Wtorek Wydanie nr 31

Sygnatura akt
I KZ 36/26
Sąd
Sąd Najwyższy
Wydział
Izba Karna Wydział I
Rodzaj
Postanowienie
Data orzeczenia
21 października 2026 r.
W serwisie od

Zestawienie z tego dnia
Kategorie
Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy

Sąd Najwyższy utrzymał w mocy odmowę wznowienia procesu skazanego A.K.

Skazany twierdził, że pokrzywdzona mogła upozorować przestępstwo, a w rzeczywistości popełniła samobójstwo. Te okoliczności były już znane sądom w toku procesu.

Sąd
Sąd Najwyższy, Izba Karna Wydział I
Sygnatura
I KZ 36/26

Dla firm: Okoliczności, które były znane sądowi w toku procesu i były częścią linii obrony, nie stanowią nowych okoliczności uzasadniających wznowienie postępowania.

Stanowiły one już element linii obrony skazanego w toczącym się procesie.

Z uzasadnienia, Sąd Najwyższy

Treść orzeczenia

I KZ 36/26

POSTANOWIENIE

Dnia 21 października 2026 r.

Sąd Najwyższy w składzie:

SSN Tomasz Artymiuk (przewodniczący)

SSN Jerzy Grubba (sprawozdawca)

SSN Eugeniusz Wildowicz

w sprawie A.K.

po rozpoznaniu w Izbie Karnej

na posiedzeniu w dniu 21 października 2026r.

zażalenia skazanego na postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 3 lipca 2026r. (I

KO 48/26) o odmowie przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania wobec jego

oczywistej bezzasadności

na podstawie art. 545§3 k.p.k.

p o s t a n o w i ł:

utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie

Uzasadnienie

Zażalenie skazanego nie mogło zostać uwzględnione.

W dniu 3 lipca 2026r. postanowieniem w sprawie I KO 48/26 Sąd Najwyższy

odmówił przyjęcia wniosku o wznowienie postępowania złożonego osobiście przez

skazanego, wobec jego oczywistej bezzasadności. Powodem takiego

rozstrzygnięcia, jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, było to,

że wnioskodawca nie przedstawił w swym wniosku żadnych takich okoliczności

sprawy, które w rozumieniu art. 540§1 pkt 1 k.p.k. w zw. z art. 541 k.p.k. mogłyby

stanowić przesłankę do wznowienia postępowania w sprawie. W szczególności nie

I KZ 36/26

2

wskazał prawomocnego wyroku sądu, który potwierdzałby, że w związku ze sprawą

dopuszczono się przestępstwa.

Na to postanowienie zażalenie wniósł A. K. wskazując, że w jego ocenie

postępowanie przed Sądem Apelacyjnym toczyło się w sposób przewlekły,

że pokrzywdzona miała powody do tego aby „upozorować” popełnienie

przestępstwa, gdy w istocie było to samobójstwo oraz na okoliczność, że w składzie

rozpoznającym sprawę, jako sprawozdawca zasiadał sędzia delegowany.

Żadna ze wskazanych przez skazanego okoliczności nie może jednak

zadecydować o uznaniu skuteczności złożonego zażalenia. Nie sposób bowiem

przyjąć, że fakt prowadzenia postępowania w sposób przewlekły mógłby być

potraktowany jako wyczerpujący znamiona którejkolwiek z przesłanek do

wznowienia postępowania wskazanych w Kodeksie postępowania karnego.

Jednocześnie jednak nie ma jakichkolwiek podstaw do tego by zasadnie twierdzić,

że taka przewlekłość rzeczywiście zaistniała, skoro zdarzenie będące przedmiotem

osądu miało miejsce 19 marca 2011r., wyrok przed Sądem Okręgowym zapadł 7

lutego 2013r., a przed Sądem Apelacyjnym 21 maja 2013r. Brak podstaw też do

przyjęcia, że sąd rozpoznający sprawę w postępowaniu apelacyjnym był

nienależycie obsadzony, skoro sędzia K.L. uzyskał prawidłową delegację do

orzekania w tym sądzie (delegacja Prezesa Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia

16 kwietnia 2013r. […] – notatka z dnia 20 października 2026r.).

Także wskazanie w zażaleniu na inne przyczyny śmierci pokrzywdzonej niż

te, które ustaliły sądy rozpoznające sprawę, nie może spowodować wszczęcia

postępowania wznowieniowego, gdyż, pomijając okoliczność, że nie dowodzą one

tego, iż w związku z postępowaniem dopuszczono się przestępstwa (jak wymaga

art. 540§1 pkt 1 k.p.k.), to nie są to też okoliczności nowe w sprawie, nieznane sądom

rozpoznającym tę sprawę. Stanowiły one już element linii obrony skazanego

w toczącym się procesie.

W tej sytuacji brak jest podstaw do uwzględnienia zażalenia

Kierując się przedstawionymi względami Sąd Najwyższy orzekł, jak na

wstępie.

Przewodniczący: SSN (Tomasz Artymiuk)

Sędziowie: SN (Jerzy Grubba)

SN (Eugeniusz Wildowicz)

[WB]

I KZ 36/26

3

[a.ł]

Pełny tekst i metryka orzeczenia: Sąd Najwyższy, repozytorium2.sn.pl. Tytuł i streszczenie przygotował model językowy na podstawie treści orzeczenia. Orzeczenie może być nieprawomocne.