Sąd Najwyższy nie przyjął skargi Gminy J. w sprawie służebności drogi koniecznej

Zgodnie z art. 3989 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do

rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje

potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub

wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność

postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Skarżąca wniosła o przyjęcie skargi do rozpoznania w oparciu o czwartą z

wymienionych przesłanek.

I CSK 3563/24

2

Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, odwołanie się do przesłanki

oczywistej zasadności skargi kasacyjnej wymaga przedstawienia, w czym wyraża

się „oczywista zasadność” skargi oraz argumentacji wykazującej, że istotnie skarga

jest oczywiście uzasadniona. Chodzi tu o wykazanie kwalifikowanej postaci

naruszenia prawa materialnego lub procesowego, polegającej na jego oczywistości

widocznej prima facie, przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej (zob.

m.in. postanowienie SN z 23 listopada 2011 r., III PK 44/11, nie publ.). Celem

sformułowania powyższej przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania nie

jest wykazanie jedynie oczywistego naruszenie konkretnego przepisu prawa

materialnego lub procesowego, lecz sytuacji, w której naruszenie to spowodowało

wydanie oczywiście nieprawidłowego orzeczenia (zob. m.in. postanowienie SN z 6

listopada 2012 r., III SK 16/12, nie publ.).

Skarżąca, uzasadniając wskazaną przesłankę, ograniczyła się do

lakonicznego stwierdzenia, że została ona spełniona wobec oparcia zaskarżonego

rozstrzygnięcia na wadliwej opinii biegłego geodety, co miało stanowić – w jej

ocenie - naruszenie art. 233 k.p.c. i art. 145 § 2 i 3 k.c.

W postępowaniu kasacyjnym nie można skutecznie kwestionować

prawidłowości ustaleń faktycznych, co zostało zastrzeżone wyraźnie w art. 39813 §

2 k.p.c. Nie można zatem uznać tak skonstruowanej skargi kasacyjnej za

oczywiście uzasadnioną.

Z tych względów Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji (art. 3989 § 2 k.p.c.).

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 1

k.p.c.

Grzegorz Misiurek

(M.M.)

[a.ł]