Dozór elektroniczny i solidarne 110 tys. zł nie wstrzymały wykonania wyroku

W kasacji od wyroku Sądu odwoławczego obrońca skazanego zarzucił rażące

naruszenie szeregu przepisów prawa mające istotny wpływ na treść orzeczenia i

wniósł o wstrzymanie wykonania orzeczenia, a co najmniej, wstrzymanie wykonania

rozstrzygnięcia co do środka kompensacyjnego. W przekonaniu autora skargi,

doniosłość podniesionych zarzutów oraz nieodwracalne skutki, jakie może

spowodować wykonanie wobec skazanego P.K. wyroku, przemawia za

uruchomieniem instytucji z art. 532 § 1 k.p.k. W szczególności podniósł obrońca, że

w sytuacji, gdy drugi współskazany odbywa wieloletnią karę pozbawienia wolności,

wykonanie orzeczonego solidarnie ze współskazanym środka kompensacyjnego w

kwocie 110.000 zł będzie dla P. K. nadmiernie uciążliwe. Tym bardziej, że aktualnie

P. K. odbywa karę w systemie dozoru elektronicznego.

I KK 407/26

2

Wniosek złożony przez obrońcę skazanego nie zasługuje na uwzględnienie.

Instytucja wstrzymania wykonania wyroku określona w art. 532 § 1 k.p.k. ma

charakter wyjątkowy, a potrzeby jej zastosowania nie może uzasadniać sama

czynność wniesienia kasacji. Potrzeba ta aktualizuje się dopiero w istocie wówczas,

gdy bądź to (niezależnie od przyszłego rozstrzygnięcia co do zasadności skargi

kasacyjnej) już wcześniej można stwierdzić zaistnienie istotnych powodów do

uznania słuszności tej kasacji, bądź też wówczas, gdy strona wykaże odrębnie

istnienie szczególnych okoliczności powodujących, że wykonywanie lub wykonanie

orzeczenia pociągałoby za sobą wyjątkowo dolegliwe i w zasadzie nieodwracalne

skutki. Należy wskazać, że samo powołanie się na treść zarzutów nie może być

uznane za wystarczające dla przyjęcia, iż konieczne jest wstrzymanie wykonania

prawomocnie orzeczonej kary pozbawienia wolności. Nie może to automatycznie

przesądzać, że na pierwszy rzut oka istnieje podstawa do odstąpienia od

domniemania trafności ocen i ustaleń przyjętych za podstawę prawomocnego

wyroku już na etapie rozpoznawania niniejszego wniosku. Należy podkreślić, że

przedmiotem rozważań związanych z oceną przez Sąd Najwyższy zasadności

złożonego w trybie art. 532 § 1 k.p.k. wniosku o wstrzymanie wykonania orzeczenia

nie może być przecież całościowa i merytoryczna ocena trafności i zasadności

podniesionych w kasacji zarzutów, gdyż ta może zostać rozstrzygnięta dopiero w

trakcie rozpoznawania tego nadzwyczajnego środka zaskarżenia. Rozstrzygnięcie

wniosku złożonego w oparciu o przepis art. 532 § 1 k.p.k. nie stanowi swego rodzaju

prejudykatu w postępowaniu kasacyjnym, dlatego też w żaden sposób nie rzutuje

ono na kierunek przyszłego rozstrzygnięcia odnośnie do kasacji. Nie oznacza zatem,

że procesowo niedopuszczalne jest w przyszłości uznanie zarzutów podniesionych

w kasacji za oczywiście zasadne. Trafnie podnosi prokurator w odpowiedzi na

kasację, że wykonywanie kary w ramach dozoru elektronicznego oraz ewentualne

wykonanie środka kompensacyjnego, nie może być automatycznie powodem do

wstrzymania wykonania orzeczenia. Jak wyżej zaznaczono, wykonywany jest wyrok

prawomocny, a zatem przysługuje mu domniemanie trafności zawartych w nim

rozstrzygnięć, zaś podniesione w skardze zarzuty nie mają znamienia takiej

oczywistości, by w bezpośredniej konsekwencji mogły doprowadzić do uruchomienia

instytucji z art. 532 § 1 k.p.k.

Mając powyższe na uwadze, Sąd Najwyższy orzekł jak na wstępie.

I KK 407/26

3

[J.J.]

[a.ł]