Sąd Najwyższy przekazał skargę na przewlekłość sądu okręgowego Sądowi Apelacyjnemu

R.M. (dalej „skarżący”), działając osobiście, złożył w Sądzie Najwyższym

pismo zatytułowane „skarga na przewlekłość postępowania” (data wpływu do Sądu

Najwyższego 17 kwietnia 2026 r.).

Skarżący jako adresata pisma wskazał „Sąd Najwyższy Izba Karna Dział

Kontroli Nadzwyczajnej i Spraw Publicznych”.

W uzasadnieniu pisma, skarżący wskazał, że składa skargę na przewlekłość

postępowania przed Sądem Okręgowym w Warszawie XXV Wydział Cywilny sygn.

XXV C 1662/22. Skarżący wniósł o zasądzenie od Skarbu Państwa kwoty 20 000 zł

na swoją rzecz oraz kosztów procesu.

Sąd Najwyższy zważył, co następuje:

I NSP 172/26

2

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na

naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu

przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i

postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn.: Dz.U. 2023, poz.

1725, dalej: "ustawa o skardze na przewlekłość"), strona może wnieść skargę o

stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej

prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie

zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa

dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i

prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej

dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).

Stosownie do art. 4 ust. 1 ustawy o skardze na przewlekłość sądem

właściwym do rozpoznania skargi jest sąd przełożony nad sądem, przed którym

toczy się postępowanie. Natomiast zgodnie z jej art. 4 ust. 2 , Sąd Najwyższy jest

właściwy do rozpoznania skargi na naruszenie prawa strony do rozpoznania

sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli skarga dotyczy przewlekłości

postępowania przed sądem apelacyjnym lub Sądem Najwyższym. Przepisy

wyznaczające właściwość rzeczową Sądu Najwyższego do rozpatrywania skarg

na przewlekłość postępowania, jako normy o charakterze kompetencyjnym, muszą

być interpretowane ściśle i literalnie (zob. postanowienia Sądu Najwyższego: z 19

grudnia 2019 r., I NSP 175/19; z 18 grudnia 2024 r., I NSP 401/24;

z 22 października 2025 r., I NSP 417/25).

Z treści skargi jednoznacznie wynika, że skarga na przewlekłość dotyczy

postępowania przed Sądem Okręgowym w Warszawie XXV Wydział Cywilny. W

świetle przywołanych wyżej przepisów ustawy o skardze na przewlekłość, oznacza

to, że właściwym do rozpoznania skargi jest Sąd Apelacyjny w Warszawie jako sąd

przełożony nad Sądem Okręgowym w Warszawie, a nie - jak wskazał skarżący -

Sąd Najwyższy.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy o skardze na

przewlekłość oraz art. 200 § 11,14 k.p.c. w zw. z art. 397 § 3 k.p.c. w zw. z art. 391 §

1 k.p.c. – stosowanych odpowiednio na podstawie art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na

I NSP 172/26

3

przewlekłość, Sąd Najwyższy postanowił o stwierdzeniu swej niewłaściwości i

przekazaniu sprawy Sądowi Apelacyjnemu w Warszawie.

[az]

[r.g.]

Aleksander Stępkowski