Sąd Najwyższy nie wstrzymał wykonania wyroku skazanemu M. W. na czas kasacji

Na skutek kasacji obrońcy skazanego M. W. od wyroku Sądu Apelacyjnego

w Poznaniu z dnia 20 sierpnia 2025 r., II AKa 70/25, zmieniającego wyrok Sądu

Okręgowego w Poznaniu z dnia 8 października 2024 r., III K 364/22, przed Sądem

Najwyższym zawisła sprawa tego skazanego. W kasacji obrońcy został zawarty

także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego nią wyroku. Wniosek ten

nie został szerzej uzasadniony.

I KK 153/26

2

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Wniosek okazał się niezasadny.

W orzecznictwie słusznie przyjmuje się, że Sąd Najwyższy może wstrzymać

wykonanie prawomocnego wyroku wyłącznie w wyjątkowych przypadkach. Za

podjęciem takiej decyzji muszą przemawiać: bardzo wysokie prawdopodobieństwo

uwzględnienia kasacji, nietrafność merytoryczna wyroku oraz ustalenie, że

wykonanie kary przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego

wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne skutki. Zasadnie podkreśla się

więc, że można wstrzymać wykonanie zaskarżonego kasacją wyroku, jeżeli

wyraźnie rysuje się perspektywa uniewinnienia skazanego, względnie umorzenia

wobec niego postępowania na skutek uwzględnienia kasacji (por. postanowienie

Sądu Najwyższego z dnia 15 lutego 2018 r., II KK 23/18; postanowienie Sądu

Najwyższego z dnia 21 lipca 2025 r., II KK 83/25). Niezbędne jest więc ustalenie,

że postawione orzeczeniu sądu odwoławczego zarzuty (i argumentacja

zaprezentowana na ich poparcie) dają asumpt do przyjęcia poglądu o niemal

pewnej wadliwości zaskarżonego wyroku sądu odwoławczego (por. postanowienia

Sądu Najwyższego: z dnia 3 kwietnia 2025 r., IV KK 55/25; z dnia 27 marca 2025 r.,

III KK 84/25).

W tej sprawie nie zachodzi przedmiotowa oczywistość i jednoznaczność

uchybień sygnalizowanych w kasacji obrońcy.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy doszedł do przekonania, że nie

zachodzą w tej sprawie wystarczające podstawy do zastosowania nadzwyczajnej

instytucji przewidzianej w art. 532 § 1 k.p.k. Dodać należy, że decyzja w tym

względzie w żadnym razie nie przesądza ostatecznego rozstrzygnięcia kwestii

zasadności kasacji skarżącego od prawomocnego wyroku Sądu Apelacyjnego w

Poznaniu.

Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy orzekł jak w części

dyspozytywnej postanowienia.

[J.J.]

[r.g.]

I KK 153/26

3