Sąd Najwyższy odrzucił skargę na przewlekłość, bo nie wskazano konkretnej zwłoki sądu

Pismem z dnia 13 marca 2024 r. H.P. (dalej: „skarżąca”) złożyła skargę na

bezczynność Sądu Okręgowego w Poznaniu w sprawie

o sygn. akt VIII U 1455/20/20 w okresie od 12 grudnia 2024 r. do 20 marca 2026 r.

Prezes Sądu Apelacyjnego w Poznaniu pismem z dnia 13 kwietnia 2026 r.

(znak sprawy IV W.406.1.7.2026) przekazał do Sądu Najwyższego Izby Kontroli

Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych akta sprawy III S 3/26 wraz z aktami sprawy

III Aua 1143/24.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze

na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

I NSP 167/26

2

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora

i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. 2018, poz. 75 ze zm.,

dalej jako: „ustawa o skardze na przewlekłość”) skarga powinna zawierać:

1) żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga

dotyczy; 2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie.

Skarżąca pismem z dnia 13 marca 2024 r. wniosła o rozpoznanie skargi

oraz stwierdzenie przewlekłości postępowania sądowego o sygnaturze VIII U 1455/20/20

Sądu Okręgowego w Poznaniu w okresie od 12 grudnia 2024 r. do 20 marca 2026 r. i

przyznania 4 000 zł za przewlekłość.

Jak wynika z analizy akt sprawy w dniu 12 grudnia 2024 r. Sąd Apelacyjny

w Poznaniu wydał postanowienie o oddaleniu skargi na przewlekłość postępowania przed

sądem pierwszej instancji. W dniu 9 grudnia 2024 r. Skarżąca złożyła do Sądu Okręgowego

w Poznaniu pismo procesowe o nazwie „apelacja od wyroku Sądu Okręgowego w Poznaniu

z dnia 5 grudnia 2022 r.”, które dnia 18 czerwca 2025 r. jako uzupełnienie wcześniej

złożonej apelacji w dniu 24 czerwca 2025 r. zostało doręczone pełnomocnikowi

pozwanego.

Skarga H.P. nie spełnia wymogów określonych w art. 6 ust. 2 ustawa o

skardze na przewlekłość. Skarżąca wskazała sygnaturę postępowania sądowego

przed Sądem Okręgwym choć w istocie postępowanie to zostało zakończone

wydaniem prawomocnego wyroku w dniu 5 grudnia 2022 r. Poza tym, Skarżąca nie

podała uzasadnienia swojego żądania.

Skarga tylko wówczas spełnia wymagania formalne przewidziane w art. 6

ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o skardze na przewlekłość, jeśli skarżący wniesie żądanie

o stwierdzenie przewlekłości postępowania w sprawie, którego skarga dotyczy,

a ponadto w uzasadnieniu skargi szczegółowo określi, w czym dopatruje się

nieuzasadnionej zwłoki w rozpoznaniu jego sprawy, tj. w sposób precyzyjny

przedstawi konkretne działania bądź zaniechania sądu rozpoznającego sprawę,

które w konsekwencji doprowadziły do zwłoki (zob. postanowienie

Sądu Najwyższego z 8 stycznia 2026 r., I NSP 476/25, LEX nr 4012009) czego

w przedmiotowej skardze zdecydowanie zabrakło.

W ocenie Sądu Najwyższego, w skardze brak jest „okoliczności

uzasadniających żądanie” w rozumieniu art. 6 ust. 2 pkt ustawy o skardze

I NSP 167/26

3

na przewlekłość i wobec tego zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy, skargę

niespełniającą wymagań przewidzianych w art. 6 ust. 2 sąd właściwy do jej

rozpoznania odrzuca bez wzywania do uzupełnienia braków.

Mając na względzie powyższe, Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji.

[a.ł]