Obrońca chciał wstrzymać karę na czas kasacji. SN nie uwzględnił wniosku T.C.

Zgodnie z art. 532 § 1 k.p.k., w razie wniesienia kasacji Sąd Najwyższy

może wstrzymać wykonanie zaskarżonego orzeczenia, jak i innego orzeczenia,

którego wykonanie zależy od rozstrzygnięcia kasacji. Norma ta nie wskazuje

wprawdzie przesłanek, od spełnienia których zależy wstrzymanie wykonalności

zaskarżonego orzeczenia, ale niewątpliwie winna ona mieć zastosowanie do

sytuacji wyjątkowych, wprowadza bowiem wyjątek od zasady niezwłocznej

wykonalności prawomocnych orzeczeń, wynikającej z art. 9 k.k.w. Przypomnieć po

pierwsze należy, że prawomocne wyroki sądowe korzystają z domniemania ich

prawidłowości (res iudicata pro veritate accipitur). W orzecznictwie Sądu

Najwyższego utrwalone jest przekonanie, że zastosowanie instytucji wstrzymania

wykonania orzeczenia winno być uzasadnione szczególnymi i jednoznacznymi w

I KK 474/25

2

swej wymowie okolicznościami prowadzącymi do wniosku, że wykonanie kary

przed rozpoznaniem kasacji spowodowałoby dla skazanego zbyt poważne, i w

zasadzie nieodwracalne, następstwa (zob. postanowienie SN z 18 listopada 2003 r.,

IV KK 347/03, OSNwSK 2003, poz. 2465; postanowienie SN z 22 lutego 2007 r.,

WO 4/07, OSNwSK 2007, poz. 493). Tego rodzaju następstwa złożonego

nadzwyczajnego środka odwoławczego mogą zaistnieć wówczas, gdy już pobieżna

analiza kasacji wskazuje na jej zasadność. Wyjątkowy charakter instytucji kasacji i

związane z tym procesowe skutki zastosowania instytucji przewidzianej w art. 532 §

1 k.p.k. skutkować muszą przyjęciem, że wstrzymanie wykonania orzeczenia może

nastąpić tylko wówczas, gdy zasadność złożonej kasacji jawi się jako nieomal

pewna. Jedynie taka ocena może uzasadniać odstępstwo od nakazu

bezzwłocznego wykonania prawomocnych orzeczeń.

Obrońca skazanego T.C. wniosek o wstrzymanie powiązał z dużym

prawdopodobieństwem uwzględnienia kasacyjnych zarzutów. Nie przesądzając w

tym miejscu w żadnej mierze końcowej oceny zasadności wniesionej kasacji, brak

jest podstaw do stwierdzenia w chwili obecnej, że jej uwzględnienie jawi się jako

nieomal pewne, a wykonywanie kary może prowadzić do wyjątkowo dolegliwych lub

wręcz nieodwracalnych skutków dla skazanego (por. postanowienie SN z dnia 11

kwietnia 2023 r., III KK 19/23, LEX nr 3516558). Na kanwie niniejszej sprawy nie

sposób nie dostrzec, iż zarzuty obrońcy dotyczą szczegółowych kwestii

postępowania dowodowego. Nie potrzeba szerszego uzasadnienia, by stwierdzić,

iż zarzuty takie wymagają drobiazgowego rozważenia, a przez to nie mają przed

przystąpieniem do rozpoznawania sprawy, czy to na rozprawie, czy na posiedzeniu,

charakteru oczywistego. Także zasadność podniesionych zarzutów zbadana

zostanie na etapie właściwego postępowania kasacyjnego. Aktualnie możliwość

uwzględnienia zarzutów nie jest na tyle silna, by implikowała konieczność

skorzystania z wyjątkowej instytucji wstrzymania wykonania orzeczenia.

Wobec powyższego postanowiono jak w sentencji.

[WB]

[a.ł]

I KK 474/25

3