Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną powoda przeciwko spółce M. z powodu braków

Powód S.M. wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w

Katowicach z 18 grudnia 2022 r., w sprawie przeciwko M. Spółce Akcyjnej w G. o

zapłatę.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną Pozwana wniosła o odrzucenie skargi

kasacyjnej, ewentualnie o wydanie postanowienia o odmowie przyjęcia skargi

kasacyjnej do rozpoznania i zasądzenie kosztów.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3984 § 1 k.p.c. jednym z elementów konstrukcyjnych skargi

kasacyjnej jest m.in. wskazanie, zakresu zaskarżenia to jest czy orzeczenie, od

którego jest wniesiona skarga, zostało zaskarżone w całości czy w części (pkt 1),

a także sformułowanie wniosku o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia

z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia i zmiany (pkt 3) oraz sformułowanie

wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia.

Koniecznym wymaganiem jest, aby zakres zaskarżenia i wniosek o uchylenie lub

o uchylenie i zmianę orzeczenia były ze sobą ściśle skorelowane, przy czym brak tej

korelacji skutkuje odrzuceniem skargi (zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego:

z 12 października 2007 r., V CSK 309/07; z 23 sierpnia 2012 r., III CSK 161/12; z 10

kwietnia 2013 r., III CSK 64/13; z 24 kwietnia 2013 r., III CSK 77/13; z 24 sierpnia

2016 r., V CSK 112/16, z 22 września 2022 r., I CSK 3700/22).

Skarżący wskazał, że wnosi skargę kasacyjną i określił wyrok, od którego

skargę tę wnosi natomiast, nie wskazał w ogóle zakresu zaskarżenia to jest czy

zaskarża wyrok w całości, czy też w części. Także z wniosku o uchylenie i zmianę

zaskarżonego wyroku nie można wyinterpretować zakresu zaskarżenia, bowiem

wniosek o uchylenie dotyczy różnych punktów wyroków zarówno sądu pierwszej jak

i drugiej instancji.

W tym zakresie braki te są nieusuwalne i skarga kasacyjna podlega

odrzuceniu bez wezwania do ich usunięcia. Dodatkowo należy zauważyć, że skarga

posiada także inne braki konstrukcyjne, których usunięcie jest niecelowe wobec

stwierdzonych powyżej braków nieusuwalnych. We wnioskach skargi brak jest

I CSK 3300/25

3

wyraźnie wyartykułowanego wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania,

a wniosek, który zawarto w punkcie piątym skargi odwołuje się do art. 3983 § 1 pkt 1,

2 k.p.c. (podstaw kasacyjnych) a nie do przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do

rozpoznania (tj art. 3989 § 1 pkt 1-4 k.p.c.). Brak jest też uzasadnienia wniosku

o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Z tych względów Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art.

3986 § 3 k.p.c.

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 102 w

zw. z art. 391 § 1 i art. 39821 k.p.c., biorąc pod uwagę szczególną sytuacje osobistą,

majątkową i stan zdrowia powoda.

Wniosek pełnomocnika powoda o przyznanie kosztów w postępowaniu

kasacyjnym oddalono, gdyż wystąpienie braków konstrukcyjnych nieusuwalnych nie

kwalifikuje się jako pomoc prawna udzielona z urzędu, wobec skargi kasacyjnej.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego utrwalony jest pogląd, że czynności adwokata

(radcy prawnego) ustanowionego z urzędu, które są sprzeczne z zasadami

profesjonalizmu, wywołując skutek w postaci odrzucenia środka prawnego, nie

uzasadniają przyznania mu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej (postanowienie

Sądu Najwyższego z 12 lutego 1999 r., II CKN 341/98, OSNC 1999, nr 6, poz.123,

z 20 września 2007 r., II CZ 69/07 (OSNC 2008, nr 3, poz.41, z 11 maja 2011 r., II

CSK 699/10, OSNC-ZD 2011, nr C, poz. 72, z 2 grudnia 2011 r., III CZ 69/11, OSNC-

ZD 2013, nr A, poz. 12, i z 12 grudnia 2017 r., II CSK 474/17).

(E.C.)

[a.ł]