- Sygnatura akt
- I CSK 1639/26
- Sąd
- Sąd Najwyższy
- Wydział
- Izba Cywilna Wydział I
- Rodzaj
- Postanowienie
- Data orzeczenia
- 14 lipca 2026 r.
- Rozstrzygnięcie
- Odrzucone
- Żądanie pozwu
- 76 325 zł
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Sąd Najwyższy
Skarb Państwa kontra spółka o zapłatę, 76 tys. zł
- Rozstrzygnięcie
- Odrzucone
- Żądanie pozwu
- 76 325 zł
- Sąd
- Sąd Najwyższy, Izba Cywilna Wydział I
- Sygnatura
- I CSK 1639/26
Treść orzeczenia około 5 minut czytania
I CSK 1639/26
POSTANOWIENIE
14 lipca 2026 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Piotr Telusiewicz
na posiedzeniu niejawnym 14 lipca 2026 r. w Warszawie
w sprawie z powództwa Skarbu Państwa Państwowego Gospodarstwa Leśnego
Lasy Państwowe Nadleśnictwo W.
przeciwko T. spółce akcyjnej w K.
o zapłatę,
na skutek skargi kasacyjnej Skarbu Państwa Państwowego Gospodarstwa Leśnego
Lasy Państwowe Nadleśnictwo W.
od wyroku Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu
z 30 stycznia 2026 r., V AGa 36/25,
I. odrzuca skargę kasacyjną;
II. oddala wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów
postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Wyrokiem z 30 stycznia 2026 r., Sąd Apelacyjny we Wrocławiu, w sprawie
z powództwa Skarbu Państwa - Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe
Nadleśnictwo W. przeciwko T. spółce akcyjnej w K., o zapłatę, na skutek apelacji
strony powodowej od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu z 18 czerwca 2024
r., odrzucił apelację w zakresie zasądzonej w punkcie I. zaskarżonego wyroku
kwoty 160 774,99 zł (pkt 1); zmienił zaskarżony wyrok w punkcie I. o tyle, że w
miejsce zasądzonych odsetek ustawowych za opóźnienie od 14 stycznia 2022 r. do
I CSK 1639/26
2
dnia zapłaty zasądził odsetki ustawowe za opóźnienie w transakcjach handlowych
od 14 stycznia 2022 r. do dnia zapłaty (pkt 2); oddalił apelację w pozostałym
zakresie (pkt 3); orzekł o kosztach postępowania (pkt 4).
2. Od wyroku Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną wywiodła strona
powodowa, zaskarżając wyrok w części, tj. w zakresie pkt 3 i 4.
3. Skarżąca wniosła o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, powołując
się na przesłanki określone w art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
4. Przedmiotowa skarga kasacyjna została obarczona nieusuwalnym
brakiem konstrukcyjnym, a zatem podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać
m.in.:
- oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono
zaskarżone w całości czy w części,
- wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu
żądanego uchylenia i zmiany.
Powyżej wymienione elementy mają charakter konstrukcyjny. Do niedawna,
zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego brak ten nie podlegał
uzupełnieniu. Konieczność sprecyzowania zakresu żądanego uchylenia lub zmiany
orzeczenia sądu drugiej instancji dotyczył każdego wniosku skargi kasacyjnej (zob.
postanowienie SN z dnia 25 maja 2018 r., I CZ 47/18). Inaczej się to ma po
wydaniu uchwały Sądu Najwyższego z 5 marca 2026 r. (III CZP 29/25), przy czym
trzeba wskazać, że Sąd w tym składzie nie podziela jej treści (zdanie odrębne do
uchwały zgłosił m.in. sędzia SN Piotr Telusiewicz).
Należy więc wskazać, że bezwzględnym wymogiem jest, aby zakres
zaskarżenia skargi kasacyjnej i wniosek o jej uchylenie lub o uchylenie i zmianę
orzeczenia były ze sobą ściśle skorelowane, Wymaganie to jest niezależne od
rozmiarów rozbieżności między zakresem zaskarżenia a wnioskiem z art. 3984 § 1
pkt 3 k.p.c.; korelacja między wskazanymi elementami konstrukcyjnymi skargi
powinna być bowiem pełna (zob. postanowienie SN z 30 grudnia 2021 r., II CSK
I CSK 1639/26
3
204/21). W orzecznictwie dominuje przy tym stanowisko, że Sąd Najwyższy nie
może ustalić zakresu i treści wskazanych wymagań konstrukcyjnych skargi w
drodze jakichkolwiek zabiegów interpretacyjnych (zob. postanowienie SN z 11
stycznia 2011 r., V CSK 272/10).
Przypomnieć trzeba, że od wyroku Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną
wywiodła strona powodowa, zaskarżając wyrok w części, tj. w zakresie pkt 3 i 4.
W niniejszej sprawie skarżąca wskazała natomiast, że wnosi o:
„zmianę zaskarżonego wyroku w części pkt 3 i 4 objętej zakresem zaskarżenia i
orzeczenie co do istoty sprawy w zakresie roszczenia powoda obejmującego
żądanie zapłaty należności głównej w kwocie 76.324,73 zł poprzez uwzględnienie
powództwa w tej części, tj.:
a. zasądzenie od T. S.A. z siedzibą w K. na rzecz Skarbu Państwa - Państwowego
Gospodarstwa Leśnego Lasów Państwowych Nadleśniczego Nadleśnictwa W.
kwoty 76.324,73 zł (siedemdziesiąt sześć tysięcy trzysta dwadzieścia cztery złotych
siedemdziesiąt trzy groszy) wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w
transakcjach od 7 stycznia 2022 r. do dnia zapłaty;
b. zasądzenie od pozwanej T. S.A. z siedzibą w K. na rzecz powoda Skarbu
Państwa - Państwowego Gospodarstwa Leśnego Lasów Państwowych
Nadleśniczego Nadleśnictwa W. kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym
według norm przepisanych wraz z odsetkami, o których mowa w art. 98 §1' k.p.c.”.
Skarżąca zatem nie wskazała w jakim zakresie wnosi o uchylenie wyroku
(ograniczyła wniosek jedynie do żądania zmiany). Sąd nie może zastąpić w tym
przypadku skarżącego, tzn. sąd nie może domniemywać zakresu złożonego
wniosku. Brak takiego wskazania czyni skargę niedopuszczalną (zob. przykładowo
postanowienia SN: z 12 października 2007 r., V CSK 309/07, OSNC-ZD 2008, nr 3,
poz. 81; z 23 sierpnia 2012 r., III CSK 161/12; z dnia 6 sierpnia 2014 r., V CSK
24/14; z dnia 20 lutego 2015 r., V CSK 4”27/14; z 10 maja 2024 r., III CZ 365/23; z
13 sierpnia 2024 r., I CSK 1066/23).
Wyrażone powyżej stanowisko - o niedopuszczalności wniesionej skargi - nie
pozostaje w sprzeczności z uchwałą Sądu Najwyższego z 5 marca 2026 r. (III CZP
I CSK 1639/26
4
29/25), zwłaszcza w kontekście pkt 1 przywoływanej uchwały oraz treści wniosku
reformatoryjnego skonstruowanego przez skarżącą.
5. Na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu
już na etapie badania jej przez Sąd drugiej instancji. Taka sytuacja jednak nie
nastąpiła, zatem na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. orzeczono jak w sentencji
postanowienia.
6. Oddaleniu podlegał wniosek pozwanego o zasądzenie kosztów
postępowania kasacyjnego. Zawarty w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosek
pozwanego, dotyczący kosztów postępowania, został powiązany z odmową
przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania lub jej oddaleniem (zob. orzeczenie SN
z dnia 15 listopada 1934 r., C II 1677/34, Zb. Urz. 1935 r. poz. 204; postanowienia
SN: z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01, z dnia 29 maja 2009 r., V CSK
37/09, z dnia 8 sierpnia 2012 r., II CSK 112/12).
[a.ł]
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie powstały automatycznie z metryki i sentencji. Orzeczenie może być nieprawomocne.