Sąd Najwyższy odrzucił kasację banku w sprawie o 83 953 zł od klientów

1. Wyrokiem z 19 marca 2025 r., Sąd Okręgowy w Legnicy, w sprawie z

powództwa Banku […] spółki akcyjnej w […] przeciwko pozwanym D. P., M. P., K. P.

i J. P., o zapłatę, na skutek apelacji obu stron od wyroku Sądu Rejonowego w Lubinie

z 17 października 2025 r., zmienił zaskarżony wyrok w punkcie I, II, III w ten sposób,

że powództwo oddalił (pkt I); oddalił apelację strony powodowej i dalej idącą apelację

pozwanych (pkt II); orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego (pkt III).

2. Od wyroku Sądu Okręgowego skargę kasacyjną wywiodła strona

powodowa, zaskarżając wyrok w całości, tj. w zakresie pkt I wyroku (w którym Sąd

Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Lubinie z 17 października 2025 r. w

punkcie I, II i III w ten sposób, że oddalił powództwo w całości (tj. również w zakresie

kwoty 1 441,66 CHF zasądzonej przez Sąd I instancji)); pkt II wyroku (w którym Sąd

Okręgowy oddalił apelację banku (dotyczącą oddalenia powództwa o zapłatę kwoty

83 953,77 zł)); pkt III wyroku (w zakresie, w jakim Sąd Okręgowy zasądził od Banku

na rzecz każdego z pozwanych koszty postępowania apelacyjnego).

3. Skarżący wniósł o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, powołując

się na przesłanki określone w art. 3989 § 1 pkt 1, 4 k.p.c.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

4. Na wstępie należy wskazać, iż pierwsze wątpliwości w odniesieniu do

zakresu zaskarżenia nasuwa sformułowanie powoda „wyrok zaskarżam w całości”,

po czym powód określa ten zakres jako częściowy, stosując sformułowanie „w

zakresie”. Ponadto, co jest w tym przypadku prawidłowe, pomimo sformułowania

„wyrok zaskarżam w całości” tym zakresem nie jest objęte oddalenie dalej idącej

apelacji pozwanych (zawarte w pkt II wyroku).

Analizowana skarga kasacyjna została obarczona nieusuwalnym brakiem

konstrukcyjnym, a zatem podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3984 § 1 pkt 1 i 3 k.p.c. skarga kasacyjna powinna zawierać

m.in.:

- oznaczenie orzeczenia, od którego jest wniesiona, ze wskazaniem, czy jest ono

zaskarżone w całości czy w części,

- wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu

I CSK 2614/26

3

żądanego uchylenia i zmiany.

Powyżej wymienione elementy mają charakter konstrukcyjny. Do niedawna,

zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego brak ten nie podlegał

uzupełnieniu. Konieczność sprecyzowania zakresu żądanego uchylenia lub zmiany

orzeczenia sądu drugiej instancji dotyczył każdego wniosku skargi kasacyjnej (zob.

postanowienie SN z dnia 25 maja 2018 r., I CZ 47/18). Inaczej się to ma po wydaniu

uchwały Sądu Najwyższego z 5 marca 2026 r. (III CZP 29/25), przy czym trzeba

wskazać, że Sąd w tym składzie nie podziela jej treści (zdanie odrębne do uchwały

zgłosił m.in. sędzia SN Piotr Telusiewicz).

Należy więc wskazać, że bezwzględnym wymogiem jest, aby zakres

zaskarżenia skargi kasacyjnej i wniosek o jej uchylenie lub o uchylenie i zmianę

orzeczenia były ze sobą ściśle skorelowane, Wymaganie to jest niezależne od

rozmiarów rozbieżności między zakresem zaskarżenia a wnioskiem z art. 3984 § 1

pkt 3 k.p.c.; korelacja między wskazanymi elementami konstrukcyjnymi skargi

powinna być bowiem pełna (zob. postanowienie SN z 30 grudnia 2021 r., II CSK

204/21). W orzecznictwie dominuje przy tym stanowisko, że Sąd Najwyższy nie może

ustalić zakresu i treści wskazanych wymagań konstrukcyjnych skargi w drodze

jakichkolwiek zabiegów interpretacyjnych (zob. postanowienie SN z 11 stycznia 2011

r., V CSK 272/10).

Przypomnieć trzeba, że od wyroku Sądu Okręgowego skargę kasacyjną

wywiodła strona powodowa, zaskarżając wyrok w całości, tj. w zakresie pkt I wyroku

(w którym Sąd Okręgowy zmienił wyrok Sądu Rejonowego w Lubinie z 17

października 2025 r. w punkcie I, II i III w ten sposób, że oddalił powództwo w całości

(tj. również w zakresie kwoty 1 441,66 CHF zasądzonej przez Sąd I instancji)); pkt II

wyroku (w którym Sąd Okręgowy oddalił apelację banku (dotyczącą oddalenia

powództwa o zapłatę kwoty 83 953,77 zł)); pkt III wyroku (w zakresie, w jakim Sąd

Okręgowy zasądził od Banku na rzecz każdego z pozwanych koszty postępowania

apelacyjnego).

W niniejszej sprawie skarżący wskazał natomiast, że wnosi o

„1. uchylenie zaskarżonego wyroku Sądu Okręgowego w Legnicy z dnia 19 marca

2026 r., sygn. akt II Ca 1292/25, w części oddalającej apelację powoda (tj. w zakresie

roszczenia o zapłatę kwoty 83.953,77 zł wraz z odsetkami ustawowymi za

opóźnienie od dnia 8 listopada 2024 r. do dnia zapłaty) oraz przekazanie sprawy

I CSK 2614/26

4

Sądowi Okręgowemu w Legnicy do ponownego rozpoznania, z pozostawieniem

temu Sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego,”

ewentualnie:

2. uchylenie zaskarżonego wyroku w ww. zakresie oraz uchylenie w tej samej części

wyroku Sądu Rejonowego w Lubinie z dnia 17 października 2025 r., sygn. akt 1 C

1739/24, i przekazanie sprawy Sądowi 1 instancji do ponownego rozpoznania, z

pozostawieniem temu sądowi rozstrzygnięcia o kosztach postępowania.

3. zasądzenie od pozwanych solidarnie na rzecz powoda kosztów postępowania

kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego w kwocie 2.700,00 zł, wraz z

odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do

dnia zapłaty.”

Biorąc pod uwagę treść wyroku Sądu drugiej instancji, sformułowanie zakresu

zaskarżenia oraz nieprzystający do niego zakres wniosku o uchylenie, Sąd

Najwyższy uznał, na podstawie art. 3986 § 2 k.p.c., że skarga kasacyjna podlegała

odrzuceniu już na etapie badania jej przez Sąd drugiej instancji. Taka sytuacja jednak

nie nastąpiła, zatem na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. orzeczono jak w sentencji

postanowienia.

5. Oddaleniu podlegały wnioski pozwanych o zasądzenie kosztów

postępowania kasacyjnego. Zawarte w odpowiedziach na skargę kasacyjną wnioski

pozwanych, dotyczące kosztów postępowania, zostały powiązane z odmową

przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania lub jej oddaleniem (zob. orzeczenie SN z

dnia 15 listopada 1934 r., C II 1677/34, Zb. Urz. 1935 r. poz. 204; postanowienia SN:

z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 563/01, z dnia 29 maja 2009 r., V CSK 37/09, z

dnia 8 sierpnia 2012 r., II CSK 112/12).

[a.ł]