SN odrzucił kasację Skarbu Państwa o szkody łowieckie, bo wniósł ją radca prawny

I CSK 2030/25

2

Wyrokiem z 30 października 2023 r. Sąd Rejonowy w Opolu zasądził od

pozwanego Skarbu Państwa – W. na rzecz powódki R. spółki z ograniczoną

odpowiedzialnością w G. kwotę 62 474,12 zł z ustawowymi odsetkami za

opóźnienie liczonymi od 23 grudnia 2019 r. do dnia zapłaty tytułem odszkodowania

za szkody łowieckie wyrządzone w uprawach przez zwierzynę łowną (pkt I), w

pozostałym zakresie oddalił powództwo (pkt II) i orzekł o kosztach procesu (pkt III,

IV, V, VI).

Sąd Okręgowy w Opolu wyrokiem z 21 lutego 2025 r. - orzekając na skutek

apelacji pozwanego – Skarbu Państwa W. zmienił zaskarżony wyrok w punkcie I,

III. i V w ten sposób, że zamiast oznaczenia „Skarb Państwa – W.” wstawił

oznaczenie „Skarb Państwa – D. […] w K.” (pkt 1.); oddalił apelację w pozostałym

zakresie (pkt 2.) i orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego (pkt 3.).

Orzeczenie to zostało zaskarżone skargą kasacyjną przez pozwanego -

Skarb Państwa – D. […] w K.

Skarżący we wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania powołał się na

przesłankę z art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.

Jego zdaniem w sprawie występują istotne zagadnienia prawne wymagające

odpowiedzi na pytania: (1) „czy w świetle dyspozycji przepisów art. 29 ust. 1 pkt 1

Pr.łow. oraz art. 46f Pr.łow. możliwe jest przyjęcie odpowiedzialności Dyrektora

RDLP za szkody łowieckie powstałe na terenie obwodów łowieckich nie

posiadających dzierżawcy lub zarządcy ?”; (2) „jaki organ reprezentujący Skarb

Państwa jest właściwy do oszacowania oraz wypłaty odszkodowania za szkody

łowieckie powstałe na terenie obwodów łowieckich nie posiadających dzierżawcy

lub zarządcy ?”.

Powódka w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosła o odmowę przyjęcia jej

do rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2016 r. o Prokuratorii

Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej (jedn. tekst: Dz.U. z 2024 r., poz. 1192 –

dalej: „u.p.g.r.p.”), do zadań Prokuratorii Generalnej należy wyłączne zastępstwo

Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym.

I CSK 2030/25

3

Skarb Państwa – D. […] w K. mógł być zatem w postępowaniu kasacyjnym

reprezentowany wyłącznie przez Prokuratorię Generalną Rzeczypospolitej Polskiej,

a nie przez radcę prawnego, ustanowionego przez działającego w imieniu Skarbu

Państwa – D. […] w K.

Radca prawny, który w imieniu Skarbu Państwa wniósł skargę kasacyjną do

Sądu Najwyższego dysponujący pełnomocnictwem udzielonym przez organ

jednostki organizacyjnej Skarbu Państwa z której działalnością wiąże się

dochodzone roszczenie (art. 67 § 2 k.p.c.) jest zatem pozbawiony zdolności

postulacyjnej do reprezentowania Skarbu Państwa przed Sądem Najwyższym z

uwagi na wyłączne zastępstwo Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej

(art. 871 § 3 k.p.c.).

W konsekwencji skarga kasacyjna wniesiona do Sądu Najwyższego przez

profesjonalnego pełnomocnika umocowanego wprost przez stationem fisci Skarbu

Państwa jest a limine niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (zob. m.in.

postanowienia Sądu Najwyższego z 4 października 2019 r., III CZ 33/19, z

9 stycznia 2019 r., III CSK 151/18, z 24 maja 2016 r., III CSK 118/16, z 20 sierpnia

2015 r., III CSK 142/15, z 14 stycznia 2014 r., II PK 98/13, OSNP 2015, nr 3, poz.

37, z 30 sierpnia 2006 r., I CSK 192/06, z 31 sierpnia 2006 r., I CZ 47/06, OSNC

2007, Nr 5, poz. 75, z 12 grudnia 2006 r., I CSK 415/06, i z 16 kwietnia 2008 r.,

I CZ 32/08).

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. odrzucił

skargę kasacyjną.

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie

art. 98 § 1 i 3 oraz art. 98 § 11 k.p.c. w zw. z art. 391 § 1 w zw. z art. 398²¹ k.p.c. w

zw. z § 2 pkt 6 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października

2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2023, poz. 1964, ze

zm.).

[A.T.]

[a.ł]

I CSK 2030/25

4