Spór o odmowie przyjęcia kasacji

Zarządzeniem Przewodniczącego II Wydziału Karnego Sądu Apelacyjnego

we Wrocławiu z dnia 15 kwietnia 2026 r., sygn. akt II AKa 45/25, odmówiono

przyjęcia kasacji złożonej przez obrońcę skazanego P.B. od wyroku Sądu

Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 10 grudnia 2025 r. w sprawie o sygn. akt II AKa

45/25, wskazując, że prawomocnym wyrokiem skazano P. B. na karę pozbawienia

wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania, a w kasacji obrońcy nie

zostały sformułowane zarzuty wskazujące na zaistnienie uchybień z art. 439 § 1

k.p.k., co skutkuje niedopuszczalnością kasacji.

I KZ 27/26

2

W zażaleniu na to zarządzenie, obrońca skazanego podniósł „naruszenie art.

439 § 1 pkt 10 k.p.k. poprzez pominięcie obrońcy w sytuacji gdy obrońca ani

skazany nie brali udziału w czynnościach w związku” a także, „art. 438 pkt 2 k.p.k.

poprzez obrazę przepisów postępowania, która mogła mieć wpływ na treść wyroku

w tym naruszenia art. 7 k.p.k. mająca na niego wpływ, skutkującą poczynieniem

błędnych ustaleń faktycznych i art. 410 kpk”. W zażaleniu nie zawarto wniosku

końcowego (art. 427 § 1 k.p.k.).

Sąd Najwyższy rozważył, co następuje.

Zażalenie jest oczywiście niezasadne. Treść zarzutów jak i uzasadnienia

zażalenia dowodzi, że skarżący nie rozumie czego dotyczyło zaskarżone

zarządzenie, a w związku z tym, także nie umie podnieść zarzutów co do tego

zarządzenia. Całe uzasadnienie zażalenie skupione jest na opisaniu toku

postępowania przygotowawczego, zarzutów co do podejmowanych w toku tego

postępowania czynności, a końcowo, braku właściwej kontroli tych kwestii tak przez

sąd pierwszej instancji, jak i sąd odwoławczy, tj. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu.

Warto zacytować ostatnie zdania tego zażalenia (oryginalna pisownia): „Na

potrzeby tego zażalenia obrońca podnosi li tylko zarzuty związane z brakiem jego

udziału w istotnych dla sprawy czynnościach dla spraw. Aktualne pozostają inne

zarzuty kasacji.” Tymczasem w zarządzeniu precyzyjnie wskazano, że skoro

prawomocnym wyrokiem orzeczono karę pozbawienia wolności z warunkowym

zawieszeniem jej wykonania, to kasację na korzyść można wnieść tylko wówczas,

gdy zostaną w niej podniesione zarzuty z art. 439 k.p.k. W zażaleniu należałoby

kwestionować podstawę wydanego zarządzenia oraz ewentualnie próbować

wykazywać, że wskazano w kasacji uchybienie z art. 439 k.p.k. (byłoby to

oczywiście praktycznie niemożliwe, skoro w zarzutach kasacji znalazł się zarzut

błędu w ustaleniach faktycznych), a nie opisywać tok postępowania

przygotowawczego oraz stanowiska sądów co do tego postępowania.

Z tych powodów należało orzec jak w postanowieniu.

[J.J.]

I KZ 27/26

3

[a.ł]