Przedszkole dotowane przez dwie spółki: sąd uchylił zwrot 691 tys. zł dotacji

Przedmiotem skargi E. sp. z o.o. w K. (dalej: "strona skarżąca" lub "spółka") była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z 14.08.2025 r. (znak SKO.SW/4101/112/2025) utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta Krakowa z 03.04.2025 r. (znak EK-09.4431.1.1.2025.BS). Wskazaną ostatnio decyzją organ I instancji - w punkcie 1. określił należność stanowiącą kwotę dotacji podlegającej zwrotowi w wysokości 691 536,33 zł z tytułu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2022 r. przez Niepubliczną Szkołę Podstawową D. z oddziałami dwujęzycznym, zaś w punkcie 2. nakazał dokonanie zwrotu w.w. kwoty wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych.

Decyzja ta zapadła w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

1.1. W dniach 26.09.2023 r. - 22.12.2023 r. w Niepublicznej Szkole Podstawowej D. z oddziałami dwujęzycznymi (dalej: "szkoła") prowadzonej przez stronę skarżącą została przeprowadzona kontrola prawidłowości wykorzystania dotacji udzielonej tej szkole w 2022 r.

1.2. W protokole przeprowadzonej kontroli zapisano, że od 01.03.2022 r. organem prowadzącym szkołę jest strona skarżąca, zaś do 28.02.2022 r. organem prowadzącym tę placówkę była J. P. (k. 741). Okoliczność ta wynika z akt sprawy - vide zaświadczenia Prezydenta Miasta Krakowa nr 23/22 z 28.02.2022 r. oraz nr 52/20 z 28.08.2020 r. (k. 630, 634). W protokole podano, że część dotacji w łącznej wysokości 721 722,25 zł została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, gdyż:

I. dotacja udzielona w 2022 r. została wykorzystana na sfinansowanie wynagrodzeń nauczycieli i pracowników, którzy swoją pracę w kontrolowanym okresie świadczyli na rzecz innych placówek organu niż Szkoła, tj.:

a) na pokrycie wypłaty wynagrodzeń nauczycieli świadczących pracę na rzecz innych placówek prowadzonych przez stronę skarżącą (dotyczyło to L. H. w kwocie 12 067,45 zł i R. P. w kwocie 1 318,00 zł),

b) na pokrycie wypłat wynagrodzeń 46 nauczycieli i pracowników niepedagogicznych świadczących pracę zarówno w Szkole, jak i w Niepublicznym Dwujęzycznym Liceum Ogólnokształcącym D. jednocześnie (w tej samej lokalizacji), na podstawie umowy o pracę,

c) na pokrycie wynagrodzenia netto A. D. (27 834,37 zł) oraz 36 217,07 zł na pokrycie wynagrodzenia M. V., rozliczone w całości ze środków dotacji Szkoły w liście płac nr [...], zostało wskazane także jako rozliczone ze środków dotacji przeznczonej dla ww. Liceum,

d) na pokrycie wypłat nauczycieli niespełniających ustawowego wymogu posiadania odpowiednich kwalifikacji do nauczania w szkole podstawowej, tzn.:

- M. V. - do kontroli przedłożono dokumenty w języku obcym potwierdzające ukończenie studiów na Uniwersytecie w Madrycie, wizytatorzy Kuratorium Oświaty podczas kontroli doraźnej stwierdzili brak dokumentów potwierdzających kwalifikacje z przedmiotu język rosyjski;

- D. S. (nauczyciel fizyki) - zgodnie z dziennikami, do kontroli przedłożono dyplom ukończenia studiów magisterskich na kierunku fizyka w specjalności fizyka doświadczalna (UJ, 2019) nie udokumentowano posiadania przygotowania pedagogicznego,

- M. D. - do kontroli przedłożono dyplom ukończenia studiów licencjackich na kierunku "filologia" w specjalności "filologia angielska" (UP, 2014) oraz dyplom ukończenia studiów magisterskich na kierunku filologia w specjalności filologia angielska (UP 2016), nie udokumentowano posiadania przygotowania pedagogicznego,

- M. O. - do kontroli przedłożono dyplom ukończenia studiów magisterskich na kierunku mechanika i budowa maszyn w specjalności inżynieria materiałów konstrukcyjnych (AGH, 2017); brak dokumentów potwierdzających przygotowanie pedagogiczne do pracy w szkole podstawowej;

e) na pokrycie wynagrodzenia dyrektora zarządzającego A. L., która według aneksu z 31.03.2020 r. do umowy o pracę z 1.10.2019 r. zajmowała stanowisko dyrektora zarządzającego. Nie przedłożono dokumentów potwierdzających wykonywanie zadań związanych z kształceniem, wychowaniem i opieką,

f) na pokrycie wynagrodzenia P. M., który zgodnie z przedłożonymi do kontroli umowami o pracę w kontrolowanym okresie, tj. od 1.12.2021 r. do 31.03.2022 r. pełnił funkcję dyrektora szkoły ds. pedagogicznych/nauczyciela oraz od 1.04.2022 r. do 31.11.2022 r. dyrektora/nauczyciela, negatywnie zaopiniowany przez Kuratorium Oświaty w protokole kontroli,

g) na pokrycie zasiłku chorobowego. Kontrolujący zapisał w protokole, że zasiłku chorobowego nie należy traktować jako obciążenia dla pracodawcy i tym samym rozliczać go jako sfinansowanego ze środków dotacji, ponieważ kwota wypłacana pracownikowi faktycznie jest finansowana przez ZUS (wypłacona przez pracodawcę "wraca" jako niższy do zapłacenia ZUS),

h) na pokrycie wypłat ekwiwalentów za niewykorzystany urlop A. C. w wysokości 629,37 zł netto (lista płac nr [...]), dla M. C. w wysokości 2 156,54 zł netto (lista płac nr [...]), dla P. D. w wysokości 631,03 zł netto (lista płac nr [...]). W protokole zapisano, że świadczenie to nie jest ani wynagrodzeniem, ani pochodną od wynagrodzeń i nie ma związku ze świadczeniem pracy na rzecz dzieci,

i) w związku z tym, że potwierdzeniem pracy nauczyciela są wpisy w dokumentacji przebiegu nauczania organ kontrolujący dokonał analizy dzienników zajęć. W przedłożonych do kontroli dziennikach zajęć nie stwierdzono wpisów następujących pracowników w okresach, w których ze środków dotacji opłacono wynagrodzenia:

- D. G. A. - w marcu i kwietniu 2022 r.;

- D. A. - od września do listopada 2022 r.;

- D. P. - od grudnia 2021 r. do czerwca 2022 r., w dziennikach wpisano temat zajęć) prowadził zajęcia z Edukacji Dla Bezpieczeństwa, natomiast brakuje podpisu nauczyciela;

- G. W. - od września do listopada 2022 r.;

- H. L. - we wrześniu i październiku 2022 r., z wyjaśnień wynika, że nauczyciel nie prowadził zajęć w Szkole, lecz w Liceum;

- P. A. - nie przedłożono do kontroli dziennika pedagoga oraz dzienników pracy z uczniem posiadającym orzeczenie o niepełnosprawności (według IPET zajęcia korekcyjno-kompensacyjne z pedagogiem specjalnym);

- P. S. K. - od marca do sierpnia 2022 r.;

- P. R. - z wyjaśnień i przedłożonego wykazu godzin wynika, że nauczyciel nie prowadził zajęć w Szkole, lecz w Liceum;

- R. E. - nie przedłożono do kontroli dziennika psychologa oraz dzienników pracy z uczniem posiadającym orzeczenie o niepełnosprawności (według IPET zajęcia terapeutyczne/opieka psychologa z psychologiem);

-S. G. - w sierpniu 2022 r. (w roku szkolnym 2021/2022 oraz 2022/2023 kontrolująca również nie stwierdziła wpisów w dziennikach zajęć);

- V. M. - od grudnia 2021 r. do sierpnia 2022 r.;

- W. K. - od sierpnia do listopada 2022 r.

II. dotacja udzielona w 2022 r. została wykorzystana na pokrycie wydatków, które nie zostały należycie udokumentowane - nie przedłożono dokumentów potwierdzających płatności, mimo to, że stanowiły one źródło prawidłowości rozliczenia dotacji, tj.:

a) na pokrycie wynagrodzenia E. W. - do kontroli nie przedłożono dokumentów potwierdzających płatność wynagrodzenia oraz zawartej umowy z tym pracownikiem,

b) do kontroli nie przedłożono dokumentów potwierdzających płatności za wynagrodzenia pracowników za okres od grudnia 2021 r. do lutego 2022 r., tj. listy płac nr [...], [...], [...], tj. pozycje 1, 2 i 3 sprawozdania

z wykorzystania dotacji,

c) brak potwierdzeń zapłaty faktur za najem budynku przy ul. P. [...].

2. W piśmie z 12.01.2024 r. strona skarżąca wniosła zastrzeżenia do protokołu kontroli oraz wskazała, że odmawia jego podpisania. Zwróciła uwagę na uchybienie formalne tj. zawiadomienie telefoniczne o zamiarze przeprowadzenia kontroli, mimo wymogu zawiadomienia na piśmie. Ponadto spółka wskazała, że:

a) nie mają racji kontrolujący, że przysługującą szkole dotacją rozliczono wynagrodzenia pracowników, którzy wykonywali pracę na rzecz innych jednostek oświatowych prowadzonych przez spółkę,

b) ocena kwalifikacji nauczycieli nie stanowi kompetencji organu dotującego, a ponadto nie determinuje prawidłowości wykorzystania dotacji,

c) do zadań A. L. wchodziło zarządzanie jednostką oświatową, zapewnienie jej wyposażenia, warunków umożliwiających prowadzenie zadań z zakresu opieki, kształcenia oraz wychowania, a tym samym dotacja przeznaczona na jej wynagrodzenie mogła zostać sfinansowana dotacją oświatową,

d) żaden przepis nie pozwala organowi dotującemu na ocenę zasadności wypłaty wynagrodzenia z powodu oceny jakości jej świadczenia, a ocena pracy dyrektora nie należy do kompetencji kontrolujących,

e) dotacja oświatowa może być przeznaczona na zapłatę m.in. zasiłku chorobowego. Gdyby nie wypłacone zasiłki chorobowe czy macierzyńskie, wówczas kwota składek należnych do ZUS byłaby wyższa właśnie o wartość wypłaconych zasiłków. Spółka podała, że niejako technicznie w dotacji rozliczono owe zasiłki, przy czym skompensowały one częściowo kwotę należnych składek na ubezpieczenie społeczne,

f) dotacją oświatową może zostać pokryty wydatek związany z zapłatą ekwiwalentu za niewykorzystany urlop. Ekwiwalent taki podlega składce na ubezpieczenie społeczne i wpływa na przychód pracownika. Skoro z dotacji można sfinansować wynagrodzenie pracownika, to i takiemu sfinansowaniu może podlegać ekwiwalent (tak WSA w Lublinie w wyroku z 03.06.2022 r., I SA/Lu 118/22)

g) spółka przedłożyła kontrolującym dokumenty, z których wynikał fakt świadczenia pracy przez pracowników (opisanych w pkt h) protokołu, tj. w stosunku do których organ nie stwierdził wpisów w dziennikach zajęć, a którym wypłacono wynagrodzenie z dotacji) na rzecz kontrolowanej szkoły,

h) do rozliczenia dotacji przedłożono wydatki poniesione w 2022 r. i udokumentowano fakt poniesienia wydatków na najem budynku przy ul. P. [...].

3. W dniu 09.02.2024 r. strona skarżąca złożyła korektę sprawozdania z wykorzystania dotacji otrzymanej w 2022 r.

4. W piśmie z 04.03.2024 r. organ podtrzymał stanowisko wyrażone w protokole kontroli. Wskazał, że protokół został podpisany w dniu 22.12.2023 r. przez pracownika kontrolującego oraz L. H. – dyrektora Szkoły. Dalej wyjaśnił, że został dochowany wymóg poinformowania dyrektora szkoły o wszczęciu i zakresie kontroli, zgodnie z § 6 ust. 3 uchwały nr XXVI/589/19 Rady Miasta Krakowa z dnia 9 października 2019 r. (Uchwały dotacyjnej).

5. Wobec ustaleń zawartych w protokole oraz w wystąpieniu pokontrolnym z 13.03.2024 r. nakazano stronie skarżącej zwrot części otrzymanej w 2022 r. dotacji, tj. w kwocie 721 722,25 zł jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem wraz z odsetkami określonymi jak dla zaległości podatkowych.

6.1. W "odpowiedzi na wystąpienia pokontrolne" z 02.04.2024 r. strona skarżąca podtrzymała swoje wcześniejsze stanowisko. Podkreśliła, że w prawidłowy sposób złożyła wiążącą korektę rozliczenia dotacji i to w oparciu o jej treść powinna być badana prawidłowość wykorzystania dotacji oświatowej.

6.2. W odpowiedzi na powyższe pismo organ wskazał, że ze względu na zakres korekty rozliczenia jakiej zamierzała dokonać strona skarżąca (zastąpienie uprzednio zadeklarowanego wydatku jako sfinansowanego z dotacji innym), takie działanie byłoby formułowaniem zupełnie nowego rozliczenia, a jest to niedopuszczalne. Zaznaczył, że co do zasady strona skarżąca może skorygować wcześniej złożone rozliczenie dotacji, jednak nie mogło to nastąpić w trakcie kontroli.

6.3. W toku postępowania skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania pracowników, których wynagrodzenie organ uznał za dotację wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem celem ustalenia zakresu obowiązków pracowników oraz wymiaru pracy świadczonej na rzecz kontrolowanej szkoły, a ponadto przedłożyła – na wezwanie organu - szereg dokumentów, w tym wydruki z rachunków bankowych oraz zakresy obowiązków poszczególnych pracowników.

6.4. W postanowieniu z 04.03.2025 r. o dopuszczeniu dowodu z dokumentacji przedstawionej na podstawie wezwania organu organ wskazał m.in., że prawidłowo został przedstawiony dowód zapłaty kwoty 30 185,92 zł tytułem najmu budynku przy ul. P. [...] w K.

7. Decyzją z 03.04.2025 r. organ I instancji określił spółce należność stanowiącą kwotę dotacji podlegającej zwrotowi w wysokości 691 536,33 zł z tytułu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2022 r. przez Szkołę (pkt 1) i nakazał dokonania zwrotu ww. kwoty wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych (pkt 2). W uzasadnieniu decyzji opisał ustalenia zawarte w protokole kontroli, wystąpieniu pokontrolnym treść korespondencji między stroną skarżącą a organem, a także dokumenty przedstawione przez spółkę.

Następnie organ wskazał, że w oparciu o protokół kontroli oraz zebrane dokumenty ustalono następujące nieprawidłowości w zakresie rozliczenia dotacji, tj.:

I. w zakresie wypłaty wynagrodzeń dla nauczycieli pracujących w szkole

w okresie poddanym kontroli. Organ w tej kwestii wyjaśnił, że wynagrodzenie pracowników mogło zostać pokryte ze środków dotacji Szkoły wyłącznie w części przypadającej za pracę w szkole podstawowej. Wynagrodzenie netto poszczególnych pracowników, którzy pracowali też w liceum lub innych placówkach prowadzonych przez stronę skarżącą, zostało przeliczone proporcjonalnie na godziny pracy w szkole i zakwalifikowane jako dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem w części przypadającej równowartości godzin pracy świadczonej na rzecz innej placówki niż kontrolowana szkoła,

a) z dotacji udzielonej w 2022 r. pokryto wypłaty wynagrodzeń netto w wysokości 12 067,45 zł dla L. H., oraz 1 318,00 zł dla R. P., którzy świadczyli pracę na rzecz innych placówek edukacyjnych prowadzonych przez ten sam organ prowadzący,

b) z dotacji udzielonej w 2022 r. sfinansowano wynagrodzenie netto dyrektora zarządzającego A. L. Z umów przedłożonych w toku kontroli nie wynika, na rzecz której placówki organu prowadzącego pełniła funkcję dyrektora zarządzającego, nie przedstawiono również żadnych dokumentów potwierdzających wykonywanie jakichkolwiek czynności na rzecz kontrolowanej Szkoły, a przede wszystkim zadań związanych z kształceniem, wychowaniem i opieką,

c) z dotacji otrzymanej w 2022 r., sfinansowano wynagrodzenia w kwocie netto 27 834,37 zł A. D. oraz 36 217,07 zł p M. V., rozliczone w całości ze środków dotacji Szkoły w liście płac nr [...]. Wynagrodzenie M. V. zostało wskazane także jako rozliczone ze środków dotacji przeznczonej dla Niepublicznego Dwujęzycznego Liceum Ogólnokształcącego z dotacji udzielonej w 2022 r. w kwocie 2 756,00 zł,

II. podwójnie sfinansowano zasiłki chorobowe, macierzyńskie i rodzicielskie. Organ wyjaśnił, że co prawda pracodawca wypłaca zarówno wynagrodzenie, jak i zasiłek chorobowy ze środków własnych, jednakże rozlicza wartość wypłaconego zasiłku chorobowego w deklaracji ZUS DRA w pozycji V. Pracodawca pomniejsza kwotę "ZUS do zapłaty" o wartość wypłaconego zasiłku. Nie należy zatem traktować tych zasiłków jako obciążenia dla pracodawcy i tym samym rozliczać go jak sfinansowanego ze środków dotacji ponieważ kwota wypłacana pracownikowi faktycznie finansowana jest przez ZUS (wypłacona przez pracodawcę kwota "wraca" jako niższy do zapłacenia ZUS),

III. pokryto ze środków dotacyjnych wypłatę ekwiwalentów za niewykorzystany urlop trzech pracowników. Organ wyjaśnił, że świadczenie to nie jest ani wynagrodzeniem, ani pochodną od wynagrodzeń i nie ma związku ze świadczeniem pracy na rzecz dzieci. Jest to rozliczenie między pracownikiem a pracodawcą w związku z rozwiązaniem stosunku pracy.

Odnośnie punktów I-III organ przedstawił m.in. szczegółową analizę ilości faktycznie przepracowanych przez danych nauczycieli i innych pracowników w kontrolowanej Szkole (na podstawie m.in. zapisów w dzienniku zajęć, wykazów godzin lekcyjnych), przedstawił wysokość wypłaconych zasiłków i ekwiwalentów oraz wskazał, w jakim zakresie brakuje potwierdzeń wypłaty danych świadczeń dla nauczycieli i innych pracowników. Przedstawił także ustalenia dotyczące kwalifikacji dyrektora szkoły oraz wywiązywania się przez niego z jego obowiązków, a także braku przygotowania pedagogicznego części nauczycieli.

IV. dotacja udzielona w 2022 r. została wykorzystana na pokrycie wydatków, które nie zostały należycie udokumentowane - nie przedłożono dokumentów potwierdzających płatności, mimo to, że stanowiły one źródło prawidłowości rozliczenia dotacji, tj.:

a) nie przedłożono wiarygodnych dokumentów potwierdzających płatności za wynagrodzenia pracowników za okres od grudnia 2021 r. do lutego 2022 r., tj. listy płac nr [...], [...], [...] wykazane w pozycjach 1, 2 i 3 wykazu z rocznego sprawozdania z wykorzystania dotacji. Odnosząc się do przedstawionych przez stronę skarżącą dokumentów mających w jej ocenie potwierdzić płatność za wynagrodzenie organ wskazał, że dokumenty te nie posiadały cech dowodu księgowego na okoliczność potwierdzenia zapłaty, przedstawione wydruki były nierzetelne i powodowały niemożliwość dokonania analizy pod kątem prawidłowego wykorzystania dotacji,

b) na pokrycie wynagrodzenia E. W., którą nie łączyła ze szkołą żadna umowa. Pełnomocnik strony skarżącej wyjaśnił, że zostało ono wypłacone omyłkowo, ponieważ w okresie, którego dotyczy postępowanie, w szkole nie pracowała,

c) pokryto z dotacyjnych środków opłaty za najem budynku przy ul. P. [...] - w toku kontroli stwierdzono brak potwierdzenia przelewu zapłaty kwoty zdeklarowanej jako sfinansowana z dotacji część kwoty w wysokości 5 243,15 zł oraz 30 185,92 zł. Organ wyjaśnił, że na wezwanie strona skarżąca przedstawiła dowody zapłaty - kwoty 24074,05 zł z rachunku należącego do P. sp. z o.o. oraz z rachunku kontrolowanej Szkoły na kwotę 30 185,92 zł, zatem ten drugi wydatek został należycie

udokumentowany, gdyż płatności powinny być dokonywane z rachunku placówki – środki dotacyjne mają "znaczony charakter".

8. W odwołaniu od opisanej decyzji strona skarżąca zarzuciła naruszenie:

a) art. 10 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 107 § 3 k.p.a., jak również art. 78 § 1 k.p.a. oraz art. 75 § 1 k.p.a., które miało istotny wpływ na treść zapadłego w sprawie rozstrzygnięcia poprzez:

- niewłaściwe przeprowadzenie postępowania dowodowego oraz niepodjęcie wszystkich czynności zmierzających do ustalenia okoliczności sprawy, w tym w zakresie zasadności sfinansowania z dotacji oświatowej wynagrodzenia pracowników, którzy świadczyli pracę na rzecz placówki oraz dokonanie samodzielnego oszacowania, że odwołująca mogła pokryć z dotacji tyko 50% wynagrodzeń pracowników,

- nieprzeprowadzenie dowodu z zeznań pracowników placówki, a w konsekwencji zakwestionowanie wydatków poniesionych na ich wynagrodzenia, w sytuacji gdy dowód ten miał istotne znaczenia dla rozpoznania sprawy,

- niedokonanie prawidłowej oceny potwierdzeń przelewu wynagrodzeń pracowników za okres grudzień 2021 - luty 2022 oraz potwierdzenia zapłaty czynszu najmu za lokal przy ul. P. [...] w K. w sytuacji, gdy żaden przepis prawa nie wymaga by wydatki były ponoszone za pośrednictwem rachunku dotacyjnego,

- błędne przyjęcie, że dla uznania, iż wynagrodzenie nauczyciela nie może być pokryte z dotacji oświatowej znaczenie ma ocena kwalifikacji nauczyciela w sytuacji, gdy organ nie kwestionuje poczynienia wydatku oraz przeprowadzenia zajęć przez nauczyciela,

b) art. 7 w zw. z art. 77 § l w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie dowolnej oceny materiału dowodowego skutkującej błędem w ustaleniach faktycznych polegającym na przyjęciu, że organ prowadzący placówkę nie mógł złożyć rocznej korekty deklaracji rozliczenia dotacji i braku uwzględnienia tej korekty, co skutkowało wydaniem decyzji organu I instancji z naruszeniem prawa i przy przyjęciu błędnych ustaleń faktycznych,

c) art. 35 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych w zw. z art. 10 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe poprzez jego błędną wykładnię skutkującą przyjęciem, że strona skarżąca nie mogła z dotacji sfinansować wynagrodzenia A. L. i P. M., ekwiwalentu za niewykorzystany urlop oraz zasiłku chorobowego,

d) art. 81 b § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 67 u.f.p. poprzez ich niezastosowanie, a w konsekwencji przyjęcie, że strona nie ma prawa do dokonania korekty rozliczenia dotacji oraz poprzez brak uwzględnienia złożonej przez odwołująca korekty rozliczenia, do której strona ma prawo,

e) art. 252 ust. 1 pkt. 1 u.f.p. poprzez uznanie, że wypłacona dotacja została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, podczas gdy na skutek złożenia przez stronę skarżącą korekty rozliczenia dotacji, nie sposób to stwierdzić,

f) art. 107 § 1 pkt. 5 k.pa w zw. z art. 252 ust. 1 i 6 u.f.p. poprzez zaniechanie określenia terminu, od którego w sprawie mają być naliczane odsetki.

9. SKO w Krakowie decyzją z 14.08.2025 r. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. Wskazało, że nietrafny jest zarzut spółki, iż organ kontrolujący w sposób niewyczerpujący przeprowadził postępowanie, bądź nie podjął wszelkich czynności zmierzających do wyjaśnienia sprawy. Wg Kolegium, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego wykazano szereg nieprawidłowości w zakresie wydatków na wynagrodzenia netto osób świadczących jednocześnie pracę na rzecz szkoły podstawowej oraz liceum prowadzonych przez stronę skarżącą.

Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu kontrolującego, że wynagrodzenie pracowników mogło zostać pokryte ze środków dotacji Szkoły wyłącznie w części przypadającej na pracę w szkole podstawowej (nauczycieli oraz pracowników niepedagogicznych). W sytuacji pracowników pracujących w obydwu placówkach (w szkole i w liceum) wskazano wymiar czasu pracy w szkole, zgodnie z udostępnionym przez organ prowadzący podczas kontroli wykazem godzin lekcyjnych za okres grudzień 2021 r. listopad 2022 (będącym załącznikiem nr 1 do protokołu kontroli). Wynagrodzenie netto poszczególnych pracowników, którzy pracowali też w liceum (lub innych placówkach organu), wskazane jako opłacone ze środków dotacji zostało proporcjonalnie przeliczone na godziny pracy w szkole i zakwalifikowane jako dotacja wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem w części przypadającej równowartości godzin pracy świadczonej na rzecz innej placówki niż szkoła podstawowa.

Następnie SKO przedstawiło ustalenia organu I instancji dotyczące poszczególnych nauczycieli i innych pracowników oraz świadczeń wypłacanych na ich rzecz i wskazało, iż w pełni podziela stanowisko w zakresie nieprawidłowego sposobu rozliczania wynagrodzeń nauczycieli i pracowników niepedagogicznych przez podmiot skarżący oraz finansowanie z dotacji innych opisanych powyżej składników wynagrodzenia.

SKO podkreśliło także, że dotacje oświatowe są dofinansowaniem określonego rodzaju zadań szkoły, a nie wszelkich jej zadań i jako środki publiczne podlegają kryterium jawności i przejrzystości w zakresie gospodarowania nimi. Dotacje stanowią środki publiczne, które podlegają szczególnemu reżimowi kontroli co do zasadności ich wydatkowania. Wypłata dotacji ma charakter publicznoprawny, a beneficjent dotacji ma obowiązek wykazania poprawnego rozliczenia, aby uniknąć podejrzeń o niezgodne z prawem rozliczenie dotacji. W tym aspekcie nie podzieliło Kolegium Odwoławcze stanowiska strony skarżącej, jakoby środki dotacyjne nie miały charakteru "znaczonego" i mogły być w sposób zupełnie dowolny wydatkowane przez beneficjenta. Konkludując, środki rozliczone z dotacji, które nie pochodzą z dotacji (a zatem nie zostały wykorzystane z rachunku bankowego zgłoszonego we wniosku o dotację), nie podlegają weryfikacji w zakresie prawidłowości wykorzystania dotacji, ponieważ nie są dotacją, tylko środkami własnymi. W wykorzystaniu i rozliczeniu dotacji nie chodzi tylko o kwotę, lecz o konkretne środki - mają one "znaczony charakter". Kolegium zaznaczyło, że wydatki dokonywane ze środków dotacji winny być tak udokumentowane, aby nie budziły wątpliwości nie tylko co do ich prawidłowej kwalifikacji, ale również należycie udokumentowane dowodami potwierdzającymi ich opłacenie i zachowanie jasnej ścieżki przepływów środków dotacyjnych, jeśli szkoła posiada więcej niż jedno konto w banku. Wypłata dotacji ma charakter publicznoprawny i w konsekwencji można ją wykorzystać jedynie w sposób ściśle określony przez dotującego. Znaczony charakter środków finansowych przekazywanych w ramach dotacji polega na tym, że środki te mogą być wykorzystane wyłącznie na określony cel.

Podsumowując Kolegium Odwoławcze uznało, że organ słusznie zakwestionował wydatki na wynagrodzenia opisanych w decyzji pracowników na łączną kwotę 686 293,18 zł oraz kwotę 5 243,15 zł opłaty za najem budynku przy ul. P. [...].

10. W skardze na opisaną wyżej decyzję strona skarżąca sformułowała zarzuty zasadniczo zbieżne z tymi zawartymi w odwołaniu (por. punkt 8 uzasadnienia), a ponadto podniosła zarzut naruszenia art. 22 ust. 7 ustawy Prawo oświatowe poprzez błędne zakwestionowanie prawidłowości wydatkowania dotacji z uwagi na zanegowanie kwalifikacji nauczycieli, podczas gdy z dyspozycji w.w. przepisu wynika, iż do oddziału międzynarodowego nie stosuje się art. 14 ust. 1 pkt 3 i 4 oraz pkt 5 w zakresie dotyczącym zasad oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów, o których mowa w rozdziale 3a ustawy o systemie oświaty.

Skarga zawierała wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji i umorzenie postępowania, a także oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała m.in., że środki finansowe przekazywane w ramach dotacji oświatowej nie mają charakteru "znaczonego", co oznacza, że w zakresie dokumentowania wydatków nie ma znaczenia, z jakiego rachunku bankowego dokonywana jest zapłata za dany wydatek, tj. czy z rachunku bankowego na który wpływa dotacja, czy z dowolnego innego rachunku bankowego należącego do osoby prowadzącej przedszkole, czy też w formie gotówkowej. Istotny jest bowiem fakt wykazania, że wydatek został poniesiony. Przepisy nie nakazują dokonywania płatności tylko z jednego rachunku bankowego. Podniosła również, że kontrolowana szkoła prowadzi odział międzynarodowy, a w konsekwencji nie musiała spełnić obowiązku w zakresie kwalifikacji nauczycieli. Zaznaczyła, że istotne z punktu widzenia dotacji jest to, że pracownicy realizowali zadania w zakresie kształcenia, wychowania i opieki. Dla oceny prawidłowości wykorzystania dotacji nie ma znaczenia, czy posiadali odpowiednie kwalifikacje do przeprowadzenia zajęć. Ponadto, możliwość dokonania korekty wynikała bezpośrednio z art. 81 oraz art. 81 b § 1 O.p. w zw. z art. 67 § 1 u.f.p.

11.1 W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy domagał się jej oddalenia.

11.2. W piśmie z 14.11.2025 r. (k. 60) spółka podniosła zarzut naruszenia art. 28 w zw. z art. 29 i art. 107 par. 1 pkt 3 k.p.a. wskazując na skierowanie zaskarżonej decyzji w stosunku do obecnego organu prowadzącego, podczas gdy postępowanie dotyczy dotacji oświatowej za 2022 r. i w rzeczywistości decyzja winna być skierowana w części przeciwko poprzedniemu organowi prowadzącemu, tj. osobie fizycznej J. P., która pełniła w.w. funkcję do 1.03.2022 r., co skutkuje nieważnością zaskarżonej decyzji – art. 156 par. 1 pkt 4 k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

12. Skarga była zasadna i skutkowała uchyleniem kontrolowanych decyzji.

13. Istotnym dla rozstrzygnięcia sprawy było ustalenie, czy objęte skargą decyzje zostały skierowane do właściwego podmiotu. Dostrzec bowiem trzeba, że z przedstawionych w części historycznej uzasadnienia uwarunkowań ocenianej sprawy (pkt 1.2.) wynika, że w trakcie roku dotacyjnego (2022 r.) nastąpiła zmiana podmiotu prowadzącego szkołę. Z zaświadczenia Prezydenta Miasta Krakowa nr 23/22 z 28.02.2022 r. (k. 630 a.a.) wynika, że strona skarżąca stała się podmiotem prowadzącym szkołę dopiero z dniem 1.03.2022 r. (por. § 3 tego zarządzenia), zaś przed tą datą, rolę organu prowadzącego pełniła J. P. (por. zaświadczenie Prezydenta Miasta Krakowa nr 52/20 z 28.08.2020 r.; k. 634 a.a.). Zatem, przez pierwsze dwa miesiące 2022 r. (w którym udzielono datacji) – to wskazana wyżej osoba fizyczna była organem prowadzący przedmiotową placówkę, zaś strona skarżąca (sp. z o.o.) pełniła funkcję organu prowadzącego przez kolejne miesiące wskazanego roku. Zauważyć przy tym od razu należy, iż część zakwestionowanych przez organy administracji wydatków poniesionych zostało w styczniu i lutym 2022 r., a więc – jak już wskazano – w okresie, gdy organem prowadzącym był inny, niż strona skarżąca, podmiot (por. np. s. 20-21 decyzji SKO w Krakowie).

Przedstawiona sytuacja aktualizowała więc pytanie o to, czy ma ona wpływ (rzutuje) na sposób określenia adresata decyzji orzekającej o zwrocie dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem. Analiza zaskarżonych decyzji nie dostarcza podstaw do stwierdzenia, że organy administracji uczyniły tę kwestię przedmiotem ocen i rozważań. Przyjęły one natomiast, że adresatem decyzji określającej kwotę przypadającej do zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem – winna być spółka, która – jak wynika z akt, zarówno w dacie przeprowadzania kontroli wykorzystania dotacji (grudzień 2023 r.), jak i w dacie orzekania przez organ o obowiązku zwrotu części udzielonej dotacji (sierpień 2025 r.) pełniła funkcję organu prowadzącego Niepubliczną Szkołę Podstawową D. z oddziałami dwujęzycznymi. Niemniej, zmiana podmiotu prowadzącego w.w. placówkę edukacyjną, która nastąpiła w trakcie roku na który udzielono dotacji nakazywała rozważyć zagadnienie dotyczące sposobu określenia podmiotu zobowiązanego do zwrotu zakwestionowanej części tego wsparcia. W rachubę wchodzić tu mogą bowiem następujące rozwiązania: albo zobowiązanym do zwrotu udzielonej dotacji (adresatem decyzji) będzie ten podmiot, który placówkę edukacyjną prowadzi aktualnie, czyli jest podmiotem prowadzącym w dacie orzekania przez organ administracji o obowiązku zwrotu dotacji, albo - jako zobowiązanego do zwrotu środków dotacyjnych uznawać należy ten pomiot, który dotację uzyskał i nią dysponował. W takim natomiast przypadku (ostatnio wskazanym), wobec "pojawienia" nowego podmiotu prowadzącego w trakcie roku dotacyjnego (na który przyznawana jest dotacja) powstaje pytanie o to, czy każdy z tych podmiotów odpowiada za tę część dotacji, którą uzyskał i którą wydatkował w warunkach przemawiających za jej zwrotem. W zależności więc od przyjętego stanowiska, odmiennie kształtować się będzie kwestia określenia adresata decyzji zwrotowej.

14.1. Zajmując stanowisko względem sygnalizowanej wyżej kwestii – Sąd odwołuje się do poglądu zaprezentowanego wcześniej we własnym, prawomocnym wyroku z 1.04.2026 r. (sygn. akt III SA/Kr 467/25) i przedstawia rozważania i poglądy zawarte w uzasadnieniu tego wyroku.

14.2. W ocenie Sądu, nie było w pełni trafne stanowisko orzekających organów administracji publicznej, iż zobowiązanym do zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem będzie w całości strona skarżąca, tj. podmiot prowadzący przedmiotową placówkę edukacyjną zarówno w dacie orzekania przez organ o obowiązku zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem i zarazem prowadzący tę placówkę jedynie przez pewną część roku dotacyjnego (marzec-grudzień 2022 r).

Sąd, formułując to stanowisko ma świadomość, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym samo zagadnienie dotyczące strony w sprawie o zwrot dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem nie jest postrzegane jednolicie, jednak podziela takie poglądy, wedle których, zasadniczo podmiotem, który winien zwrócić dotację oświatową pobraną w warunkach określonych przepisem art. 252 ust. 1 ustawy o finansach publicznych jest ten, który był podmiotem prowadzącym daną placówkę w momencie przyznania tego dofinansowania, tj. otrzymującym, dysponującym i wydatkującym środki pochodzące z tego tytułu. Przedstawiając argumenty przemawiające za tym rozwiązaniem, w pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę na art. 10 ust. 1 ustawy z 14.12.2016 r. Prawo oświatowe (aktualny publikator Dz.U. z 2026, poz. 820). Stanowi on, że za działalność szkoły lub placówki odpowiada organ ją prowadzący. Na gruncie cytowanego wyżej przepisu art. 10 ust. 1 powołanej ustawy, trafnie wskazywał WSA w Gliwicach w wyroku z 28.04.2025 r. (sygn. akt III SA/Gl 475/24), że w braku wyraźnego wyłączenia, odpowiedzialność organu prowadzącego (szkołę/przedszkole) dotyczy także rozliczenia otrzymanych dotacji i odpowiedzialności za ich nienależyte wydatkowanie. Z tego już zatem wynika, że tylko podmiot prowadzący szkołę i placówkę, który pobrał dotację i dysponował nią przez okres rozliczeniowy może być stroną postępowania administracyjnego, a skoro art. 10 ust. 1 Prawa oświatowego wprowadza jego odpowiedzialność za działalność placówki, przez co rozumieć należy działalność w pełnym zakresie (także co do rozliczeń finansowych, w tym dotacji) - to jedynie na ten podmiot może być nałożony obowiązek zwrotu dotacji. Samo zaś wydanie decyzji o zwrocie jest konsekwencją niedokonania zwrotu w terminie, który to obowiązek i tak ciąży na organie prowadzącym, albowiem decyzja w tym przedmiocie jest wyłącznie deklaratoryjna.

Przedstawiony wyżej pogląd wpisuje się w stanowisko prezentowane w najnowszym orzecznictwie NSA, które również opowiedziało się za tym, że stroną postępowania w sprawie zwrotu dotacji powinien być ten organ, który dotację uzyskał i ją wykorzystał. Dostrzec bowiem trzeba, że NSA w wyroku z 22.05.2025 r. (I GSK 867/22) wskazywał, że w postępowaniu administracyjnym, którego przedmiotem jest określenie kwoty dotacyjnego zobowiązania zwrotowego, to organ prowadzący, a nie niepubliczna szkoła/placówka oświatowa jest stroną postępowania administracyjnego – wywodząc to stwierdzenie z cytowanego już wcześniej art. 10 ust. 1 ustawy Prawo oświatowe oraz z art. 57 ust. 1 (a także ust. 2 pkt 1) tej ustawy w zw. z art. 29 k.p.a. Wskazany natomiast art. 57 ust. 1 stanowi, że to właśnie organ prowadzący szkołę lub placówkę sprawuje nadzór nad jej działalnością w zakresie spraw finansowych i administracyjnych, a nadzorowi podlega w szczególności prawidłowość dysponowania przyznanymi szkole lub placówce środkami budżetowymi oraz pozyskanymi przez szkołę lub placówkę środkami pochodzącymi z innych źródeł, a także gospodarowania mieniem. NSA w przywoływanym wyroku akcentował również, że szkoły i placówki oświatowe nie posiadają osobowości prawnej, stąd też ustawa Prawo oświatowe wskazuje właśnie na organ prowadzący dany podmiot oświatowy jako odpowiadający za jego działalność (art. 10 ust. 1) oraz nadzorujący ją w zakresie spraw finansowych i administracyjnych, w tym w zakresie prawidłowości dysponowania przyznanymi szkole lub placówce środkami budżetowymi (art. 57 ust. 1 oraz ust. 2 pkt 1). NSA podkreślał, iż z uwagi na fakt, że dotacja oświatowa ma charakter roczny, a zatem zdarzenia powodujące powstanie zobowiązania jej zwrotu (wykorzystanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem lub pobranie dotacji nienależne lub w nadmiernej wysokości – art. 252 ust. 1 u.f.p.) muszą zaistnieć w określonym roku, tj. roku, w którym beneficjent otrzymał dotację. Z art. 21 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 252 ust. 1 u.f.p. wynika zatem, że dotacyjne zobowiązanie zwrotowe powstaje z końcem roku (31 grudnia), w którym dotację oświatową pobrano, a momentu powstania z mocy prawa zobowiązania do zwrotu dotacji (dotacyjnego zobowiązania zwrotowego) nie należy wiązać/utożsamiać z terminem rozliczenia się z dotacji, czy też z terminem płatności owego zobowiązania, tj. dokonania zwrotu. Stroną bowiem – jak dowodził NSA – postępowania w sprawie zwrotu dotacji oświatowej jest ten organ prowadzący szkołę/placówkę, który - odpowiednio do dyspozycji art. 252 ust. 1 u.f.p. - wykorzystywał w danym roku dotację niezgodnie z przeznaczaniem (pkt 1 tej regulacji) bądź ją pobrał w nadmiernej wysokości (pkt 2 tej regulacji). To bowiem w stosunku do tego organu - z mocy prawa - powstało dotacyjne zobowiązanie zwrotowe, o którym mowa w art. 21 § 1 pkt 1 O.p.

Dostrzec i podkreślić należy tę wypowiedź NSA zawartą w cytowanym wyżej wyroku, która wskazuje na to, że ewentualna zmiana organu prowadzącego daną placówkę/szkołę ma znaczenie dla prawidłowego ustalenia strony/stron postępowania zwrotowego, gdy w danym roku różne podmioty będące organami prowadzącymi tejże szkoły/placówki pobierały oraz wykorzystywały dotację oświatową (podkreślenie Sądu). Ustalenie natomiast jaki podmiot i w jakim okresie był organem prowadzącym szkołę lub placówkę oświatową odbywać się winno w oparciu o dane wynikające z ewidencji szkół i placówek, a nie z ewentualnie zawieranych umów, których przedmiotem jest przekazanie funkcji organu prowadzącego. Wpis ten ma charakter konstytutywny (tak NSA w cytowanym wyroku).

Pogląd identyczny do przedstawionego wyżej zaprezentowany został także w wyrokach NSA z 16.07.2025 r. (sygn. akt I GSK 397/25), z 22.01.2025 r. sygn. (akt I GSK 39/24), oraz z 22.01.2025 r. (sygn. akt I GSK 42/24), jak też z 24.08.2024 r. (sygn. akt I GSK 1043/23).

W tym miejscu, odnotować też należy stanowisko wywiedzione przez NSA we wskazanym wyżej wyroku z 22.01.2025 r. (sygn. akt I GSK 42/24), który wskazując na przepisy ustawy o rachunkowości akcentował, że z przepisów tych wynika, że przy rozliczaniu otrzymanej dotacji na beneficjencie ciąży obowiązek wykazania, iż dotacja została wykorzystana zgodnie z przeznaczeniem, pobrana należnie i nie w nadmiernej wysokości. Natomiast umowa zawarta przez dotychczasowy organ prowadzący placówkę oświatową z kolejnym (następnym) organem ją prowadzącym o przeniesieniu praw i obowiązków organu prowadzącego – ma znaczenie tylko między tymi stronami. Dotacje oświatowe zaś realizują zadania publiczne i stanowią publicznoprawne należności budżetowe. Te środki nie wchodzą do majątku danej osoby fizycznej pełniącej funkcję organu prowadzącego w dacie ich wypłaty, lecz związane są z tym podmiotem z tego powodu, że prowadzi on działalność oświatową. Konkludując powyższe NSA stwierdził, że decyzja o zwrocie pobranych dotacji powinna więc być skierowana do organu prowadzącego, który pobrał stosowną dotację.

W oparciu o przedstawione wyżej stanowiska i poglądy wskazać więc trzeba, że skoro dotacja przyznawana jest temu organowi, który w danym momencie prowadzi placówkę i organ ten ma ją przeznaczyć na dofinansowanie realizacji zadań tej placówki, to konsekwentnie przyjmować też należy, że to właśnie ten organ, jako odpowiedzialny za prawidłowe wykorzystanie przyznanych środków – winien być tym, względem którego orzekany jest zwrot dotacji oświatowej. Inaczej mówiąc, za stronę postępowania w przedmiocie określenia należności z tytułu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem i podlegającej zwrotowi – uznawać należy ten podmiot, który był podmiotem (organem) prowadzącym daną placówkę w momencie przyznania tego dofinansowania, tj. otrzymującym, dysponującym i wydatkującym środki pochodzące z tego tytułu. Podmiot, który w danym czasie był organem prowadzącym placówkę oświatową (art. 10 ust. 1 Prawa oświatowego) odpowiada więc za zwrot tej części dotacji, która wykorzystana została niezgodnie z przeznaczeniem w okresie sprawowania w.w. funkcji. Wobec faktu, że obowiązek zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem powstaje z mocy prawa z chwilą jej nieprawidłowego wydatkowania, to ten podmiot, który pobrał i nieprawidłowo wykorzystał dotację staje się zobowiązanym do jej zwrotu. Stanowisko to wpisuje się w akcentowane wyżej poglądy zawarte w wyroku NSA z 22.05.2025 r.; sygn. akt I GSK 867/22 (por. podkreślenia powyżej) oraz uwzględnia zasadę, że obowiązek zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem powstaje w chwili dokonania niedopuszczalnego wydatku.

14.3. Logiczną konkluzją przywołanych wyżej poglądów jest teza, że niezasadne było uznanie przez orzekające organy administracji za stronę prowadzonego postępowania zwrotowego skarżącej spółki w stosunku do całości zakwestionowanych wydatków, skoro pewna część spornych środków dotacyjnych, pobrana i wydatkowana została przez inny niż spółka podmiot, który w dacie ponoszenia tych wydatków (styczeń-luty 2022 r.) był organem prowadzącym przedmiotową placówkę. Sytuacja taka aktualizowała powinność stosownego rozdzielenia (przypisania) poszczególnych (kwestionowanych) wydatków do konkretnych podmiotów, które były odpowiedzialne za ich ponoszenie. Jak wyżej bowiem wskazano, organy administracji kwestii tej nie dostrzegły, automatycznie przyjmując, że podmiotem zobowiązanym do zwrotu dotacji winna być spółka, a więc podmiot, który – choć w dacie wydawania decyzji zwrotowej był organem prowadzącym szkołę, jak też pełnił taką funkcję również w roku dotacyjnym, to jednak – statusem takim nie dysponował przez cały ten okres (styczeń-luty 2022 r.). W ocenie Sądu, każdy zakwestionowany wydatek należało przypisać właściwemu podmiotowi, tj. temu, który w okresie sprawowania przez niego funkcji organu prowadzącego szkołę, dany wydatek poniósł. Zaniechanie powyższego przekładało się na stwierdzenie naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, skoro analiza akt prowadzi do wniosku, że dysponentem pewnej części wydatkowanych i zakwestionowanych przez organ środków dotacyjnych (por. wcześniej), był inny niż skarżąca spółka organ prowadzący szkołę.

15.1. Z przedstawionych wyżej przyczyn Sąd uchylił obie kontrolowane decyzje, o czym orzekł w punkcie I. sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej p.p.s.a.). Z uwagi na przyjęty motyw uchylenia zaskarżonych decyzji ustosunkowanie się do podniesionych w skardze zarzutów byłoby przedwczesne. Prowadząc ponownie postępowanie, organ administracji uwzględni zapatrywania Sądu odnośnie poprawnego określenia strony zobowiązanej do zwrotu dotacji.

15.2.1. O kosztach (pkt II sentencji) Sąd orzekł na zasadzie art. 200 i art. 205 par. 2 w zw. z art. 206 p.p.s.a. Pierwsze z przywołanych przepisów określają zasadę zwrotu stronie skarżącej – w razie uwzględnienia skargi – uzasadnionych kosztów, w tym zastępstwa procesowego. Z kolei art. 206 p.p.s.a. stanowi, że sąd w uzasadnionych przypadkach może odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności, jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. Przywołany ostatnio przepis dopuszcza możliwość tzw. miarkowania przy zasądzaniu zwrotu kosztów postępowania od organu na rzecz skarżącego. Zastosowanie tej normy pozostawione zostało uznaniu Sądu (por. np. postanowienie NSA z 12.10.2021 r., sygn. II OZ 646/21), który w tym zakresie uwzględniać winien ogół okoliczności konkretnej sprawy.

15.2.2. Uwarunkowania ocenianego przypadku przeczą dopuszczalności zasądzenia stronie skarżącej pełnej stawki wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika (10 800 zł) określonego w par. 2 pkt 7 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. 2026 r., poz. 215). W ocenie Sądu, obciążenie organu administracji pełnymi, finansowymi konsekwencjami uwzględnienia skargi jawi się jako uchybiające poczuciu sprawiedliwości – gdy uwzględni się fakt, że przyjęty przez Sąd motyw uchylenia kontrolowanych decyzji – odnoszony do określenia strony decyzji zwrotowej – nie wynika jednoznacznie z przepisów prawa, a nadto nie jest jednolicie postrzegany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Orzekające organy administracji określiły stronę decyzji zwrotowej w sposób, który także jest prezentowany w orzecznictwie (tj. organ prowadzący placówkę aktualny w dacie wydawania decyzji). Powyższe, nie mogło pozostać obojętne z perspektywy rozkładu kosztów postępowania.

Nadto, nie sposób nie dostrzec, że sama skarga, mimo jej obszerności (19 stron) nie prezentowała argumentacji mogącej przyczynić się do wyjaśnienia sprawy w aspekcie zaprezentowanym w części motywacyjnej niniejszego uzasadnienia. Argumentacja dotycząca wadliwości w zakresie podmiotu względem którego winna zostać wydana decyzja zwrotowa, zawarta została dopiero w piśmie stanowiącym "replikę na odpowiedź na skargę" (k. 60 i nast.). Zauważyć przy tym trzeba, iż ten sam zawodowy pełnomocnik reprezentował stronę skarżącą zarówno na etapie przeprowadzanej kontroli prawidłowości wykorzystania dotacji, jak też w postępowaniu administracyjnym oraz przed sądem. Na etapie postępowania administracyjnego pełnomocnik nie formułował jednak stanowiska (zarzutów) odnośnie do prawidłowości określenia strony postępowania mimo, iż zagadnienie to znał, gdyż stanowiło ono przedmiot argumentacji w szeregu innych, prowadzonych z jego udziałem, analogicznych spraw (por. np. skarga w sprawie o sygn. akt III SA/Kr 623/25, która wpłynęła do Sądu 29.04.2025 r., a zatem ok. 4 miesiące przed wydaniem decyzji kontrolowanej w niniejszym przypadku). Przyjąć zatem należało, że zaniechanie powołania miarodajnych argumentów przed organami administracji stanowiło wyraz przyjętej taktyki procedowania, z którą wiązały się oceniane obecnie koszty postępowania sądowego. Także zatem ta okoliczność nakazywała koszty te odpowiednio miarkować. Z uwagi na powyższe, Sąd zasądził wynagrodzenie pełnomocnika równe połowie wysokości wynagrodzenia określonego w przywołanym wyżej przepisie rozporządzenia, tj. 5 400 zł. Nadto, na zasądzone stronie skarżącej koszty postępowania złożył się (w pełnej, niemiarkowanej wysokości) - wpis od skargi (6 916 zł) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł), co łącznie dało 12 333 zł.