Wniosek o dokumenty dotyczące parkingów w Świnoujściu. Skarga na bezczynność oddalona

W dniu 19 czerwca 2026 r. A. T. (dalej "skarżący") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Prezydenta Miasta w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej.

Wskazał, że w dniu 7 maja 2026 r. złożył na podstawie przepisów ustawy dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2022 r. poz. 902; dalej "u.d.i.p.") wniosek do organu o udostępnienie mu żądanej informacji, lecz organ

w terminie 14 dni, tj. do 21 maja 2026 r. nie udzielił mu żadnej informacji. Podał, że

w dniu 21 maja 2026 r. otrzymał e-mail z organu o przedłużeniu terminu do dnia 7 lipca 2026 r. do udostępnienia mu informacji, lecz w ocenie skarżącego, miało to na celu opóźnienie realizacji jego wniosku.

W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że skarżący prowadzi z Gminą wieloletni spór dotyczący dzierżawy terenów komunalnych.

Z uwagi na ustawowy wymóg szczególnej dbałości o mienie publiczne, w tym publiczne środki finansowe organ zobowiązany był do szczegółowej analizy wniosku skarżącego w zakresie czy udzielenie informacji nie naruszy elementarnej równowagi stron stosunku cywilnoprawnego oraz tajemnicy prowadzonych negocjacji ugodowych. Organ podał, że w dniu 26 czerwca 2026 r. udzielił skarżącemu odpowiedzi na złożony przez niego wniosek przez sporządzenie stosownego pisma oraz wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

Przewodniczący Wydziału skierował sprawę do rozpoznania w składzie trzech sędziów na posiedzeniu uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.

z 2026 r. poz. 143; dalej "p.p.s.a.").

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny, jak wynika z art. 3 p.p.s.a., orzeka nie tylko w sprawach na akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a., lecz także w sytuacji bezczynności organu, w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 p.p.s.a.

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in. czy sprawa mieści się w katalogu spraw podlegających badaniu przez sąd administracyjny oraz czy złożona została w terminie.

Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., że skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Wskazać należy, że art. 21 u.d.i.p. odsyła do przepisów działu III rozdziału 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi dotyczących skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, określając jednak odmiennie termin przekazania akt i odpowiedzi na skargę oraz termin rozpatrzenia skargi przez sąd pierwszej instancji.

Za bezczynność organu należy uznać taki stan postępowania, w którym organ prowadzący postępowanie narusza obowiązujący w tym postępowaniu termin załatwienia sprawy. Stwierdzenie bezczynności organu może nastąpić po bezspornym ustaleniu, że organ ten nie załatwił sprawy w terminie.

Z powyższego wynika, że skarga na bezczynność organu w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej jest dopuszczalna w sytuacji gdy dany organ pozostaje w zwłoce w realizacji wniosku strony.

Bezsporne było, że skarżący złożył w dniu 7 maja 2026 r. wniosek do organu o udostępnienie mu informacji publicznej oraz że w dniu 21 maja 2026 r. organ poinformował skarżącego o przedłużeniu terminu do realizacji jego wniosku.

Zdaniem Sądu, należy zatem rozważyć czy organ, dokonując przedłużenia terminu do realizacji wniosku skarżącego, działał prawidłowo.

Zgodnie z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2.

Stosownie do art. 13 ust. 2 u.d.i.p., jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie,

w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

Ze wskazanego uprawnienia organ może skorzystać jedynie wówczas, gdy zachodzą uzasadnione wątpliwości co do zakresu wniosku, np. wniosek jest nieprecyzyjny, wielowątkowy lub zachodzi wątpliwość, czy dotyczy on informacji publicznej (por. wyrok NSA z 17 grudnia 2025 r. o sygn. akt III OSK 2881/24).

W niniejszej sprawie, przedłużając termin do udostępnienia informacji do dnia 7 lipca 2028 r. organ powołał się na art. 13 ust. 2 u.d.i.p., wskazując, że wniosek obejmuje żądanie udzielenia informacji w postaci wielu dokumentów związanych z realizacja inwestycji parkingu wielopoziomowego w kwartale [...] oraz parkingu wielopoziomowego przy ul. [...], co wymaga dodatkowego czasu. Organ podał, że postara się udzielić odpowiedzi na złożony wniosek wcześniej niż we wskazanym terminie.

W realiach niniejszej sprawy Sąd uznał, że organ zasadnie przedłużył termin do rozpoznania wniosku skarżącego, bowiem był on wielowątkowy i zawierał żądanie o udostępnienie szeregu dokumentów z różnych wydziałów Urzędu Miejskiego [...].

Zdaniem Sądu, przedłużenie przez organ terminu do rozpoznania wniosku skarżącego skutkowało tym, że skarżący złożył skargę na bezczynność organu

w sytuacji, gdy organ miał jeszcze czas na załatwienie jego wniosku. Zatem w ocenie Sądu, skarga złożona przez skarżącego była przedwczesna i tym samym niezasadna.

Okoliczność, że organ rozpoznał wniosek skarżącego w dniu 26 czerwca 2026 r. nie miała znaczenia dla niniejszej sprawy. Zarówno udzielenie skarżącemu informacji na złożony przez niego wniosek, jak i wydanie przez organ decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej otwierają skarżącemu drogę do odrębnego zaskarżenia tych rozstrzygnięć.

Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił skargę.