Bank cofnął skargę kasacyjną w sporze z klientem. SN zasądził 5400 zł kosztów

1. Wyrokiem z 27 maja 2025 r. Sąd Apelacyjny w Warszawie, w sprawie

z powództwa H.M. przeciwko Bankowi spółce akcyjnej w W. o zapłatę i ustalenie,

zmienił na skutek apelacji pozwanego wyrok Sądu Okręgowego w Warszawie z 23

stycznia 2023 r. w ten sposób, że oddalił odsetki ustawowe za opóźnienie od kwoty

6 982,68 zł od 17 grudnia 2019 r. do 2 czerwca 2020 r. (pkt I), oddalił apelację w

I CSK 2760/25

2

pozostałym zakresie (pkt II) oraz orzekł o kosztach postępowania apelacyjnego (pkt

III).

2. Od wyroku Sądu Apelacyjnego skargę kasacyjną wywiodła strona

pozwana, wskazując na naruszenie art. 405 k.c. w zw. z art. 410 § 1 i 2 k.c. w zw. z

art. 411 pkt 2 i 4 k.c. w zw. z art. 6 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 1 dyrektywy Rady

93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 r. w sprawie nieuczciwych warunków w

umowach konsumenckich.

3. W odpowiedzi na skargę powód wniósł o odmowę przyjęcia skargi

kasacyjnej do rozpoznania, względnie o oddalenie skargi kasacyjnej, w każdym

przypadku o zasądzenie od strony pozwanej kosztów zastępstwa procesowego.

4. W piśmie procesowym, datowanym na 12 grudnia 2025 r., skarżąca

oświadczyła, że cofa skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w Warszawie

z 27 maja 2025 r., wniosła o umorzenie postępowania oraz o wzajemne zniesienie

kosztów procesu pomiędzy stronami.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

5. Cofnięcie skargi kasacyjnej nie podlega kontroli Sądu Najwyższego.

Powoduje, że postępowanie kasacyjne podlega umorzeniu na podstawie art. 391 §

2 w zw. z art. 39821 k.p.c. (postanowienia SN: z 3 września 1998 r., I CKN 820/97,

OSNC 1999, nr 2, poz. 40; z 16 listopada 2000 r., I CKN 1512/99; z 17 października

2008 r., I CSK 552/07; z 16 grudnia 2010 r., I CSK 102/10; z 10 maja 2019 r., I CSK

624/18, z 3 października 2023 r., II CSKP 1721/22 i z 5 września 2024 r., I CSK

633/24).

6. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono zgodnie z art. 98 § 1, 11

i 3 k.p.c. oraz w zw. z § 2 pkt 7, § 10 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra

Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności

adwokatów. Sąd Najwyższy nie przychylił się bowiem do zawartego w piśmie

z 12 grudnia 2025 r. wniosku o wzajemne zniesienie kosztów procesu pomiędzy

stronami. Skarżąca podała, że „w porozumieniu kompensacyjnym strony

uregulowały te kwestie”. Nie przedłożyła jednak tego porozumienia, nie można więc

stwierdzić czego ono dotyczyło, czy i w jakim zakresie obejmowało zwrot kosztów

zastępstwa procesowego powoda. Równocześnie strona powodowa nie

I CSK 2760/25

3

poinformowała Sądu Najwyższego o zmianie wyrażonego w odpowiedzi na skargę

kasacyjną stanowiska co do żądania zasądzenia kosztów zastępstwa

procesowego.

Joanna Misztal-Konecka

(R.N.)

[SOP]