Przegroda na rzece dla elektrowni bez oceny oddziaływania. Sąd oddalił skargi

Syg. akt VIII SA/Wa 201/26

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia 29 stycznia 2026 roku, znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. działając na podstawie art.138 § 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego ( DZ.U z 2025 roku, poz. 1691 dalej jako k.p.a.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym odwołań Towarzystwa [...] z siedzibą w O. oraz Ogólnopolskiego Towarzystwa [...] z siedzibą w M. od decyzji Burmistrza Gminy K. z 30 czerwca 2025 roku, znak: [...] stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pn. ,, Tymczasowa przegroda piętrząca wodę na rzece W. w km 425+950, zlokalizowanej na działkach nr ew. [...] i [...] obręb Ś. G., gmina K. oraz działce o nr ew. [...] obręb A. Ś., gmina M. – orzekło -uchyla zaskarżoną decyzję w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w pkt. 11 ppkt 15 tj. w zakresie konieczności przestrzegania zapisów zawartych w rozporządzeniu Nr [...] Wojewody [...] z dnia 23 czerwca 2005 r, w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu położonego na terenie powiatów g., m. i o. (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2005 r. Nr 164 poz. 5193, z późn. zm.) i w tym zakresie umarza postępowanie organu i instancji. 2. w pozostałej części utrzymuje zaskarżoną decyzję w mocy.

Podstawą decyzji były ustalenia faktyczne i ocena prawna.

Decyzją z 30 czerwca 2025 r., znak: [...] Burmistrz Gminy K. (zwany dalej "organem I instancji"), stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pn. "Tymczasowa przegroda piętrząca wodę na rzece W. w km 425+950", zlokalizowanej na działkach o nr ewid. [...] i [...] obręb Ś. G., gmina K. oraz działce o nr ewid. [...] obręb A. Ś., gmina M.. Jednocześnie organ I instancji wskazując na konieczność podjęcia działań w fazie realizacji 1 eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, o których mowa w art. 82 ust, 1 pkt 1 lit. b, art. 82 ust. 1 pkt 2 lit, b ustawy ooś, z uwzględnieniem następujących elementów:

I. Rozbiórkę progu tymczasowego przeprowadzić tj. 9 miesięcy od dnia, w którym decyzja Wojewody [...] z dnia 23 marca 2022 r., nr [...] znak: [...] zmieniająca decyzję Wojewody [...] z dnia 18 lipca 2016 r., nr [...], znak: [...], stanie się ostateczna, z zastrzeżeniem występowania warunków hydrologicznych korzystnych dla przeprowadzenia rozbiórki.

Na etapie eksploatacji, inwestycję należy objąć stałym nadzorem przyrodniczym, który powinien prowadzić:- badanie sprawności przepławki w głównych okresach migracji ryb; całoroczny monitoring awifauny (ptaków związanych z korytem rzeki W.) ukierunkowany głównie na wykorzystywanie obszaru objętego oddziaływaniem przedsięwzięcia przez ww, grupę zwierząt oraz tworzenie się struktur (odsypów, łach) w korycie rzeki, stanowiących miejsce żeru, odpoczynku oraz lęgu gatunków ptaków wodno-błotnych, będących przedmiotem ochrony obszaru Natura 2000 Dolina Środkowej W. [...];- badania monitoringowe należy wykonać w terminach i na zasadach dostosowanych do biologii badanych gatunków.

3. Wyniki corocznego nadzoru przyrodniczego należy przekazać do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W., w terminie do końca stycznia za rok miniony.

4. Nie dopuścić do przekroczenia terminu funkcjonowania tymczasowej przegrody zgodnie z pkt I. 5. Sprawdzać umocnienie dna rzeki za i przed piętrzeniem.

6. Nadzorować sprawność przepławki w głównych okresach migracji ryb.

7.Systematycznie usuwać ewentualne przeszkody (np. rumowisko skalne i rumosz drzewny) gromadzące się na przegrodzie, niesione przez wody rzeki W..

8. Monitorować spływ kry na przegrodzie. Nie dopuszczać do zatrzymywania się (spiętrzania) kry na przegrodzie, przeciwdziałać tworzeniu się zatorów lodowych.

10. Wykonywać prace utrzymaniowe i remontowe wszystkich budowli, zgodnie z nałożonymi obowiązkami.

11. Zapewnić oznakowanie ostrzegawcze i informacyjne szlaku żeglugowego.

12. Zapewnić możliwość bezpiecznego pokonania progu przez jednostki pływające.

13. Należy zachować bezwzględną ostrożność podczas prowadzenia wszelkich prac w korycie rzeki, tak by nie spowodować zanieczyszczenia wód produktami ropopochodnymi.

14. Zaplecze budowy oraz miejsce składowania materiałów i surowców, zlokalizować poza doliną rzeki W. Środkowej.

15. Przestrzeganie zapisów zawartych w rozporządzeniu Nr [...] Wojewody M. z dnia 23 czerwca 2005 r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu położonego na terenie powiatów g., m. i o. (Dz. Urz. Woj. M. z 2005 r. Nr I64 poz. 5193, z późn. zm.).

Odwołanie od powyższej decyzji złożyły z zachowaniem ustawowego terminu Towarzystwo [...] z siedzibą w O. dalej jako TnZ, reprezentowane przez r. pr. M. C. oraz Ogólnopolskie Towarzystwo [...] z siedzibą w M..

W pierwszej kolejności należy wskazać, że w dniu 18 maja 2016 r,, nr [...] Burmistrz Gminy K., wydał na wniosek E. W. Sp. z o.o. decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. "Tymczasowa przegroda piętrząca wodę na rzece W. w km 425+950", zlokalizowana na działkach o nr ewid. [...] i [...] obręb Ś. G., gmina K. oraz działce o nr ewid. [...] obręb A. Ś., gmina M., w której Burmistrz Gminy K. stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. Decyzją znak: [...] z dnia 11 lipca 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w R. utrzymało w mocy w/w decyzję z 18 maja 2016 r. Wyrokiem z 15 marca 2017 r., sygn. akt: VIII SA/Wa 778/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Kolegium z I I lipca 2016 r. i poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Gminy K. z 18 maja 2016 r. Następnie Naczelny Sad Administracyjny wyrokiem z 7 maja 2019 r., sygn. akt: 11 OSK 1584/17, oddalił skargę kasacyjną od wyroku z 15 marca 2017 r" sygn. akt: VIII SA/Wa 778/16. Jak wskazał NSA w w/w wyroku z 15 marca 2017 r. "Wójt Gminy M. nie wydał postanowienia w trybie art. 75 ust. 4 ustawy środowiskowej. Tego rodzaju "nieformalna" procedura uzgodnienia, którą przeprowadzili w tej sprawie Wójt Gminy M. i Burmistrz Gminy K., pozbawia także strony postępowania, jak i podmioty działające na prawach strony (a więc w tej sprawie dopuszczone do udziału organizacje społeczne), prawa do czynnego udziału w postępowaniu, a w szczególności możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie organu uzgadniającego, a następnie, po jego rozpatrzeniu, ewentualnie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego".

Materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie stanowią przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (j. t. Dz. U. z 2024 r., poz. 1112ze zm.) - zwanej dalej "u.i.o.ś." lub "ustawą" oraz rozporządzenia Rady Ministrów z 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (j. t. Dz. U. z 2016r., poz. 71). Kolegium wyjaśnia, że wprawdzie ww, rozporządzenie z dnia 9 listopada 2OIOr. utraciło moc w związku z wejściem w życie w dniu I 1 października 2OI9r. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019r., poz. 1839), to jednak stosownie do § 4 ww. rozporządzenia z 10 września 2019r., w niniejszej sprawie należy stosować przepisy dotychczasowe, czyli ww. rozporządzenie z 9 listopada 2010 r. Należy też wyjaśnić, iż ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko był wielokrotnie nowelizowana m. in. z dniem września 2019r. przez ustawę z dnia 19 lipca 2019r. o zmianie ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019r., poz. 1712), Zgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy zmieniającej, do spraw wszczętych na podstawie ustaw zmienianych w art. 1 oraz w art. 3 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy dotychczasowe. Natomiast stosowanie do art. 4 ust. 2 ustawy zmieniającej, do spraw wszczętych na podstawie ustawy zmienianej w art. 1 i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy art. 63, art. 64 ust. l i 3a, art. 65, art. 74 ust. 3b-3h, art. 84 ust. 1 i la oraz art. 86d ustawy zmienianej w art. 1 w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą. Z powyższego wynika zatem, że w przedmiotowej sprawie zastosowanie mają przepisy ustawy obowiązujące przed dniem 24 września 2019r. - za wyjątkiem przepisów wskazanych w art. 4 ust. 2 ustawy zmieniającej, które mają zastosowanie w brzmieniu po nowelizacji. Kolegium zauważyło, że w dniu 13 stycznia 2022r. organ pierwszej instancji wydał, na podstawie art. 63 ustawy, postanowienie stwierdzające brak konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Zgodnie z art. 63 ust. 2 ustawy w brzmieniu przed nowelizacją z 19 lipca 2019 r., postanowienie wydaje się również, jeżeli organ nie stwierdzi potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Należy wyjaśnić, że na ww. postanowienie wydane na podstawie art. 63 ust. 2 ustawy nie przysługiwało zażalenie. Stosownie do art. 142 Kodeksu postępowania administracyjnego postanowienie, na które nie służy zażalenie, strona może zaskarżyć tylko w odwołaniu od decyzji, co w okolicznościach niniejszej sprawy TnZ uczyniło. Kolegium wyjaśnia, że w przypadku zakwestionowania w odwołaniu niezaskarżalnego postanowienia, w oparciu o treść art. 142 Kodeksu postępowania administracyjnego, organ odwoławczy nie wydaje na skutek takiego zaskarżenia odrębnego postanowienia (rozstrzygnięcia). Uwzględnienie podnoszonych w odwołaniu od decyzji zarzutów odnoszących się do postanowienia, na które nie służy zażalenie, znajduje swój wyraz w uwzględnieniu odwołania i związanym z tym rozstrzygnięciem, przewidzianym w art. 138 Kodeksu postępowania administracyjnego. Stanie się tak jednakże tylko wtedy, gdy naruszenie prawa przy wydaniu postanowienia, na które nie służy zażalenie, miało wpływ na wynik sprawy. Jednakże uznając postanowienie za prawidłowe, organ odwoławczy również nie wydaje odrębnego postanowienia o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia (por. co do zasady wyrok NSA z dnia 06.09.20I7r., sygn. akt li OSK 3/16, LEX nr 2429521).

W myśl postanowień art. 73 ust. 1 u.i.o.ś., postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia. Przepisy art, 74 ustawy określają wymogi formalne tego wniosku. Złożony przez E. W. Sp. z o. o w dniu 3 listopada 2015r. wniosek, uzupełniony w dniu 11 stycznia 2016r,, w dniu 08 marca 2016r. oraz w dniu 30 listopada 2020 r., spełnia wymagania przepisu art. 74 ustawy i mógł stanowić podstawę do wszczęcia postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Należy wskazać, że karta informacyjna przedsięwzięcia, zaktualizowana w toku ponownego rozpatrywania sprawy przez Burmistrza Gminy K., zawiera niezbędne dane, o których mowa w art. 62a ust. 1 ustawy. W tym miejscu należy wskazać, że zaskarżona decyzja Burmistrza Gminy K. z 30 czerwca 2025 r. o środowiskowych uwarunkowaniach dotyczy przedsięwzięcia już zrealizowanego. Jak wskazano wyżej Burmistrz Gminy K. decyzją z dnia 18 maja 2016 r., nr [...], utrzymaną w mocy decyzją Kolegium z dnia 11 lipca 2016 r., znak: [...] stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pn. "Tymczasowa przegroda piętrząca wodę na rzece W. w km 425+950", zlokalizowana na działkach o nr ewid. [...] i [...] obręb Ś. G., gmina K. oraz działce o nr ewid. [...] obręb A. Ś., gmina M.

Zgodnie z Kartą Informacyjną Przedsięwzięcia (KIP) przedsięwzięcie stanowi tymczasową przegrodę na rzece W. w rejonie Elektrowni mającą za zadanie podpiętrzenie minimalnego poziomu wody na wlocie do istniejącego kanału ujęciowego wody dla potrzeb otwartego chłodzenia turbin Elektrowni E. W. sp. z o.o. "Potrzeba realizacji takiego przedsięwzięcia wyniknęła z faktu, że poczynając od początku okresu letniego 2015 roku na terytorium Polski utrzymuje się bardzo niekorzystna sytuacja hydrologiczno- meteorologiczna, stwarzająca bardzo poważne, stale rosnące zagrożenia dla funkcjonowania Krajowego Systemu Elektroenergetycznego (KSE). Z uwagi na trudności z dotrzymaniem dopuszczalnej temperatury na zrzucie i problemami z poborem niezbędnej ilości wody spowodowanymi niskimi stanami w rzece W., Elektrownia zmuszona była znacznie ograniczyć produkcję dzienną energii elektrycznej. Dodatkowym czynnikiem obniżającym poziom wody jest ciągły proces obniżania się dna koryta rzeki W. środkowej, które od początku eksploatacji Elektrowni obniżyło się ponad 0,6 m. W związku z niekorzystnymi prognozami potwierdzającymi możliwość dalszych spadków poziomu wody Elektrowni groziło niebezpieczeństwo konieczności ograniczania produkcji. Z uwagi na powyższe, niezbędne było natychmiastowe podjęcie wszelkich możliwych działań w celu niedopuszczenia do takiej sytuacji, zabezpieczających pracę Elektrowni z mocą dyspozycyjną a tym samym pozwalając uniknąć zgłaszania ubytków mocy do KSE o charakterze hydrologicznym. Elektrownia nie generując ubytków mocy w KSE, zapewni bezpieczeństwo energetyczne, które bezpośrednio wpływa na zapewnienie bezpieczeństwa życia lub zdrowia ludzi, mienia oraz środowiska. W związku z możliwością powtórzenia się podobnych sytuacji hydrologiczno- meteorologicznych i przedłużającymi się procedurami administracyjnymi przy projektowaniu docelowego progu z jazem powłokowym z przepławką dla ryb konieczne było wybudowanie doraźnej, stałej przegrody ze ścianki szczelnej stabilizującej minimalny poziom na ujęciu w okresach niżówek funkcjonującej tymczasowo, tj, na okres do I-go roku od wydania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie obiektu". Zakres tego tymczasowego przedsięwzięcia obejmował wykonanie:- przepławki dla ryb w formie bystrza kamiennego,- przegrody koryta rzeki z wbitej w dno rzeki ścianki z grodzic stalowych wraz z umocnieniami dna przed i za progiem,- kanału obiegowego umożliwiającego przepuszczenie części wody w trakcie realizacji przegrody. Wymienione powyżej obiekty to budowle tymczasowe o wysokości piętrzenia poniżej 1.0 m, drugorzędne, których uszkodzenie nie powoduje zagrożenia dla terenów i środowiska. Przedsięwzięcie znajduje się w granicach obszaru specjalnej [...] sieci Natura 2000 Dolina Środkowej W.. Realizacja powyższego przedsięwzięcia poprzedzona była innymi pracami remontowymi i utrzymaniowymi. Mowa tu o wykonanym na prawym brzegu rzeki W. remontem uszkodzonej głowicy istniejącej tamy poprzecznej nr [...], stanowiącym istniejący element regulacji jej koryta z wykorzystaniem grodzic stalowych i kamienia łamanego do rzędnej 102,5 m n.p.m. W późniejszym etapie podjęto także działania związane z odtworzeniem i umocnieniem linii brzegowej oraz skarp prawego brzegu przed i za ostrogą [...], Ze względu na zaobserwowaną erozję denną i brzegową przy wale rozdzielczym pomiędzy kanałem ujściowym i zrzutowym wody chłodzącej (potwierdzoną protokołem z dnia 27 sierpnia 2015 r. bezpiecznego użytkowania obiektu, sporządzanym każdorazowo w przypadku wystąpienia okoliczności, o których mowa w art. 61 pkt 2 ustawy Prawo budowlane), zlokalizowanym na lewym brzegu rzeki, konieczny był także remont tego wału. Polegał on na wykonaniu umocnienia podatnego na erozję miejsca, jak również wykonaniu tymczasowej platformy służącej do przeładunku materiałów budowlanych na barki służące do remontu tamy poprzecznej. Ponadto dzięki temu roboty związane z wykonaniem planowanej tymczasowej przegrody były prowadzone z wody, bez potrzeby wejścia na teren prawego brzegu rzeki, objętego ochroną Natura 2000. Wyremontowana w trybie art. 70 ust. 1 ustawy Prawo budowlane tama poprzeczna (o. [...]) oraz wzmocniony w ramach remontu wykonanego w tym samym trybie wał rozdzielczy przy lewym brzegu w przypadku rozpoczęcia eksploatacji inwestycji wykorzystane będą jako oparcie tymczasowej przegrody rzeki. Na przedmiotowe przedsięwzięcie, stanowiące tymczasową przegrodę piętrzącą, składają się następujące elementy;- wykonanie przegrody z wbitych w dno stalowych grodzic, z umocnieniem dna przed i za przegrodą. Rzędna korony od 100,75 (w sąsiedztwie przepławki) do 101,6 m n.p.m. (w środkowej części), długość przegrody ok. 100,5 m.-wykonanie przepławki dla ryb szerokości ok. 3,1 m w postaci kamienno- narzutowego bystrza o nachyleniu ok. 1:30 i koronie na poziomie 100,40 m n.p.m. (maksymalnie),-przebudowa istniejącej głowicy tamy poprzecznej (ostrogi) polegająca na wbudowaniu kanału obiegowego,-reprofiiacja i umocnienie brzegu prawego przed i za ostrogą [...],-roboty budowlane przy wale rozdzielczym.

-umocnienie dna przed i za przegrodą oraz prowadnice kierujące strumieniami wody do kanału obiegowego, wykonane z grodzic stalowych. Łączna powierzchnia objęta zagospodarowaniem terenu wykonanej przegrody wynosi ok. 2,7 ha,- oznakowanie szlaku żeglugowego, W oparciu o dane zawarte we wniosku (karcie informacyjnej przedsięwzięcia) planowane do realizacji zamierzenie inwestycyjne prawidłowo zaliczone zostało do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko - zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 66 lit. a cytowanego wyżej rozporządzenia - budowle piętrzące wodę inne niż wymienione w § 2 ust. I pkt 35 i 36; na obszarach objętych formami [...], o których mowa w art. 6 ust. l pkt 1-5, 8 i 9 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, lub w otulinach form [...], o których mowa w art. 6 ust. 1 pkt 1-3 tej ustawy, z wyłączeniem budowli piętrzących wodę na wysokość mniejszą niż 1 m realizowanych na podstawie planu ochrony, planu zadań ochronnych lub zadań ochronnych ustanowionych dla danej formy [...], Tego rodzaju przedsięwzięcie w myśl art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, jeżeli taki obowiązek został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1 ustawy. Zgodnie z art. 63 ust. 1 ustawy w brzmieniu mającym zastosowanie w przedmiotowej sprawie, obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie następujące kryteria: 1) rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem: a)skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji, a także istotnych rozwiązań charakteryzujących przedsięwzięcie, b) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem, c) różnorodności biologicznej, wykorzystywania zasobów naturalnych, w tym gleby, wody i powierzchni ziemi, d) emisji i występowania innych uciążliwości, ocenionego w oparciu o wiedzę naukową ryzyka wystąpienia poważnych awarii lub katastrof naturalnych i budowlanych, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii, w tym ryzyka związanego ze zmianą klimatu, f) przewidywanych ilości i rodzaju wytwarzanych odpadów oraz ich wpływu na środowisko, w przypadkach gdy planuje się ich powstawanie, g) zagrożenia dla zdrowia ludzi, w tym wynikającego z emisji; 2) usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym i planowanym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego - uwzględniające: a) obszary wodno-błotne, inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych, w tym siedliska łęgowe oraz ujścia rzek.

b) obszary wybrzeży i środowisko morskie, c) obszary górskie lub leśne, d)obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych, e) obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin, grzybów i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary Natura 2000, oraz pozostałe formy [...], f) obszary, na których standardy jakości środowiska prawdopodobieństwo ich przekroczenia. g) zostały przekroczone lub istnieje obszary o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne, h) 3) gęstość zaludnienia, obszary przylegające do jezior, uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej, wody i obowiązujące dla nich cele środowiskowe; rodzaj, cechy i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do kryteriów wymienionych w pkt 1 i 2 oraz w art. 62 ust. 1 pkt 1, wynikające z: a) zasięgu oddziaływania - obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać, b) transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze, c) charakteru, wielkości, intensywności i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej oraz przewidywanego momentu rozpoczęcia oddziaływania, d) prawdopodobieństwa oddziaływania, e)czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania, f) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem, g) możliwości ograniczenia oddziaływania. W ocenie Kolegium uwarunkowania, o których mowa w powołanym art. 63 ust. 1 ustawy mają charakter ogólny i choć organ musi je wszystkie przeanalizować to nie oznacza, że przy każdej planowanej inwestycji one zaistnieją. Nie każde bowiem przedsięwzięcie będzie związane z wykorzystaniem zasobów naturalnych, czy też będzie występowało ryzyko jego awarii. Dlatego oczywistym jest, że pomimo sformułowania, że należy "uwzględnić łącznie" wskazane uwarunkowania, ich ocena ograniczy się tylko do tych, które realnie występują w danej sprawie. W rozpoznawanej sprawie istotnym jest, że Burmistrz Gminy K. pismami z dnia 31 grudnia 2020 r. działając w ramach art. 64 ust. 1 "u.i.o.ś." wystąpił do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K., Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W. oraz Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w W. o wydanie opinii, co do konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko i określenie zakresu ewentualnego raportu o oddziaływaniu na środowisko dla w/w przedsięwzięcia. Mając na względzie powyższe rozważania, Kolegium dokonując oceny w zakresie konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko oparło się na przedłożonej przez inwestora karcie informacyjnej przedsięwzięcia, uznając ją za wiarygodny dowód w sprawie, przy uwzględnieniu zgodnych opinii wyspecjalizowanych organów. Należy wspomnieć, iż także te organy uznały, że założenia przedstawione w karcie informacyjnej przedsięwzięcia pozwalają na dokonanie ustaleń w zakresie oddziaływania przedmiotowej inwestycji na środowisko. Zdaniem Kolegium, po analizie uwarunkowań, o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy, należy stwierdzić, że dla przedmiotowego przedsięwzięcia nie ma potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, co wynika z karty informacyjnej przedsięwzięcia, jak też z opinii wyspecjalizowanych organów. Kolegium stwierdza, że w jego ocenie, skala planowanego przedsięwzięcia i wielkość zajmowanego terenu oraz istotne rozwiązania techniczne je charakteryzujące nie wskazują na wystąpienie znaczącego oddziaływania na środowisko Inwestycja zlokalizowana jest w części w granicach obszarów objętych ochroną na mocy ustawy z dnia 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (j. t. Dz. U. z 2026r., poz, 13 dalej jako ustawa o ochronie przyrody), tj. [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu położonego na terenie powiatów g., m. i o., dla którego aktualnie obowiązującym aktem prawnym jest Uchwała Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia 11 Lipca 2023 r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu położonego na terenie powiatów g., m. i o. oraz obszaru Europejskiej Sieci Ekologicznej Natura 2000 Dolina Środkowej W. [...] (obszaru specjalnej [...], dla którego obecnie obowiązującym aktem prawnym jest Rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 12 stycznia 2011r. w sprawie obszarów specjalnej [...] - Dz. U. nr 25, poz. 133 ze zm.j. Łączna powierzchnia zajmowana przez tymczasową przegrodę koryta rzeki W. wraz z umocnieniami dna, kanałem obiegowym i przepławką wynosi ok. 0,04% powierzchni obszaru Natura 2000 Dolina Środkowej W. [...]. Jest to teren koryta rzeki w zakresie średnio*niskich stanów wody. Koryto to posiada odcinkową regulację na długości 4,3km prawego i lewego brzegu przy użyciu tam poprzecznych i lokalnie tam podłużnych. Szerokość koryta wody średnio-niskiej w przekroju km 425+950 wynosi ok. 142m, Przepływ wody w tym przekroju koryta jest pomniejszony o wielkość poboru wody chłodzącej. Lewy brzeg powyżej ujęcia, chroniony jest wałem przeciwpowodziowym, a poniżej wałem działowym pomiędzy kanałem doprowadzającym wodę chłodzącą a kanałem zrzutowym. Prawy brzeg stanowi teren zalewowy międzywala rzeki W.. W celu ochrony środowiska przyrodniczego terenu inwestycji, podczas prowadzenia prac przy budowie tymczasowej przegrody rzeki odpowiednio zorganizowano budowę, wyznaczono i zabezpieczono drogi transportowe oraz miejsca składowania materiałów, stacjonowania sprzętu, poboru energii, składowania odpadów i odprowadzania ścieków. Użycie ciężkiego sprzętu ograniczono do minimum. Wykorzystano pojazdy dopuszczone do ruchu, czyli bezpieczne dla środowiska, również w zakresie emisji spalin. Nie doszło do awarii sprzętu transportowego lub maszyn, skutkujących, wyciekiem paliwa, smarów i olejów. Drzewa przed przystąpieniem do prac budowlanych zostały zabezpieczone obudową z desek do wysokości pierwszych gałęzi, a zwisające gałęzie krzewów podwiązano, przed uszkodzeniem. Prace w okresie realizacji przedsięwzięcia były prowadzone pod stałym nadzorem przyrodniczym. Jego zadaniem było bieżące i adekwatne reagowanie na potencjalne zagrożenia środowiska przyrodniczego, prowadzenie monitoringu występujących chronionych gatunków grzybów, roślin i zwierząt oraz siedlisk przyrodniczych. Dodatkowo na etapie eksploatacji obiektu przewiduje się systematyczną kontrolę poziomów wody przed stopniem, sprawdzenie umocnień dna rzeki za i przed podpiętrzeniem, prowadzenie badań sprawności przepławki w głównych okresach migracji ryb, systematyczną pielęgnację terenów zielonych, nadzór przyrodniczy. Analiza w zakresie rodzaju i charakterystyki przedsięwzięcia oraz jego usytuowania względem różnych elementów środowiska przyrodniczego, na podstawie przedłożonej dokumentacji i zawartych w niej założeń realizacyjnych wskazuje, iż analizowane przedsięwzięcie ze względu na wysokość piętrzenia, zastosowane rozwiązania i lokalizację nie wpłynie negatywnie na siedliska ptaków i nie stanowi przeszkody dla nich w okresie lęgowym jak również polęgowym ptaków (występujących w zasięgu oddziaływania inwestycji) chronionych prawem krajowym i wymienionych w załącznikach Dyrektywy Ptasiej i Siedliskowej. Analiza oddziaływań przedsięwzięcia na poszczególne gatunki ryb oparta została o wysokość przegród migracyjnych lub różnicy wysokości między komorami/basenami urządzenia migracji ryb. Przepławka w postaci bystrza kamienno- narzutowego będzie posiadać łagodne nachylenie, które w strefie przydennej pozwoli na utrzymanie prędkości wody poniżej i m/s, co sprawia, iż stanowi bariery migracyjnej zarówno dla narybku, jak i osobników dorosłych. Tymczasowe piętrzenie nie wpłynie również w sposób znacząco negatywny na występujące w sąsiedztwie inwestycji siedliska przyrodnicze. [...] Obszar Chronionego Krajobrazu wyznaczony został dla ochrony wyróżniających się w krajobrazie zróżnicowanych ekosystemów, wartościowych ze względu na możliwość zaspokojenia potrzeb związanych z turystyką i wypoczynkiem, a także pełnioną funkcją korytarzy ekologicznych. Wbrew zarzutom odwołania przedsięwzięcie nie narusza zakazów określonych w § 3 ust. I pkt 1 w/w uchwały Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia 11 Lipca 2023 r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu położonego na terenie powiatów g., m. i o.. Zgodnie z tym przepisem w obszarze zakazuje się realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Z art. 24 ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy o ochronie przyrody wynika, że powyższe zakazy nie dotyczą; wykonywania zadań na rzecz obronności kraju i bezpieczeństwa państwa oraz realizacji inwestycji celu publicznego. W ocenie Kolegium, przedmiotowe przedsięwzięcie można zaliczyć do inwestycji celu publicznego zgodnie z art. 6 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (j. t. Dz. U. z 2024r., poz. 1145 ze zm. dalej u.g.n). takie samo stanowisko przyjął też Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w W. w swojej opinii z dnia 30 kwietnia 202 I r. Celem publicznym jest między innymi budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów 1 energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jak r również budowa oraz utrzymywanie obiektów i urządzeń służących ochronie środowiska, zbiorników i innych urządzeń wodnych służących zaopatrzeniu w wodę, regulacji przepływów i ochronie przed powodzią, a także regulacja i utrzymywanie wód oraz urządzeń melioracji wodnych, będących własnością Skarbu Państwa lub jednostek samorządu terytorialnego (art, 6 pkt 2 i 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami). Zauważyć należy, iż dostarczenie energii elektrycznej do odbiorców jest możliwe dzięki właściwemu funkcjonowaniu rozległego systemu przesyłu energii, czyli systemu stacji i linii elektroenergetycznych o różnych napięciach. System ten obejmuje elektrownie, które produkują energię, linie najwyższych napięć NN, którymi przesyła się energię do lokalnych stacji NN/WN (najwyższych napięć/wysokich napięć), gdzie napięcie zmniejszane jest do 110 kV; linii wysokich napięć WN, którymi przesyła się energię na odległości nie przekraczające kilkudziesięciu kilometrów do stacji WN/SN, linii średnich napięć SN, którymi energia przesyłana jest do transformatorów słupowych SN/nn oraz linii niskich napięć, którymi energia przesyłana jest do końcowych odbiorców. Nie sposób nie zauważyć, że inwestycja, której zadaniem jest spiętrzenie rzeki W., w celu zapewnienia warunków niezbędnych do wytworzenia i zaopatrzenia w energię elektryczną znacznej części odbiorców na terenie kraju w/ zadaniom służy. Ponadto zdaniem Kolegium, przedmiotowa inwestycja ma również strategiczne znaczenie dla bezpieczeństwa energetycznego Państwa, Elektrownia K. jest drugą największą elektrownią w Polsce, zaopatrującą w energię elektryczną między innymi aglomerację warszawską. Wszelkie niekontrolowane ubytki mocy w tej elektrowni mogą znacząco destabilizować Krajowy System Energetyczny. Jej systemy chłodzenia przewidują pobór wody chłodzącej z W.. Bezpieczne i sprawne działanie Elektrowni K., zapewniające stabilną produkcję energii elektrycznej dla potrzeb polskiej gospodarki, uzależnione jest więc od możliwości poboru odpowiedniej ilości wody chłodzącej na potrzeby Elektrowni, Wobec ulokowania obiektów pompowni na stałej wysokości, niższy poziom wody w W. bezpośrednio zmniejsza ilość dostępnej wody na potrzeby Elektrowni K. na jej ujęciu. Pogłębiająca się niestabilność poziomu wody w W. (w szczególności skrajnie niskie stany występujące w okresach letnich i zimowych), stwarza więc bezpośrednie ryzyko dla pracy tej elektrowni i bezpieczeństwa Krajowego Systemu Energetycznego, a w konsekwencji i Państwa. Ryzyko to może być ograniczone wyłącznie wskutek stabilizacji poziomu wody w W., Podsumowując stwierdzić należy, iż przedmiotowa inwestycja realizuje cel publiczny. Niezależnie od powyższego analiza dokumentacji wykazała, iż przedsięwzięcie nie będzie wpływać znacząco negatywnie na otaczający krajobraz. Najbliższe urządzenia piętrzące na W. zlokalizowane są w odległości ok. 200km w górę rzeki (próg piętrzący przy Elektrowni Połaniec) oraz około 235km w dół rzeki (zapora wodna we Włocławku), co w oparciu o opracowanie "Monitoring gatunków zwierząt. Przewodnik metodyczny. Cz, 111" wskazuje na brak znaczącego negatywnego wpływu w kontekście zachowania ciągłości korytarza migracji. Przewiduje się wystąpienie krótkotrwałych ujemnych oddziaływań w okresie realizacji inwestycji, skumulowanych ewentualnie z wydobywaniem materiału rzecznego przez inny podmiot gospodarczy. Zwiększenie dopływu do rzeki zawiesin mineralnych (mętnych) może skutkować powstaniem krótkotrwałej bariery dla migrujących i przemieszczających się ryb. Oddziaływanie to będzie jednak ograniczone w czasie, tj. do czasu zakończenia prac związanych z budową progu tymczasowego. Jednocześnie, budowa przegrody nie będzie w sposób znaczący uniemożliwiała transportu rumowiska skalnego i rumoszu drzewnego, w związku z czym nie nastąpi kumulacja oddziaływań związanych z nadmiernym poborem (i niedoborem) materiału budującego ławice i wyspy wykorzystywane jako lęgowiska ptaków wodno-błotnych. Zastosowane środki minimalizujące, w tym monitoring przyrodniczy w trakcie eksploatacji inwestycji, budowa przepławki oraz prowadzenie badań obiektu w okresie migracji winny ograniczyć wpływ inwestycji do minimum. W ocenie Kolegium rozwiązanie techniczne przegrody pozwala na utrzymanie ciągłości rzeki i swobodny transport rumowiska oraz migrację organizmów wodnych, a od tego zależy utrzymanie funkcji rzeki jako korytarza ekologicznego. Ze względu na skalę i charakter inwestycji jej realizacja nie będzie powodować wystąpienia istotnych oddziaływań skumulowanych. Podsumowując, zarówno w trakcie realizacji jak i eksploatacji inwestycji nie przewiduje się kumulowania oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się w obszarze, mogących mieć znacząco negatywny wpływ, w tym między innymi z podwyższeniem obwałowań ujściowego odcinka pobliskiego, lewobrzeżnego dopływu W. – Z., Przegroda nie zmienia przekroju poprzecznego i podłużnego koryta rzeki. Tymczasowa praca przegrody piętrzącej wodę nie powoduje istotnych zmian w położeniu zwierciadła wody, a tym samym nie zmienia reżimu hydrologicznego rzeki, przedmiotowa zabudowa hydrotechniczna nie ma zauważalnego wpływu na warunki przepływu wielkich wód, nie stanowi również utrudnienia dla swobodnego spływu lodu. Przedsięwzięcie nie powoduje zmian jakości wody w rzece W. Przepławka zapewnia, że przegroda nie będzie stanowiła zagrożenia dla ichtiofauny. Przedmiotowe przedsięwzięcie, ze względu na wysokość piętrzenia, zastosowane rozwiązania i lokalizację nie wpłynie negatywnie na siedliska ptaków i nie stanowi przeszkody dla nich w okresie lęgowym jak również potęgowym. Prowadzenie robót budowlanych odcinkami w porze dziennej nie spowodowało zmętnienia wody, jak również obniżenia jej natlenienia. Czasowe przegrodzenie rzeki nie stanowi znaczącego utrudnienia przy dobrym oznakowaniu szlaku dla kajakarzy. Odcinkowe ubezpieczenie dna i brzegów rzeki ograniczono do minimum, Z uwagi na niewielkie piętrzenie i umocnienie dna tuż za przegrodą nie przewiduje się wystąpienia zauważalnej erozji wgłębnej dna rzeki poniżej stopnia. Wykonywanie robót budowlanych odcinkami zapewniło ciągłość korytarza rzecznego zarówno w strefie wody, jak i terenów nadbrzeżnych. Zaproponowane metody minimalizowania i zapobiegania oddziaływań ujemnych w odniesieniu do gatunków i siedlisk o znaczeniu unijnym i krajowym zapewnią brak znacząco negatywnego wpływu budowy i użytkowania przegrody na przyrodę. Inwestycja nie zalicza się do przedsięwzięć mogących powodować ryzyko wystąpienia poważnej awarii. Z przedłożonej dokumentacji nie wynika, aby inwestycja była realizowana na terenie, na którym standardy jakości środowiska zostały przekroczone. Z przedłożonej dokumentacji nie wynika, aby inwestycja była realizowana na obszarach o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe i archeologiczne. Ze względu na rodzaj planowanej inwestycji oraz jej lokalizację nie wystąpi transgraniczne oddziaływanie na środowisko. Odnosząc się do zarzutu, dotyczącego naruszenia art. 77 § 1 w zw. z art. 84 § 1 kpa. poprzez brak należytego przeanalizowania przez organ I instancji ekspertyz przedkładanych w niniejszej sprawie przez organizacje ekologiczne, w tym opracowania przygotowanego na zlecenie TnZ pt. "Przewidywane oddziaływanie na ichtiofaunę przedsięwzięcia pn. "Tymczasowa przegroda piętrząca wodę na rzece W. w km 425+950" sporządzonego przez specjalistę - dr inż. M. N., Kolegium wskazuje, że organ wydający decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, zgodnie z ugruntowaną linią orzeczniczą sądów administracyjnych, uprawniony jest do samodzielnej oceny karty informacyjnej przedsięwzięcia i raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Wobec tego wnioskować należy, że jest tym bardziej uprawniony do samodzielnego rozstrzygnięcia o wartości i użyteczności dowodu w postaci opinii biegłego przedłożonego w toku postępowania. Szczególnie, że w/w opracowanie operuje ogólnikowymi tezami, odnoszącymi się tylko generalnie do zagrożeń dla ichtiofauny, jakie wiążą się realizacją przedsięwzięcia i nie wnosi do sprawy rozległej wiedzy specjalistycznej. Wbrew twierdzeniom OTOP sam fakt przedłożenia wniosku dowodowego nie rodzi konieczności przeprowadzenia w niniejszym postępowaniu dowodu z opinii biegłego. Należy wskazać, że powołanie biegłego, w myśl art. 84 § 1 k.p.a, ma charakter fakultatywny i zależy od uznania organu prowadzącego postępowanie. Wykorzystanie tego środka dowodowego jest zasadne, gdy dla prawidłowego załatwienia sprawy, ze względu na poziom jej skomplikowania, wymagane są wiadomości, którymi nie dysponuje organ. Brak jest zatem obowiązku po stronie organu powoływania biegłych, którzy zweryfikowaliby jego stanowisko i wyniki ustaleń w sprawie (por. Wyrok NSA z 23 czerwca 2022 r., I OSK 1076/19). W ocenie Kolegium konieczność powołania biegłego nie zaktualizowała się w tym postępowaniu. Zgromadzony materiał dowodowy był wystarczający do wydania decyzji. Zgodnie z art. 84 ustawy, w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach właściwy organ stwierdza brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko Decyzja ta wydawana jest po uzyskaniu opinii, o których mowa w art. 64 ust. 1 i 1a. (ust. 1). W decyzji, o której mowa w ust. 1, właściwy organ może określić warunki lub wymagania, o których mowa w art. 82 ust. 1 pkt lit. b lub c, lub nałożyć obowiązek działań, o których mowa w art. 82 ust, 1 pkt 2 lit. b lub 1 c, (ust. 1a). Charakterystyka przedsięwzięcia stanowi załącznik do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (ust. 2). Stosownie do art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy, uzasadnienie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w przypadku gdy nie została przeprowadzona ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, niezależnie od wymagań wynikających z przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, powinno zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust.1, uwzględnionych przy stwierdzaniu braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Zgodnie z art. 80 ust. 2 ustawy właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku gdy przedsięwzięcie jest realizowane na obszarze morskim - z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej, jeżeli piany te zostały odpowiednio uchwalone albo przyjęte. Część terenu planowanej inwestycji objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonym uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w K. z 30 grudnia 2021 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w obrębie geodezyjnym Ś. G., obrębie geodezyjnym W. G. i obrębie geodezyjnym M.. Natomiast część działki nr [...] obręb A. Ś., gmina M., na której zlokalizowana jest inwestycja, nie jest objęta planem miejscowym. Przedsięwzięcie zlokalizowane będzie w obszarze oznaczonym w miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uchwalonym uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w K. z 30 grudnia 2021 r. symbolem 1.P. - Tereny obiektów produkcyjnych, składów i magazynów oraz obiektów i urządzeń z zakresu elektroenergetyki, w tym elektroenergetyki zawodowej. Zgodnie z § 15 ust. 1 pkt 1 planu przeznaczeniem podstawowym terenu jest realizacja obiektów produkcyjnych, składów i magazynów, budowli i urządzeń technicznych z zakresu elektroenergetyki, w tym elektroenergetyki zawodowej oraz obiekty technologiczne przerobu i magazynowania gipsu Jak wynika natomiast z § 15 ust. I pkt 2 lit. c planu przeznaczeniem dopuszczalnym są budowle i urządzenia techniczne związane z funkcjonowaniem elektrowni Mając na względzie powyższe uznać należy, że planowane przedsięwzięcie jest zgodne z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Zdaniem Kolegium zaskarżona decyzja, której załącznik stanowi charakterystyka przedsięwzięcia, a spełniają wymogi zawarte w ustawie oraz Kodeksie postępowania administracyjnego. Uzasadnienie decyzji nie narusza przepisów art. 85 ust. 2 pkt 2 ustawy oraz art. 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego, w stopniu mającym wpływ na wynik rozstrzygnięcia. Także przeprowadzone przez organ pierwszej instancji postępowanie (poprzedzające wydanie zaskarżonej decyzji) nie narusza w ocenie Kolegium przepisów ustawy oraz Kodeksu postępowania administracyjnego w stopniu mającym wpływ na wynik 1 rozstrzygnięcia. Należycie ustalony został stan faktyczny w sprawie, także w odniesieniu do skali przedsięwzięcia oraz pozostałych okoliczności istotnych dla jej rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 75 ust. 4 ustawy 2 przypadku przedsięwzięcia, o którym mowa w ust. pkt 4, wykraczającego poza obszar jednej gminy, decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach wydaje wójt, burmistrz, prezydent miasta, na którego obszarze właściwości znajduje się największa część terenu, na którym ma być realizowane to przedsięwzięcie, po zasięgnięciu opinii wójta, burmistrza, prezydenta miasta właściwego dla pozostałego terenu, na którym ma być realizowane to przedsięwzięcie. Przedmiotowe przedsięwzięcie położone jest na terenie dwóch gmin: K. i M., przy czym większa część przedsięwzięcia znajduje się na terenie gminy K.. W związku z powyższym, zgodnie z art. 75 ust. 4 ustawy, postanowieniem z dnia 20 maja 2025 r., znak: [...] Burmistrz M. pozytywnie uzgodnił projekt decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla zrealizowanego przedsięwzięcia. W ocenie Kolegium strony przedmiotowego postępowania zostały ustalone przez organ pierwszej instancji w sposób prawidłowy. Stronom postępowania zapewniony (umożliwiony) został czynny udział w postępowaniu. Za zasadne należy także uznać dopuszczenie przez organ pierwszej instancji do udziału w postępowaniu na prawach strony (na podstawie art. 31 Kodeksu postępowania administracyjnego): Towarzystwa [...], Towarzystwa [...], Stowarzyszenia [...], O., Fundacji G., Fundacji G.. Zdaniem Kolegium, organizacje te wykazały, że za ich udziałem w postępowaniu przemawia interes społeczny i jest to uzasadnione ich celami statutowymi. Podmiotom działającym na prawach strony zapewniony (umożliwiony) został czynny udział w postępowaniu. Odnosząc się do zarzutów odwołania dotyczących określonych w decyzji organu I instancji warunków dotyczących realizacji i eksploatacji należy wskazać co następuje. W pkt. 11 ppkt 15 zaskarżonej decyzji organ 1 instancji orzekł o konieczności przestrzegania zapisów zawartych w rozporządzeniu Nr [...] Wojewody [...] z dnia 23 czerwca 2005 r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu położonego na terenie powiatów g., m. i o. (Dz. Urz. Woj. M. z 2005 r. Nr 164 poz. 5193, z późn. zm.). Jak słusznie zwróciło uwagę TzN w odwołaniu od decyzji Rozporządzenie nr [...] Wojewody [...] z dnia 23.06.2005r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu położonego na terenie powiatów g., m. i o. utraciło moc utraciło moc z dniem 4 sierpnia 2023 r., kiedy to weszła w życie uchwała Nr [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia 11 lipca 2023 r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu położonego na terenie powiatów g., m. i o.. Dodatkowo za niezasadne należy uznać określenie w decyzji warunku polegającego na konieczności przestrzegania obowiązujących norm prawnych, w tym przypadku norm prawa miejscowego, Biorąc pod uwagę powyższe, należało uchylić decyzję Burmistrza Gminy K. w zakresie rozstrzygnięcia zawartego w pkt. 11 ppkt 15 tj. i w tym zakresie umorzyć postępowanie organu i instancji. Pozostałe warunki realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia w ocenie kolegium są określone w sposób wystarczający dla prawidłowej realizacji i eksploatacji przedsięwzięcia. Nie budzi wątpliwości, że pkt 14 decyzji {"Zaplecze budowy oraz miejsce składowania materiałów i surowców, zlokalizować poza doliną rzeki W. Środkowej"), odnosi się W przypadku istniejącego przedsięwzięcia, podlegającemu rozbiórce do fazy eksploatacji. Zdaniem OTOP zaskarżona decyzja jest sprzeczna z ustaleniem specjalistycznego organu współdziałającego (Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska — RDOS — w W.), który w wydanym w dniu 30 kwietnia 202Ir, w trakcie postępowania I- instancyjnego postanowieniu o znaku [...] — wskazał na konieczność dokonania rozbiórki omawianego progu w terminie roku, licząc od daty uzyskania pozwolenia na użytkowanie tego obiektu budowlanego — podczas gdy ustalenia w tej sprawie, zawarte w pkt. 11.1 zaskarżonej Decyzji Burmistrza K. są zgoła odmienne, bez uzasadnienia zajętego stanowiska. Również Tzn w odwołaniu podniosło wyznaczenie w zaskarżonej decyzji niekonkretnych i nieegzekwowalnych warunków korzystania ze środowiska i obowiązków działań, które odnoszą się do terminu rozbiórki przedsięwzięcia, W zaskarżonej decyzji w pkt 11 ppkt 1 wśród warunków dotyczących eksploatacji przedsięwzięcia organ I instancji zamieścił "Rozbiórkę progu tymczasowego przeprowadzić tj. 9 miesięcy od dnia, w którym decyzja Wojewody [...] z dnia 23 marca 2022 r,, nr [...] znak: [...] zmieniająca decyzję Wojewody [...] z dnia 18 lipca 2016 r., nr [...], znak: [...], stanie się ostateczna, z zastrzeżeniem występowania warunków hydrologicznych korzystnych dla przeprowadzenia rozbiórki". W ocenie Kolegium takie określenie terminu rozbiórki istniejącego przedsięwzięcia nie narusza art. 84 ust. la w zw. z art. 82 ust. 1 pkt I lit b ustawy (określenie istotnych warunków korzystania ze środowiska w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich). Powyższy warunek wynika z decyzji Wojewody [...] z dnia 23 marca 2022 r., nr [...] znak: [...] zmieniającej decyzję Wojewody [...] z dnia 18 lipca 2016 r., nr [...], znak: [...] w przedmiocie pozwolenia dla przedmiotowej inwestycji. W decyzji Wojewody [...] z dnia 23 marca 2022 r. ustalono termin rozbiórki tj. 9 miesięcy od dnia, w którym ww. decyzja stanie się ostateczna, z zastrzeżeniem występowania warunków hydrologicznych korzystnych dla przeprowadzenia rozbiórki. Z powyższego wynika, że brzmienie pkt 11 pkt 1 decyzji środowiskowej odzwierciedla aktualne warunki określone w pozwoleniu na budowę, które pozostaje w obrocie prawnym. Należy wskazać, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie reguluje kwestii wykraczających poza zagadnienia związane z ochroną środowiska, a do takich zagadnień nie mieszczących się w granicach tej materii zaliczyć należy ustalenie terminy rozbiórki obiektu. Skoro w obrocie prawnym funkcjonuje decyzja ustalająca termin rozbiórki przedsięwzięcia wydana przez właściwy organ, brak jest możliwości określenia tego terminu w sposób odmienny Dodatkowo, mając na względzie określony w opinii RDOŚ termin rozbiórki progu w terminie roku, licząc od daty uzyskania pozwolenia na użytkowanie należy wskazać, że opinia jest najsłabszą formą współdziałania pomiędzy organami administracji i nie ma charakteru wiążącego dla organu wydającego postanowienie w przedmiocie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko (K. Gruszecki, Prawne podstawy oceny wpływu na środowisko oddziaływań skumulowanych, ST 2012, nr 3, s. 65). Dlatego też organ wydający takie postanowienie nie będzie związany poglądami wypowiedzianymi przez organy współdziałające. Pogląd ten był wielokrotnie wyrażany w orzecznictwie (por. m.in. wyrok NSA z 5.04.2016 r., II OSK. 2507/14, LEX nr 2081398). Natomiast zarówno w przypadku akceptacji stanowiska organów opiniujących, jak i ich odrzucenia organ wydający postanowienie kończące ten etap postępowania powinien wskazać - zgodnie z regułami ogólnymi wynikającymi ż art. 107 § 3 k.p.a. -jakimi okolicznościami faktycznymi (znajdującymi potwierdzenie w materiale dowodowym) kierował się w tym zakresie (por. K. Gruszecki [w:] Komentarz do ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, wyd. V, LEX/el. 2025, art. 64). Choć z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika jakimi przesłankami kierował się organ I instancji, ustalając termin rozbiórki przedsięwzięcia odmiennie niż wynikało to z opinii RDOŚ, Kolegium dostrzegając wadliwość decyzji w tym zakresie konwaliduje ten błąd w treści własnego uzasadnienia. Ponadto odnosząc się do zarzutów dotyczących wykonalności rozbiórki przedsięwzięcia należy wskazać, że kwestia dotycząca rozbiórki lego przedsięwzięcia leży w kompetencjach innych organów.

Skargi na decyzje organu odwoławczego wnieśli – Towarzystwo [...] oraz Towarzystwo [...].

Towarzystwo [...] zaskarżonej decyzji zarzucało naruszenie:

1) § 3 ust. 1 pkt I uchwały [...] Sejmiku Województwa [...] z dnia 11.07.2023 r. w sprawie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu położonego na terenie powiatów g.. m. i o. (Dz.Urz.Woj.M. z 2023 r. poz. 8531 dalej jako uchwała) poprzez utrzymanie w mocy decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej wbrew zakazowi realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w granicach [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu, na obszarze którego zlokalizowana jest część przedsięwzięcia;

2) 2) art. 82 ust. 1 pkt 1 lit. b, w zw. z art. 84 ust. l a. w zw. z art. 86 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (dalej ustawa 00Ś), poprzez utrzymanie w mocy decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nakładającej warunek w zakresie terminu rozbiórki progu tymczasowego (pkt 11.1 decyzji organu I instancji), który jest niekonkretny, nieegzekwowalny i narusza zasadę związania decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach.

Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

Towarzystwo [...] zarzucało zaskarżonej decyzji:

- naruszenie przepisów art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. w związku z art. 15 k.p.a. w związku z art. 111 § 2 k.p.a. co winno skutkować stwierdzeniem jej nieważności z uwagi na naruszenie dwuinstancyjności postępowania.

- ewentualnie zarzucał naruszenie przepisów prawa materialnego:

- art. 85 ust.3 ustawy poprzez brak publikacji treści decyzji środowiskowej;

- art. 72 ust.5 w związku art. 3 ust.1 pkt 13 ponieważ przedmiotowe postępowanie winno toczyć wspólnie postępowaniem o wydanie decyzji środowiskowej dla inwestycji polegającej na budowie bloków parowo – gazowych w Elektrowni K. i winna zostać wydana jedna decyzja środowiskowa dla obu inwestycji.

- naruszenie przepisów postępowania – art. 7 k.p.a w związku z art. 63 ust.1 pkt 1 lit.b) ustawy ponieważ błędnie ustalono, że dla omawianego przedsięwzięcia nie jest wymagane oceny oddziaływania środowiskowego pomimo, iż ono znajduje się ono w zasięgu odziaływania zrealizowanego i rozbudowanego aktualnie przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko – Elektrowni K.,

- art. 15 k.p.a. w związku z art. 111 § 2 k.p.a. gdyż wobec skarżącego została naruszona kardynalna zasada dwuistancyjności;

- art. 138 § 1 pkt.2 k.p.a. poprzez jego zastosowanie i utrzymanie mocy decyzji organu pierwszej instancji.

Nadto skarżący podnosił, iż zaistniały podstawy do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. gdyż została ujawniona okoliczność, że rozpoczął jeszcze bieg terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji.

Uczestnik postępowania E. W. sp. z oo pismem procesowym z dnia 7 maja 2026 roku udzieliło odpowiedzi na skargę TnZ podtrzymując stanowisko organu, iż przedmiotowa inwestycja może być zaliczona do inwestycji celu publicznego oraz inwestycji wykonywania zadań na rzecz bezpieczeństwa państwa. W tym stanie rzeczy wskazywany przepis uchwały nie może stanowić przeszkody do lokalizowania obiektu w obszarze chronionego krajobrazu.

W odpowiedzi na skargi organ wnosił o ich oddalenie, podtrzymując zajęte stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej "p.p.s.a.") polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.

Przedmiotem kontroli sądowej w niniejszej sprawie jest decyzja organu odwoławczego – Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia 29 stycznia 2025 roku, znak: [...] rozpoznającego odwołania od decyzji Burmistrza Gminy K. z dnia 30 czerwca 2025 roku stwierdzającej brak potrzeby oceny odziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia pn ,, Tymczasowa przegroda piętrząca wodę na rzece W. w km 425+950 ‘’ zlokalizowanej na działkach o nr ew. [...], [...] obręb Ś. G., gmina K. oraz działce [...] obręb A. Ś., gmina M. oraz wskazywał na konieczność podjęcia działań w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, o których mowa w art. 82 ust.1 pkt 1 lit.b), art. 82 ust.1 pkt 2 lit.b) ustawy z uwzględnieniem wskazanych elementów.

Skarżące Towarzystwo [...] wskazywało na istotne naruszenie § 3 ust.1 pkt 1 uchwały poprzez częściowe jej zlokalizowanie na terenie [...] Obszaru Chronionego Krajobrazu położonego na terenie powiatu g., m. i o.. Zdaniem skarżącego TnZ stanowisko organu, iż zakaz lokalizowania i realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko na terenie obszaru chronionego krajobrazu nie dotyczy przedmiotowej inwestycji z uwagi na treść art. 24 ust.2 pkt 3 ustawy o ochronie przyrody ponieważ budowa przegrody na rzece jest inwestycją celu publicznego jest nieuprawniona.

Organ odwoławczy wskazywał, że przedmiotowe przedsięwzięcie można zaliczyć do inwestycji celu publicznego zgodnie z art. 6 pkt 2 u.g.n. Celem publicznym jest między innymi budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Niewątpliwie przegroda stanowi całość systemu a produkcja i dostarczanie energii z elektrowni K. stanowi zaspokajanie potrzeb odbiorców energii elektrycznej w kraju i służy ogółowi społeczeństwa.

Zdaniem organu należy zauważyć, iż dostarczanie energii elektrycznej do odbiorców możliwe jest dzięki właściwemu funkcjonowaniu rozległego systemu przesyłu energii czyli systemu stacji elektroenergetycznych o różnych napięciach . System ten obejmuje również elektrownie produkujące energię elektryczną.

Organ wskazywał, że przedmiotowa inwestycja jest inwestycją z zakresu bezpieczeństwa państwa. Co należy rozumieć przez cele publiczne wyjaśnia art. 6 powołanej ustawy o gospodarce nieruchomościami, który w ust. 2 stanowi "budowa i utrzymanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń".

Przepis ten stanowi definicję legalną celów publicznych dotyczących przesyłu pary i energii elektrycznej. Definicja ta, jak i wszelkie inne przepisy ustawy podlega wykładni. O ile nie budzi wątpliwości, co rozumie się przez budowę i utrzymanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania, pary, gazów i energii elektrycznej, o tyle wykładnia pojęcia "innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń" może budzić wątpliwości. Analizując to pojęcie należy wziąć pod uwagę dwa elementy:

1) przedmiot (cel) danego obiektu lub urządzenia,

2) znaczenie jakie można temu obiektowi lub urządzeniu przypisać.

Natomiast prawnie obojętny jest element podmiotowy, to znaczy w jakiej formie działa podmiot realizujący określony cel.

Niewątpliwe jest, że niezbędnym urządzeniem do korzystania z przewodów i urządzeń przesyłowych są obiekty i urządzenia wytwarzające parę czy energię elektryczną oraz, że urządzenia wytwarzające tę energię służą ogółowi użytkowników w danym regionie ( por. wyrok WSA z 23 listopada 2005 roku w sprawie I SA/Wa 1917/04).

Nadto zdaniem Sądu należy zgodzić się ze stanowiskiem organu oraz inwestora, że lokalizacja inwestycji na terenie obszaru chronionego krajobrazu jest możliwa bo można zaliczyć ją do inwestycji wykonujących zadania z zakresu bezpieczeństwa państwa – art. 24 ust.2 pkt 1 ustawy prawo [...] oraz stanowi inwestycje celu publicznego. Przegroda na W. na zapewnić bezpieczną pracę elektrowni poprzez bezpieczny system chłodzenia z poborem wody z rzeki. Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 21 kwietnia 2022 roku w sprawie obiektów szczególnie ważnych dla bezpieczeństwa państwa ( DZ.U z 2022 roku, poz. 880) zaliczane są do nich między innymi elektrownie i elektrociepłownie zawodowe. Rola bezpiecznej pracy Elektrowni K. jest ważną rolą w systemie bezpieczeństwa energetycznego państwa.

Odnosząc się do zarzutu TnZ naruszenia przepisu art.82 ust.1 pkt 1 lit.b w związku z art. 84 ust.1a w związku z art. 86 pkt 2 ustawy poprzez utrzymanie decyzji organu pierwszej instancji gdzie określono warunek w zakresie terminu rozbiórki progu tymczasowego( pkt II.1 decyzji organu I Instancji), który jest niekonkretny, nieegzekwowalny i narusza zasadę związania decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach to należy zauważyć, iż decyzja środowiskowa jest wydawana dla inwestycji dla której wydano decyzję o pozwoleniu na budowę i zrealizowano obiekt. W tej specyficznej sytuacji organ znając rozstrzygnięcie w zakresie rozbiórki progu tymczasowego z decyzji o pozwoleniu na budowę uwzględnił zaistniały stan faktyczno – prawny i powtórzył zapis z decyzji o pozwolenie na budowę. Decyzja środowiskowa jest wstępnym etapem realizacji inwestycji i nie powinna przesądzać o kwestiach budowlanych, w tym o rozbiórce przegrody tymczasowej. Jednocześnie skoro takie postanowienie się znalazło w zaskarżonej decyzji, to nie mogło ono nie nawiązywać do rozwiązań przyjętych w decyzji budowlanej.

Zdaniem Sądu również wskazywane w odwołaniu uchybienie procesowe w postaci nie uwzględnienia opinii złożonej w toku postępowania przez skarżącego w postaci opinii dr inż. M. N. - ,, Przewidywane oddziaływanie na ichtiofaunę przedmiotowego przedsięwzięcia ‘’ praz opinii dr hab. R. Ż. oraz mgr inż. K. C. – Odpowiedź na dokument dotyczący piętrzenia rzeki W. w rejonie Elektrowni K. rzeka W. w km 425 + 950 ‘’.

Należy zauważyć, iż w tym zakresie obszerną odpowiedź na postawione zarzuty w tych opracowaniach przedstawił podmiot, który przygotował i opracował raport środowiskowy na potrzeby przedmiotowej inwestycji. W tym opracowaniu wskazano na bezzasadność zarzutów płynących z tych opracowań. W tej sytuacji istniały podstawy do uznania przez organ, że przedstawione opracowania nie miały wpływu na treść raportu i jego ocenę.

W ocenie Sądu również zarzuty skargi Towarzystwa [...] nie zasługują na uwzględnienie.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 72 ust.5 ustawy w związku z art.3 ust.1 pkt 13 ustawy, iż odrębne postępowania środowiskowe prowadzone dla inwestycji polegającej na budowie bloków parowo – gazowych w elektrowni K. i przedmiotwa przegroda piętrząca winny być połączone i objęte jednym postepowaniem, to należy zauważyć, iż pomiędzy wskazywanymi inwestycjami nie ma powiązania technologicznego. Budowa bloków gazowo – parowych jest inną inwestycją w nowej lokalizacji, a przedmiotowa przegroda służy do obsługi – chłodzenia istniejących bloków energetycznych. W tej sytuacji nie można przyjąć, że mamy do czynienia z inwestycjami powiązanymi, a inwestor je sztucznie dzieli aby uniknąć pełnego postępowania środowiskowego( salami slicing).

Zdaniem Sądu w tym przypadku nie dochodzi do kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych o których mowa w art. 63 ust.1 pkt 1 b) ustawy. Wskazywane oddziaływania istniejącej Elektrowni K., jak i jej rozbudowy – bloki gazowo – parowe są odrębnymi inwestycjami i wskazywane odziaływanie w postaci hałasu, zanieczyszczenia powietrza, odprowadzanie do rzeki podgrzanych wód wzajemnie na siebie nie oddziaływają. Istniejąca Elektrowania w żadnym stopniu nie oddziaływuje środowiskowo na przegrodę piętrzącą.

Zarzut nieważności postępowania w ocenie sądu jest bezzasadny ponieważ skarżący Towarzystwo [...]( dalej TOP) nie wskazuje wad kontrolowanej decyzji, które dawałyby podstawy do uznania, że zachodzi przypadek wynikający z art. 156 § 1 k.p.a. Nieuwzględnienie wniosku o uzupełnienie rozstrzygnięcia winno być rozpatrywane w kontekście naruszenia praw strony, które muszą mieć istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia. Skarżący nie wskazuje jak przedmiotowe uchybienie mogło wpłynąć za treść rozstrzygnięcia. Nadto skarżące TOP ma możliwość złożenia wniosku o wznowienia postępowania w trybie art. 145 k.p.a.

W zakresie zarzutu skargi naruszenia przepisu art. 85 ust.3 ustawy to treść decyzji faktycznie winna być udostępniona. Obwieszczenie wydane na podstawie art. 85 ust. 3 ustawy z 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko realizuje jedynie cel informowania społeczeństwa o wydanych przez organ decyzjach mających wpływ na środowisko. Przepis ten ma charakter informacyjny i nie stanowi przepisu szczególnego, o którym mowa w art. 49 k.p.a. Należy zwrócić uwagę, że nie jest on skierowany do stron postępowania, ale do społeczeństwa. Jego celem jest tylko poinformowanie społeczeństwa o wydaniu decyzji środowiskowej, a nie doręczenie jej stronom postępowania.

W związku z tym tego rodzaju uchybienie nie można uznać za w sposób istotny naruszające przepisy postępowania.

Z tych też względów biorąc za podstawę art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak na wstępie.