Łączna kara rok więzienia przy sumie kar 11 miesięcy. SN uchylił wyrok

D.S. stanęła pod zarzutem popełnienia następujących czynów:

1. zakwalifikowanego z art. 288§1 k.k., polegającego na tym, że w dniu

21 czerwca 2023 roku w K., woj. [...], działając wspólnie i w porozumieniu z

A.P. dokonała zniszczenia mienia w postaci: uszkodzenia szyldu w drzwiach

wejściowych do mieszkania usytuowanego przy ul. […] o wartości 300 złotych,

zabrudzenia ścian o wartości 300 złotych, uszkodzenia drzwi wewnętrznych

do pokoju o wartości 200 złotych, stłuczenia 7 sztuk płytek ceramicznych

w korytarzu o wartości szkody 100 złotych, wgniecenia profilu aluminiowego

o wartości 100 złotych, stłuczenia płytek ceramicznych na powierzchni 2,5 x

2,5 m o wartości 1.000 złotych, w wyniku którego powstały straty w łącznej

kwocie 2.000 złotych na szkodę W.F.,

2. zakwalifikowanego z art. 193 k.k., polegającego na tym, że w dniu 21 czerwca

2023 roku w K., woj. [...], działając wspólnie i w porozumieniu z A.P. naruszyła

mir domowy J.F., w ten sposób, że wtargnęła do jego mieszkania i nie opuściła

tego mieszkania wbrew żądaniu pokrzywdzonego,

3. zakwalifikowanego z art. 157§2 k.k. i art. 190§1 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k.

w zw. z art. 64§1 k.k., polegającego na tym, że w dniu 20 czerwca 2023 roku

w K., woj. [...], kilka razy uderzyła pięścią w twarz i głowę oraz kopała nogami

C.B., czym spowodowała obrażenia ciała w postaci złamania kości nosowych,

powierzchownego urazu powłok głowy oraz stłuczenia dolnej części grzbietu

i miednicy, które to obrażenia spowodowały naruszenie czynności narządów

ciała na czas krótszy niż 7 dni, a ponadto kierowała pod adresem C.B. groźby

realne pozbawienia życia, które to groźby w okolicznościach w jakich zostały

wypowiedziane wzbudziły u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę,

że zostaną spełnione, przy czym zarzucanego czynu dopuściła się w ciągu 5

lat, będąc uprzednio skazaną wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku sygn.

akt II K 821/19 z dnia 12 marca 2021 roku w punkcie III podpunktu 2 za czyn

z art. 288§1 k.k. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, oraz łącznie za

czyny zawarte w punkcie III podpunkt 1 i 2 na karę 10 miesięcy pozbawienia

wolności, który to wyrok objęty został wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w

I KK 394/26

3

Świdnicy o sygn. akt III K 99/22 z dnia 20 października 2022 roku, na mocy

którego została skazana na karę łączną roku i 4 miesięcy pozbawienia

wolności, którą to karę odbywała w okresie od dnia 17.01.2019 roku do dnia

18.01.2019 roku, od dnia 29.12.2020 roku do dnia 25.05.2021 roku i od dnia

28.10.2021 roku do dnia 16.05.2022 roku,

4. zakwalifikowanego z art. 288§1 k.k., polegającego na tym, że w nocy z dnia

11 na 12 lutego 2023 roku w K., woj. [...], dokonała zniszczenia drzwi

wejściowych do mieszkania nr […] usytuowanych w budynku przy ul. [...]

poprzez ich kopanie, czym spowodowała urwanie dolnego zawiasu, liczne

wgniecenia oraz odkształcenie drzwi skutkujące brakiem możliwości ich

domknięcia, o wartości 1.700 złotych oraz uszkodzenia drzwi balkonowych

przynależnych do w/w mieszkania, poprzez oblanie ich farbą malarską,

o wartości strat 400 złotych, powodując straty w łącznej kwocie 2.100 złotych

na szkodę A.S. oraz

5. zakwalifikowanego z art. 62 ust. 1 Ustawy z dnia 29 lipca 2005r.

o przeciwdziałaniu narkomanii, polegającego na tym, że w dniu 21 czerwca

2023 roku w K., woj. [...] wbrew przepisom ustawy o przeciwdziałaniu

narkomanii posiadała środki psychotropowe w postaci amfetaminy w ilości

0,46 grama netto.

Wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 3 lutego 2026r., wydanym

w sprawie o sygn. akt II K 494/24 D.S. została uznana:

1. za winną popełnienia czynów zarzucanych jej w punktach nr 2 i 4, przy

przyjęciu, że zostały one popełnione w krótkich odstępach czasu,

z wykorzystaniem takiej samej sposobności, tj. występku z art. 288§1 k.k. w

zw. z art. 91§1 k.k., za który, na podstawie art. 288§1 k.k. w zw. z art. 91§1

k.k. wymierzono jej karę 4 miesięcy pozbawienia wolności (pkt I sentencji

orzeczenia);

2. za winną tego, że w dniu 20 czerwca 2023 roku w K., woj. [...], kilka razy

uderzyła pięścią w twarz i głowę oraz kopała nogami B.B., czym spowodowała

u niego obrażenia ciała w postaci złamania kości nosa, rany głowy w okolicy

ciemieniowej lewej, obrzęku tkanek miękkich nosa oraz stłuczenia tkanek

miękkich grzbietu, które naruszyły czynności narządu ciała pokrzywdzonego

I KK 394/26

4

na czas nie przekraczający dni siedmiu, a ponadto kierowała pod adresem

B.B. groźby pozbawienia życia, które to groźby w okolicznościach w jakich

zostały wypowiedziane wzbudziły u pokrzywdzonego uzasadnioną obawę, że

zostaną spełnione, przy czym czynu tego dopuściła się będąc uprzednio

skazana wyrokiem Sądu Rejonowego w Kłodzku z dnia 12 marca 2021 roku,

sygn. akt II K 821/19, m.in. za czyn z art. 224§2 k.k. i art. 157§1 k.k. w zw. z

art. 11§2 k.k. i art. 57a§1 k.k. na karę 8 miesięcy pozbawienia wolności, objętej

następnie wyrokiem łącznym Sądu Okręgowego w Świdnicy z dnia 20

października 2022 roku, sygn. akt III K 99/22, którym wymierzono oskarżonej

karę łączną roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności i którą skazana odbywała:

od 17 stycznia 2019 roku do 18 stycznia 2019 roku, od 29 grudnia 2020 roku

do 25 maja 2021 roku, od 28 października 2021 roku do 16 maja 2022 roku

oraz od 16 maja 2022 roku do 30 września 2022 roku, tj. występku z art. 157§2

k.k. i art. 190§1 k.k. w zw. z art. 11§2 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k., za który, na

podstawie art. 157§2 k.k. w zw. z art. 11§3 k.k. w zw. z art. 64§1 k.k.

wymierzono jej karę 6 miesięcy pozbawienia wolności (pkt III sentencji

orzeczenia);

3. za winną popełnienia zarzucanego jej czynu opisanego w punkcie nr 5, przy

przyjęciu, że stanowi on wypadek mniejszej wagi określony w art. 62 ust. 3

Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu narkomanii, za który, na

podstawie art. 62 ust. 3 Ustawy z dnia 29 lipca 2005 roku o przeciwdziałaniu

narkomanii wymierzono jej karę miesiąca pozbawienia wolności (pkt IV

sentencji orzeczenia);

Na podstawie art. 414§1 k.p.k. w zw. z art. 17§1 pkt 10 k.p.k. Sąd umorzył

postępowanie wobec D.S. w zakresie zarzucanego jej czynu opisanego w punkcie

nr 2, z uwagi na brak wniosku o ściganie pochodzącego od osoby uprawnionej (pkt

II sentencji orzeczenia).

Ponadto, na podstawie art. 91§2 k.k., za zbiegające się przestępstwa Sąd

wymierzył D.S. karę łączną roku pozbawienia wolności (pkt V sentencji

orzeczenia). W dalszych zaś punktach sentencji wyroku Sąd orzekł także

o obowiązku naprawienia szkód wyrządzonych przestępstwami, o nawiązce,

dokonał stosownych zaliczeń w trybie art. 63§1 k.k., orzekł o przepadku, jak również

rozstrzygnął o kosztach postępowania.

I KK 394/26

5

Powyższy wyrok nie został zaskarżony przez strony postępowania

i uprawomocnił się wobec D.S. z dniem 8 kwietnia 2026 r.

Obecnie kasację od powyższego orzeczenia, na korzyść skazanej, wywiódł

Prokurator Generalny, zaskarżając wyrok w zakresie orzeczenia o karze łącznej

pozbawienia wolności (pkt V części dyspozytywnej), stawiając zarzut rażącego

i mającego istotny wpływ na treść wyroku naruszenia prawa karnego materialnego,

a mianowicie art. 86§1 k.k., polegającego na wymierzeniu wobec D.S kary łącznej

pozbawienia wolności powyżej sumy kar orzeczonych za poszczególne

przestępstwa.

Podnosząc powyższy zarzut skarżący wniósł o uchylenie wyroku w

zaskarżonej części i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi Rejonowemu w

Kłodzku do ponownego rozpoznania.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Kasacja jest oczywiście zasadna w stopniu wymaganym

przez

art. 535§5 k.p.k., dlatego możliwe było jej rozpoznanie na posiedzeniu.

Wyrok Sądu Rejonowego, w zaskarżonym zakresie, zapadł bowiem z rażącą

obrazą art. 86§1 k.k., co skutkowało orzeczeniem kary łącznej pozbawienia wolności

w wymiarze powyżej górnego progu przewidzianego w tym przepisie.

Zgodnie z treścią art. 86§1 k.k. karę łączną wymierza się w granicach powyżej

najwyższej z kar wymierzonych za poszczególne przestępstwa do ich sumy. Tym

samym, w przedmiotowej sprawie, Sąd mógł wymierzyć D.S. karę łączną w wymiarze

od 7 miesięcy pozbawienia wolności do 11 miesięcy pozbawienia wolności.

Rację ma zatem autor kasacji podnosząc zarzut rażącego naruszenia prawa

materialnego, w sytuacji, gdy kara wymierzona wyrokiem Sądu Rejonowego

wyniosła rok pozbawienia wolności.

Z tych też przyczyn konieczne stało się uchylenie wyroku w zaskarżonej

części i przekazanie sprawy Sądowi Rejonowemu w Kłodzku do ponownego

rozpoznania w tym zakresie.

Sąd Rejonowy w ponowionym postępowaniu winien, zważywszy na kierunek

i zakres podniesionego w kasacji zarzutu (co nie pozwala na zmianę orzeczonych

I KK 394/26

6

kar jednostkowych), wymierzyć oskarżonej karę łączną pozbawienia wolności w

granicach przewidzianych w art. 86§1 k.k.

Z tych wszystkich względów, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

Przewodniczący: SSN Tomasz Artymiuk

Sędziowie: SN Jerzy Grubba

SN Waldemar Płóciennik

Jerzy Grubba

Tomasz Artymiuk

Waldemar Płóciennik

[WB]

[r.g.]