- Sygnatura akt
- I CSK 2415/25
- Sąd
- Sąd Najwyższy
- Wydział
- Izba Cywilna Wydział I
- Rodzaj
- Postanowienie
- Data orzeczenia
- 9 stycznia 2026 r.
- Rozstrzygnięcie
- Odrzucone
- W serwisie od
Zestawienie z tego dnia- Kategorie
- Sąd Najwyższy
© autorzy OpenStreetMap
Skarga kasacyjna w sprawie o zasiedzenie odrzucona, bo nie wskazano zakresu uchylenia
Przejdź do orzeczenia, 3 min czytania
Spór
Wnioskodawczyni P.S. wystąpiła o zasiedzenie nieruchomości, a uczestnicy postępowania byli przeciwnikami tego wniosku.
Ustalenia sądu
Sąd Najwyższy ustalił, że skarżąca zaskarżyła postanowienie Sądu Okręgowego tylko w zakresie punktu pierwszego, lecz w petitum skargi nie wskazała, czy wnosi o uchylenie całości, czy części orzeczenia.
Rozstrzygnięcie
Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną i oddalił wnioski uczestników o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Dlaczego
Wniosek skargi nie spełniał wymogu określenia zakresu żądanego uchylenia lub zmiany orzeczenia. Brak tego elementu ma charakter konstrukcyjny i nie podlega uzupełnieniu, a sąd nie może zastąpić skarżącego w jego określeniu.
Dla firm
Skarga kasacyjna musi precyzyjnie wskazać, czy zaskarżone orzeczenie ma być uchylone w całości czy w części i w jakim zakresie. Sąd nie domyśla się tego za skarżącego, a brak tego wskazania uniemożliwia rozpoznanie skargi.
Więcej o sprawie
Sąd Okręgowy w Warszawie oddalił apelację wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Rejonowego w Pruszkowie. Sąd Najwyższy uznał, że wniosek kasacyjny o zmianę przez zasiedzenie nieruchomości nie określa, czy chodzi o uchylenie całości, czy części postanowienia.
Skarżący wskazał jednak, że wnosi o: "jego zmianę przez orzeczenie zasiedzenia nieruchomości znajdującej się w posiadaniu Wnioskodawcy zgodnie z treścią wniosku".
- Rozstrzygnięcie
- Odrzucone
- Sąd
- Sąd Najwyższy, Izba Cywilna Wydział I
- Sygnatura
- I CSK 2415/25
Treść orzeczenia
I CSK 2415/25
POSTANOWIENIE
9 stycznia 2026 r.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:
SSN Piotr Telusiewicz
na posiedzeniu niejawnym 9 stycznia 2026 r. w Warszawie
w sprawie z wniosku P.S.
z udziałem M.D., A.B., M.W., W.G., M.B., H.K., A.K. i K.B.
o zasiedzenie,
na skutek skargi kasacyjnej P.S.
od postanowienia Sądu Okręgowego w Warszawie
z 20 grudnia 2024 r., V Ca 2980/23,
I. odrzuca skargę kasacyjną;
II. oddala wnioski uczestników W.G., A.K., A.B., H.K. o
zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Uzasadnienie
1. Postanowieniem z 20 grudnia 2024 r., Sąd Okręgowy w Warszawie, w
sprawie z wniosku P.S. z udziałem M.D., A.B., M.W., W.G., M.B., H.K., A.K., K.B., o
zasiedzenie na skutek apelacji wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego
w Pruszkowie z 19 czerwca 2023 r., oddalił apelację (pkt 1) oraz orzekł o kosztach
postępowania apelacyjnego (pkt 2).
2. Od postanowienia Sądu Okręgowego skargę kasacyjną wywiodła
wnioskodawczyni, zaskarżając postanowienie w części, tj. w zakresie pkt 1.
I CSK 2415/25
2
3. Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, powołując
się na przesłanki określone w art. 3989 § 1 pkt 1, 3, 4 k.p.c.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
4. Skarga kasacyjna została obarczona nieusuwalnym
brakiem
konstrukcyjnym, a zatem podlegała odrzuceniu w całości.
Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać
m.in.:
- oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono
zaskarżone w całości czy w części,
- wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu
żądanego uchylenia i zmiany.
Powyżej wymienione elementy mają charakter konstrukcyjny. Zgodnie z
ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego ich brak nie podlega
uzupełnieniu. Dodać należy, że konieczność sprecyzowania zakresu żądanego
uchylenia lub zmiany orzeczenia sądu drugiej instancji dotyczy każdego wniosku
skargi kasacyjnej (zob. postanowienie SN z dnia 25 maja 2018 r., I CZ 47/18).
Przypomnieć trzeba, że skargę kasacyjną wywiodła wnioskodawczyni,
zaskarżając postanowienie w części, tj. w zakresie pkt 1.
Skarżący wskazał jednak, że wnosi o: „jego zmianę przez orzeczenie
zasiedzenia nieruchomości znajdującej się w posiadaniu Wnioskodawcy zgodnie z
treścią wniosku”.
Tak skonstruowany wniosek nie spełnia wymogu oznaczenia zakresu
żądanego uchylenia (brak takiego wskazania stwarza również wątpliwości co do
zakresu zmiany). Skarżący powinien wskazać, czy wnosi o uchylenie
postanowienia w całości, czy też w części (wniosek ma przecież dotyczyć
„uchylenia i zmiany” orzeczenia – por., również w kontekście art. 39816 k.p.c.,
postanowienia SN: z 30 kwietnia 2025 r., I CSK 3996/24; z 18 grudnia 2024 r., I
CSK 1430/24; z 21 marca 2024 r., I CSK 6803/22; z 12 kwietnia 2023 r., I CSK
4903/22). Sąd nie może zastąpić w tym przypadku skarżącego, tzn. sąd nie może
domniemywać zakresu złożonego wniosku o uchylenie. Brak takiego wskazania
I CSK 2415/25
3
czyni skargę niedopuszczalną (zob. postanowienia SN: z dnia 6 sierpnia 2014 r.,
V CSK 24/14 i z dnia 20 lutego 2015 r., V CSK 427/14).
5. Na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c. skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu
już na etapie badania jej przez Sąd drugiej instancji. Taka sytuacja jednak nie
nastąpiła, zatem na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. orzeczono jak w sentencji
postanowienia.
6. Oddaleniu podlegały wnioski uczestników o zasądzenie kosztów
postępowania kasacyjnego. Zawarte w odpowiedziach na skargę kasacyjną
wnioski, dotyczące kosztów postępowania, zostały powiązane z odmową przyjęcia
skargi kasacyjnej do rozpoznania lub jej oddaleniem (zob. orzeczenie SN z dnia 15
listopada 1934 r., C II 1677/34, Zb. Urz. 1935 r. poz. 204; postanowienia SN: z dnia
11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01, z dnia 29 maja 2009 r., V CSK 37/09, z dnia 8
sierpnia 2012 r., II CSK 112/12).
Piotr Telusiewicz
[SOP]
Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.