Skarga zaskarżała część wyroku, a wnioskowała o uchylenie całości. SN ją odrzucił

Pozwana, K. D., wniosła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w

Łodzi z 20 lipca 2021 r., uzasadniając wniosek o jej przyjęcie oczywistą jej

zasadnością.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna

zawierać m.in. oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem,

I CSK 133/24

2

czy jest ono zaskarżone w całości czy w części (pkt 1) oraz wniosek o uchylenie lub

uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia

i zmiany (pkt 3). Elementy te mają dla skargi charakter konstrukcyjny, a ich brak nie

podlega uzupełnieniu. Wniosek taki wynika z porównania treści art. 3986 § 2 k.p.c.

in medio oraz art. 3986 § 1 k.p.c. Tylko drugi z przywołanych przepisów dopuszcza

sanowanie określonych braków skargi kasacyjnej. Nie dotyczy to jednak elementów

konstrukcyjnych wymienionych w art. 3984 § 1 k.p.c.

Od skarżącego wymaga się, aby skarga została prawidłowo zredagowana

i nie wywoływała wątpliwości o charakterze interpretacyjnym, gdyż zakres

zaskarżenia oraz wnioskowanego uchylenia albo uchylenia i zmiany orzeczenia

sądu odwoławczego nie mogą być pozostawione Sądowi Najwyższemu do

samodzielnego określenia w drodze zabiegów interpretacyjnych i analizy

sformułowań, którymi posłużył się autor skargi. Waga tych obowiązków i powiązane

z nimi wymaganie precyzji w określaniu zakresu zaskarżenia oraz formułowaniu

wniosków kasacyjnych powodują, że ewentualne wady skargi w tym zakresie nie

mogą być, inaczej niż w przypadku braków o charakterze formalnym, naprawione.

Skarga, która nie spełnia któregokolwiek z wymagań określonych w art. 3984 § 1

k.p.c., jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu – stosownie do art. 3986 § 2 k.p.c

(postanowienia Sądu Najwyższego: z 27 listopada 2015 r., V CSK 290/15 i z 3

czerwca 2016 r., IV CSK 796/15). Bezwzględnym wymaganiem jest, żeby zakres

zaskarżenia i wniosek o uchylenie lub o uchylenie i zmianę orzeczenia były ze sobą

ściśle skorelowane, przy czym brak tej korelacji skutkuje odrzuceniem skargi

(postanowienia Sądu Najwyższego: z 24 kwietnia 2013 r., III CSK 77/13 i z 24

sierpnia 2016 r., V CSK 112/16).

Skarga kasacyjna złożona w niniejszej sprawie nie spełnia tego wymagania,

ponieważ brak jest korelacji pomiędzy zakresem zaskarżenia a wnioskiem

o uchylenie zaskarżonego wyroku. Skarżąca wskazała, że zaskarża wyrok Sądu

Apelacyjnego w Łodzi z 20 lipca 2021 r. w zakresie pkt 1 oddalającego apelację

pozwanej oraz w zakresie pkt 2 zasądzającego od pozwanej koszty postępowania

apelacyjnego na rzecz powódki, natomiast wniosła o uchylenie w całości wyżej

wymienionego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz

rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego, w tym kosztach zastępstwa

I CSK 133/24

3

procesowego według norm przepisanych. Jest to na tyle poważna rozbieżność, że

w żaden sposób nie jest ona możliwa do skorygowania w ramach własnych

zabiegów interpretacyjnych Sadu Najwyższego.

Z tych względów skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu na podstawie art.

3986 § 3 k.p.c.

Marcin Trzebiatowski

(M.K.)

[a.ł]