Zażalenie na odmowę śledztwa wobec prezesa sądu w Poznaniu rozpozna inny sąd

Przed Sądem Rejonowym Poznań - Grunwald i Jeżyce w Poznaniu, zawisła

sprawa z zażalenia J.G. na postanowienie Prokuratora Rejonowego w Śremie o

odmowie wszczęcia śledztwa z 4 września 2025 r. w sprawie [...], dotyczącej

przekroczenia uprawnień przez funkcjonariusza publicznego - Prezesa Sądu

Rejonowego Poznań - Grunwald i Jeżyce w Poznaniu, polegającego na odmowie

interwencji w dniu 6 grudnia 2024 r. w Poznaniu w ramach administracyjnego

nadzoru nad pracą Wydziały III i VIII Karnego tego Sądu, a nadto poprzez

I KO 138/25

2

skierowanie fałszywego zawiadomienia do Prokuratury Rejonowej Poznań -

Grunwald o popełnieniu przestępstwa przez J.G., czym dział na szkodę J.G. tj. o

przestępstwo z art. 231 § 1 k.k. i art. 234 k.k. w zw. z art. 11 § 2 k.k.

W ocenie sądu wnioskującego już sam przedmiot postępowania i treść

zawiadomienia o przestępstwie oraz treść zażalenia wskazują na zasadność

przekazania przedmiotowej sprawy ze względu na dobro wymiaru sprawiedliwości,

albowiem sformułowane zarzuty dotyczą czynności zawodowych Prezesa Sądu

Rejonowego Poznań - Grunwald i Jeżyce w Poznaniu, co może wywołać zarówno

wśród opinii publicznej, jak i samego Skarżącego, przekonanie o braku warunków

rozpoznania sprawy w sposób obiektywny przez Sąd Rejonowy Poznań -

Grunwald i Jeżyce w Poznaniu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 37 k.p.k. powodem przekazania sprawy przez Sąd Najwyższy

innemu sądowi równorzędnemu może być tylko dobro wymiaru sprawiedliwości.

Jest to przesłanka o charakterze ogólnym i wybitnie ocennym.

Sąd Najwyższy w swoim orzecznictwie przyjmuje, że przekazanie sprawy do

rozpoznania innemu sądowi równorzędnemu mogą uzasadniać powody wiązane

z ujemnym wpływem na swobodę orzekania lub które mogą stwarzać przekonanie

o braku warunków do rozpoznania sprawy w sposób obiektywny (por. np.

postanowienia Sądu Najwyższego: z 13 lipca 1995 r. sygn. akt III KO 34/95,

OSNKW 1995, z. 9-10, poz. 68; z 17 maja 2001 r. sygn. akt IV KO 21/01, OSNKW

2001, z. 7 – 8, poz. 58). Dobro wymiaru sprawiedliwości może także uzasadniać

uruchomienie trybu, określonego w art. 37 k.p.k., wtedy, gdy w następstwie

konkretnych okoliczności może powstać w społecznym odbiorze przekonanie

(nawet błędne), że sprawa nie zostanie bezstronnie rozpoznana (por. np.

postanowienia Sądu Najwyższego: z 5 stycznia 2001 r. sygn. akt III KO 105/00; z

12 lutego 2002 r. sygn. V KO 3/02). Tak jest między innymi, gdy konfiguracja

zawodowych powiązań uczestników postępowania z sądem miejscowo właściwym

może wywoływać u zewnętrznych obserwatorów obawy, czy ta sprawa będzie

rozpoznana w warunkach wolnych od wszelkiego rodzaju nacisków, nawet tylko

tych będących następstwem samej świadomości istnienia służbowych powiązań

I KO 138/25

3

sędziów tego sądu (por. np. postanowienia Sądu Najwyższego: z 14 lipca 2010 r.

sygn. akt V KO 66/10; z 14 kwietnia 2021 r. sygn. akt IV KO 26/21).

Mając na względzie tak rozumiane pojęcie dobra wymiaru sprawiedliwości,

Sąd Najwyższy uznał, iż okoliczności, które przedstawiono w uzasadnieniu

postanowienia Sądu Rejonowego Poznań - Grunwald i Jeżyce w Poznaniu, mogą

powodować powstanie w odbiorze zewnętrznym przekonania o braku warunków do

bezstronnego jej rozpoznania przez ten Sąd Rejonowy. Kierując się tym, Sąd

Najwyższy postanowił, przekazać sprawę do rozpoznania Sądowi Rejonowemu

Poznań Stare Miasto w Poznaniu.

[WB]

[r.g.]