Sąd Najwyższy nie przyjął skargi w sprawie o zasiedzenie, bo władanie działkami było zależne

Wnioskodawczyni A.D. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu

Okręgowego w Radomiu z 29 sierpnia 2024 r., oddalającego apelację od

postanowienia Sądu Rejonowego w Przysusze z 9 października 2023 r.,

I CSK 2840/25

2

oddalającego wniosek o stwierdzenie nabycia własności nieruchomości przez

zasiedzenie. Skarżąca zaskarżyła postanowienie Sądu drugiej instancji w całości

i wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i orzeczenie co do

istoty sprawy.

Skarżąca wskazała, że skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, oraz

że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, dotyczące stwierdzenia przez

sąd zasiedzenia na datę wypadającą już po złożeniu wniosku o zasiedzenie.

W odpowiedzi na skargę uczestniczka E.C. wniosła o odmowę przyjęcia

skargi do rozpoznania i zasądzenie kosztów postępowania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona, jeżeli zaskarżone nią

orzeczenie zapadło wskutek oczywistego naruszenia prawa, zaś oczywiste

naruszenie prawa powinno być rozumiane jako widoczna, bez potrzeby

dokonywania pogłębionej analizy jurydycznej, sprzeczność wykładni lub stosowania

prawa z jego brzmieniem albo powszechnie przyjętymi regułami interpretacji.

Skarżący powinien wykazać kwalifikowaną postać naruszenia przepisów prawa

materialnego lub procesowego, widoczną prima facie, przy wykorzystaniu

podstawowej wiedzy prawniczej. Ma to być przy tym zasadność łatwo dostrzegalna

już nawet przy pobieżnej lekturze skargi.

Wymagania te nie zostały przez skarżącą spełnione, gdyż ograniczyła się

ona tylko do samego przytoczenia tej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania, bez stosownej argumentacji prawnej.

Natomiast istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 3989 § 1 pkt 1

k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego

wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa. Zagadnienie prawne powinno

umożliwić Sądowi Najwyższemu udzielenie uniwersalnej odpowiedzi,

niesprowadzającej się do samej subsumpcji i rozstrzygnięcia konkretnego sporu.

Jednocześnie przedstawiony Sądowi Najwyższemu problem musi mieć konkretny

związek z rozstrzygnięciem danej sprawy, to jest z zarzutami skargi oraz podstawą

prawną i faktyczną zaskarżonego wyroku (postanowienie Sądu Najwyższego z 21

maja 2013 r., IV CSK 53/13). Przyjęcie sprawy do rozpoznania ma bowiem na celu

I CSK 2840/25

3

zarówno realizację interesu publicznego jak i ochronę praw prywatnych.

Zagadnienie prawne powinno mieć więc taki wymiar problemowy, aby udzielona

przez Sąd Najwyższy odpowiedź miała też znaczenie dla rozstrzygnięcia

o zasadności skargi kasacyjnej wniesionej w sprawie.

Sformułowane przez skarżącą zagadnienie prawne nie czyni zadość tym

wymaganiom, gdyż stanowi w istocie polemikę z ustaleniami sądów meriti, które

ustaliły, że władanie przedmiotowymi działkami było posiadaniem zależnym.

Na marginesie można wskazać, że zagadnienie wskazane przez skarżącą

zostało w orzecznictwie rozstrzygnięte (zob. m.in. postanowienia Sądu

Najwyższego z 8 sierpnia 2001 r., I CKN 188/00 i z 18 marca 2010 r., V CSK

314/09).

Z tych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 3989 § 1 k.p.c. odmówił

przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, o kosztach postępowania kasacyjnego

orzekając na podstawie art. 520 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

(M.M.)

[SOP]