Sąd Najwyższy przekazał skargę na przewlekłość w Lublinie do Sądu Apelacyjnego

I NSP 162/26

2

Pismem z 10 kwietnia 2026 r. K. W. wniósł „skargę na przewlekłość

postępowania prowadzonego przez Sąd Okręgowy w Lublinie w sprawie o

sygnaturze Wiz.X.054.61.2025 i Sąd Apelacyjny w Lublinie (…)

o syg. IV.Wiz.050.14.2026” (pisownia oryginalna).

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skargę należało przekazać do rozpoznania Sądowi Apelacyjnemu w Lublinie.

Zgodnie z art. 4 ust. 1b ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn. Dz.U. 2023,

poz. 1725; dalej: „ustawa o skardze na przewlekłość”), „[j]eżeli skarga dotyczy

przewlekłości postępowania przed sądem okręgowym i sądem apelacyjnym –

właściwy do jej rozpoznania w całości jest sąd apelacyjny”. Natomiast Sąd

Najwyższy jest właściwy do rozpoznania skargi na przewlekłość postępowania

przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym (art. 4 ust. 2 ustawy o skardze

na przewlekłość).

Przepisy wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego

do rozpatrywania skarg na przewlekłość postępowania jako normy o charakterze

kompetencyjnym, powinny być interpretowane ściśle i literalnie

(zob. m.in. postanowienia Sądu Najwyższego: z 19 grudnia 2019 r., I NSP 175/19;

z 24 października 2024 r., I NSP 333/24; z 18 grudnia 2024 r., I NSP 401/24;

z 31 marca 2026 r., I NSP 347/24; z 15 kwietnia 2025 r., I NSP 6/25).

Z uwagi na fakt, że skarga dotyczy przewlekłości postępowania przed

Sądem Okręgowym w Lublinie o sygn. akt Wiz.X.054.61.2025, jak i przed Sądem

Apelacyjnym w Lublinie w sprawie o sygn. IV.Wiz.050.14.2026, właściwym

do jej rozpoznania jest Sąd Apelacyjny w Lublinie.

Mając na uwadze powyższe, Sąd Najwyższy na podstawie art. 4 ust. 1b

w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na przewlekłość w związku z art. 35

§ 1 k.p.k. orzekł, jak w sentencji.

I NSP 162/26

3

[kf]

[a.ł]