Apelację rozpoznano jednoosobowo. SN nie przyjął kasacji pozwanej spółki z J.

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie

występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów

prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności

w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna

jest oczywiście uzasadniona (art. 3989 § 1 k.p.c.). Obowiązkiem skarżącego jest

I CSK 1390/25

2

sformułowanie i uzasadnienie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania

w nawiązaniu do powyższych przesłanek, a rozstrzygnięcie Sądu Najwyższego

w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

wynika z oceny, czy okoliczności powołane przez skarżącego odpowiadają tym,

o których jest mowa w art. 3989 § 1 k.p.c.

Pozwany podniósł, że w sprawie zachodzi nieważność postępowania przed

Sądem II Instancji z uwagi na zastosowanie art. 15zzs1 ust. 1 pkt 4 ustawy z 2

marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach, związanych z zapobieganiem,

przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz

wywołanych nimi sytuacji kryzysowych przez rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy

na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w składzie jednego

sędziego, w miejsce wymaganego składu trzech sędziów, co prowadzi do

nieważności postępowania przed Sądem II Instancji na podstawie art. 379 pkt 4

k.p.c.

W niniejszej sprawie brak jest podstaw do przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania z uwagi na zarzucaną przez pozwanego nieważność postępowania,

którą pozwany wywodzi z art. 367 § 3 zdanie pierwsze k.p.c. w związku z art.

15zzs1 ust. 1 pkt 4 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczegółowych rozwiązaniach

związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych

chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jedn. Dz. U.

z 2023 r., poz. 1327). Zagadnienie zostało wyjaśnione w uchwale składu siedmiu

sędziów Sądu Najwyższego – zasadzie prawnej – z 26 kwietnia 2023 r., III PZP

6/22, a ustalony w tej uchwale sposób wykładni powołanych przez pozwanego

przepisów ma zastosowanie do orzeczeń wydanych w postępowaniu apelacyjnym

od chwili podjęcia uchwały. Zaskarżony wyrok został wydany 27 stycznia 2023 r.,

a więc przed wydaniem powołanej uchwały. Niezależnie od powyższego, stan

prawny uległ zmianie już po wydaniu uchwały, a ustawodawca przyjął, że sąd

drugiej instancji może działać w postępowaniu apelacyjnym jednoosobowo.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. oraz –

co do kosztów postępowania – art. 98 § 1, 11 i 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 i art. 391 §

1 k.p.c., § 2 pkt 6 w związku z § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra

I CSK 1390/25

3

Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców

prawnych (tekst jedn. Dz.U. z 2023 r. poz. 1935) orzeczono jak w postanowieniu.

[dr]

[a.ł]