Sąd Najwyższy nie przyjął skargi kasacyjnej w sprawie o zasiedzenie nieruchomości

Zgodnie z brzmieniem art. 3989 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę

kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:

– w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne,

– istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne

wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów,

– zachodzi nieważność postępowania,

– skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

I CSK 1562/24

2

Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego

rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej

doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi

swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej

wykładni i stosowania prawa.

Skarga kasacyjna wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w

Gorzowie Wielkopolskim z dnia 23 czerwca 2023 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie

do rozpoznania z powołaniem się na jej oczywistą zasadność. Analiza wniosku o

przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi jednakże

do stwierdzenia, że wskazana przez skarżącą podstawy przyjęcia skargi kasacyjnej

do rozpoznania nie zachodzi. Brak jest także podstaw by przyjąć, że w sprawie

miała miejsce nieważność postępowania.

Twierdzenie o istnieniu przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności, nie znajduje bowiem

dostatecznego uzasadnienia w świetle argumentacji przytoczonej w tym zakresie

przez skarżącą. W judykaturze utrwalone jest stanowisko, że oczywista zasadność

skargi kasacyjnej ma miejsce jedynie wówczas, gdy bez dokonania głębszej analizy

dla przeciętnego prawnika jest oczywiste, że podstawy skargi zasługują na

uwzględnienie, a zatem ma miejsce kwalifikowana postać naruszenia prawa,

zauważalna prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej i

przesądza to o wadliwości zaskarżonego orzeczenia w stopniu nakazującym

uwzględnienie skargi. Dla takiej oceny stanowisko przedstawione przez skarżącą,

związane z zarzutem naruszenia przepisów postępowania oraz prawa

materialnego, nie daje zaś podstaw. W orzecznictwie podkreśla się także , że

przesłanką przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie jest oczywiste

naruszenie konkretnego przepisu prawa materialnego lub procesowego, lecz

sytuacja, w której naruszenie to spowodowało wydanie oczywiście nieprawidłowego

orzeczenia. Sam zarzut naruszenia, nawet oczywistego, określonego przepisu nie

prowadzi wprost do oceny, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (por.

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2003 r., I PK 227/02, z dnia 11

stycznia 2008 r., I UK 285/07, z dnia 11 kwietnia 2008 r., I UK 46/08 i z dnia 9

czerwca 2008 r., II UK 37/08).

I CSK 1562/24

3

Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art. 3989 § 2 k.p.c.). O kosztach

postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 520 § 1 w zw. z

art. 13 § 2, art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

(M.M.)

[SOP]