Kasacja napisana osobiście przez skazanego. SN utrzymał odmowę jej przyjęcia

Zarządzeniem z dnia 8 października 2025 r., VI Ka 187/25, WKK 24/25,

Przewodniczący VI Wydziału Karnego Odwoławczego Sądu Okręgowego w

Jeleniej Górze, odmówił przyjęcia osobistej kasacji złożonej przez M.G. od wyroku

Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze z dnia 14 maja 2025 r., sygn. akt VI Ka 187/25,

wobec nieuzupełnienia w terminie braków formalnych w postaci wymogu

sporządzenia i podpisania kasacji przez adwokata lub radcę prawnego.

Na to zarządzenie zażalenie złożył osobiście M.G. przedstawiając w nim

poglądy natury pozaprawnej, które nie odnoszą się bezpośrednio do zaskarżonego

zarządzenia.

I KZ 57/25

2

Sąd Najwyższy zważył, co następuje.

Zażalenie skarżącego nie zasługiwało na uwzględnienie.

W dniu 1 sierpnia 2025 r. na podstawie art. 78 § 1a k.p.k. wyznaczony został

skazanemu obrońca z urzędu w postępowaniu kasacyjnym celem sporządzenia i

podpisania w imieniu skazanego kasacji od wyroku sądu odwoławczego albo

poinformowania na piśmie sądu, że nie stwierdził podstaw do wniesienia kasacji

(art. 84 § 3 k.p.k.) Pismem z dnia 27 sierpnia 2025 r. obrońca poinformował Sąd, że

nie znajduje podstaw do wywiedzenia kasacji. O treści stanowiska obrońcy

zawiadomiono skazanego pismem z dnia 27 sierpnia 2025 r., które odebrał 2

września 2025 r. (k. 273 akt sprawy). Poinformowano go także, iż odmowa

wniesienia kasacji przez wyznaczonego z urzędu obrońcę nie stanowi podstawy

prawnej do złożenia ponownego wniosku o wyznaczenie innego adwokata z urzędu

i wezwano go do przedłożenia kasacji sporządzonej przez ustanowionego przez

siebie obrońcę. Ponieważ M.G. w odpowiedzi nadesłał pismo datowane na dzień 7

września 2025 r., Zastępca Przewodniczącego VI Wydziału Karnego

Odwoławczego Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze skierował do skazanego

obszerne pismo z dnia 11 września 2025 r., w którym pouczył go dodatkowo o

wymogach formalnych do wniesienia kasacji oraz o skutkach prawnych

nieusunięcia braków formalnych osobistej kasacji (k. 275). Skazany odebrał pismo

w dniu 17 września 2025 r. (k. 279). W odpowiedzi zamiast ustanowić obrońcę z

wyboru, przesłał kolejną osobiście sporządzoną kasację uzupełnioną mailem. W tej

sytuacji zostało wydane w/w zarządzenie, zaskarżone przedmiotowym zażaleniem.

Należy stwierdzić, że obowiązek sporządzania i podpisywania kasacji przez

fachowego obrońcę lub pełnomocnika jest to tzw. przymus adwokacko – radcowski.

Jego celem jest konieczność spełnienia wysokich wymagań formalnych przez

autora kasacji i zapewnienia wysokiego poziomu merytorycznego tego pisma

procesowego. Należy też podkreślić, że nawet wyznaczony z urzędu pełnomocnik

nie jest zobowiązany do sporządzenia i podpisania kasacji. W wypadku, gdy nie

stwierdzi podstaw do wniesienia kasacji, powinien o tym poinformować sąd na

piśmie (art. 84 § 3 k.p.k.). W niniejszej sprawie pełnomocnik wywiązał się ze swoich

obowiązków w sposób rzetelny – zapoznał się z aktami sprawy, a następnie

I KZ 57/25

3

uzasadnił szczegółowo, dlaczego w jego przekonaniu brak było podstaw do

wniesienia kasacji. Opinia o braku podstaw do wniesienia kasacji jest autonomiczną

decyzją obrońcy lub pełnomocnika i sąd nie ma instrumentu prawnego do

przymuszenia przedstawiciela procesowego do sporządzenia i podpisania kasacji.

Obrońca (pełnomocnik) z urzędu w swej decyzji co do istnienia podstaw do

wniesienia kasacji zachowuje pełną autonomię, dlatego stanowisko to jest dla sądu

wiążące. W Kodeksie postępowania karnego nie ma bowiem przepisu, który

upoważniałby sąd do „przymuszenia” obrońcy z urzędu do sporządzenia i

wniesienia kasacji, jak i też przepisu, który nakazywałby ustanowić stronie innego

obrońcę z urzędu (pełnomocnika) w sytuacji, gdy dotychczasowy obrońca - bądź

pełnomocnik - rzetelnie wykonał swój obowiązek, a strona nie zgadza się z tą

opinią (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 20 września 2017 r., II KZ

21/17, LEX nr 2376890; z dnia 17 czerwca 1997 r., V KZ 57/97, OSNKW 1997, z. 9

– 10, poz. 82). W niniejszej sprawie, pismo wniesione osobiście przez M.G. od

wyroku Sądu Okręgowego w Jeleniej Górze, zatytułowane jako „kasacja”, nie

mogło zostać przyjęte i uznane za kasację, skoro ustawa wyraźnie nakazuje w art.

526 § 2 k.p.k., by każda kasacja została sporządzona i podpisana przez obrońcę

lub pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym.

Mając to wszystko na uwadze Sąd Najwyższy postanowił, jak na wstępie.

[WB]

[r.g.]