Wtorek Wydanie nr 31

Sygnatura akt
I CSK 3174/25
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Cywilna Wydział I
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
19 czerwca 2026 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy nie przyjął skargi banku w sporze o kredyt frankowy klientki

Konsumentka wygrała już w apelacji, gdzie sąd uznał postanowienia przeliczeniowe umowy za niedozwolone. Bank zapłaci koszty postępowania kasacyjnego i zażaleniowego.

Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Cywilna Wydział I
Sygnatura
I CSK 3174/25

Dla firm: Bank nie uniknie sprawdzenia umowy, gdy pytania dotyczą kwestii już ustabilizowanych w orzecznictwie. Wywody o zwrocie świadczeń po całkowitym wykonaniu umowy nie są nowym zagadnieniem.

Jednocześnie Sąd Apelacyjny uznał za niedopuszczalne zastępowanie przez sąd abuzywnych postanowień umownych np. przez odesłanie do kursu średniego waluty indeksacji ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy

Treść orzeczenia około 7 minut czytania

I CSK 3174/25

POSTANOWIENIE

19 czerwca 2026 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Paweł Grzegorczyk

na posiedzeniu niejawnym 19 czerwca 2026 r. w Warszawie

w sprawie z powództwa J.P.

przeciwko Bank spółce akcyjnej w W.

o zapłatę,

na skutek skargi kasacyjnej Bank spółki akcyjnej w W.

od wyroku Sądu Apelacyjnego w Łodzi

z 14 lutego 2022 r., I ACa 385/21,

1. zawiesza postępowanie kasacyjne (art. 174 § 1 pkt 1

w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.);

2. podejmuje postępowanie kasacyjne z udziałem S.P. po

stronie powodowej jako następcy prawnego J.P.;

3. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

4. obciąża kosztami postępowania kasacyjnego

i zażaleniowego pozwaną, pozostawiając ich wyliczenie

referendarzowi sądowemu.

Uzasadnienie

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność

I CSK 3174/25

2

postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten

odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, będącej nadzwyczajnym środkiem

zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującym od

orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania

sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w

zakresie faktów i dowodów. W powiązaniu z art. 3984 § 2 k.p.c. oznacza to, że w

skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o

charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod

kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (przyczyn kasacyjnych).

Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania skarżąca Bank S.A.

w W. powołała się na istotne zagadnienia prawne dotyczące możliwości

dookreślenia treści stosunku prawnego przez odesłanie do przepisów

dyspozytywnych po stwierdzeniu abuzywności postanowień zawartych w umowie

kredytu, a także konsekwencji stwierdzenia w umowie kredytu tego rodzaju

postanowień dla możliwości dalszego wykonywania takiej umowy, z

uwzględnieniem faktu, że umowa została wykonana. Wskazała również, w

zbliżonym kontekście, na potrzebę wykładni przepisów prawnych, tj. art. 69 ust. 2

pkt 5 w związku z art. 76 pr. bank. oraz art. 3851 w związku z art. 3852 k.c. w

związku z art. 69 ust. 2 pkt 5 i art. 76 pr. bank.

Powołanie się na istotne zagadnienie prawne (art. 3989 § 1 pkt 1 k.p.c.)

wymaga sformułowania problemu prawnego i uzasadnienia, że ma on

precedensowy (nowy) charakter lub znaczenie dla rozwoju prawa. Problem ten

powinien odnosić się do konkretnych przepisów prawa i zostać ujęty w sposób

abstrakcyjny, a zarazem wiązać się z rozpoznawaną sprawą; konieczne jest przy

tym wskazanie argumentów, które prowadzą do jego rozbieżnych ocen (por.

postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002,

nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz.

151, z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, z dnia 10 kwietnia 2014 r., IV CSK

623/13, z dnia 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14, z dnia 9 kwietnia 2015 r., V CSK

547/14).

I CSK 3174/25

3

W świetle utrwalonego stanowiska, w celu uzasadnienia potrzeby wykładni

przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących

rozbieżności w orzecznictwie sądów (art. 3989 § 1 pkt 2 k.p.c.) konieczne jest

natomiast wykazanie, że określony przepis prawa lub zespół tych przepisów, mimo

że budzi poważne wątpliwości, nie doczekał się wykładni albo niejednolita

wykładnia wywołuje wyraźnie wskazane przez skarżącego rozbieżności w

judykaturze w odniesieniu do identycznych lub podobnych stanów faktycznych,

które należy przytoczyć (por.m.in. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 13

czerwca 2008 r., III CSK 104/08 i z dnia 28 marca 2007 r., II CSK 84/07).

Bliższa analiza wniosku nie pozwalała uznać, by w sprawie zakończonej

zaskarżonym wyrokiem wystąpiły twierdzone przyczyny kasacyjne.

Zaskarżony wyrok został wydany w sprawie, w której powódka będąca

konsumentem domagała się zwrotu świadczenia spełnionego na podstawie umowy

kredytu powiązanej z walutą obcą (frankiem szwajcarskim), wskazując m.in. na

niedozwolony charakter zawartych w tej umowie postanowień przeliczeniowych

odsyłających do kursu tabelarycznego określanego przez bank – kredytodawcę.

Jakkolwiek Sąd Apelacyjny odniósł się we wstępnej części uzasadnienia do

zawartej w tej umowie klauzuli zmiennego oprocentowania, która została

negatywnie oceniona przez Sąd Okręgowy, analiza dalszych motywów wyroku

Sądu Apelacyjnego nie pozostawiała wątpliwości co do tego, że zasadniczą

przyczyną uznania, iż sporna umowa kredytu nie może zostać utrzymana w mocy,

a w konsekwencji uwzględnienia apelacji powódki, było przekonanie o abuzywności

zawartych w umowie postanowień wyrażających ryzyko walutowe i odsyłających do

tabel kursowych banku przy przeliczeniu waluty obcej na złote polskie i odwrotnie.

Jednocześnie Sąd Apelacyjny uznał za niedopuszczalne zastępowanie przez sąd

abuzywnych postanowień umownych np. przez odesłanie do kursu średniego

waluty indeksacji ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski.

W tym zakresie należało zauważyć, że kwestia konsekwencji zawarcia w

umowie kredytu z konsumentem tego rodzaju warunków była nie tylko wielokrotnie,

lecz także wszechstronnie podejmowana w nowszej judykaturze Sądu

Najwyższego w odniesieniu do zbliżonych treścią umów kredytowych i w

I CSK 3174/25

4

orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, co doprowadziło do

utrwalenia się jednolitych kierunków orzeczniczych, w które wpisywało się

rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonym wyroku, przy czym w judykaturze tej

uwzględniano m.in. powoływane w skardze art. 69 i art. 111 pr. bank., przepisy

ustawy z dnia 29 lipca 2011 r. o zmianie ustawy - Prawo bankowe oraz niektórych

innych ustaw (Dz. U. z 2011 r., nr 165, poz. 984), jak również wzgląd na zasadę

proporcjonalności (por. np. uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z

dnia 7 maja 2021 r., III CZP 6/21, OSNC 2021, nr 9, poz. 56, wyroki Sądu

Najwyższego z dnia 11 grudnia 2019 r., V CSK 382/18, OSNC-ZD 2021, nr 2, poz.

20, z dnia 10 maja 2022 r., II CSKP 163/22, z dnia 13 maja 2022 r., II CSKP

464/22, z dnia 13 maja 2022 r., II CSKP 405/22, z dnia 20 czerwca 2022 r., II CSKP

701/22, z dnia 9 września 2022 r., II CSKP 794/22, z dnia 26 stycznia 2023 r., II

CSKP 722/22, z dnia 20 lutego 2023 r., II CSKP 809/22, z dnia 25 maja 2023 r., II

CSKP 1311/22, z dnia 28 lipca 2023 r., II CSKP 611/22, z dnia 25 października

2023 r., II CSKP 820/23, z dnia 29 listopada 2023 r., II CSKP 1460/22 oraz II CSKP

1753/22, i z dnia 19 stycznia 2024 r., II CSKP 874/22 oraz II CSKP 36/23, z dnia 28

sierpnia 2025 r., II CSKP 57/23; postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23

sierpnia 2022 r., I CSK 1669/22, z dnia 30 marca 2023 r., I CSK 289/22, z dnia 27

kwietnia 2023 r., I CSK 3629/22, z dnia 8 grudnia 2023 r., I CSK 5651/22, z dnia 7

marca 2024 r., I CSK 6678/22 i z dnia 29 maja 2024 r., I CSK 2038/23 oraz

powołane tam dalsze orzecznictwo Sądu Najwyższego; w judykaturze Trybunału

Sprawiedliwości Unii Europejskiej zob. zwłaszcza wyroki z dnia 29 kwietnia 2021

r., C-19/20, I.W., R.W. przeciwko Bank BPH S.A., ECLI:EU:C:2021:341, z dnia 18

listopada 2021 r., C-212/20, M.P., B.P. przeciwko "A.", ECLI:EU:C:2021:934, z dnia

16 marca 2023 r., C-6/22, M.B.,U.B., M.B. przeciwko X S.A.,ECLI:EU:C:2023:216 i

z dnia 23 listopada 2023 r., C321/22, ZL, KU, KM przeciwko Provident Polska S.A.,

ECLI:EU:C:2023:911).

Za novum w tej materii nie można było także uznać wywodów wniosku

dotyczących możności żądania zwrotu świadczeń spełnionych w wykonaniu umowy

po jej całkowitym wykonaniu (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 21

marca 2024 r., I CSK 681/23 i z dnia 20 września 2024 r., I CSK 2542/23).

I CSK 3174/25

5

W tym stanie rzeczy pozostałe rozważane we wniosku kwestie, związane z

kształtem klauzuli zmiennego oprocentowania i możliwością odwołania się do

art. 359 § 2 k.c. w razie przyjęcia jej abuzywności (por. w tej materii np. wyrok Sądu

Najwyższego z dnia 16 września 2021 r., I CSKP 166/21), nie mogły mieć

znaczenia dla wyniku postępowania kasacyjnego. Przypomnienia wymagało w tym

kontekście, że przyczyny kasacyjne określone w art. 3989 § 1 pkt 1 i 2 k.p.c. nie

mogą mieć warunkowego charakteru, uzależnionego od trafności zarzutów

kasacyjnych.

Z tych względów, na podstawie art. 3989 § 2, art. 98 § 1-11, art. 108 § 1,

art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

O podjęciu zawieszonego postępowania kasacyjngo Sąd Najwyższy orzekł

na podstawie art. 180 § 1 pkt 1 w związku z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c.

Paweł Grzegorczyk

(K.G.)

[SOP]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.