Skarga kasacyjna o zasiedzenie odrzucona, bo brakło wniosku o uchylenie orzeczenia

Postanowieniem z 28 kwietnia 2025 r. Sąd Okręgowy w Piotrkowie

Trybunalskim, w sprawie z wniosku M.P. z udziałem M.R. i J.K. o zasiedzenie

nieruchomości, na skutek apelacji wnioskodawczyni od postanowienia Sądu

Rejonowego w Opocznie z 8 października 2024 r., I Ns 443/21, zmienił

postanowienie Sądu pierwszej instancji w punkcie drugim sentencji w ten sposób,

że stwierdził, iż M.P. z d. K., nabyła przez zasiedzenie z dniem 1 stycznia 2021 r.

prawo własności nieruchomości szczegółowo opisanej w sentencji postanowienia

I CSK 634/26

2

(pkt 1) oraz ustalił, że każdy z uczestników ponosi koszty postępowania

apelacyjnego stosownie do swojego w nim udziału (pkt 2).

Uczestniczka M.R. wniosła skargę kasacyjną od postanowienia Sądu drugiej

instancji, zaskarżając to orzeczenie w całości oraz wnosząc o zmianę

zaskarżonego postanowienia i utrzymanie w mocy postanowienia Sądu pierwszej

instancji.

Uzasadniając wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej

do rozpoznania

skarżąca wskazała, że wniesiona przez nią skarga ma

być oczywiście

uzasadniona.

Wnioskodawczyni złożyła odpowiedź na skargę kasacyjną uczestniczki,

w której wniosła o odmowę przyjęcia skargi do rozpoznania, ewentualnie o jej

oddalenie oraz o zasądzenie od uczestniczki na swoją rzecz zwrotu kosztów

postępowania kasacyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm

przepisanych.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.

Poza spełnianiem ogólnych wymagań dla pisma procesowego, skarga

kasacyjna powinna również zawierać prawidłowo sformułowane elementy

konstrukcyjne określone w art. 3984 § 1 pkt 1-3 k.p.c. Jednym z tych elementów jest

wniosek o uchylenie lub uchylenie i zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu

żądanego uchylenia i zmiany.

Braki

w

zakresie

elementów

konstrukcyjnych

skargi,

a więc również w zakresie jej wniosków, skutkują odrzuceniem skargi a limine bez

uprzedniego wezwania o usunięcie dostrzeżonych braków (postanowienie SN

z 24 października 2022 r., I CSK 3656/22). Wniosek taki wynika z porównania

treści art. 3986 § 2 k.p.c. in medio oraz art. 3986 § 1 k.p.c. Tylko drugi z tych

przepisów dopuszcza sanowanie określonych braków skargi kasacyjnej; nie

dotyczy to jednak elementów konstrukcyjnych określonych w art. 3984 § 1 pkt 1-3

k.p.c. (postanowienie SN z 24 czerwca 2022 r., I CSK 2657/22).

I CSK 634/26

3

Skarga kasacyjna wniesiona przez uczestniczkę nie zawiera wniosku

o uchylenie zaskarżonego orzeczenia. W skardze sformułowano natomiast wniosek

o „zmianę zaskarżonego postanowienia i utrzymanie w mocy postanowienia Sądu

I instancji”.

Tak sformułowany wniosek nie znajduje podstawy w przepisach Kodeksu

postępowania cywilnego.

Z tych względów Sąd Najwyższy, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c., orzekł jak

w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Jednocześnie w niniejszej sprawie

brak było podstaw do uwzględnienia wniosku wnioskodawczyni o zasądzenie na jej

rzecz od skarżącej kosztów postępowania kasacyjnego. Wniosek ten, zgłoszony

w odpowiedzi na skargę, został powiązany z wnioskiem o odmowę przyjęcia skargi

do rozpoznania, ewentualnie z wnioskiem o jej oddalenie. Takie rozstrzygnięcie

w sprawie nie zapadło, a podzielić należy prezentowany w orzecznictwie pogląd, że

nie ma podstaw do przyznania kosztów postępowania kasacyjnego stronie, która

w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosek o przyznanie tych kosztów łączy ze

wskazanymi przez siebie - innymi - rozstrzygnięciami. Pełnomocnik

wnioskodawczyni nie wniósł o odrzucenie skargi kasacyjnej, a takie rozstrzygnięcie

zapadło w niniejszej sprawie (postanowienia SN: z 11 stycznia 2002 r., III CKN

563/01; z 8 sierpnia 2012 r., II CSK 112/12; z 14 kwietnia 2023 r., I CSK 3486/22).

[wr]

[SOP]