Wtorek Wydanie nr 31

Sygnatura akt
I CSK 1639/26
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna Wydział I
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
14 lipca 2026 r.
Rozstrzygnięcie
Odrzucone
Żądanie pozwu
76 325 zł
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy

Skarb Państwa kontra spółka o zapłatę, 76 tys. zł

Rozstrzygnięcie
Odrzucone
Żądanie pozwu
76 325 zł
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Cywilna Wydział I
Sygnatura
I CSK 1639/26

Treść orzeczenia około 5 minut czytania

I CSK 1639/26

POSTANOWIENIE

14 lipca 2026 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Piotr Telusiewicz

na posiedzeniu niejawnym 14 lipca 2026 r. w Warszawie

w sprawie z powództwa Skarbu Państwa Państwowego Gospodarstwa Leśnego

Lasy Państwowe Nadleśnictwo W.

przeciwko T. spółce akcyjnej w K.

o zapłatę,

na skutek skargi kasacyjnej Skarbu Państwa Państwowego Gospodarstwa Leśnego

Lasy Państwowe Nadleśnictwo W.

od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu

z 30 stycznia 2026 r., V AGa 36/25,

I. odrzuca skargę kasacyjną;

II. oddala wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów

postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

1. Wyrokiem z 30 stycznia 2026 r., Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, w sprawie

z powództwa Skarbu Państwa - Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe

Nadleśnictwo W. przeciwko T. spółce akcyjnej w K., o zapłatę, na skutek apelacji

strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 18 czerwca 2024

r., odrzucił apelację w zakresie zasądzonej w punkcie I. zaskarżonego wyroku

kwoty 160 774,99 zł (pkt 1); zmienił zaskarżony wyrok w punkcie I. o tyle, że w

miejsce zasądzonych odsetek ustawowych za opóźnienie od 14 stycznia 2022 r. do

I CSK 1639/26

2

dnia zapłaty zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych

od 14 stycznia 2022 r. do dnia zapłaty (pkt 2); oddalił apelację w pozostałym

zakresie (pkt 3); orzekł o kosztach postępowania (pkt 4).

2. Od wyroku Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną wywiodła strona

powodowa, zaskarżając wyrok w części, tj. w zakresie pkt 3 i 4.

3. Skarżąca wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, powołując

się na przesłanki określone w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

4. Przedmiotowa skarga kasacyjna została obarczona nieusuwalnym

brakiem konstrukcyjnym, a zatem podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać

m.in.:

- oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono

zaskarżone w całości czy w części,

- wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu

żądanego uchylenia i zmiany.

Powyżej wymienione elementy mają charakter konstrukcyjny. Do niedawna,

zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego brak ten nie podlegał

uzupełnieniu. Konieczność sprecyzowania zakresu żądanego uchylenia lub zmiany

orzeczenia sądu drugiej instancji dotyczył każdego wniosku skargi kasacyjnej (zob.

postanowienie SN z dnia 25 maja 2018 r., I CZ 47/18). Inaczej się to ma po

wydaniu uchwały Sądu Najwyższego z 5 marca 2026 r. (III CZP 29/25), przy czym

trzeba wskazać, że Sąd w tym składzie nie podziela jej treści (zdanie odrębne do

uchwały zgłosił m.in. sędzia SN Piotr Telusiewicz).

Należy więc wskazać, że bezwzględnym wymogiem jest, aby zakres

zaskarżenia skargi kasacyjnej i wniosek o jej uchylenie lub o uchylenie i zmianę

orzeczenia były ze sobą ściśle skorelowane, Wymaganie to jest niezależne od

rozmiarów rozbieżności między zakresem zaskarżenia a wnioskiem z art. 3984 § 1

pkt 3 k.p.c.; korelacja między wskazanymi elementami konstrukcyjnymi skargi

powinna być bowiem pełna (zob. postanowienie SN z 30 grudnia 2021 r., II CSK

I CSK 1639/26

3

204/21). W orzecznictwie dominuje przy tym stanowisko, że Sąd Najwyższy nie

może ustalić zakresu i treści wskazanych wymagań konstrukcyjnych skargi w

drodze jakichkolwiek zabiegów interpretacyjnych (zob. postanowienie SN z 11

stycznia 2011 r., V CSK 272/10).

Przypomnieć trzeba, że od wyroku Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną

wywiodła strona powodowa, zaskarżając wyrok w części, tj. w zakresie pkt 3 i 4.

W niniejszej sprawie skarżąca wskazała natomiast, że wnosi o:

„zmianę zaskarżonego wyroku w części pkt 3 i 4 objętej zakresem zaskarżenia i

orzeczenie co do istoty sprawy w zakresie roszczenia powoda obejmującego

żądanie zapłaty należności głównej w kwocie 76.324,73 zł poprzez uwzględnienie

powództwa w tej części, tj.:

a. zasądzenie od T. S.A. z siedzibą w K. na rzecz Skarbu Państwa - Państwowego

Gospodarstwa Leśnego Lasów Państwowych Nadleśniczego Nadleśnictwa W.

kwoty 76.324,73 zł (siedemdziesiąt sześć tysięcy trzysta dwadzieścia cztery złotych

siedemdziesiąt trzy groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w

transakcjach od 7 stycznia 2022 r. do dnia zapłaty;

b. zasądzenie od pozwanej T. S.A. z siedzibą w K. na rzecz powoda Skarbu

Państwa - Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasów Państwowych

Nadleśniczego Nadleśnictwa W. kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym

według norm przepisanych wraz z odsetkami, o których mowa w art. 98 §1' k.p.c.”.

Skarżąca zatem nie wskazała w jakim zakresie wnosi o uchylenie wyroku

(ograniczyła wniosek jedynie do żądania zmiany). Sąd nie może zastąpić w tym

przypadku skarżącego, tzn. sąd nie może domniemywać zakresu złożonego

wniosku. Brak takiego wskazania czyni skargę niedopuszczalną (zob. przykładowo

postanowienia SN: z 12 października 2007 r., V CSK 309/07, OSNC-ZD 2008, nr 3,

poz. 81; z 23 sierpnia 2012 r., III CSK 161/12; z dnia 6 sierpnia 2014 r., V CSK

24/14; z dnia 20 lutego 2015 r., V CSK 4”27/14; z 10 maja 2024 r., III CZ 365/23; z

13 sierpnia 2024 r., I CSK 1066/23).

Wyrażone powyżej stanowisko - o niedopuszczalności wniesionej skargi - nie

pozostaje w sprzeczności z uchwałą Sądu Najwyższego z 5 marca 2026 r. (III CZP

I CSK 1639/26

4

29/25), zwłaszcza w kontekście pkt 1 przywoływanej uchwały oraz treści wniosku

reformatoryjnego skonstruowanego przez skarżącą.

5. Na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu

już na etapie badania jej przez Sąd drugiej instancji. Taka sytuacja jednak nie

nastąpiła, zatem na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. orzeczono jak w sentencji

postanowienia.

6. Oddaleniu podlegał wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów

postępowania kasacyjnego. Zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosek

pozwanego, dotyczący kosztów postępowania, został powiązany z odmową

przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania lub jej oddaleniem (zob. orzeczenie SN

z dnia 15 listopada 1934 r., C II 1677/34, Zb. Urz. 1935 r. poz. 204; postanowienia

SN: z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01, z dnia 29 maja 2009 r., V CSK

37/09, z dnia 8 sierpnia 2012 r., II CSK 112/12).

[a.ł]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie powstały automatycznie z metryki i sentencji. Orzeczenie może być nieprawomocne.