Środa Wydanie nr 32

Sygnatura akt
I CSK 2505/26
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna Wydział I
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
20 października 2026 r.
Rozstrzygnięcie
Zasądzono
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy nie przyjął skargi banku w sporze o potrącenie. Bank zapłaci 2700 zł

Bank wskazywał szereg zagadnień o skutkach oświadczenia o potrąceniu złożonego przez stronę niepodnoszącą zarzutu. Sąd uznał, że nie przedstawiono nowych problemów prawnych.

Rozstrzygnięcie
Zasądzono
Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Cywilna Wydział I
Sygnatura
I CSK 2505/26

Dla firm: Materialnie skuteczne oświadczenie o potrąceniu nie wystarczy, by sąd je uwzględnił w wyroku. Zarzut potrącenia w procesie działa tylko w przypadkach objętych art. 2031 k.p.c.

Skarżący nie przedstawił zatem nowych problemów prawnych, które nie zostałyby do tej pory rozwiązane przez Sąd Najwyższy.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy

Treść orzeczenia

I CSK 2505/26

POSTANOWIENIE

20 października 2026 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Mariusz Załucki

na posiedzeniu niejawnym 20 października 2026 r. w Warszawie

w sprawie z powództwa J.J., K.J., E.K. i J.K.

przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.

o ustalenie i zapłatę,

na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W.

od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi

z 20 lutego 2026 r., I ACa 1320/24,

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od pozwanego na rzecz powodów kwotę 2 700 (dwa

tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania

kasacyjnego z odsetkami w wysokości odsetek ustawowych za

opóźnienie za czas po upływie tygodnia od dnia doręczenia

niniejszego postanowienia pozwanemu do dnia zapłaty.

Uzasadnienie

I CSK 2505/26

2

Pozwany Bank S.A. złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w

Łodzi z 20 lutego 2026 r., wydanego w sprawie z powództwa J. i K.J. oraz E. i J.K. o

ustalenie i zapłatę.

Skarżący przedstawił szereg szczegółowych zagadnień prawnych

związanych z oceną skutków złożenia przez stronę niepodnoszącą zarzutu

potrącenia oświadczenia o jego dokonaniu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Sąd Najwyższy wskazywał już wielokrotnie, że istotne zagadnienie prawne,

jako podstawa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania musi mieć charakter

doniosły z punktu widzenia rozstrzygnięcia sprawy i nie może być rozwiązane

w świetle dotychczasowego orzecznictwa. Jego wyjaśnienie powinno się bowiem

przyczynić do rozwoju prawa (zob. np. postanowienia SN: z 4 marca 2026 r., I CSK

1784/25; z 21 listopada 2025 r., I CSK 3626/24; z 13 sierpnia 2025 r., I CSK 581/25;

z 22 maja 2025 r., I CSK 2201/24; z 26 października 2023 r., I CSK 76/23; z 20

października 2023 r., I CSK 1374/23; z 3 października 2023 r., I CSK 2591/23; z 15

września 2023 r., I CSK 4360/22; z 18 sierpnia 2023 r., I CSK 4091/22; z 2 sierpnia

2023 r., I CSK 6585/22).

Sąd Najwyzszy zajmował już stanowisko w przedmiocie pozaprocesowych

oświadczeń o potrąceniu składanych przez konsumentów w sprawach związanych

z umowami kredytu indeksowanego lub denominowanego do waluty obcej.

W postanowieniu z 18 czerwca 2026 r., I CSK 3049/25 podkreślił, że należy odróżnić

zarzut potrącenia jako czynność materialnoprawną, której celem jest lub było

doprowadzenie do wygaśnięcia zobowiązania od procesowego zarzutu potrącenia

mającego na celu doprowadzenie do oddalenia powództwa w całości lub w części.

Zważywszy, że skuteczność procesowego zarzutu potrącenia została ograniczona

do przypadków, które objęte są dyspozycją art. 2031 k.p.c., brak spełnienia

określonych w nim wymagań skutkuje tym, że zarzut potrącenia nie może zostać

uwzględniony na etapie wyrokowania, nawet jeśli materialnoprawne oświadczenie

o potrąceniu było złożone skutecznie. Analogiczne stanowisko Sąd Najwyzszy zajął

w postanowieniach z 28 listopada 2024 r., I CSK 4026/23 oraz z 23 czerwca 2026 r.,

I CSK 2612/25.

Skarżący nie przedstawił zatem nowych problemów prawnych, które nie

zostałyby do tej pory rozwiązane przez Sąd Najwyższy.

I CSK 2505/26

3

Z tej przyczyny Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 i 2 k.p.c. odmówił

przyjęcia skargi do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego rozstrzygnął

zaś na podstawie art. 98 k.p.c. w zw. z § 10 ust. 4 pkt 2 i § 2 pkt 6 rozporządzenia

Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie.

[r.g.]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.