Sąd Najwyższy umorzył skargę na przewlekłość apelacji i nakazał zwrot 200 zł opłaty

Pismem z 9 marca 2026 r. (data nadania przesyłki poleconej) Z. S. (dalej:

„skarżący”), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika,

za pośrednictwem Sądu Apelacyjnego w Warszawie, wniósł do Sądu Najwyższego

skargę na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie I ACa 1312/24, toczącej się przed

Sądem Apelacyjnym w Warszawie. Pismem z 31 marca 2026 r. (data prezentaty

Sądu Najwyższego) Sąd Apelacyjny w Warszawie przedstawił ww. skargę Sądowi

Najwyższemu. W przedmiotowej skardze skarżący wniósł o:

I NSP 142/26

2

1. stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie toczącej się

przed Sądem Apelacyjnym w Warszawie, sygn. I ACa 1312/24;

2. nakazanie Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie podjęcia czynności

celem rozpoznania sprawy toczącej się pod sygn. I ACa 1312/24, tj. niezwłocznego

wyznaczenia terminu rozprawy apelacyjnej;

3. przyznanie od Skarbu Państwa na rzecz skarżącego kwoty 20 000 zł

w związku ze stwierdzoną przewlekłością postępowania;

4. zasądzenie od Skarbu Państwa – Sądu Apelacyjnego w Warszawie

na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa

adwokackiego, w wysokości według norm prawem przewidzianych.

Pismem z 20 kwietnia 2026 r. (data prezentaty Sądu Najwyższego) skarżący

cofnął skargę na przewlekłość postępowania, z uwagi na wyznaczony termin

rozprawy apelacyjnej na 11 sierpnia 2026 r.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na

naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratura i

postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023,

poz. 1725 ze zm., dalej także jako: „ustawa o skardze na przewlekłość”),

w sprawach nieuregulowanych w ustawie do postępowania toczącego się na skutek

skargi, sąd stosuje odpowiednio przepisy o postępowaniu zażaleniowym

obowiązujące w postępowaniu, którego skarga dotyczy.

Wobec cofnięcia przez skarżącego skargi na przewlekłość postępowania

w piśmie procesowym z 20 kwietnia 2026 r., a także wobec tego, że z okoliczności

sprawy nie wynika, by wskazana czynność procesowa skarżącego była sprzeczna

z prawem lub zasadami współżycia społecznego albo zmierzała do obejścia prawa,

Sąd Najwyższy uznaje, że orzekanie w przedmiocie skargi stało się

bezprzedmiotowe i postępowanie skargowe należy umorzyć.

I NSP 142/26

3

Z uwagi na powyższe Sąd Najwyższy, na podstawie art. 391 § 2 k.p.c. w zw.

z art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. z art. 39821 k.p.c. w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze

na przewlekłość, orzeka jak w sentencji.

Co do opłaty od skargi na przewlekłość postępowania uiszczonej na

rachunek Sądu Apelacyjnego w Warszawie, Sąd Najwyższy nakazuje jej zwrot na

podstawie art. 79 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach

sądowych w sprawach cywilnych (tekst jedn. Dz.U. 2025, poz. 1228).

Grzegorz Pastuszko

[D.Z.]

[r.g.]