.

Cechą pozwalającą odróżnić działalność gospodarczą od innych form aktywności i zarobkowania osób fizycznych jest jej ciągłość. Ciągłość działalności gospodarczej nie oznacza jednak, że czynności wykonywane muszą być bez przerwy. Istotna jest realizowana powtarzalność określonych czynności celem osiągnięcia dochodu, w tym także czynności przygotowawczych, które nie przynoszą jeszcze dochodu, czy nawet przychodu, ale z uwagi na zamierzony cel są niezbędne do jego uzyskania. Dla oceny charakteru prowadzonej przez podatnika działalności należy brać pod uwagę czynności, które mają charakter systematyczny, powtarzalny, zorganizowany i zarobkowy w okresie, w jakim one występują. Oczywistym jest przy tym, że wykonywanie działalności gospodarczej może być w zasadzie w dowolnym momencie rozpoczęte, jak i zakończone, istotna jest jednak ciągłość, powtarzalność, uporządkowany charakter i funkcjonalny związek podejmowanych przez podatnika działań. Istotną cechą działalności gospodarczej jest również jej zorganizowanie, rozumiane jako dokonanie wyboru formy organizacyjnoprawnej przedsiębiorczości, przy czym, jeśli działalność gospodarczą prowadzi osoba fizyczna, to może to nie wymagać w zasadzie żadnej organizacji w znaczeniu instytucjonalnym. O wykonywaniu działalności gospodarczej w sposób zorganizowany świadczą również aktywne działania podatnika, zmierzające do osiągnięcia celu tej działalności. Wreszcie, cechą działalności gospodarczej jest także jej zarobkowy charakter, a więc prowadzenie w celu osiągnięcia dochodu rozumianego jako nadwyżka przychodów nad nakładami (kosztami). Istotne znaczenie ma zatem, czy zamiarem podatnika było uczynienie sobie z odpłatnego zbycia nieruchomości stałego (ciągłego) źródła zarobkowania.

Co istotne, zakwalifikowania aktywności danego podmiotu do działalności gospodarczej nie uzależnia się od dopełnienia przez ten podmiot ściśle sprecyzowanych wymogów formalnych, w tym m.in. do dokonania formalnej rejestracji w charakterze podatnika. Brak jest podstaw do przyjęcia, że stwierdzenie prowadzenia działalności jest w jakikolwiek sposób powiązane z faktem jej formalnego zarejestrowania.

Na marginesie niniejszych rozważań zasygnalizować jedynie należy, że w świetle orzecznictwa sądowoadministracyjnego sam fakt zarejestrowania działalności nie jest decydujący, jako że nie wyklucza on przyjęcia, iż dane czynności zostały zrealizowane przez przedsiębiorcę poza jej zakresem. W tej sytuacji nie może budzić wątpliwości to, że przypisywanie formalnej rejestracji działalności istotnego znaczenia nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach. Status podatnika ma charakter obiektywny i związany jest z prowadzeniem działalności gospodarczej. Dopełnienie wymogów formalnych w postaci rejestracji dla celów podatku VAT na podstawie art. 96 ustawy o VAT ma charakter wtórny. Decydujące znaczenia ma zatem wyłącznie to, czy podmiot w sposób ciągły wykorzystuje towary lub usługi do celów zarobkowych. Z kolei, jeśli ktoś zarejestrował firmę, ale faktycznie nie prowadzi działań spełniających kryteria z art. 15 ust. 2, podatnikiem VAT nie jest. (por. wyrok NSA z dnia 6 lipca 2018 r. sygn. akt I FSK 468/16).

Tak więc, w okolicznościach niniejszych spraw organy zasadnie przyjęły, że skarżący handlował w okresie objętym decyzją używanymi samochodami. Świadczy o tym sam sposób prowadzenia tego rodzaju działalności oraz czas, w którym była ona realizowana.

Jak ustalił organ pierwszej instancji, w latach 2022-2023 skarżący sprzedał 28 samochodów. Samochody te w przeważającej części były nabywane od firm i instytucji publicznych. Sprzedaży samochodów podatnik dokonywał osobiście. Bezsporne jest, że skarżący posiada wiedzę i umiejętności w zakresie handlu używanymi samochodami, która wynikała – jak sam podkreślał - z pasji i zainteresowań.

Niewątpliwie jednak przyjęty przez podatnika model sprzedaży samochodów używanych charakteryzuje się ciągłością oraz zmierza do uzyskania celu zarobkowego, a zatem, jak trafnie przyjął organ, stanowi - działalność gospodarczą w zakresie handlu pojazdami używanymi. Działania skarżącego zmierzały do podniesienia atrakcyjności sprowadzonych samochodów w celu ich zbycia z perspektywą osiągnięcia zysku i taki zysk podatnikowi przynosiły. Analiza akt sprawy wskazuje, że nabyte auta podatnik sprzedawał z zyskiem od kilku, nawet do kilkudziesięciu tysięcy złotych. I tak, przykładowo: samochód Skoda Oktawia (ww. poz. 3) podatnik zakupił za kwotę [...]zł 15 czerwca 2021 r., a sprzedał 8 lutego 2022 r. za kwotę [...]zł, samochód VW Transporter (ww. poz. 5) podatnik zakupił 21 października 2021 r. z kwotę [...]zł, a sprzedał 4 marca 2022 r. za kwotę [...]zł. [...] Brandie E33 podatnik zakupił 6 lipca 2020 r. za [...] zł (VAT [...] zł), a sprzedał 1 sierpnia 2022 r. za [...] zł. Z kolei, Land Rover Defender (ww. poz. 13) został zakupiony 5 maja 2022 r. za kwotę [...]zł, a sprzedany 9 października 2022 r. za kwotę [...]zł. Zysk procentowy przy tej operacji wyniósł więc 350%.

Trafnie przyjął organ odwoławczy, że doświadczenie życiowe dowodzi, że przeciętny obywatel, nabywając samochód do majątku prywatnego, dokonuje tego z zamiarem jego używania przez bliżej nieokreślony czas, nie zaś po to, aby po jego naprawie odsprzedać go z zyskiem, a nadto nie czyni tego wielokrotnie, w sposób powtarzalny. Powszechnie wiadome jest również, że co do zasady samochody wraz z upływem czasu tracą na swojej wartości. Oznacza to, że nabywając samochód, każdy przeciętny jego posiadacz ma świadomość tego, że nie uzyska ceny, za jaką nabył samochód, ani tym bardziej wyższej. Podatnik zaś sprzedawał sporne samochody po wyższej wartości, niż cena zakupu.

Z akt sprawy wynika, że w okresie od lutego 2020 r. do maja 2025 r. skarżący zakupił 70 używanych pojazdów.

Skarżący nie tylko dokonywał zakupu odpowiednich pojazdów, w tym w licytacjach (aukcjach) prowadzonych przez instytucje publiczne, ale i załatwiał wszystkie formalności wiążące się z tego rodzaju transakcjami, a także zamieszczał stosowne ogłoszenia na stronach internetowych zajmujących się handlem samochodami.

Sąd podziela także stanowisko organów, że podnoszona przez podatnika okoliczność, że pojazdy były wykorzystywane na cele osobiste, nie zmieniła ich charakteru, nadal bowiem były towarami handlowymi. Niewątpliwie ilość nabywanych samochodów, jak i częstotliwość ich sprzedaży nie wskazuje, biorąc pod uwagę doświadczenie życiowe, na zaspokajanie potrzeb własnych. Przeczy temu również to, że część posiadanych przez podatnika samochodów, wbrew podnoszonym zarzutom, nie była rejestrowana.

Mając na uwadze argumentację skargi wyjaśnić należy, że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy nie można mówić o prywatnym czy hobbystycznym zamiarze kupowania i sprzedaży samochodów albowiem czynności te były wykonywane w sposób wskazujący jednoznacznie na zamiar wykonywania sprzedaży w sposób częstotliwy. Uwzględniając w sprawie kryterium potrzeb podmiotu dla wyeliminowania problemu związanego szczególnie z analizą jego zamiaru, w rozpatrywanej sprawie zarówno ilość zakupywanych samochodów, jak i częstotliwość ich sprzedaży nie wskazuje, patrząc przez pryzmat doświadczenia życiowego, na zaspokajanie potrzeb własnych podatnika. W tym kontekście, nie sposób, zdaniem Sądu, przyjąć za wiarygodne twierdzeń skarżącego, że jego zamiarem było tylko realizowanie chęci posiadania "interesującego pojazdu". Słusznie więc organy przyjęły, że czasowe użytkowanie pojazdu na cele prywatne, powszechnie stosowanie przez właścicieli komisów samochodowych czy osoby zajmujące się handlem autami używanymi, nie stanowi domniemania, że dany samochód został nabyty do majątku prywatnego.

Doświadczenie życiowe, a także praktyka innych osób i podmiotów zajmujących się handlem pojazdami, wskazuje wprost, że prowadzone przez podatnika nabycia i zbycia pojazdów stanowiły działalność gospodarczą w zakresie handlu pojazdami. Wskazuje na to wiele elementów, tj. np. nabywanie pojazdów w atrakcyjnych cenach, rejestracja i ubezpieczanie pojazdów, czas pomiędzy zakupem, a sprzedażą pojazdów, uczynienie z tego podstawowego źródła dochodu. Wskazane okoliczności wskazują na profesjonalne i zorganizowane działania skarżącego.

Tak więc, stanowisko skarżącego o korzystaniu z części tych pojazdów, nie zmienia tego, że pojazdy podatnik kupował z zamiarem ich odsprzedaży.

Mając na uwadze powyższe, organy podatkowe prawidłowo przyjęły, na podstawie zebranego materiału dowodowego, że w latach 2022-2023 działalność podatnika polegała na sprzedawaniu używanych samochodów. Nie mieściła się w zakresie zarządu majątkiem prywatnym i wypełniała cechy kwalifikujące ją jako działalność gospodarczą. Organy prawidłowo wykazały, że aktywność skarżącego spełniała wszelkie przesłanki z art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT. Była to działalność zarobkowa, tj. nastawiona na osiągnięcie zysku, handlowa. W okresie od 2022 - 2023 podatnik niewątpliwie podejmował uporządkowany ciąg czynności, finałem których była sprzedaż pojazdów, a wcześniej w szczególności ich wyszukiwanie po atrakcyjnych cenach, zakup oraz poszukiwanie nabywców. Organ zasadnie wykazał, że podatnik nie nabywał pojazdów do własnego użytku, lecz dokonywał zakupu w celach handlowych, a ze sprzedaży pojazdów uczynił źródło stałego zarobkowania.

Odnosząc się jeszcze do zarzutu, że w zestawieniu znalazły się pojazdy, które są własnością podatnika i nie podlegają sprzedaży, organ odwoławczy zasadnie wskazał, że na poparcie tego, że samochody są "użytkowe prywatnie" podatnik nie przedstawił żadnych dowodów. Istotne jest przy tym, że organ pierwszej instancji przyznał podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego od zakupu tych samochodów.

Biorąc pod uwagę ustalenia i treść art. 15 i 113 ust. 1, 9 i 13 pkt 1 lit. b) ustawy o VAT, prowadzona przez podatnika działalność gospodarcza powinna być więc opodatkowana podatkiem od towarów i usług (nie mogła korzystać ze zwolnienia). Organ odwoławczy przedstawił prawidłowe rozliczenia podatnika w podatku od towarów i usług, uchylając w części decyzję organu I instancji z uwagi na fakt, że w sprawie wystąpiła sytuacja, w której zaistniałe wątpliwości powinny zostać rozstrzygnięte na korzyść podatnika.

Zasadnie, zdaniem Sadu, organ przyjął, iż organ I instancji nie wykazał skutecznie, że sprzedaż części samochodów podlegała opodatkowaniu stawką 23%. Na fakturach bowiem wykazano sprzedaż zwolnioną i nie wyjaśniono, czy samochody te korzystają ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust.1 pkt 2ustawy o VAT.

Zasadnie też organ odwoławczy stwierdził, że sprzedaż wyszczególnionych w zaskarżonej decyzji samochodów podlega opodatkowaniu przy zastosowaniu procedury VAT marża.

W ocenie Sądu, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie prowadził postępowanie podatkowe zgodnie z przepisami prawa, w sposób, który wystarczał, aby wyjaśnić i rozstrzygnąć istotę sprawy. Ewidentnie istniały podstawy, aby stwierdzić, że podatnik prowadził dzielność gospodarczą polegającą na handlu samochodami. Kupowane przez podatnika samochody były nabywane w celu ich odsprzedaży. Działania te były wykonywane w sposób zorganizowany. Sprzedaż pojazdów nie nosiła cech zbywania majątku prywatnego. Niewątpliwie, zbywanie w przeciągu dwóch lat 28 samochodów w okresach od jednego (np. Ford Transit - VIN [...]) do kilku (Autosan H7, VIN [...]) lub kilkunastu (kolekcjonerski samochód straży pożarnej - [...]) miesięcy, jak wskazuje doświadczenie życiowe, nie następuje w przypadkach nabywania samochodów do celów prywatnych. Wypełnia zaś przesłanki działalności gospodarczej - działalności handlowej.

Co do tego ostatniego auta, na rozprawie, skarżący oświadczył, że było to kolekcjonerskie auto o silniku V8, które pali 40 litrów na 100 km. W związku z tym skarżący wyjaśnił, że kupowanie go celem odsprzedaży mijało się z celem. Pomimo tego, także to auto podatnik odsprzedał za kwotę trzykrotnie wyższą od ceny zakupu.

Mając na uwadze powyższe, nie sposób uwzględnić argumentów skarżącego, że kupując poszczególne pojazdy nie kierował się chęcią uzyskania wymiernych korzyści majątkowych, lecz realizował swoją pasję, a świadczyć o tym może nabycie takich pojazdów jak radiowóz, karetka czy wóz straży pożarnej, a nawet wóz transmisyjny stacji telewizyjnej, w sytuacji, gdy wszystkie te auta skarżący następnie sprzedał z zyskiem.

Zgromadzony materiał dowodowy ewidentnie wskazuje, że skarżący sprzedawał sporne samochody po wyższej cenie niż cena zakupu. Sprzedaż miała miejsce, w krótszym lub dłuższym czasie od ich nabycia, lecz jest to jest zrozumiałe przy tego rodzaju działalności. Nadto, kupowanie w celu odsprzedaży samochodów charakterystycznych, tj. takich jak radiowóz, karetka czy wóz straży pożarnej, wóz transmisyjny stacji telewizyjnej, z oczywistych względów może wiązać się z dłuższym okresem poszukiwania zainteresowanych i odpowiednich kupców.

W przeprowadzonym przez organ odwoławczy pierwszej i drugiej instancji wobec skarżącego postępowaniu podatkowym nie doszło do naruszenia przepisów prawa procesowego, w tym związanych z postępowaniem dowodowym, tj. art. 187 i art. 191 Ordynacji podatkowej.

Zebrany w sprawie materiał dowodowy organy rozpatrzyły w całości, we wzajemnej łączności, z poszanowaniem zasad wskazanych w tej ustawie, w tym art. 120, art. 121, art. 122 O.p., aby w ten sposób stworzyć rzeczywisty obraz sprawy i uzyskać podstawę do prawidłowego zastosowania przepisów prawa. Podjęły przy tym wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Ocenę ogółu dowodów, zgromadzonych i zbadanych w sposób wyczerpujący, oparły na przekonujących podstawach, czemu dano wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie nie uchybił też zasadzie zaufania, która wynika z art. 121 Ordynacji podatkowej. Okoliczność, że skarżący nie zgadza się z przyjętym w sprawie rozstrzygnięciem, nie oznacza, że doszło do naruszenia zasad ogólnych postępowania podatkowego.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, o naruszeniu art. 121 § 1 tej ustawy, nie może stanowić podjęcie przez organ podatkowy rozstrzygnięcia odmiennego od oczekiwanego przez podatnika. Strona ma prawo do własnego subiektywnego przekonania o zasadności jej zarzutów.

Jednakże przekonanie to nie musi mieć odzwierciedlenia w obowiązujących przepisach prawnych i ich wykładni.

W zaskarżonej decyzji organ odwoławczy prawidłowo wskazał też przepisy prawa, które zastosował. Uzasadnił, z jakich przyczyn uchylił decyzję organu podatkowego pierwszej instancji od lutego do kwietnia 2022 r. i określił za te miesiące prawidłowe kwoty oraz utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji w pozostałym zakresie.

Skarżący nie wykazał, że organ odwoławczy uchybił zasadom logicznego rozumowania, wiedzy lub doświadczenia życiowego, czy błędnie zastosował przepisy prawa podatkowego. Samo przekonanie o innej wadze (doniosłości) poszczególnych dowodów i ich ocenie nie wystarcza, aby stwierdzić, że organ postąpił wbrew zasadzie prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych.

Okoliczność, że rozstrzygnięcie jest dla strony niekorzystne, nie jest równoznaczne z naruszeniem jakiegokolwiek przepisu proceduralnego. Na podstawie art. 191 Ordynacji podatkowej, organ skorzystał z prawa do swobodnej oceny dowodów. Ustalenia, których dokonał organ pierwszej instancji, organ odwoławczy uczynił podstawą rozstrzygnięcia, a twierdzeniom strony odmówił waloru mocy dowodowej. Uczynił to zgodnie z prawem, zaś ocenie tych dowodów nie można przypisać dowolności.

Podobnie rzecz się ma w odniesieniu do przepisów, na podstawie których organ odwoławczy wydał zaskarżoną decyzję. Potwierdza to jej uzasadnienie, w którym organ ten szczegółowo wyjaśnił podstawy przyjętego rozstrzygnięcia.

Organ odwoławczy nie naruszył przepisów Ordynacji podatkowej i ustawy o VAT. Nie można mu zarzucić braku staranności w ustalaniu stanu faktycznego ani też dowolności w jego ocenie i dowolnej interpretacji regulacji prawa materialnego.

Skarżący zarzucił, że dochód ze sprzedaży pojazdów był rozliczany od wielu lat tak samo i żaden organ podatkowy nigdy wcześniej nie kwestionował takiego zachowania.

Z akt sprawy nie wynika nie wynika, aby wobec podatnika, jakikolwiek organ podatkowy wcześniej prowadził kontrolę podatkową lub postępowanie podatkowe. Z kolei, skarżący nie przedstawił w tym zakresie żadnych dowodów, poza gołosłownymi stwierdzeniami.

Sąd zauważa przy tym, że skarżący w istocie nie podjął skutecznej polemiki z ustaleniami organów podatkowych. Argumentacja skargi sprowadza się w znacznej mierze do ogólnego kwestionowania dokonanej oceny dowodów oraz przedstawiania twierdzeń co do hobbistycznego charakteru działań podatnika.

Sąd nie dopatrzył się zatem naruszenia przepisów prawa materialnego przez ich błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie, tym bardziej, że w tym zakresie skarżący nie podniósł konkretnych zarzutów skupiając się na niewłaściwej klasyfikacji jego działań, jako działalności gospodarczej, co w efekcie przełożyło się na zastosowanie wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego.

Sąd stoi na stanowisku, że organy podatkowe prawidłowo ustaliły stan faktyczny sprawy oraz dokonały jego trafnej subsumpcji pod mające zastosowanie przepisy ustawy o VAT.

W ocenie Sądu, zgromadzony materiał dowodowy był wystarczający do wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy oraz dokonania jej prawidłowego rozstrzygnięcia. Sam fakt, że zgromadzony materiał dowodowy został oceniony odmiennie od oczekiwań skarżącego, nie może stanowić podstawy do przyjęcia, iż doszło do naruszenia wskazanych w skardze przepisów proceduralnych.

Z powyższych względów Sąd uznał skargę za niezasadną i podlegającą oddaleniu, o czym orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Orzeczenie WSA w Szczecinie powołane w niniejszym uzasadnieniu jest dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl.