Odpis wyroku wysłany bez załącznika. Termin obrońcy na uzasadnienie od 11 sierpnia

Sędzia Sądu Apelacyjnego w Poznaniu zarządzeniem z dnia 9 września

2026 r., sygn. akt II AKa 309/25 na podstawie art. 422 § 3 k.p.k. odmówił przyjęcia

wniosku byłego obrońcy z urzędu oskarżonej M. S. - adwokata Ł. K. z dnia 13

sierpnia 2026 r. o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku Sądu

Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 18 czerwca 2026 r., sygn. akt II AKa 309/25 w

I KZ 47/26

2

zakresie punktu 3. W uzasadnieniu wskazano, że w odniesieniu do punktu 3 wyroku,

termin do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia rozpoczął bieg

od dnia 30 lipca 2026 r., zatem z dniem 6 sierpnia 2026 r. upłynął zawity termin

siedmiu dni.

W uzasadnieniu podkreślono, że adwokat Ł. K. wniosek o sporządzenie i

doręczenie uzasadnienia wyroku złożył dopiero w dniu 14 sierpnia

2026 r., a więc po upływie ustawowego, zawitego terminu.

Zażalenie na powyższe zarządzenie wniósł adwokat Ł. K. , który

zaskarżonemu zarządzeniu zarzucił:

I. naruszenie przepisu postępowania mające istotny wpływ na treść

zaskarżonego zarządzenia, a mianowicie przepisu art. 422 § 3 k.p.k. poprzez jego

zastosowanie i odmówienie przyjęcia wniosku o uzasadnienie wyroku z dnia 18

czerwca 2026 r. w zakresie punktu 6 pomimo, że wniosek o uzasadnienie został

złożony w ustawowymi terminie 7 dni liczonych od dnia doręczenia sentencji wyroku

z dnia 18 czerwca 2026 r.,

II. błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego

zarządzenia mające istotny wpływ na jego treść, a mianowicie błędne przyjęcie, że

wyrok z dnia 18 czerwca 2026 r. wydany w niniejszej sprawie został skutecznie

doręczony w dniu 30 lipca 2026 r. pomimo, że wyrok został skutecznie doręczony w

dniu 14 sierpnia 2026 r. i od tej daty rozpoczął bieg termin na złożenie wniosku o

uzasadnienie wyroku z dnia 18 czerwca 2026 r., zaś doręczenie pisma z dnia 23

lipca 2026 r. nie wywołuje skutków prawnych w zakresie rozpoczęcia terminu do

złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, bowiem pismo to nie zawierało załącznika

w postaci sentencji wyroku.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego zarządzenia, przyjęcie wniosku

i sporządzenie uzasadnienia wyroku zgodnie z wnioskiem z dnia 14 sierpnia 2026 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że zasadnie wskazał w zaskarżonym

zarządzeniu sędzia Sądu Apelacyjnego w Poznaniu, że punkt 3 wyroku Sądu

Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 18 czerwca 2026 r., sygn. akt II AKa 309/25 dotyczył

bezpośrednio wniosku adwokata Ł. K. o przyznanie mu kosztów obrony z urzędu,

tym samym należało powiadomić adwokata o sposobie rozstrzygnięcia jego wniosku

i doręczyć mu odpis wyroku w zakresie dotyczącym tego rozstrzygnięcia. Adwokat Ł.

I KZ 47/26

3

K. nie był obecnym na ogłoszeniu wyroku, nie był też zawiadamiany o terminie

rozprawy, bowiem zarządzeniem z dnia 2 marca 2026 r. został zwolniony z funkcji

obrońcy z urzędu. Powyższe uzasadniało zatem doręczenie mu odpisu wyroku.

Z akt przedmiotowej sprawy wynika, że w dniu 24 lipca 2026 r. w odpowiedzi

na wniosek adwokata Ł. K. (k. 1141), zostało wysłane pismo z dnia 23 lipca 2026 r.,

gdzie jako załącznik wskazano wyrok Sądu Apelacyjnego z dnia 18 czerwca 2026 r.,

II AKa 309/25 (k. 1142). Pismo to zostało odebrane w dniu 27 lipca 2026 r. (k. 1173).

Sędzia Sądu Apelacyjnego w Poznaniu w uzasadnieniu zaskarżonego

zarządzenia podniósł, że w piśmie z dnia 23 lipca 2026 r. omyłkowo nie przesłano

odpisu wyroku, który został ponownie nadany w dniu 28 lipca 2026 r. i skutecznie

doręczony w dniu 30 lipca 2026 r. (k. 1175). Zdaniem sędziego bez znaczenia dla

oceny zachowania terminu pozostaje ponowne doręczenie adwokatowi Ł. K. odpisu

wyroku w dniu 11 sierpnia 2026 r.

Jednakże analiza akt wskazuje, że w piśmie złożonym w dniu 6 sierpnia

2026 r. (data wpływu) adwokat Ł. K. poinformował sąd, iż także w przesłanej do niego

korespondencji z dnia 30 lipca 2026 r. ponownie nie było załącznika w postaci odpisu

wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 18 czerwca 2026 r. (k. 1147) i

jednocześnie wniósł o ponowne doręczenie przedmiotowego wyroku.

Wykonując zarządzenie z dnia 6 sierpnia 2026 r. ponownie wysłano odpis

wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu z dnia 18 czerwca 2026 r. do adwokata Ł. K.

(k. 1147). Pismo zawierające odpis wyroku nadano w dniu 7 sierpnia 2026 r., zaś

odebrano w dniu 11 sierpnia 2026 r. (k. 1174).

Uwzględniając powyższe, należy uznać, że skuteczne doręczenie odpisu

przedmiotowego wyroku nastąpiło dopiero w dniu 11 sierpnia 2026 r., nie zaś w dniu

30 lipca 2026 r. Nielogicznym byłoby wysyłanie ponownie odpisu wyroku, przy

jednoczesnym ustaleniu, że został on skutecznie doręczony. Przy czym z pisma

obrońcy wynika jednoznacznie, że do skutecznego doręczenia w dniu 30 lipca 2026

r. nie doszło. Istnieją zatem podstawy do uznania, że wniosek adwokata Ł. K. o

sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, złożony w dniu 14 sierpnia 2026 r.

został wniesiony z zachowaniem siedmiodniowego terminu zawitego.

W związku z powyższym Sąd Najwyższy uznał za zasadne uchylenie

zaskarżonego zarządzenia i przekazanie sprawy Prezesowi Sądu Apelacyjnego w

Poznaniu do ponownego rozpoznania.

Z tych względów orzeczono jak w części dyspozytywnej postanowienia.

I KZ 47/26

4

[JJ.]

[a.ł]

Anna Dziergawka