Sygnatura akt: I CSK 801/24
Sąd: Sąd Najwyższy
Wydział: Izba Cywilna Wydział I
Rodzaj: Postanowienie
Data orzeczenia: 12 stycznia 2026 r.
Rozstrzygnięcie: Zasądzono
W serwisie od: 3 listopada 2026 r.
Zestawienie z tego dnia
Kategorie: Sąd Najwyższy

Skarga kasacyjna w sprawie o zasiedzenie nieprzyjęta do rozpoznania

Spór

Wnioskodawczyni D.L. wystąpiła o zasiedzenie, a uczestnikiem postępowania była Gmina K. Wnioskodawczyni zaskarżyła postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z 19 września 2023 r.

Ustalenia sądu

Sąd Najwyższy ustalił, że skarga kasacyjna nie zawiera wystarczającego uzasadnienia oczywistej zasadności, a argumentacja dotycząca art. 233 § 1 k.p.c., art. 227 i art. 172 § 1 i 2 k.c. tego nie wykazuje. Nie stwierdzono też nieważności postępowania.

Rozstrzygnięcie

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądził od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika 900 zł kosztów postępowania kasacyjnego.

Dlaczego

Według Sądu Najwyższego argumentacja skarżącej nie wykazała kwalifikowanego naruszenia prawa widocznego prima facie, a żadna z przesłanek z art. 3989 § 1 k.p.c. nie została spełniona.

Dla firm

Oczywista zasadność skargi kasacyjnej zachodzi tylko wtedy, gdy wadliwość zaskarżonego orzeczenia jest widoczna bez głębszej analizy, a zarzuty skarżącego muszą to wyraźnie pokazywać.

Więcej o sprawie

Wnioskodawczyni D.L. powoływała się na oczywistą zasadność skargi, a uczestnikiem postępowania była Gmina K. Sąd Najwyższy uznał, że jej argumentacja nie wykazała naruszenia widocznego bez głębszej analizy, i zasądził od wnioskodawczyni 900 zł kosztów postępowania kasacyjnego.

Skarga kasacyjna wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 19 września 2023 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania z powołaniem się na jej oczywistą zasadność.
Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy

Rozstrzygnięcie: Zasądzono
Sąd: Sąd Najwyższy, Izba Cywilna Wydział I
Sygnatura: I CSK 801/24

Treść orzeczenia

I CSK 801/24

POSTANOWIENIE

12 stycznia 2026 r.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej w składzie:

SSN Dariusz Zawistowski

na posiedzeniu niejawnym 12 stycznia 2026 r. w Warszawie

w sprawie z wniosku D.L.

z udziałem Gminy K.

o zasiedzenie,

na skutek skargi kasacyjnej D.L.

od postanowienia Sądu Okręgowego w Katowicach

z 19 września 2023 r., III Ca 145/22,

1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;

2. zasądza od wnioskodawczyni na rzecz uczestnika kwotę

900 zł (dziewięćset) tytułem zwrotu kosztów postępowania

kasacyjnego, wraz z odsetkami w wysokości odsetek

ustawowych w przypadku opóźnienia, rozpoczynającego bieg po

upływie tygodnia od dnia doręczenia wnioskodawczyni odpisu

niniejszego postanowienia.

Uzasadnienie

Zgodnie z brzmieniem art. 3989§ 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę

kasacyjną do rozpoznania w następujących wypadkach:

1. w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne

I CSK 801/24

2. istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących

poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów

3. zachodzi nieważność postępowania

4. skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

Skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, którego

rozpoznanie przez Sąd Najwyższy musi być uzasadnione względami o szczególnej

doniosłości, wykraczającymi poza indywidualny interes skarżącego, a mającymi

swoje źródło w interesie publicznym, w szczególności przez zapewnienie jednolitej

wykładni i stosowania prawa.

Skarga kasacyjna wnioskodawczyni od postanowienia Sądu Okręgowego

w Katowicach z dnia 19 września 2023 r. zawiera wniosek o jej przyjęcie do

rozpoznania z powołaniem się na jej oczywistą zasadność. Analiza wniosku

o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania i jego uzasadnienia prowadzi

jednakże do stwierdzenia, że wskazana przez skarżącą podstawa przyjęcia skargi

kasacyjnej do rozpoznania nie zachodzi. Brak jest także podstaw by przyjąć, że w

sprawie miała miejsce nieważność postępowania.

Twierdzenie skarżącej o istnieniu przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej

do rozpoznania z powodu jej oczywistej zasadności, nie znajduje bowiem

dostatecznego uzasadnienia w świetle argumentacji przytoczonej w tym zakresie

przez skarżącą. W judykaturze utrwalone jest stanowisko, że oczywista zasadność

skargi kasacyjnej ma miejsce jedynie wówczas, gdy bez dokonania głębszej analizy

dla przeciętnego prawnika jest oczywiste, że podstawy skargi zasługują na

uwzględnienie, a zatem ma miejsce kwalifikowana postać naruszenia prawa,

zauważalna prima facie przy wykorzystaniu podstawowej wiedzy prawniczej

i przesądza to o wadliwości zaskarżonego orzeczenia w stopniu nakazującym

uwzględnienie skargi. Dla takiej oceny stanowisko przedstawione przez skarżącą,

związane z zarzutem naruszenia art. 233 § 1 k.p.c., art. 227 i art. 233 § 1 k.p.c.

oraz art. 172 § 1 i 2 k.c. nie daje zaś podstaw.

Z tych względów w przedmiocie wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do

rozpoznania orzeczono jak w treści postanowienia (art.3989 § 2 k.p.c. ).

I CSK 801/24

O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 520 § 2

w zw. z art. 13 § 2, art. 391§ 1 i art. 398.21 k.p.c.

Dariusz Zawistowski

[SOP]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.