Bank cofnął skargę kasacyjną po porozumieniu, Sąd Najwyższy umorzył postępowanie

Skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z 25

listopada 2025 r. (sygn. akt V ACa 2960/25), wydanego w sprawie z powództwa

D.G., J.T., M.G. i R.T. o zapłatę i ustalenie, wniósł pozwany Bank spółka akcyjna

w W., który od dnia 24 kwietnia 2026 r. działa pod firmą Bank spółka akcyjna

(zmiana firmy ujawniona w KRS).

W piśmie procesowym z 15 kwietnia 2026 r. pełnomocnik pozwanego

– w związku z zawarciem w dniu 2 kwietnia 2026 r. porozumienia pomiędzy

I CSK 1024/26

2

stronami – cofnął skargę kasacyjną w całości oraz wniósł o wzajemne zniesienie

kosztów postępowania kasacyjnego. Pełnomocnik pozwanego wniósł również o

zwrot uiszczonej opłaty od skargi kasacyjnej oraz podał, że odpis pisma został

nadany bezpośrednio przesyłką poleconą do pełnomocnika powodów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Wobec cofnięcia skargi kasacyjnej przez pozwanego, Sąd Najwyższy

umorzył postępowanie kasacyjne na podstawie art. 391 § 2 w zw. z art. 39821 k.p.c.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego przyjmuje się jednolicie, że cofnięcie skargi

kasacyjnej jest czynnością procesową, która wiąże sąd i nie podlega jego

następczej kontroli. Skutkuje ono koniecznością umorzenia postępowania (zob. np.

postanowienia Sądu Najwyższego: z 3 września 1998 r., I CKN 820/97; z 14

czerwca 2017 r., I CSK 520/16 oraz z 9 października 2013 r., V CSK 444/12).

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie

art. 104 § 1 k.p.c. w zw. z art. 391 § 2 oraz art. 39821 k.p.c. Cofnięcie skargi

kasacyjnej nastąpiło w związku z zawarciem przez strony porozumienia. Treść

porozumienia nie została przedłożona, a strony nie złożyły zgodnych oświadczeń

co do rozliczenia kosztów postępowania kasacyjnego. Wprawdzie w odpowiedzi na

skargę kasacyjną powodowie wnieśli o zasądzenie kosztów według norm prawem

przewidzianych, jednak brak jest podstaw do uwzględnienia tego wniosku, skoro

cofnięcie skargi nastąpiło w wyniku porozumienia stron, a brak dowodu, że strony

postanowiły inaczej. Powodowie po cofnięciu skargi nie sprzeciwili się także, aby

orzec o kosztach według innej zasady niż wskazanej przez pełnomocnika

pozwanego w piśmie cofającym skargę kasacyjną. Cofnięcie skargi kasacyjnej –

jako wynik porozumienia stron – uzasadnia więc zastosowanie art. 104 k.p.c., który

przewiduje wzajemne zniesienie kosztów, jeżeli strony nie postanowiły inaczej. W

razie cofnięcia środka zaskarżenia w wyniku porozumienia stron, sąd stosuje

odpowiednio art. 104 k.p.c., znosząc koszty wzajemnie, jeżeli strony nie

postanowiły inaczej (zob. np. postanowienia Sądu Najwyższego z 17 grudnia 2015

r., I PK 67/15, z 11 grudnia 2024 r., II CSKP 568/23, z 28 sierpnia 2025 r., II CSKP

240/23 oraz z 23 października 2025 r., I CSK 2266/24).

I CSK 1024/26

3

W zakresie wniosku pozwanego o zwrot uiszczonej opłaty od skargi

kasacyjnej, Sąd Najwyższy uwzględnił załączony do akt dowód jej uiszczenia z

oddziału finansowego Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu. Wniosek ten przekazano

do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu we Wrocławiu jako sądowi, który pobrał

opłatę, zgodnie z art. 200 § 14 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c. oraz art. 80a

zdanie pierwsze ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach

cywilnych (obecnie tekst jedn. Dz.U. z 2025 r., poz. 1228).

Dariusz Dończyk

(A.G.)

[r.g.]